Боғ шуд аз абри пари зи лؤлؤи лоло

باغ شد از ابر پر ز لؤلؤ لالا

Роғ шуд аз боди пари зи анбари Соро

راغ شد از باد پر ز عنبر سارا

Шуд ба ҳавои дргсстаҳи риштаи гавҳар

شد به هوا درگسسته رشتهٔ گوهر

Шуд ба замин баргушода азҳри дебо

شد به زمین برگشاده اَزهَر دیبا

Кӯҳи з лола гирифт сурхии басад

کوه ز لاله‌گرفت سرخی بُسََّد

Дашти з сабза гирифт сабзии мино

دشت ز سبزه گرفت سبزی مینا

Тараф чаман ҳаст пурҳилол ва ду пайкар

طَرف چمن هست پرهلال و دو پیکر

Шох саман ҳаст пари Суҳайлу сурайё

شاخ ‌سَمَن‌ هست پر سُهیل و ثُریّا

Дар шуда бо шнблиди лола ба ъушрат

در شده با شنبلید لاله به عشرت

Дршдаҳ бо хайрии арғавон ба тамошо

درشده با خیری ارغوان به تماشا

Чун рухи маҷнӯни ниҳода бар рухи Лайлӣ

چون رخ مجنون نهاده بر رخ لیلی

Чун лаби Вомиқи ниҳода бар лаби узро

چون لب وامق نهاده بر لب عَذْرا

Гулбун то тоза шуд чу лаъибати дилбар

گلبن تا تازه شد چو لعبت دلبر

Булбул бечора шуд чу ошиқи шайдо

بلبل بیچاره شد چو عاشق شیدا

Сайли зи болои ниҳод рӯй ба пастӣ

سیل ز بالا نهاد روی به پستی

Меҳри зи пастии ниҳод рӯй ба боло

مهر ز پستی نهاد روی به بالا

Барқи дурахшон чу теғи хусрави олам

برق درخشان چو تیغ خسرو عالم

Абр даро фишон чу дасти меҳтари воло

ابر درا‌فشان چو دست مهتر والا

Оризи дунёи ҷамоли дайни сқаҳи алмалик

عارض دنیا جمال دین ثقه‌الملک

Бори худои нажоди одаму ҳавво

بار خدای نژاد آدم و حوا

Хоҷаи Абуҷаъфари он ки аз ҳунар ӯ

خواجه ابوجعفر آن که از هنر او

Даҳри музайян шудаасту малики мҳно

دهر مزین شده است و ملک مُهنّا

Аз сифати меҳтарӣ ҳар онҷаҳ бибояд

از صفت مهتری هر آنجه بباید

Дорад ва дар меҳтарӣ надорад ҳамто

دارد و در مهتری ندارد همتا

Паст буд пеш ӯ баландии гардун

پست بود پیش او بلندی گردون

Хирад буд пеш ӯ бузургии дунё

خُرد بود پیش او بزرگی دنیا

Бо назараш бар дамади бунафшаи зи оҳан

با نظرش بر دمد بنفشه ز آهن

Бо карамаши бушковади шукуфаи зи хоро

با کرمش بشکفد شکوفه ز خارا

Зери рикобаши зи рӯм то ба Самарқанд

زیر رکابش ز روم تا به سمرقند

Зери ҳисомаши зи шом то ба Бухоро

زیر حُسامش ز شام تا به بخارا

Баҳр бар ҷӯад ӯ чу қатра ба Ҷайҳун

بحرْ بَرِ جود او چو قطره به جیحون

Кӯҳ бар ҳалам ӯ чу сахра ба саҳро

کوه بَرِ حلم او چو صخره به صحرا

Пеш мисолаш кунад ситораи тавозуъ

پیش مثالش کند ستاره تواضع

Пеш муродаш кунад замонаи мудоро

پیش مرادش کند زمانه مدارا

Ҳаст муқаддаси атоӣ ӯ зи таваққуф

هست مقدس عطای او ز توقف

Ҳаст муназзаҳи сахоӣ ӯ зи тақозо

هست منزّه سَخای او ز تقاضا

эй ҳамаи норостии зи калаки ту пинҳон

ای همه ناراستی ز کِلکِ تو پنهان

Ваии ҳамаи озодагии зи табъи ту пайдо

وی همه آزادگی ز طبع تو پیدا

Тоҷўронро ба меҳр туаст тақарруб

تاجوران را به مهر توست تَقرب

Номваронро ба шукр туаст тавалло

ناموران را به شُکر توست تولّا

Чокарӣ туаст озро шудаи мақта

چاکری توست آز را شده مَقطَع

Бандагӣ туаст нозро шудаи мбди а

بندگی توست ناز را شده مَبد‌ا

Аз дили ту нур ёфт чашмаи хуршед

از دلِ تو نور یافت چشمه خورشید

Вази сари ту сабзи гашти гунбади Хизри а

وز سر تو سبز گشت گنبد خَضر‌ا

Ҳаст ду чашми ҳунар ба расми ту равшан

هست دو چشم هنر به رسم تو روشن

Ҳаст забони хирад ба мадҳи ту гуё

هست زبان خرد به مدح تو گویا

Мӯътакифи даргаат чаҳ бахт ва чаҳ давлат

مُعتَکِف درگهت چه بخت و چه دولت

Мӯътарифи дои нашт чаҳ пер ва чаҳ бурно

مُعتَرفِ دا‌نشت چه پیر و چه برنا

Ҳиммат ту ҳаст ҳамчуи рои ту олӣ

همت تو هست همچو رای تو عالی

Давлат ту ҳаст ҳамчуи бахти ту воло

دولت تو هست همچو بخت تو والا

Калаки ту дар мари таббат чу меҳри сулаймон

کِلک تو در مَر‌تَبِت‌ چو مهر سلیمان

Дасти ту дар муъҷиза чу боди масеҳо

دست تو در معجزه چو باد مسیحا

Хок қадамҳои туаст анбари аи шҳб

خاک قدمهای توست عَنبر اَ‌شهَب‌

Нақши қалам ҳои туаст лؤлؤи лоло

نقش‌ قلم‌های توست لؤلؤ لالا

Қоҳир аъдост давлати ту вазин рӯй

قاهر اعداست دولت تو وزین روی

Фикрат ва савдо расед қисмати аъдо

فکرت و سودا رسید قسمت اعدا

Қаҳр бар он гмрҳони қазоӣ худоӣ аст

قهر بر آن گمرهان قضای خدایی‌است

Боз нагардад қазо ба фикрату савдо

باز نگردد قضا به فکرت و سودا

Эзади додари меҳру кини ту гӯйӣ

ایزد دادار مهر و کین تو گویی

Аз шаби қадари офарид ва аз шаби ялдо

از شب قدر آفرید و از شب یلدا

Зонка ба меҳрат буд тақарруби муъмин

زانکه به مهرت بود تقرّب مؤمن

Зонка ба кинат буд тафохури тарсо

زانکه به کینت بود تفاخر ترسا

Бори худои зи фари ҷӯади ту шеърам

بار خدا ز فرّ جود تو شعرم

Ҳаст кашида илм ба олами аъло

هست‌ ‌کشیده عَلَم به عالم اعلا

Лафзи ман аз иҳтимом туаст муҳаззаб

لفظ من از اِهتمام توست مُهَذّب

Табъи ман аз эҳтизоз туаст мусаффо

طبع من از اهتزاز توست مُصّفا

Қомати ман пеши ту дўтости валикин

قامت من پیش تو دوتاست ولیکن

Ҳаст дилам дар вафоу меҳри ту якто

هست دلم در وفا و مهر تو یکتا

Хотири ман ҷинатасту меҳри ту ризвон

خاطر من جَنّت است و مهر تو رضوان

Шукри ту тӯбоу офарини ту ҳўро

شکر تو طوبی و آفرین تو حورا

То ки ҳамеи бурҷ Зуҳра бошад мизон

تا که همی بُرج زهره باشد میزان

То ки ҳамеи бурҷ меҳр бошад ҷавзо

تا که همی برج مهر باشد جَوزا

Чокари бахти ту боди меҳри мунаввар

چاکر بخت تو باد مهر مُنَوّر

Бандаи рои ту боди Зуҳраи Заҳро

بندهٔ رای تو باد زُهرهٔ زهرا

Базми ту афрӯхта ба шамсаи хлх

بزم تو افروخته به شمسهٔ خَلُّخ

Разми ту ороста ба дилбари яғмо

رزم تو آراسته به دلبر یغما

Бар сари ту тоҷи бахту афсари давлат

بر سر تو تاج بخت و افسر دولت

ДркФи ту зулфи ёру соғари саҳбо

درکف تو زلف یار و ساغر صهبا

Расми ту зебоу рӯзгори ту хуррам

رسم تو زیبا و روزگار تو خرم

Бар ту хуҷастаи баҳори хурраму зебо

بر تو خجسته بهار خرم و زیبا