То дилами ошиқи он лаъли шкрбор буд

تا دلم عاشق آن لعل شکربار بود

Дидаи ман садафи лؤлؤи шҳўор буд

دیدهٔ من صدف لؤلؤ شهوار بود

Садафи лؤлؤи шҳўор буд дидаи онк

صدف لؤلؤ شهوار بود دیدهٔ آنک

Дил ӯ ошиқи он лаъли шукри бор буд

دل او عاشق آن لعل شکر بار بود

Нахулд новаки он наргиси хунхори дилам

نَخَلد ناوک آن نرگس خونخوار دلم

То силеҳи дилами он зулфи зираи дор буд

تا سلیح دلم آن زلف زره‌دار بود

Агар он зулфи зираи дор силаҳаш набӯд

اگر آن زلف زره‌دار سلاحش نبود

Хастаи новаки он наргиси хунхор буд

خستهٔ ناوک آن نرگس خونخوار بود

Бинии он бут ки з перостани турра ӯ

بینی آن بت که ز پیراستن طُرهٔ او

Хонаи хушбӯитар аз кулбаи аттор буд

خانه خوشبوی‌تر از کلبهٔ عطار بود

Ошиқонро дил аз он турраи нигаҳ бояд дошт

عاشقان را دل از آن طُرّه نگه باید داشت

Кончнони турра ки ӯ дорад таррор буд

کانچنان طرّه که او دارد طَرّار بود

Хобам аз дидау ороми з дил бошад давр

خوابم از دیده و آرام ز دل باشد دور

То ки он дилбари айёри марои ёр буд

تا که آن دلبر عیار مرا یار بود

Хобу ором куҷо бошад дар дидау дил

خواب و آرام کجا باشد در دیده و دل

Ҳар киро ёри чунин дилбари айёр буд

هر که را یار چنین دلبر عیار بود

Дорад он моҳи дили озорӣу дилбандии хуй

دارد آن ماه دل‌آزاری و دلبندی خوی

Дидае моҳ ки дилбанду дили озор буд !

دیده ای ماه که دلبند و دل‌آزار بود!

Сарвро монаду бориши ҳамаи машк ва саман аст

سرو را ماند و بارش همه مشک و سمن است

Дидае сарв ки машку саманаши бор буд !

دیده‌ای سرو که مشک و سمنش بار بود!

Ошиқам шояд агар шефта ва зор шавам

عاشقم شاید اگر شیفته و زار شوم

Ошиқи он ба ки чу ман шефтау зор буд

عاشق آن به که چو من شیفته و زار بود

эй нигоридаи нигорӣ ки зи ту маҷлиси ман

ای نگاریده نگاری که ز تو مجلس من

Гуҳ чу Кашмӣр буд гоҳ чу Фархор буд

گه چو کشمیر بود گاه چو فَرخار بود

Гар гунаҳ кор нашуд зулфи ту бар оризи ту

گر گنه‌کار نشد زلف تو بر عارض تو

Чун писандӣ ки ҳамаи солаи нигунсор буд

چون پسندی که همه ساله نگونسار بود

Вар гунаҳ кард чаро ёфт ба хулди андари ҷой

ور گنه کرد چرا یافت به خُلد اندر جای

Хулди ороста кӣ ҷои гунаҳи кор буд

خُلدِ آراسته کی جای گنه‌کار بود

Дар ҳар он хона ки аз ҳам бигушое лабу зулф

در هر آن خانه که از هم بگشایی لب و زلف

Шукру машк дар он хона ба харвор буд

شکر و مشک در آن خانه به خروار بود

Ба сари ту ки тавонгар буд аз машку шукр

به سر تو که توانگر بود از مشک و شَکَر

Ҳаркиро бо сари зулфу лаби ту кор буд

هرکه را با سر زلف و لب تو کار بود

Ман харидори туам гарчи баҳои чу туе

من خریدار توام گرچه بهای چو تویی

Дарҷи гавҳар буду бадараи динор буд

درج گوهر بود و بَدرهٔ دینار بود

Аз баҳоии ту харидори ту оҷиз набӯд

از بهای تو خریدار تو عاجز نبود

То харидори туро шоҳи харидор буд

تا خریدار تو را شاه خریدار بود

Рукни дунё ки баҳри кор ки ӯ азм кунад

رکن دنیا که بهر کار که او عزم کند

Ҳофизу Носир ӯ эзади ҷаббор буд

حافظ و ناصر او ایزد جبار بود

БўолмзФр ки дар андеша ӯ рӯзи зафар

بوالمظفر که در اندیشهٔ او روز ظفر

Нусрати миллати пайғамбари мухтор буд

نصرت ملت پیغمبر مختار بود

Бар кёрқ ки ба ҳангоми далерӣу набард

بر کیارق که به هنگام دلیری و نبرد

Дил ӯ ҳамчуи дили ҳайдари каррор буд

دل او همچو دل حیدر کرّار بود

Подшоҳӣ ки агар давлат ӯ ҷисм буд

پادشاهی که اگر دولت او جسم بود

Шакли он ҷисми ма аз гунбади даввор буд

شکل آن جسم مه از گنبد دوّار بود

Мураккабиро ки гарони гашти ркиб аз қадамаш

مرکبی را که گران گشت رکیب از قدمش

Наъл ӯро шарафи кавкаби сайёр буд

نعل او را شرف کوکب سیار بود

Ҳар куҷо ҷамъ шаванд аз умарои қофила Эй

هر کجا جمع شوند از امرا قافله‌ای

Ҳоҷиби дарга ӯ қофилаи солор буд

حاجب درگه او قافله سالار بود

Корҳое ба фаросат бишносад дил ӯ

کارهایی به فراست بشناسد دل او

Ки ҳануз он ҳама дар пардаи асрор буд

که هنوز آن همه در پردهٔ اسرار بود

Ҳишмати афзӯн буд аз бори худоёни ҷаҳон

حشمت افزون بود از بار خدایان جهان

Бандаеро ки сӯии ҳазрат ӯ бор буд

بنده‌ای را که سوی حضرت او بار بود

Олати шоҳӣ агар бо камару теғу нигин

آلت شاهی اگر با کمر و تیغ و نگین

Тоҷу тахту илму лашкари ҷаррор буд

تاج و تخت و علم و لشکر جَرّار بود

Ин ҳамаи рӯзӣ ӯ кард ва чунин хости худоӣ

این همه روزی او کرد و چنین خواست خدای

Ки сазовор ба наздики сазовор буд

که سزاوار به‌ نزدیک سزاوار بود

Носири дайн худоӣаст ва ба тавфиқи худоӣ

ناصر دین خدای است و به‌ توفیق خدای

Чун сӯии ғз ва шавад қоҳири куффор буд

چون سوی غَز‌و شود قاهر کفار بود

То на баси дайри бибандади камари хизмат ӯ

تا نه بس دیر ببندد کمر خدمت او

Ҳар ки дар рӯми миёни баста ба зуннор буд

هر که در روم میان بسته به‌زنار بود

Гар надидӣ аҷали андари сари минқори уқоб

گر ندیدی اجل اندر سر منقار عقاب

Тир ӯ байн чу гуҳи кӣнау бекор буд

تیر او بین چو گه‌ کینه و بیکار بود

Тир ӯ ҳаст уқобӣ ки чу прўозгрФт

تیر او هست عقابی که چو پروازگرفت

Аҷали душманаши андари сари минқор буд

اجل دشمنش اندر سر منقار بود

эй шаҳ рӯй замин то ки замини нуқта буд

ای شه روی زمین تا که زمین نقطه بود

Гирди он нуқтаи зи фармони ту паргор буд

گرد آن نقطه ز فرمان تو پرگار بود

То буд малик чу оростаи боғӣ ба баҳор

تا بود ملک چو آراسته باغی به‌بهار

Андари он боғи гули умри ту бехор буд

اندر آن باغ ‌گل عمر تو بی‌خار بود

Фрҳӣ буд илоҳии падару ҷади тўро

فرِّهی بود الهی پدر و جدّ تورا

Шоҳ бояд ки бар ӯ фараи додар буд

شاه باید که بر او فرّه دادار بود

Чун ту бар тахти нишинӣ ва наҳй бар сари тоҷ

چون تو بر تخت نشینی و نهی بر سر تاج

Фараи ҷаду падар бар ту падедор буд

فرّه جدّ و پدر بر تو پدیدار بود

Ончӣ рафтааст дар айёми тугар шарҳ кунанд

آنچه رفته است در ایام تو گر شرح کنند

Шарҳи он беш аз андешаи вгФтор буд

شرح آن بیش از اندیشه وگفتار بود

Наад ахбори тўрои фазл бар ахбори мулӯк

نهد اخبار تورا فضل بر اخبار ملوک

Он ки донандау хонандаи ахбор буд

آن که داننده و خوانندهٔ اخبار بود

Гарчи дар олимӣ эй шоҳ баӣ аз олам

گرچه در عالمی ای شاه بهی از عالم

Гарчи дар нор буд нур ба аз нор буд

گرچه در نار بود نور به از نار بود

Андари айвони ту аз бас ки замин бӯса диҳанд

اندر ایوان تو از بس که زمین بوسه دهند

Бар бисоти ту нишони лабу рухсор буд

بر بساط تو نشان لب و رخسار بود

Сари аҳрори зи пои ту ҳамеи ншкибд

سَر احرار ز پای تو همی نشکیبد

Ҳркҷои пой ту бошад сари аҳрор буд

هرکجا پای تو باشد سر احرار بود

Ҳар киро сояи адл ту набошад бар сар

هر که را سایهٔ عدل تو نباشد بر سر

Офтоби амлш бар сари девор буд

آفتاب املش بر سر دیوار بود

Ваон ки бар сар наад афсар на ба дастурии ту

وان که بر سر نهد افسر نه به‌ دستوری تو

Сари он хираи сари андари хури афсор буд

سر آن خیره سر اندر خور افسار بود

Он касеро буд иқрор ба пирӯзии ту

آن کسی را بود اقرار به پیروزی تو

Ки ба яздон ва ба пайғамбараши иқрор буд

که به یزدان و به پیغمبرش اقرار بود

Вонкс аз аҳду вафоӣ ту кунад безорӣ

وانکس از عهد و وفای تو کند بیزاری

Ки зи яздону зпиғмбри безор буд

که ز یزدان و زپیغمبر بیزار بود

Мадҳ бар номи ту сармояи маддоҳ буд

مدح بر نام تو سرمایهٔ مدّاح بود

Шеър дар мадҳи ту перояи ашъор буд

شعر در مدح تو پیرایهٔ اشعار بود

Бе парастидан ту ҳоли раҳе буд чунон

بی‌پرستیدن تو حال رهی بود چنان

Ки сифат кардан он мушкилу душвор буд

که صفت‌کردن آن مشکل و دشوار بود

Хости дастурии даҳ рӯзи зи сад иллати саъб

خواست دستوری ده روز ز صد علت صعب

Сад ва даҳ рӯз надонист ки бемор буд

صد و ده روز ندانست که بیمار بود

Узрҳои дигараш ҳаст ва нагӯяд зин беш

عذرهای دگرش هست و نگوید زین بیش

Нопазируфта буд узр чу бисёр буд

ناپذیرفته بود عذر چو بسیار بود

Пор агар пеши ту дар шоирӣ эъҷоз намӯд

پار اگر پیش تو در شاعری اعجاز نمود

Сар он дорад комсол ба аз пор буд

سر آن دارد کامسال به از پار بود

Токаи ҳушёр буд дар ҳамаи кории дили мард

تاکه هشیار بود در همه کاری دل مرد

Чун насиҳатгар ӯ давлати бедор буд

چون نصیحت‌گر او دولت بیدار بود

Мари тўрои давлати бедори насиҳатгар бод

مر تورا دولت بیدار نصیحت‌گر باد

То туро дар ҳамаи кории дили ҳушёр буд

تا تو را در همه کاری دل هشیار بود

Бод дар доираи ҳукми ту диёру диёр

باد در دایرهٔ حکم تو دیّار و دیار

То зи мардум ба диёри андари диёр буд

تا ز مردم به دیار اندر دیّار بود

Шабу рӯзи ту чунон бод ки дар маҷлиси ту

شب و روز تو چنان باد که در مجلس تو

Ромиши ҳурау бўбкрӣу Башшор буд

رامش حرّه و بوبکری و بَشّار بود