Агар надидӣ дар машки тобдори қамар

اگر ندیدی در مشک تابدار قمر

Ва гар надидӣ дар лаъли обдори шукр

و گر ندیدی در لعل آبدار شکر

Чу оннигор падед ояд аз миёни сипоҳ

چو آن نگار پدید آید از میان سپاه

Ба зулф ва рӯйу лаби лаъли оннигор нигар

به زلف و روی و لب لعل آن نگار نگر

Аз онкӣ дар лаб ва дар зулф ва рӯй ӯст ба ҳам

از آنکه در لب و در زلف و روی اوست به هم

Ҳаловати шукру буии машку нури қамар

حلاوت شکر و بوی مشک و نور قمر

Ба зери он шукраши риштаҳои марворид

به زیر آن شکرش رشته‌های مروارید

Ба гирди он қамараши дастаҳои сиснбр

به‌گرد آن قمرش دسته‌های سیسنبر

Агар ба шақаи зараш мғрқаст кулоҳ

اگر به شقهٔ زرّش مغرّق است کلاه

Вагар ба кавкаби симаш музайянаст камар

وگر به کوکب سیمش مزین است کمر

Зошки ман камарашро сазост кавкаби сим

زاشک من‌کمرش را سزاست کوکب سیم

зи чашми ман каллаашро сазост шақаи зар

ز چشم من‌ کُلهش را سزاست شقهٔ زر

Шигифт монад ҳаркас ки андрў нигарад

شگفت ماند هرکس که اندرو نگرد

Ба ҳасани ҳур биҳиштаст оннигор магар

به حسن حور بهشت است آن نگار مگر

Биҳиште ки биногваш ӯ чу мурғи биҳишт

بهشتیی که بناگوش او چو مرغ بهشت

з сим дорад бол ва змшк дорад пар

ز سیم دارد بال و زمشک دارد پر

Қадаш чу сарву Рахш чун ситора саҳараст

قدش چو سرو و رخش چون ستارهٔ سحرست

Хаташ ба гирд ситорааст чун бунафша тар

خطش به‌گرد ستاره است چون بنفشهٔ تر

Агарчӣ нодарра бошад ситора бар сари сарв

اگرچه نادره باشد ستاره بر سر سرو

Буд бунафшатар бар ситораи нодир тар

بود بنفشهٔ تر بر ستاره نادر تر

Аё бутӣ ки дилам сокинаст зулфи ту ро

ایا بتی که دلم ساکن است زلف تو را

Чаҳ сокинаст ки ӯро з масканаст хатар

چه ساکن است‌ که او را ز مسکن است خطر

Дили марои сари зулф ту дода гир ба бод

دل مرا سر زلف تو داده گیر به‌باد

Аз он ки фитна ва ошӯб дорад андари сар

از آن ‌که فتنه و آشوب دارد اندر سر

Маҳол бошад пеши ту тавба кардан ман

محال باشد پیش تو توبه‌کردن من

Ки тавбаро набӯд назд ту маҳалу хатар

که توبه را نبود نزد تو محل و خطر

Ҳазор тавба ба як ғамза башиканӣ ту чунонк

هزار توبه به یک غمزه بشکنی تو چنانک

Ба як хаданги нсиролономи сад лашкар

به یک خدنگ نصیرالانام صد لشکر

Сутӯдаи ғарси хилофати ягонаи тоҷи мулӯк

ستوده غرس خلافت یگانه تاج ملوک

Сипоҳдори аҷами фахри дайни пайғамбар

سپاهدار عجم فخر دین پیغمبر

зи дербози дили ман дар орзӯии ту буд

ز دیرباز دل من در آرزوی تو بود

Чу кишти ташна ки бошад дар орзӯии мтр

چو کِشتِ تشنه ‌که باشد در آرزوی مَطر

Дили маро чаҳ нишотаст беш аз он комрўз

دل مرا چه نشاط است بیش از آن‌ کامروز

Ки пеш аз онкии марои сӯии Балх буд гузар

که پیش از آنکه مرا سوی بلخ بود گذر

Ба талъати ту биФрўхтми рухи давлат

به طلعت تو بیفروختم رخ دولت

зи мадҳат ту биёростам сари дафтар

ز مدحت تو بیاراستم سرِ دفتر

Агар ба хизмати султони нбўдмии машғӯл

اگر به خدمت سلطان نبودمی مشغول

Раҳи Ироқи бпимўдӣ ба тораки сар

ره عراق بپیمودی به تارک سر

з дар мадҳи ту ақди мдиҳи пайвастам

ز در مدح تو عقد مدیح پیوستم

Ки дар замона буд пойдор то маҳшар

که در زمانه بود پایدار تا محشر

Ҳамеша то ки сувар зинда бошад аз арвоҳ

همیشه تا که صور زنده باشد از ارواح

Ба сунъу қудрату таъйиди холиқи Акбар

به صنع و قدرت و تایید خالق اکبر

зи баҳри хизмати ту то гуҳи дамӣдани сувар

ز بهر خدمت تو تا گه دمیدن صور

Мабод мунқатиъи арвоҳи бандагони зи сувар

مباد منقطع ارواح بندگان ز صور

Ба шарқи боди зи иқболу давлати ту нишон

به شرق باد ز اقبال و دولت تو نشان

Ба ғарби боди зи таъӣду нусрати ту хабар

به غرب باد ز تأیید و نصرت تو خبر

Ҷудо мабод ду дастати зи панҷ чизи мудом

جدا مباد دو دستت ز پنج چیز مدام

зи дафтару қаламу ҷому найзау ханҷар

ز دفتر و قلم و جام و نیزه و خنجر

Вагар рисӣ ба хуросон вагар шӯй ба Ироқ

وگر رسی به خراسان وگر شوی به عراق

Туро қабули зи ду хусрави раҳе парвар

تو را قبول ز دو خسرو رهی پرور