эй ба султонӣ нишаста бо футуҳ ва бо зафар

ای به سلطانی نشسته با فتوح و با ظفر

Малику ганҷи панҷ султони бстдаҳ дар як сафар

ملک و گنج پنج سلطان بستده در یک سفر

Дар зафари бурҳони амӣралмуъминӣн чун ҷади хеш

در ظفر برهان امیرالمؤمنین چون جد خویش

Дар шаҳаншоҳии мъзи дайну дунё чун падар

در شهنشاهی معز دین و دنیا چون پدر

Санҷарат номасту пеши номи ту чун бандагон

سنجرت نام است و پیش نام تو چون بندگان

Хусравону тоҷдорон бар замин доранд сар

خسروان و تاجداران بر زمین دارند سر

Рӯзи кину разм дар пайкор кардан чун алӣ

روز کین و رزم در پیکار کردن چون علی

Рӯзи дайн ва дод дар инсоф додан чун умр

روز دین و داد در انصاف دادن چون عمر

Ҳар куҷо бархест гирди мавкибат дар шарқу ғарб

هر کجا برخاست‌ گرد موکبت در شرق و غرب

Ҳркҷо бигузашт боди давлатат бар баҳр ва бар

هرکجا بگذشت باد دولتت بر بحر و بر

Ҳеҷ мӯрӣ бар замин бемадҳ ту наниҳод пой

هیچ موری بر زمین بی‌مدح تو ننهاد پای

Ҳеҷ мурғӣ дар ҳаво бешукр ту накушод пар

هیچ مرغی در هوا بی شکر تو نگشاد پر

Гоҳ рӯй аз ҷониби машриқи сӯй мағриб наҳй

گاه روی از جانب مشرق سوی مغرب نهی

Гоҳ аз хоўркнии оҳанги сӯии бохтар

گاه از خاورکنی آهنگ سوی باختر

Ту ҷаҳонро ҳамчуи хуршед ва қамар боиста Эй

تو جهان را همچو خورشید و قمر بایسته‌ای

Ҳамчунин бошад ҳамеша сайри хўрсиду қамар

همچنین باشد همیشه سیر خورسید و قمر

Дастбурду зӯри ту мансӯх кард андари ҷаҳон

دستبرد و زور تو منسوخ‌ کرد اندر جهان

Дастбурди рустами дастону зӯри золи зар

دستبرد رستم دستان و زور زال زر

Тоҷ шоҳӣ барграфтӣ аз сари хасмони хеш

تاج شاهی برگرفتی از سر خصمان خویش

Чун барои фатҳи ғазнӣни бармеони бастии камар

چون برای فتح غزنین برمیان بستی‌کمر

Гарчи размаш бо хатар буду масофаши саҳмгин

گرچه رزمش با خطر بود و مصافش سهمگین

Пеши чашм ту набӯд онро ба як зарраи хатар

پیش چشم تو نبود آن‌ را به‌ یک ذره خطر

Он ки ӯ зер ва зибр нашнохт кори хеш ро

آن‌که او زیر و زبر نشناخت ‌کار خویش را

Рӯзи пайкор ту шуд кораши ҳамаи зеру зибр

روز پیکار تو شد کارش همه زیر و زبر

Хор буданд он ҳамаи гардон бо пархошу ҷанг

خوار بودند آن همه‌ گردان با پرخاش و جنگ

Хирад буданд он ҳамаи пелон бо ошӯбу шар

خرد بودند آن همه پیلان با آشوب و شر

Хасми саргардони ту ҳарчанд гирд оварда буд

خصم سرگردان تو هرچند گرد آورده بود

Ҳиндӯони ҳилаи созу ҷовдони чора гар

هندوان حیله ساز و جاودان چاره‌گر

Ҳила ҳоашон кард теғи ту ба як лаҳзаи ҳбо

حیله‌هاشان‌ کرد تیغ تو به یک لحظه هبا

Чора ҳоашон кард тири ту ба як соъати ҳадар

چاره‌هاشان کرد تیر تو به یک ساعت هدر

Кард гурзи лашкари ту кӯфтаи ёли ялон

کرد گرز لشکر تو کوفته یال یلان

Чун сарину пушти гӯрони панҷа ӣ шерони нар

چون سرین و پشت‌گوران پنجه ی شیران نر

Хаст шамшери саворони ту пелонро шикам

خَست شمشیر سواران تو پیلان را شکم

Басти пайкони ғуломони ту шеронро зФр

بست پیکان غلامان تو شیران را زفر

Дил гувоҳӣ дод гуфтӣ ҳар замони андари ?бирт

دل گواهی داد گفتی هر زمان اندر برت

Кандар он соъати ту хоҳӣ ёфт бар душмани зафар

کاندر آن ساعت تو خواهی یافت بر دشمن ظفر

Душманатгар хештанро қоҳиру ғолиби шимурд

دشمنت ‌گر خویشتن را قاهر و غالب شمرد

Гашти мақҳури қазои вгшти мағлуби қадар

گشت مقهور قضا وگشت مغلوب قدر

Рӯз чун шаб шуд бар ӯ аз ояти шбрнги ту

روز چون‌ شب شد بر او از آیت شبرنگ ‌تو

Он шабии ковро нахоҳад буд то маҳшари саҳар

آن شبی‌کاو را نخواهد بود تا محشر سحر

Малик ӯ барадӣ ва кардӣ дайгариро малики дор

ملک او بردی و کردی دیگری را ملک دار

Тоҷ ӯ барадии вкрдии дайгариро тоҷўр

تاج او بردی وکردی دیگری را تاجور

Неъмати Маҳмӯду фарзандон ӯ дар қалъа ҳо

نعمت محمود و فرزندان او در قلعه‌ها

Эдар оварадӣ ба пушти уштуру пушти стар

ایدر آوردی به پشت اشتر و پشت ستر

Ранҷи бурданди он ҷҳондорон ва ганҷ анбоштанд

رنج بردند آن جهانداران و گنج انباشتند

Дар ҷҳондории тўро беранҷ ганҷ омад ба бар

در جهانداری تورا بی‌رنج‌گنج آمد به بر

эй аҷаб дар малики ғазнӣн аз сад ва сӣ соли боз

ای عجب در ملک غزنین از صد و سی سال باز

Он ҷҳондорони тўрои бўдндгўиии коргар

آن جهانداران تورا بودندگویی کارگر

Ҳаст кори ту бурун аз хотргрдўни шинос

هست کار تو برون از خاطرگردون شناس

Ҳаст фатҳи ту фузун аз фикрати ахтари шимур

هست فتح‌ تو فزون از فکرت اختر شمر

Дасти дасти он буд каз ҷоҳ ту ёбад мадад

دست دست آن بود کز جاه تو یابد مدد

Кори кори он буд каз рой ту ёбад назар

کار کار آن بود کز رای تو یابد نظر

Дар сафи сафину хандақи ҳайдарӣ бояд ҳисом

در صف صفین و خندق حیدری باید حُسام

Бар дар ғазнӣну кобули санҷарӣ бояд ҳунар

بر در غزنین و کابل سنجری باید هنر

Он ки дар тоъати зи меҳрат меҳр дорад бар ҷабин

آن‌که در طاعت ز مهرت مهر دارد بر جبین

Ваон ки дар исёни зи кинат доғ дорад бар ҷигар

وان ‌که در عصیان ز کینت داغ دارد بر جگر

Ҳар замони тақдир яздон гуяд онро аломон

هر زمان تقدیر یزدان‌ گوید آن را الامان

Ҳар нафаси гардун гардон гуяд инро алҳзр

هر نفس گردون گردان گوید این را الحذر

Он ки ӯро зоташи разм ту шуд дили сӯхта

آن‌که او را زاتش رزم تو شد دل سوخته

Чун кунад парвози гирди шуълау гирди шарар

چون کند پرواز گرد شعله و گرد شرر

Ваон ки шуд якбораи заҳролӯд аз сӯрохи мор

وان‌که شد یکباره زهرآلود از سوراخ مار

Бори дигари гирди он сӯрох чун созад гузар

بار دیگر گرد آن سوراخ چون سازد گذر

Ғофилонро ҳаст гӯйии чашм аз ин осоркўр

غافلان را هست گویی چشم از این آثارکور

Ҷоҳилонро ҳаст гӯйии гӯш аз ин ахбори кар

جاهلان را هست‌ گویی ‌گوش از این اخبار کر

Бар тавориху сайр тафзил дорад фатҳи ту

بر تواریخ و سیر تفضیل دارد فتح تو

Зонка фатҳ туаст унвони тавориху сайр

زانکه فتح توست عنوان تواریخ و سیر

Сояи яздоне ва дар соя адл тавонад

سایهٔ یزدانی و در سایهٔ عدل تواند

Халқи олами як ба як , авлоди одами сар ба сар

خلق عالم یک به یک، اولاد آدم سر به سر

Мейри сунқури бк ки дар лашкар сипаҳсолор туаст

میر سنقر بک ‌که در لشکر سپهسالار توست

Сохт андари давлати ту ҷашни татҳири писар

ساخت اندر دولت تو جشن تطهیر پسر

Аз паии он то дар иқбол бигушоед баров

از پی‌آن تا در اقبال بگشاید براو

Басти хизматро миёну базмро бикшод дар

بست خدمت را میان و بزم را بگشاد در

Ҷони ҳамеи хўоҳдкаҳи оради пеши тахти ту нисор

جان همی خواهدکه آرد پیش تخت تو نثار

Бандаро гоҳи нисор аз ҷон чаҳ бошад бештар

بنده را گاه نثار از جان چه باشد بیشتر

Тғоирки писари ализн ки дар ду ҷаҳон

طغایرک پسر الیزن که در دو جهان

Падари сутӯда буд бо чунон сутӯдаи писар

پدر ستوده بود با چنان ستوده پسر

Музаффарӣ ки суханҳои ӯ бишорат дод

مظفری که سخنهای او بشارت داد

Ду подшоҳи ҷаҳони бахшро ба фатҳу зафар

دو پادشاه جهان بخش را به‌ فتح و ظفر

Якеаст мояи шоҳӣу хусравии Маҳмӯд

یکی است مایهٔ شاهی و خسروی محمود

Якеаст қиблаи шоҳону хусравони санҷар

یکی است قبلهٔ شاهان و خسروان سنجر

Яке зи меҳр ба ҷой бародараш дорад

یکی ز مهر به جای برادرش دارد

Яке зи қадар ва шараф дорадаш ба ҷои падар

یکی ز قدر و شرف داردش به جای پدر

Аз онкии хоку ҳаҷари ҳамчу ҳалам ӯст гарон

از آنکه خاک و حَجَر همچو حِلم اوست‌ گران

Маҳали зар ва гуҳар шуд даҳони хоку ҳаҷар

محل زرّ و گهر شد دهان خاک و حجر

Агар набӯдӣ таъзими ҳалам ӯ нашудӣ

اگر نبودی تعظیم حِلم او نشدی

Даҳони хоку ҳаҷари ҷойгоҳи зари вгҳр

دهان خاک و حَجَر جایگاه زرّ وگهر

Аё ба базми карӣмии мумайизу мътӣ

ایا به بزم‌ کریمی ممیّز و مُعطی

Ва ё ба разми далерии муборизу сафдар

و یا به رزم دلیری مبارز و صفدر

Куҷо нишот кунӣ ҳамнишин туаст қазо

کجا نشاط کنی همنشین توست قضا

Куҷо набард кунӣ раҳнамоӣ туаст қадар

کجا نبرد کنی رهنمای توست قدر

Ба теғ бар тани мардони ҷӯи бугсалии ҷавшан

به تیغ بر تن مردان جو بگسلی جوشن

Ба гурз бар саргардон чу башиканӣ мғФр

به‌ گرز بر سرگردان چو بشکنی مغفر

Туро дуруд фиристанд ва офарин гӯйанд

تو را درود فرستند و آفرین گویند

Равони соми Наримону ҷони рустами зар

روان سام نریمان و جان رستم زر

Магари синони ту мифтоҳ фатҳ шуд ки бадв

مگر سِنان تو مفتاح فتح شد که بدو

Футуҳро ба ҳамаи размҳои кушодӣ дар

فتوح را به ‌همه رزمهای گشادی در

з карду тарку араб ҳар куҷо ба рзмгҳӣ

ز کرد و ترک و عرب هر کجا به رزمگهی

Шуданд хасмон чун ҷовдони афсунгар

شدند خصمان چون جاودان افسونگر

Ба феъли найзаи ту чун Асоӣ Мӯсо шуд

به فعل نیزهٔ تو چون عصای موسی شد

Ки кард ҷодуии ҷовдони ҳбоу ҳадар

که ‌کرد جادویی جاودان هبا و هدر

Куҷои ҳисоми кабӯди ту рӯй шаст ба хӯн

کجا حُسام کبود تو روی شست به خون

Бараст лола ту гуфтӣ зи барги нилӯфар

برست لاله تو گفتی ز برگ نیلوفر

Ки дид ҳаргизи нилӯфарӣ ки дар сафи ҷанг

که دید هرگز نیلوفری که در صف جنگ

Ба чанги шери ҷаҳонгири лолаи орад бар

به چنگ شیر جهانگیر لاله آرد بر

Ҳикояту смр аз рафтагон фаровон аст

حکایت و سَمَر از رفتگان فراوان است

Шуҷоати ту фузун аз ҳикоятасту смр

شجاعت تو فزون از حکایت است و سَمَر

Агар ба сад ҳунари он қавмро тафохур буд

اگر به صد هنر آن قوم را تفاخر بود

Туро сазост тафохур ба сад ҳазор ҳунар

تو را سزاست تفاخر به صد هزار هنر

Нхости баъди расӯлу Халифау султон

نخاست بعد رسول و خلیفه و سلطان

зи насли бўои лбшри андари замона чун ту башар

ز نسل بُوا‌لبَشر اندر زمانه چون تو بشر

Атоӣ ту нашавад мунқатиъ ки зоири ту

عطای تو نشود منقطع‌ که زایر تو

Чу як ато бастанд диҳии атоӣ дигар

چو یک عطا بستاند دهی عطای دگر

Ба обу озар агар дар шавад мувофиқи ту

به آب و آذر اگر در شود موافق تو

Ба давлат ту натарсад зи об ва аз озар

به دولت تو نترسد ز آب و از آذر

зи баҳри онкии бадви фари давлат ту диҳад

ز بهر آنکه بدو فرّ دولت تو دهد

Дил кулему яқини халили бен озр

دل‌ کلیم و یقین خلیل بن‌ آزر

Чу омадӣ ту зи наздики подшоҳи Ироқ

چو آمدی تو ز نزدیک پادشاه عراق

Ба фоли нек ба даргоҳи шоҳи шери шукр

به فال نیک به درگاه شاه شیر شکر

Маҳалу ҷоҳи туро пеши шоҳи ҳафт иқлӣм

محل و جاه تو را پیش شاه هفت اقلیم

Чаҳор табъ мусаххар шуданд ва ҳафт ахтар

چهار طبع مسخر شدند و هفت اختر

з ъам хеш чу Маҳмӯд аҳд ёфта буд

ز عمّ خویش چو محمود عهد یافته بود

зи баҳр аҳд фиристод мари туро эдар

ز بهر عهد فرستاد مر تو را ایدر

Кифояти ту зи мақсӯд мужда дод чунонк

کفایت تو ز مقصود مژده داد چنانک

зи субҳ мужда диҳад дар ҷаҳони насими саҳар

ز صبح مژده دهد در جهان نسیم سحر

Гар аз ҳзр ба сафар бар мурод рӯй наҳй

گر از حضر به سفر بر مراد روی نهی

Вагар нишот кунӣ рафтан аз сафар ба ҳзр

وگر نشاط کنی رفتن از سفر به حضر

зи баси саодат кандар хуҷаста толеъ туаст

ز بس سعادت کاندر خجسته طالع توست

Ба фол саъд кунад ҳукми ту ситораи шимур

به فال سعد کند حکم تو ستاره شمر

зи саъд чун ҳама вақте туро мусоидат аст

ز سعد چون همه وقتی تو را مساعدت است

Туро сафари зи ҳзр ба буд ҳзри зи сафар

تو را سفر ز حضر بِه بود حضر ز سفر

Баланди бхтои саъди фалак ба толеъи ман

بلند بختا سعد فلک به طالع من

Нзркнд чу кунам ман ба талъати ту назар

نظرکند چو کنم من به طلعت تو نظر

эй мъзи дайну дунё эй атои ту бузург

ای معز دین و دنیا ای عطای تو بزرگ

Аз атои ту мъзӣ шуд азизу номвар

از عطای تو معزی شد عزیز و نامور

Ҳам тавонгар шуд ба лўлў , ҳам тавонгар шуд ба лаъл

هم توانگر شد به لولو، هم توانگر شد به لعل

Ҳам тавонгар шуд ба дебо , ҳам тавонгар шуд ба зар

هم توانگر شد به دیبا، هم توانگر شد به ‌زر

Пургуҳар кардӣ даҳонашро ба дасти хештан

پرگهر کردی دهانش را به دست خویشتن

Чун ба мадҳ хештан дидӣ даҳонаш пуршукр

چون به مدح خویشتن دیدی دهانش پرشکر

Бо забонии пар шукр омад ба олии маҷлисат

با زبانی پر شکر آمد به عالی مجلست

Бозгашт аз маҷлиси ту бо даҳоне пургуҳар

بازگشت از مجلس تو با دهانی پرگهر

Бо гуҳар бахшедӣ ӯро бадараҳои зари сурх

با گهر بخشیدی او را بدره‌های زر سرخ

Таҳтаҳои ҷомаи Бағдоду рӯму шӯштар

تخته‌های جامهٔ بغداد و روم و شوشتر

ӯ ба дониши шукри ин бахшиш наёрад кард зонк

او به ‌دانش شکر این بخشش نیارد کرد زانک

Бахшиши ту комиласту дониш ӯ мухтасар

بخشش تو کامل است و دانش او مختصر

Аз фурӯғи моҳу хур бояд ҳазорон солҳо

از فروغ ماه و خور باید هزاران سالها

То яке гавҳар ба кони андари падеди оради магар

تا یکی‌ گوهر به‌ کان اندر پدید آرد مگر

Сдгҳр дар як замон ояд зи ҷӯади ту падед

صدگهر در یک زمان آید ز جود تو پدید

Ҷӯади ту тафзил дорад бар фурӯғи моҳу хур

جود تو تفضیل دارد بر فروغ ماه و خور

То сухани доим буд бодии ту пайванди сухан

تا سخن دایم بود بادی تو پیوند سخن

То асари боқӣ буд бодии ту бар ҷои асар

تا اثر باقی بود بادی تو بر جای اثر

Боди рӯҳонияти нафасу боди нӯронӣати дил

باد روحانیت نفس و باد نورانیت دل

Боди султоняти арҷу боди яздоняти фар

باد سلطانیت ارج و باد یزدانیت فر

Ҳркҷо манзил кунӣ таъйиди бодати раҳнамо

هرکجا منزل‌ کنی تایید بادت رهنما

Ҳркҷои лашкаркашии иқболи бодати роҳбар

هرکجا لشکرکشی اقبال بادت راهبر