Рамазон шуд чу ғарибон ба сафари бор дигар

رمضان شد چو غریبان به سفر بار دگر

Инат фаррух шудан ва инат ба ҳангоми сафар

اینت فرخ شدن و اینت به هنگام سفر

Буд шоистаи валикин чаҳ тавон кард чу рафт

بود شایسته ولیکن چه توان کرد چو رفت

Сафариро натавон дошт Муқӣмӣ ба ҳзр

سفری را نتوان داشت مقیمی به حضر

Гарчи дар ҳақи ваии имсоли муқассир будем

گرچه در حق وی امسال مقصر بودیم

Узри тақсири тавон хости азуи сол дигар

عذر تقصیر توان خواست ازو سال دگر

Дайр нанишасту сбкборӣ ва тахфиф намӯд

دیر ننشست و سبکباری و تخفیف نمود

Зуд бигузашту раҳ давр гирифт андар бар

زود بگذشت و ره دور گرفت اندر بر

Нолаи ошиқ беёр ҳамоно башнавад

نالهٔ عاشق بی یار همانا بشنود

Бар дили мутриби бекори ббхшўди магар

بر دل مطرب بیکار ببخشود مگر

Напасандед казин беш ҷаҳонии зану мард

نپسندید کزین بیش جهانی زن و مرد

Хушк доранд лаб ва тофта доранд ҷигар

خشک دارند لب و تافته دارند جگر

Он ки ин тоъат фармуд ҳақиқат донист

آن‌ که این طاعت فرمود حقیقت دانست

Ки аз ин беш дамодам натавон барад ба сар

که از این بیش دمادم نتوان برد به سر

Ид бикшод дариро ки ма рӯза бибаст

عید بگشاد دری را که‌ مه روزه ببست

Фаррухи он кас ки занад даст дар он ҳалқа дар

فرّخ آن‌ کس‌که زند دست در آن حلقهٔ در

Навбати масҷиду тасбеҳу троўиҳи гузашт

نوبت مسجد و تسبیح و تراویح ‌گذشت

Навбати маҷлис базмаст ва майу ромишгар

نوبت مجلس بزم است و می و رامشگر

Сабр кардем ки дар рӯзаи чунон некӯ буд

صبر کردیم که در روزه چنان نیکو بود

Ратли хоҳем ки дар иди чунин некӯтар

رطل خواهیم‌ که در عید چنین نیکوتر

Саҳару шом кунун ҳар ду яке бояд кард

سحر و شام کنون هر دو یکی باید کرد

Ки на дар ӯҳда шомем ва на дар банди саҳар

که نه در عهدهٔ شامیم و نه در بند سحر

Хушкии рӯзаи биҷузи бодаи идии набард

خشکی روزه بجز بادهٔ عیدی نبرد

Хоссаи он вақт ки мутриб ғазалӣ гуяд тар

خاصه آن وقت که مطرب غزلی‌ گوید تر

Ба сари захма кунун мутриб бишкофад мӯӣ

به سر زخمه‌ کنون مطرب بشکافد موی

зи сари хома кунун шоири бчконди зар

ز سر خامه‌ کنون شاعر بچکاند زر

Соқӣ аз акс май ноби биФрўзди рух

ساقی از عکس می ناب بیفروزد رخ

Ошиқ аз васли рухи дӯсти биФрозди сар

عاشق از وصل رخ دوست بیفرازد سر

Бод чун бар қадаҳи бодаи вазад мужда диҳад

باد چون بر قدح باده وزد مژده دهد

Субҳдамро ба сабӯҳи малики шери шукр

صبحدم را به صبوح ملک شیر شکر

Шоҳи шоҳони малики арғў ки ба рӯзии садбор

شاه شاهان ملک ارغو که به روزی صدبار

Ояд аз хулд ба назора ӯ ҷони падар

آید از خلد به نظارهٔ او جان پدر

Он ҷаҳондор ки дорад ҳасбӣу нисбӣ

آن جهاندار که دارد حسبی و نسبی

Ҳар чаҳ бояд маликонро зи бузургӣу ҳунар

هر چه باید ملکان را ز بزرگی و هنر

Ҷовдони номи падари зинда ба ӯ хоҳад буд

جاودان نام پدر زنده به او خواهد بود

Ки буд номи падари зинда ба шоистаи писар

که بود نام پدر زنده به شایسته پسر

Суннӣ ӯро чу умр донаду шиъӣ чун алӣ

سنیّ او را چو عمر داند و شیعی چون علی

Зонкаҳи ҳам илм алӣ дорад ва ҳам адли умр

زآنکه هم علم علی دارد و هم عدل عمر

Меҳр ӯ ҳаст ниҳолӣ ки баҷои оради бор

مهر او هست نهالی که بجا آرد بار

Кин ӯ ҳаст дарахтӣ ки ҳалоки орад бар

کین او هست درختی‌که هلاک آرد بر

Бар тани хеш дар амн ва саломат бикшод

بر تن خویش در امن و سلامت بگشاد

Ҳар ки дар хизмат ӯ баст ба ихлоси камар

هر که در خدمت او بست به اخلاص‌ کمر

Ҳамаи кишварҳо зери қадам давлат ӯст

همه کشورها زیر قدم دولت اوست

Гарчи зер илмаш ҳаст чаҳоруми кишвар

گرچه زیر علمش هست چهارم ‌کشور

Ҳаст бар дасти расӯлони мутавотир ҳар моҳ

هست بر دست رسولان متواتر هر ماه

Номаи тоъати шоҳон чаҳ зи баҳр ва чаҳ з бар

نامهٔ طاعت شاهان چه ز بحر و چه ز برّ

Бо дигар шоҳон ӯро натавон кард қиёс

با دگر شاهان او را نتوان کرد قیاس

ӯ чу дарёст ба малику дгарони ҳамчуи шимур

او چو دریاست به ملک و دگران همچو شمر

Иктн аз мавкиб ӯ вази дгарони даҳ мавкиб

یکتن از موکب او وز دگران ده موکب

Даҳ тан аз лашкар ӯ вази дгарони сад лашкар

ده تن از لشکر او وز دگران صد لشکر

Ҳар куҷои роят ӯ рӯй сӯии фатҳи ниҳод

هر کجا رایت او روی سوی فتح نهاد

Ояд аз нусрати куллӣ нафар аз баъди нафар

آید از نصرت‌ کلی نفر از بعد نفر

Ба мадад ё ба ҳашари ҳеҷ ниёзаш набӯд

به مدد یا به حَشَر هیچ نیازش نبود

Ки саодат мададаш бошаду иқболи ҳашар

که سعادت مددش باشد و اقبال‌ حَشَر

эй далерӣ ки далерони ҷаҳони рӯзи набард

ای دلیری که دلیران جهان روز نبرد

Пеши чашм ту надоранд ба як зарраи хатар

پیش چشم تو ندارند به یک ذره خطر

Туе он шоҳ ки бе номи ту ва дидан ту

تویی آن شاه که بی‌نام تو و دیدن تو

Баравад фоидау манфиат аз самъу басар

برود فایده و منفعت از سمع و بصر

Ҳар ки кӯшад ба хилофи ту зи ту сари набард

هر که‌ کوشد به خلاف تو ز تو سر نبرد

Гар наад брбн ҳар мӯии тилисмии зи ҳазар

گر نهد بربن هر موی طلسمی ز حذر

эй басои дил ки рикоби ту тиҳӣ кард зи шӯр

ای بسا دل که رکاب تو تهی‌ کرد ز شور

эй басои сар ки наҳифи ту тиҳӣ кард зи шар

ای بسا سر که نهیب تو تهی‌ کرد ز شر

Дар ҳар он дашт ки аз разми ту хезади маҳшар

در هر آن دشت‌که از رزم تو خیزد محشر

Ҳавли он маҳшар зоил нашавад то маҳшар

هول آن محشر زایل نشود تا محشر

Бо ҳасуди тўкнди хоки лӣимӣ ба набот

با حسود توکند خاک لئیمی به نبات

Бо адуӣ ту кунад абри бахилӣ ба мтр

با عدوی تو کند ابر بخیلی به مَطَر

Ҳар хадангӣ ки зи шасти ту гуҳи ҷанги ҷаҳд

هر خدنگی‌ که ز شست تو گه جنگ جهد

Аз аҷал дорад пикони вази пирӯзии пар

از اجل دارد پیکآن وز پیروزی پر

Ҳам бар он гӯна ки бар оинаи бенанди хаёл

هم بر آن‌گونه‌ که بر آینه بینند خیال

Паҳлавонони ту дар теғи ту бенанди зафар

پهلوانان تو در تیغ تو بینند ظفر

Давлату фари туро халқи замини мнқоднд

دولت و فَرٌ تو را خلق زمین مُنْقادند

Космонӣаст туро давлату яздонеи фар

کاسمانی است تو را دولت و یزدانی فر

Адли ту пеши хилоиқи з балоҳо сипараст

عدل تو پیش خلایق ز بلاها سپرست

Лоҷарами пеши ту аз фазл худоӣаст сипар

لاجرم پیش تو از فضل خدای است سپر

Тандурустӣ ва ҷавонӣаст ризои ту казу

تندرستی و جوانی است رضای تو کزو

Лутфи арвоҳ зиёдат шаваду ҳасани сувар

لطف ارواح زیادت شود و حسن صُوُر

Гарчи қадари малик аз қадар башар бештараст

گرچه قدر ملک از قدر بشر بیشترست

Ба вуҷӯди ту маликро ҳасад ояд зи башар

به وجود تو ملک را حسد آید ز بشر

Пояи минбари фахри орад бар пояи арш

پایهٔ منبر فخر آرد بر پایهٔ عرش

Чун баради номи ту дар хутбаи хатиб аз минбар

چون برد نام تو در خطبه خطیب از منبر

Сарварони пояи тахт ту бабўсанд ҳаме

سروران پایهٔ تخت تو ببوسند همی

Ҳам бар он гӯна ки ҳуҷҷоҷ бабўсанд ҳаҷар

هم بر آن‌گونه ‌که حجاج ببوسند حجر

Ту ҳамаи тани ҳунарӣу ҳунари андари тани мард

تو همه تن هنری و هنر اندر تن مرد

Ҳаст боиста чу дар теғи гиронмояи гуҳар

هست بایسته چو در تیغ ‌گرانمایه گهر

Аз ҳунарҳои ту бар доман шарқаст нишон

از هنرهای تو بر دامن شرق است نشان

Вази зафарҳои ту пиромн ғарбаст хабар

وز ظفرهای تو پیرامن غرب است خبر

Буд дардии асар аз шодии имрӯзи тўро

بود دردی اثر از شادی امروز تورا

Вондри имрӯзи з пирӯзӣ фардост асар

واندر امروز ز پیروزی فرداست اثر

То ҳамаи кори хилоиқи зи қазо ва қадараст

تا همه‌ کار خلایق ز قضا و قدرست

Чаҳ зи хайр ва чаҳ зи шар ва чаҳ зи нафъ ва чаҳ зи зр

چه ز خیر و چه‌ ز شر و چه ز نفع و چه ز ضرّ

Боди барҳасби ризои ту ҳамаи солаи қазо

باد برحسب رضای تو همه ساله قضا

Бод бар ҳукми муроди ту ҳамаи солаи қадар

باد بر حکم مراد تو همه ساله قدر

Бандаи ?ути моҳи дирафшон ва ба гирди сипаҳат

بنده‌ات ماه درفشان و به گرد سپهت

Гардиши чарх ва дарахшидани хуршеду қамар

گردش چرخ و درخشیدن خورشید و قمر

Ёди фатҳи ту ҳамаи тоҷўрони хӯрда ба ҷон

یاد فتح تو همه تاجوران خورده به جان

Шеъри мадҳи ту ҳама номварон карда зибр

شعر مدح تو همه ناموران کرده زبر

Бар ту иди рамазони фарруху фархундау хуш

بر تو عید رمضان فرخ و فرخنده و خوش

Меҳргони хуштару фархундатару хуррам тар

مهرگان خوشتر و فرخنده‌تر و خرم‌تر