Тарки ман чун зулф бигушоед ҷаҳон мишкӣн кунад

ترک من چون زلف بگشاید جهان مشکین‌ کند

Ҳаркии бӯяши бшнўдгўид ки он машк ин кунад

هرکه بویش بشنودگوید که آن مشک این‌ کند

Вари насими хат ва рухсораш расад бар осмон

ور نسیم خط و رخسارش رسد بر آسمان

Сунбулаи пурсунбулу насраи пар аз насрин кунад

سنبله پرسنبل و نثره پر از نسرین‌ کند

Вргзр ёбад замонӣ бар лабаши боди сабо

ورگذر یابد زمانی بر لبش باد صبا

Ҳар наботи талхро боди сабо ширин кунад

هر نبات تلخ را باد صبا شیرین‌کند

Чун зи ҷаъд зулф бинмоед нигорин рӯй хеш

چون ز جعد زلف بنماید نگارین روی خویش

Хонаҳоро чун нгорстон ҳндўчин кунад

خانه‌ها را چون نگارستان هندوچین کند

Гуҳ ба хами зулфи пушти бедилони пар хам кунад

گه به خم زلف پشت بیدلان پر خم‌ کند

Гуҳ ба чини ҷаъд рӯй ошиқон парчин кунад

گه به چین جعد روی عاشقان پرچین‌ کند

Дар лаб ӯ об ҳайвонасту ишқ ӯ ҳаме

در لب او آب حیوان است و عشق او همی

Бо дили ушшоқи феъли озар брзин кунад

با دل عشاق فعل آذر برزین‌ کند

Ман чу аз ишқаш бинолам нола чун хусрав кунам

من چو از عشقش بنالم ناله چون خسرو کنم

ӯ чу аз хӯбӣ бинозад ноз чун ширин кунад

او چو از خوبی بنازد ناز چون شیرین کند

Гар висол ӯ ҳаме чун кимиё ноед ба даст

گر وصال او همی چون کیمیا ناید به‌ دست

Пас чаро ҳиҷрон ӯ рӯем ҳаме заррин кунад

پس چرا هجران او رویم همی زرین کند

Ханҷару зубини силаҳи чашм ӯ шуд то маро

خنجر و زوبین سلاح چشم او شد تا مرا

Кушта ханҷар кунад ё хаста зубин кунад

کشتهٔ خنجر کند یا خستهٔ زوبین کند

Рўстм бо шоҳи таркон аз ҷафо ҳаргиз накард

روستم با شاه ترکان از جفا هرگز نکرد

Ончӣ бар дилҳо ҳамеи парварда тксин кунад

آنچه بر دلها همی پروردهٔ تکسین‌کند

Сад ҳазорон соъиқа пайдо кунад дар ҳар дилӣ

صد هزاران صاعقه پیدا کند در هر دلی

Чун ду биҷодаҳ ба ъмдои парда парвин кунад

چون دو بیجاده به عمدا پردهٔ پروین کند

Гар ба ҳўролъин намонад пас чаро всоФ ӯ

گر به حورالعین نماند پس چرا وصاف او

Чун ҷамол ӯ бибинад васф ҳўролъин кунад

چون جمال او ببیند وصف حورالعین‌کند

Аз биҳишт омад мгрто аз ҷамол рӯй хеш

از بهشت آمد مگرتا از جمال روی خویش

Рӯзи иди ороиши базми низом аддӣн кунад

روز عید آرایش بزم نظام‌الدین‌کند

Офтоби фатҳи абўолФтҳи онкӣ бар даргоҳ ӯ

آفتاب فتح ابوالفتح آنکه بر درگاه او

Дасти гардун ҳар замонии асби давлат зин кунад

دست‌گردون هر زمانی اسب دولت زین‌کند

Ҳар ғуборӣ каз сами асбаш ба гардун бар шавад

هر غباری‌ کز سم اسبش به‌ گردون بر شود

Давлати онрои тўтёии чашми равшан байн кунад

دولت آنرا توتیای چشم روشن‌بین‌کند

Осмон ҳишмат диҳад ӯро ки ӯ ҳишмат диҳад

آسمان حشمت دهد او را که او حشمت دهد

Муштарӣ тамкин диҳад ӯ рака ӯ тамкин кунад

مشتری تمکین دهد او راکه او تمکین‌کند

Чун қадам бар маҷлиси олӣ наад ҳар бомдод

چون قدم بر مجلس عالی نهد هر بامداد

Маҷлиси олӣ ба ҳиммати ҳамчу алӣин кунад

مجلس عالی به همت همچو عِلییّن‌کند

Олимии пар зар шавад чун вақти бахшиш ҳон кунад

عالمی پر زر شود چون وقت بخشش هان‌ کند

Кишварӣ пурхӯн шавад чун рўзкўшш ҳин кунад

کشوری پرخون شود چون روزکوشش هین‌کند

Ҳеҷ товон нест бргФтору бркрдор ӯ

هیچ تاوان نیست برگفتار و برکردار او

Коиздши таълиму иқболаши ҳаме талқин кунад

کایزدش تعلیم و اقبالش همی تلقین کند

Меҳр ӯ чун тандурустии рӯҳро шодон кунад

مهر او چون تندرستی روح را شادان‌ کند

Кин ӯ чун тангдастии табъро ғамгин кунад

کین او چون تنگدستی طبع را غمگین‌کند

Гарчи фардои ваъдаи крдстнд дар уқбои биҳишт

گرچه فردا وعده کردستند در عقبی بهشت

ӯ ҳамеи имрӯзи дунёро биҳишт ойин кунад

او همی امروز دنیا را بهشت آیین ‌کند

ГркФоитро яке меъёр созад рӯзгор

گرکفایت را یکی معیار سازد روزگار

АзкФ ӯ каффа ва аз калак ӯ шоҳин кунад

ازکف او کَفّه و از کلک او شاهین ‌کند

Вари бибандади нома бар пои кабӯтари даст ӯ

ور ببندد نامه بر پای‌ کبوتر دست او

Ҳркҷои пурди кабӯтари сайд чун шоҳин кунад

هرکجا پَرَّد کبوتر صید چون شاهین کند

эй ҷўонбхтӣ ки шохи давлату умри тўро

ای جوانبختی‌که شاخ دولت و عمر تورا

Кирдигор аз ҳифз ва аз исмати ҳаме тазйин кунад

کردگار از حفظ و از عصمت همی تزیین‌کند

Кард яздон бар ту дар дунёи фаровони некуӣ

کرد یزدان بر تو در دنیا فراوان نیکویی

Бош то он некуии бинӣ ки явм аддӣн кунад

باش تا آن نیکویی بینی ‌که یَوم‌الدّین ‌کند

Брзмин шоидкаҳ гиряд душмани мискини ту

برزمین شایدکه‌گرید دشمن مسکین تو

Космон хандад ҳаме бар ҳар чаҳ он мискин кунад

کاسمانْ خندد همی بر هر چه آن مسکین ‌کند

Сӯрати иқболи дорӣ бар бисоти мамлакат

صورت اقبال داری بر بساط مملکت

Кист ков бо сӯрати иқболи қасд кин кунад

کیست کاو با صورت اقبال قصد کین کند

Кас наёрад бохтан бо бахти ту шатранҷи малик

کس نیارد باختن با بخت تو شطرنج ملک

Ков ба як бидқи ҳамаи шҳмотро таъйин кунад

کاو به یک بیدق همه شهمات را تعیین‌کند

Бидқӣ каз дасти бахт ту равад брнтъи малик

بیدقی‌کز دست بخت تو رود برنَطع ملک

Лаъиби асбу пелу ҷавлони рух ва фарзин кунад

لِعب‌اسب و پیل‌و جولان رخ‌و فرزین‌کند

То на баси муддат ба тадбири ту султони ҷаҳон

تا نه بس مدت به‌تدبیر تو سلطان جهان

Дар сафи куффори ҷанги соҳиб сафин кунад

در صف ‌کفار جنگ صاحب صفین کند

Хитта фармоед ба номи хеш дар антокиаҳ

خطه فرماید به‌نام خویش در انطاکیه

Ваз дар антокиаҳи оҳанг қстнтин кунад

وز در انطاکیه آهنگ قُسطَنطین‌ کند

Бодро бар бут прессатон чун туф дӯзах кунад

باد را بر بت‌پرستان چون تَف دوزخ‌کند

Хокро бар хоксорон чун дам танин кунад

خاک را بر خاکساران چون دم تنّین ‌کند

Сақфи қстнтини з бтхонаҳ кашад сӯии Ироқ

سقف قسطنطین ز بتخانه‌کشد سوی عراق

Боргоҳи мамлакатро тахт ӯ брзин кунад

بارگاه مملکت را تخت او برزین ‌کند

Дар дил меманду Мочӣни оташи афрӯзад ба теғ

در دل میمند و ماچین آتش افروزد به تیغ

Рӯзи а бар меманд аз сҷили тоо сҷин кунад

روز ا‌بر میمند از سجیل تاا سجین‌ کند

Хаймаҳоро мех фармоед зи ри мҳи рӯмён

خیمه‌ها را میخ فرماید ز رُ‌محِ رومیان

Зинҳоро аз салиби кофарон хрзин кунад

زین‌ها را از صلیب کافران خرزین ‌کند

Ман зи фатҳу нусрат ӯ онқдргўими ҳаме

من‌ز فتح ‌و نصرت او آنقدرگویم همی

ӯ ба олии рои ту أрҷў ки сад чандин кунад

او به‌ عالی رای تو أرجو که صد چندین ‌کند

эй худовандӣ ки чун аҳсанти гӯйии банда ро

ای خداوندی که چون احسنت‌گویی بنده را

Шеър ӯро муштарӣ бар осмон таҳсин кунад

شعر او را مشتری بر آسمان تحسین‌کند

Ақд созад лафз бо маънии ҳаме ҳар соъатӣ

عَقد سازد لفظ با معنی همی هر ساعتی

То арӯсони суханро ҷӯад ӯ кобӣн кунад

تا عروسان سخن را جود او کابین ‌کند

Бандаи мухлиси мъзиро ҳаме бояд ҳаме

بندهٔ مخلص معزی را همی باید همی

Косатони даргаатро ҳар шабӣ болин кунад

کاستان درگهت را هر شبی بالین کند

ӯ ҳаме хоҳад ки оради ҷони ширинро ба каф

او همی خواهد که آرد جان شیرین را به‌کف

То чу гуяд мадҳи ту ҷони андрў тазмин кунад

تا چو گوید مدح تو جان اندرو تضمین‌ کند

Токаи айёми баҳорони абри фарвардини ҳаме

تاکه ایام بهاران ابر فروردین همی

Баркашад лؤлؤи зи дарё дар канор тин кунад

برکشد لؤلؤ ز دریا در کنار طین کند

Бод дар бахшиши мубораки дасти роди ту чунонк

باد در بخشش مبارک دست راد تو چِنانْکْ

Дар баҳорони хизмат ӯ абр фарвардин кунад

در بهاران خدمت او ابر فروردین کند

Тоири маймуни шабу рӯзи офарини гӯии ту бод

طایر میمون شب و روز آفرین‌گوی تو باد

Кохтар воруни ҳаме бар душманат нафрин кунад

کاختر وارون همی بر دشمنت نفرین کند

Бод дар умрати дуоҳои хилоиқи мустаҷоб

باد در عمرت دعاهای خلایق مُسْتجاب

Кони дуоҳоро ҳамеи рӯҳи аломин омин кунад

کان دعاها را همی روحُ‌الاْمین آمین‌کند