Қамар шуд бо сари зулфаши мқомр

قمر شد با سر زلفش مقامر

Дили ман барда шуд корӣаст нодир

دل من برده شد کاری است نادر

Дилам бояд ҷҳози андари миёна

دلم باید جهاز اندر میانه

Чу зулфаш бо қамар бошад мқомр

چو زلفش با قمر باشد مقامر

Мҷоҳз буду ҳосил худ наомад

مجاهز بود و حاصل خود نیامد

Марои хслӣ аз он хасмони ҷоӣр

مرا خَصلی‌ از آن خصمان جائر

Маро бо моҳу шаби кори аўФтодст

مرا با ماه و شب کار اوفتادست

Ки гардун ҳар дуро дорад мусофир

که گردون هر دو را دارد مسافر

Аз он ма нест бо ман нури ҳосил

از آن مه نیست با من نور حاصل

Вазон шаб нест бо ман хоби ҳозир

وزان شب نیست با من خواب حاضر

Маии ҳамсояи ёқӯти рахшон

مهی همسایهٔ یاقوت رخشان

Шабӣ монандаи Њорути соҳир

شبی مانندهٔ هاروت ساحر

Дар он морути пайвастаи слосл

در آن ماروت پیوسته سلاسل

Дар он ёқӯти ду рустаи ҷавоҳир

در آن یاقوت دو رسته جواهر

Дилам дар силсила чун ҷисми Љорҷис

دلم در سلسله چون جسم جرجیس

Танам дар нола чун Айюби собир

تنم در ناله چون ایوب صابر

зи моҳу шаб чаро инсоф ҷӯям

ز ماه و شب چرا انصاف جویم

Ки рӯзи он ҳар дуро орад ба охир

که روز آن هر دو را آرد به آخر

Чу рӯзи перӣ аз боло барояд

چو روز پیری از بالا برآید

На шаб монад на нури моҳи зоҳр

نه شب ماند نه نور ماه زاهر

Чу нур ӯ падед ояд зи ботин

چو نور او پدید آید ز باطن

Яке зарра намонад нури зоҳир

یکی ذره نماند نور ظاهر

Мау шабро кунун бозор тезаст

مه و شب را کنون بازار تیزست

Ки ҳар якро ҷавонӣ ҳаст зоир

که هر یک را جوانی هست زایر

Туро айши ҷавонӣ хуштар ояд

تو را عیش جوانی خوشتر آید

Марои мадҳи худованди мафохир

مرا مدح خداوند مفاخر

Зиёи алмалики хуршеди амирон

ضیاء‌الملک خورشید امیران

Абӯи ёқӯби Юсуфи ибни боҷир

ابو یعقوب یوسف ابن باجر

Магар бар эзаду султону дастур

مگر بر ایزد و سلطان و دستور

Дигар бар ҳарки хоҳад ҳаст қодир

دگر بر هرکه خواهد هست قادر

Ба давлати ҳамчуи насли хеши боқӣ

به دولت همچو نسل خویش باقی

Ба хотири ҳамчуи асли хеши тоҳир

به خاطر همچو اصل خویش طاهر

Набошад бештар зини ҳиҷи давлат

نباشد بیش‌تر زین هیچ دولت

Набошад поктар зини ҳиҷи хотир

نباشد پاکتر زین هیچ خاطر

зи ҳади ваҳм берун шуд сафоташ

ز حد وهم بیرون شد صفاتش

Вази ин маънӣ иборотаст қосир

وز این معنی عبارات است قاصر

Магар бар ғайби куллӣ матлаъ шуд

مگر بر غیب کلّی مطلع شد

Ки ногуфта ҳаме донад змоир

که ناگفته همی داند ضمایر

Набинам ҳимматашро ҳеҷ сонӣ

نبینم همتش را هیچ ثانی

Ки тосъи чархро гаштааст ъошр

که تاسع چرخ را گشته است عاشر

Ҳамаи расми авоили гашти мдрўс

همه رسم اوایل ‌گشت مَدروس

Чу пайдо шуд русумаш дар авохир

چو پیدا شد رسومش در اواخر

зи ҷӯад ӯ Васоит дар қлоид

ز جود او وسایط در قلاید

зи разм ӯ мшоъл дар машоир

ز رزم او مشاعل در مشاعر

Ба ҷои илми дайни ахбору олам

به‌جای علم دین اخبار و عالم

Ҳаме мадҳаш нависанд аз мҳобр

همی مدحش نویسند از محابر

Чунон чун нозад аз арвоҳи абадон

چنان چون نازد از ارواح ابدان

зи мадҳ ӯ ҳаме нозад дафотир

ز مدح او همی نازد دفاتر

Мусоид зон буд бо ӯ саодат

مساعد زان بود با او سعادت

Ки ӯ бошад муошир бо муошир

که او باشد معاشر با معاشر

Сарафрозу сипаҳдор аз паии онк

سرافراز و سپهدار از پی آنک

Буд ҳар ду ситоишро манобир

بود هر دو ستایش را منابر

Наёбади каси чунон ёрии мусоид

نیابد کس چنان یاری مساعد

Набинад каси чунуи перии мсомр

نبیند کس چنو پیری مسامر

Ҳар он каз кинаш андешед якбор

هر آن‌ کز کینش اندیشید یکبار

Ба ?дане ва ба уқбо ҳаст хоср

به دنیی و به عقبی هست خاسر

Ба уқбо дар маҳал ӯ съирст

به عقبی در محل او سعیرست

Ба дунё дар мақом ӯ мақобир

به دنیا در مقام او مقابر

Чунон чун марказ оташ асираст

چنان چون مرکز آتش اثیرست

Шудаст асор ӯ қутби моср

شدست اثار او قطب مآثر

Ба рӯзи разм чун шер жён аст

به روز رزم چون شیر ژیان است

Ба рӯзи базм ҳамчун баҳри зохр

به روز بزم همچون بحر زاخر

Чу ӯ гуяд ба ҷанги аллоҳи Акбар

چو او گوید به جنگ الله اکبر

Гурезанд аз наҳиф ӯ акобр

گریزند از نهیب او اکابر

Чу пайконро бимолад рӯзи пайкор

چو پیکان را بمالد روز پیکار

Буд пайкони оташро муҳоҷир

بود پیکان آتش را مهاجر

Чу шамшераш тамошо кард хоҳад

چو شمشیرش تماشا کرد خواهد

Буд бустони шамшераши ҳноҷр

بود بستان شمشیرش حناجر

Чу тир ӯ шавад тоири зи дасташ

چو تیر او شود طایر ز دستش

Паноҳ тир гардад нашри тоир

پناه تیر گردد نَشر طایر

Чу пайдо шуд каманди шасти бозаш

چو پیدا شد کمند شست بازش

Ба ҷаддӣ андар шавад миррӣхи сотар

به جَدی اندر شود مرّیخ ساتر

Аё дар давлати султони мубориз

ایا در دولت سلطان مبارز

Ва ё дар ҳуҷҷати яздони манозир

و یا در حجتِ یزدان مناظر

Ду ҳуҷҷати дорӣ эй мейри ҳунарманд

دو حجت داری ای میر هنرمند

Масӯн ва безиён аз қаҳри қоҳир

مصون و بی‌زیان از قهرِ قاهر

Чу мейрони ҷаҳонро бар шуморанд

چو میران جهان را بر شمارند

Ба қадари андари туро бошад хноср

به قدر اندر تو را باشد خناصر

Ту дарёӣ ва дарёҳои гетӣ

تو دریایی و دریاهای گیتی

Ба ҷанби ҷӯади ту ҳамчун ҷазоир

به‌ جنب جود تو همچون جزایر

Басири андари басири он сират туаст

بصیر اندر بصیر آن سیرت توست

Ки хонд давлаташи ҳозои бсоир

که خواند دولتش هذا بصایر

Шариъатҳо ба ту гаштааст равшан

شریعتها به تو گشته است روشن

Магар ҳастӣ шароеъро шъоир

مگر هستی شرایع را شعایر

Равон шуд номи ту дркли олам

روان شد نام تو درکل عالم

Салоати ту чу ном туаст соир

صلات تو چو نام توست سایر

Амирои меҳри ту монанди дайн аст

امیرا مهر تو مانند دین است

Ҳар он ков дайн надорад ҳаст кофар

هر آن کاو دین ندارد هست کافر

Сроири хуррам аз дайни ту байнам

سرایر خرّم از دین تو بینم

Магари суру сарварӣ дар сроир

مگر سور و سروری در سرایر

Забони бандаи бурҳонӣ ҳамеша

زبان بنده برهانی همیشه

Ба мадҳу офаринат буд зокир

به مدح و آفرینت بود ذاکر

Дили ман банда низ эй фахри мейрон

دل من بنده نیز ای فخر میران

Ҳамаи солаи з меҳр туаст шокир

همه ساله ز مهر توست شاکر

Муҳоҷири гаштам аз шаҳр ва бар хеш

مهاجر گشتم از شهر و بر خویش

Нахоҳам гашти азин хизмати муҳоҷир

نخواهم گشت ازین خدمت مهاجر

Тўро бо каъба эҳсон шиносанд

تورا با کعبهٔ احسان شناسند

Манам бо каъбаи эҳсони муҷовир

منم با کعبهٔ احسان مجاور

Дил ту ҳаст дарёии гуҳари бор

دل تو هست دریای‌گهر بار

Манам бар соҳили дарё чу тоҷир

منم بر ساحل دریا چو تاجر

На низомам ки ҳастам хозини шеър

نه نظامم‌که هستم خازن شعر

Набошад ҳарки низомаст шоир

نباشد هرکه نظام است شاعر

Марои мақсӯд аз ин хизмат қабул аст

مرا مقصود از این خدمت قبول است

Расм зон пас ба хлътҳои фахри

رسم زان پس به خلعتهای فاخر

Чу ман бар вазни вофир шеър гӯям

چو من بر وزن وافر شعر گویم

зи ту бевазн ёбам моли вофир

ز تو بی‌وزن یابم مال وافر

Ало то ҳашт бошад дар даҳ ва ду

الا تا هشت باشد در ده و دو

Ва зон ҷумла чаҳор ояд аносир

و زان جمله چهار آید عناصر

Бимон дар зилли шоҳаншоҳи Мансур

بمان در ظِلّ شاهنشاه منصور

Далелати давлату яздонати Носир

دلیلت دولت و یزدانتْ ناصر