Ин шӯхи саворон ки дил халқ ситонанд
این شوخ سواران که دل خلق ستانند
Гӯйии з ки зоданду бахӯбӣ ба ки монанд
گویی ز که زادند و بخوبی به که مانند
Тарканд ба асли андрў шак нест валикин
ترکند به اصل اندرو شک نیست ولیکن
Аз хӯбӣу зебоӣ хуршед замонанд
از خوبی و زیبایی خورشید زمانند
Мейрон сипоҳанду арӯсони всоқнд
میران سپاهند و عروسان وثاقند
Гардон ҷаҳонанду ҳужаброни дмоннд
گردان جهانند و هژبران دمانند
Мишкӣни хату ширини сухан ва ғолия зулфанд
مشکین خط و شیرین سخن و غالیه زلفند
Симин бару заррини камар ва мӯӣ миёнанд
سیمین بر و زرینکمر و موی میانند
Шеранд ба зӯр ва ба ҳунар гарчи ғизоланд
شیرند به زور و به هنر گرچه غزالند
Перанд ба ақл ва ба хирад гарчи ҷавонанд
پیرند به عقل و به خرد گرچه جوانند
Кӣ гӯям ҳошо ки чу моҳанд ва чу сарванд
کی گویم حاشا که چو ماهند و چو سروند
Валлоҳ ки ба мутлақ на чунин ва на чунонанд
واللهکه به مطلق نه چنین و نه چنانند
Сарванд валикини ҳама чун бадар муниранд
سروند ولیکن همه چون بدر منیرند
Моҳанд валикини ҳама чун сарв равонанд
ماهند ولیکن همه چون سرو روانند
Чун роҳат рӯҳанд чу бо соғари роҳнд
چون راحت روحند چو با ساغر راحند
Чун ҳсни ҳсиннд чу бар пушти ҳсоннд
چون حِصن حَصینند چو بر پشت حِصانند
Пидромтар ва хубтар аз сарв баҳоранд
پدرام تر و خوبتر از سرو بهارند
Бешармтару сўхтар аз бод хазонанд
بیشرمتر و سوختر از باد خزانند
Монанди тзрўнд чу бо ҷом шаробанд
مانند تذروند چو با جام شرابند
Монанди ҳужабранд чу бо теғ ва синонанд
مانند هژبرند چو با تیغ و سِنانند
Аз хашму ризо ҳамчу заминанд ва замонанд
از خشم و رضا همچو زمینند و زمانند
Вази нутқу даҳан ҳамчу яқинанд ва гумонанд
وز نطق و دهن همچو یقینند و گمانند
Шеранд ба беша дар чун теғ гузоранд
شیرند به بیشه در چون تیغگذارند
Моҳанд ба гардун бар чун асб давонанд
ماهند بهگردون بر چون اسب دوانند
Дар маърака сӯзандатар аз нори ҷҳимнд
در معرکه سوزندهتر از نار جحیمند
Дар маҷлиси созандатар аз ҳури ҷноннд
در مجلس سازندهتر از حور جنانند
Зон бобат рўҳндкаҳ боиста чу умранд
زان بابت روحندکه بایسته چو عمرند
Зон моя умранд ки шоиста чу ҷонанд
زان مایهٔ عمرند که شایسته چو جانند
Ҷузи бргли вбри лолаи ҳаме машк наризанд
جز برگل وبر لاله همی مشک نریزند
Ҷзбри дили вбри дидаи ҳаме об наронанд
جزبر دل وبر دیده همی آب نرانند
Дар бода чу хуршедӣ ё об ҳаётанд
در باده چو خورشیدی یا آب حیاتند
Дар бора чу тоўсӣ ё кӯҳ гаронанд
در باره چو طاوسی یا کوه گرانند
Дрхндаҳ чу ёқӯт мъсФр бигушоӣанд
درخنده چو یاقوت مُعَصفَر بگشایند
Вази гирд чу занҷири мънбри бФшоннд
وز گرد چو زنجیر مُعَنبَر بفشانند
Сад сунбула аз сунбул бар лола нигоранд
صد سنبله از سنبل بر لاله نگارند
Сӣ кавкабаи азкўкб бар моҳ нишонанд
سیکوکبه ازکوکب بر ماه نشانند
Чун сими ҳамаи поки тан ва пок ҷабинанд
چون سیم همه پاک تن و پاک جبینند
Чун санги ҳамаи сахти дил ва сахт камонанд
چون سنگ همه سخت دل و سختکمانند
Бо қртаҳи рӯмии ҳама чун бадар муниранд
با قُرطهٔ رومی همه چون بدر منیرند
Бар мураккаби тозии ҳама чун боди взоннд
بر مرکب تازی همه چون باد وزانند
Монанди Суҳайли Яман ва оташ барқанд
مانند سهیل یمن و آتش برقند
Чун бо қадаҳу бода ва бо теғи имоннд
چون با قدح و باده و با تیغ یمانند
Бе атри ҳамаи машки хат ва машк изоранд
بیعطر همه مشک خط و مشک عذارند
Бе хашми ҳамаи танги дил ва танг даҳонанд
بی خشم همه تنگدل و تنگ دهانند
Чун ғолия донист даҳонишону ҳамаи сол
چون غالیه دانست دهانشان و همه سال
Дар ғолияи гавани тоби сар зулф ниҳонанд
در غالیهگون تاب سر زلف نهانند
Моланд чаро ғолия бар рух ки ҳамаи худ
مالند چرا غالیه بر رخ که همه خود
Беғолия бо ғолия ва ғолия донанд
بیغالیه با غالیه و غالیه دانند
Бо ҷому қадаҳ бобат бӯсанд ва каноранд
با جام و قدح بابت بوسند و کنارند
Бо кафши вкмр бобат хавфанд ва амонанд
با کفش وکمر بابت خوفند و امانند
Аз ҷаъду қафои ҳамчуи зломнд ва зиё анд
از جَعد و قفا همچو ظَلامند و ضیاءاند
Аз зару қабо ҳамчу баҳоранд ва хазонанд
از زرّ و قبا همچو بهارند و خزانند
Шоҳони ҷаҳон дар кафашон ҷумла асиранд
شاهان جهان در کفشان جمله اسیرند
Шерони ърин бо дилашони ҷумлаи ъроннд
شیران عرین با دلشان جمله عَرانند
Дар разм ба ҷузи теғ задан рой набенанд
در رزم به جز تیغ زدن رای نبینند
Дар базм ба ҷузи дили стдн кор ндонанд
در بزم به جز دل سِتَدَن کار ندانند
Монандаи эшон ки буд дар ҳамаи олам
مانندهٔ ایشان که بود در همه عالم
Кандар ду ҷаҳон моя суданд ва зиёнанд
کاندر دو جهان مایهٔ سودند و زیانند
Ҳаргоҳ каз эшон санамии байнам бо хеш
هرگاه کز ایشان صنمی بینم با خویش
Гӯям хунаки онрокаҳи чунин нӯши лбоннд
گویم خُنک آنراکه چنین نوش لبانند
Ин мазҳаби онҳост ки ин симброн ро
این مذهب آنهاست که این سیمبران را
Эшон ба зару сим харидан битавонанд
ایشان به زر و سیم خریدن بتوانند
Бодои ҳамаро ҷумлаи фидои ҷону равонам
بادا همه را جمله فدا جان و روانم
К-эйашони ҳамаи худ ҷумлаи марои ҷон ва равонанд
کایشان همه خود جمله مرا جان و روانند
Таркон ба баҳо гарчи гаронанду ҳамаи кас
ترکان بهبها گرچه گرانند و همهکس
Дар ҳасрати эшон чу манӣ доим аз онанд
در حسرت ایشان چو منی دایم از آنند
Арҷу ки ба иқбол худованд биёбам
اَرجو که به اقبال خداوند بیابم
зи ӣнони санамигар ба баҳо нек гаронанд
ز اینان صنمی گر به بها نیک گرانند
Султони ҷаҳони хусрави гетӣ ки ғуломаш
سلطان جهان خسرو گیتی که غلامش
Аз муҳташамӣ ҳар як чун қайсар ва хонанд
از محتشمی هر یک چون قیصر و خانند
Он шоҳ ки андар ҳол оянд ба хизмат
آن شاه که اندر حال آیند به خدمت
Шоҳону хдиўон ки дар атроф ҷаҳонанд
شاهان و خَدیوان که در اطراف جهانند
Онон ки ба тир аз шаби зулмати брбоинд
آنان که به تیر از شب ظلمت بربایند
Ва онон ки ба теғ аз ма грзн бустонанд
و آنان که به تیغ از مه گرزن بستانند
Чун рояти мнҷўқи маликшоҳи бибинанд
چون رایت منجوق ملکشاه ببینند
Чун номаи тғроӣ маликшоҳ бихонанд
چون نامهٔ طغرای ملکشاه بخوانند
Тасбеҳи малик бар дили з эзад бипазиранд
تسبیح ملک بر دل ز ایزد بپذیرند
То номи маликшоҳи ҳў тасбеҳ бихонанд
تا نام ملکشاه حو تسبیح بخوانند