Моҳи ман ҷазаъи маро бар зари ақиқ афшон кунад

ماه من جَزع مرا بر زر عقیق افشان‌کند

Чун ба зери лаъли марворидро пинҳон кунад

چون به‌ زیر لعل مروارید را پنهان کند

Созад аз зулфу занах ҳар соъатии чавгону гӯй

سازد از زلف و زَنَخ هر ساعتی چوگان و گوی

То дилу пушти маро чун гӯй ва чун чавгон кунад

تا دل و پشت مرا چون‌ گوی و چون چوگان کند

Чун битобад зулф ӯ бар оризаши гӯйии ҳаме

چون بتابد زلف او بر عارضش‌گویی همی

Бар маи равшани шаби торики машк афшон кунад

بر مه روشن شب تاریک مشک افشان کند

Гар наёрад кард ҷавлон бар маи тобандаи шаб

گر نیارد کرد جولان بر مه تابنده شب

Пас чаро зулфаши ҳаме бар оризаш ҷавлон кунад

پس چرا زلفش همی بر عارضش جولان‌ کند

Гарчи аз ҳиҷрон ӯ дшўоргрдди кори ман

گرچه از هجران او دشوارگردد کار من

Васл ӯ бар ман ҳамаи душворҳо осон кунад

وصل او بر من همه دشوارها آسان‌ کند

Вари маро дардӣ диҳад занҷири анбари бор ӯ

ور مرا دردی دهد زنجیر عنبر بار او

Лаъли шукри бор ӯ он дардро дармон кунад

لعل‌ شکََّر بار او آن درد را درمان‌ کند

Ишқ ӯ қасд дилам кард ва нагаштам зу ҷудо

عشق او قصد دلم کرد و نگشتم زو جدا

Ҳам нигарадам зу ҷудогар низ қасд ҷон кунад

هم نگردم زو جدا گر نیز قصد جان‌ کند

Ҳоши ллаҳи ишқро бар ҷон набошад ҳеҷ даст

حاش‌لله عشق را بر جان نباشد هیچ دست

Хосса бар ҷон касе кови хизмат султон кунад

خاصه بر جان‌ کسی کاو خدمت سلطان کند

Сайиди шоҳони маликшоҳи он ҷҳондорӣ ки чарх

سید شاهان ملکشاه آن جهانداری که چرخ

Ном ӯ барномаи давлати ҳаме унвон кунад

نام او برنامهٔ دولت همی عنوان کند

Ростгар гӯйии қиёс ма кунад бар офтоб

راست گر گویی قیاس مه کند بر آفتاب

Ҳарки бо адлаши қиёси адл нўшрўон кунад

هرکه با عدلش قیاس عدلِ نوشِروان کند

Хандаи теғаш сабаб шуд гиряи бадхоҳ ро

خندهٔ تیغش سبب شد گریهٔ بدخواه را

Чун бихандади теғ ӯ бадхоҳ рогрён кунад

چون بخندد تیغ او بدخواه راگریان کند

Хизматаш чун тоъати яздон ба мо бар воҷиб аст

خدمتش چون طاعت یزدان به ما بَر واجب است

Ҳаркии ин хизмат кунад ҳам тоъат яздон кунад

هرکه این خدمت کند هم طاعت یزدان کند

Ҷону дил бешукру мадҳ ӯ мадор аз баҳри онк

جان و دل بی‌شکر و مدح او مدار از بهر آنک

Шукру мадҳаши ҷону дили пурақлу пар имон кунад

شکر و مدحش جان و دل پرعقل و پر ایمان‌ کند

Ҳар ки ӯ муъмин буд мадҳаши шифоӣ дил кунад

هر که او مومن بود مدحش شفای دل کند

Ҳарки ӯ оқил буд шукраши ғизоӣ ҷон кунад

هرکه او عاقل بود شُکرش غذای جان‌ کند

Бандагон дар хизмат ӯ чун худовандон шаванд

بندگان در خدمت او چون خداوندان شوند

Аз баси икрому худовандӣ ки бо эшон кунад

از بس اِکرام و خداوندی که با ایشان کند

Хизмат ӯ аз миён ҷон кунад ҳар банда Эй

خدمت او از میان جان‌ کند هر بنده‌ای

Ваон ки бошад душманаши ҳам аз бен дандон кунад

وان که باشد دشمنش هم از بُن دندان کند

Хсрўо ҳар кас ки нусрат ҷӯяд аз пайкори ту

خسروا هر کس که نصرت جوید از پیکار تو

Захми пайкори ту нусратро бар ӯ хизлон кунад

زخم پیکار تو نصرت را بر او خِذلان‌ کند

Ваон ки аз баҳри зиёдат бар ту паймони бишиканад

وان‌که از بهر زیادت بر تو پیمان بشکند

Акси теғи ту зиёдатро бирав нуқсон кунад

عکس تیغ تو زیادت را برو نقصان‌کند

Ҳарчӣ ободаст бар рӯй замин аз адл туаст

هرچه آبادست بر روی زمین از عدل توست

Вончаҳ вайронаст ҳам адли ту ободон кунад

وانچه ویران است هم عدل تو آبادان کند

Ваон куҷо душман кунад обод ва биншинад дарав

وان کجا دشمن‌کند آباد و بنشیند درو

ё бисӯзад оташи хашми ту ё вайрон кунад

یا بسوزد آتش خشم تو یا ویران‌ کند

Чанбаргар вен ба фармони ту бод аз баҳри онк

چنبر گر‌ون به فرمان تو باد از بهر آنک

То бигардади чанбар ӯ ҳар чаҳ хоҳӣ он кунад

تا بگردد چنبر او هر چه خواهی آن کند