Толи аллёлии бъдкму абизи Айнии ман бко

طال اللّیالی بَعدَکُم و اَبیَضَّ عَینی مِن بُکا

ё ҳбзо Аё мнои фии вслкм ё ҳбзо

یا حَبّذا اَیّا مَنا فی وَصلکم یا حَبّذا

Оҳ аз ғами он хуши писар каз ҳиҷр ӯ умрам ба сар

آه از غم آن خوش پسر کز هجر او عمرم به سر

Рафт ва наомад зу хабари ҷузи ҳасрату ранҷу ъно

رفت و نیامد زو خبر جز حسرت و رنج و عَنا

Андари фироқи дилбарам ҳайрон шуд ин дил дар барам

اندر فراق دلبرم حیران شد این دل در برَم

Аз даст ӯгар ҷон барам гӯям ҳниӣои марҳабо

از دست او گر جان برم‌ گویم هنیئاً مرحبا

Дӯши он нигорин рӯй ман омад ба мастии сӯии ман

دوش ‌آن نگارین روی من ‌آمد به‌ مستی سوی من

То шуд зи рӯйиши кӯии ман чун таври синои пари зё

تا شد ز رویش ‌کوی من چون طور سینا پُر ضیا

Тираи шабӣ чун ҳоўиаҳ додӣ нишони зовия

تیره شبی چون هاویه دادی نشان زاویه

Чун қатраҳои ровӣаи пайдои кавокиб бар само

چون قطره‌های راویه پیدا کواکب بر سما

Нур аз кавокиби костаи дӯд аз ҷаҳони бархеста

نور از کواکب کاسته دود از جهان برخاسته

Чун мардум бе хостаи олами зи зинати бенаво

چون مردم بی‌خواسته عالم ز زینت بینوا

Бар ҷониби машриқи шафақ чун лола бар симини тибқ

بر جانب مشرق شفق چون لاله بر سیمین طبق

Кавкаб ба гардиш чун арақ бар оризи маъшӯқи мо

کوکب به‌گردش چون عرق بر عارض معشوق ما

Анҷум чу зари ҷаъфарӣ бар гунбади нилӯфарӣ

انجم چو زرّ جعفری بر گنبد نیلوفری

Чун дастаи гули муштарӣ чун нуқтаи симини сҳо

چون دستهٔ ‌گل مشتری چون نقطهٔ سیمین سُها

Монанди моҳи икшбаҳи Зуҳра чу заррини машраба

مانند ماه یکشبه زُهره چو زرّین ‌مَشرَبه

Бо нуру зулмат чун шабаҳи омехта бо каҳрабо

با نور و ظلمت چون شَبَه آمیخته با کُهربا

Ҷурми қамар чун маҳвашии ҷавзо чу ҳури дилкашӣ

جِرم قمر چون مهوشی جوزا چو حور دلکشی

Миррӣх ҳамчун оташии парвин чу чархи Асия

مریخ همچون آتشی پروین چو چرخ آسیا

Гуфтам чу дидам осмони ороста чун бӯстон

گفتم چو دیدم آسمان آراسته چون بوستان

Субҳони ман асрии баннои Лайлои илои бадари алдҷо

سُبحانَ مَن اَسری بِنا لَیلاً اِلی بَدرِ الدُّجا

Лмои тўлии вҳдаҳи волсбр вале мудаббир

لَمّا توَلّی وحدهُ والصّبرُ وَلّی مُدبرٌ

أҳдии إлинои нФҳаҳи ман арзаи риҳи алсбо

أهدی إلینا نَفحَة مِن اَرضِهِ ریح الصّبا

Дилбанди ман бо машъала бо сад хурӯшу машғала

دلبند من با مشعله با صد خروش و مشغله

намешуд чу ма дар сунбула бар мураккабӣ чун аждаҳо

می‌شد چو مه در سنبله بر مرکبی چون اژدها

Зебои каммиятӣ каз смки як гом дорад то фалак

زیبا کُمیتی‌ کز سَمَک یک‌گام دارد تا فلک

Беш ояд аз ваҳми малик пеш ояд аз сари қазо

بیش آید از وهم ملک پیش آید از سرّ قضا

Ҳамчун наҳангу шери нари ёбии варо дар баҳр ва бар

همچون نهنگ و شیر نر یابی ورا در بحر و بَر

Ояд зи боло чун қадари пурди зи пастӣ чун дуо

آید ز بالا چون قَدَر پرّد ز پستی چون دعا

Андар биёбоне ки дай аз саҳм ӯ оварад хуй

اندر بیابانی که دی از سهم او آورد خوی

Он боди пои санги пай танҳо ҳаме кардӣ чаро

آن باد پای سنگ پی تنها همی‌ کردی چرا

Кардам зи дидаи пургуҳар рӯй биёбони сар ба сар

کردم ز دیده پرگهر روی بیابان سر به‌سر

Гуфтам ба дарёҳо магар асбаш надонад ошно

گفتم به دریاها مگر اسبش نداند آشنا

Чун ронад мураккаб дар миёни роҳӣ падед омад чунон

چون راند مرکب در میان راهی پدید آمد چنان

Гуфтӣ ки Мӯсои ногаҳон бар об дарё зад Асо

گفتی که موسی ناگهان بر آب دریا زد عصا

Оҷиз шудам даркор худ мондам ҷудо аз ёри худ

عاجز شدم درکار خود ماندم جدا از یار خود

Ёрб хлснии Фқди أҳрқти фии норолҳўӣ

یاربّ خَلِّصنی فَقَد أُحرِقتُ فِی نارِالهوی

Рой дигар кард он писари вази ман ҳазар кард он писар

رای دگر کرد آن پسر وز من حذر کرد آن پسر

Азм сафар кард он писар азмаш надонам то куҷо

عزم سفر کرد آن پسر عزمش ندانم تا کجا

Ҷонои куҷои хоҳӣ шудан , кӣ бози хоҳӣ омадан

جانا کجا خواهی شدن‌، کی باز خواهی آمدن

Бе рӯй ту як дам задани доне маро набӯд бақо

بی روی تو یک دَم‌ زدن دانی مرا نَبوَد بقا

Қул ани ҳоли зўи хатари волқўли фӣаи мухтасар

قُل اِنَّ حال ذُو خَطَر والقول فِیهِ مُختَصر

Ҷоءи алқзои ъмии албсри ашкри ?илҳо мнъмо

جاءَ القَضا عَمیَ البَصر اُشکر اِلهاً مُنعِما

Дили бардае ҷонои равогар ҷони барии фармони ту ро

دل برده‌ای جانا روا گر جان بری فرمان تو را

Аз ту вафо кардани атои вази ман ҷафо кардани хато

از تو وفا کردن عطا وز من جفا کردن خطا

Мавлои рои ту манам шайдои ҷои ту манам

مولای رای تو منم شیدای جای تو منم

Вондри ҳавои ту манам чун заррае андари ҳаво

واندر هوای تو منم چون ذرّه‌ای اندر هوا

Ҷузи роҳ ишқат наспурамгар ҷони хўҳии Фрмонбрм

جز راه عشقت نسپرم گر جان ‌خُوهی فرمانبرم

Ҷони пеши хизмат аўрм нандешам аз ҷавру ҷафо

جان پیش خدمت اورم نندیشم از جور و جفا

Доне накӯ набӯд чунин ту шодмон ва ман ҳазин

دانی نکو نبود چنین تو شادمان و من حزین

Ман ранҷаи дили ту нозанини ту дар тараби ман дар бало

من رنجه دل تو نازنین تو در طَرَب‌ من ‌در بلا

Гар гири ин ашками камӣ кӣ бошамӣ аз ғам , ғамӣ

گر گیر این اشکم کمی کی باشمی از غم‌، غَمی

Бар ман агар як дам дамӣ ёбам азин иллати шифо

بر من اگر یک دم دمی یابم ازین عِلّت شفا

Дили хаста рӯй туами ҷони бастаи мӯии туам

دل‌خستهٔ روی توام جان بستهٔ موی توام

Пайваста дар кӯии туам аз рӯй ту мондаи ҷудо

پیوسته در کوی توام از روی تو مانده جدا

Бар ман нигоро раҳ задӣ ҷону дил аз ман бстдӣ

بر من نگارا رَه زدی جان و دل از من بِستَدَی

Ореи никуиро бадии охир равон бошад раво

آری نکویی را بَدی آخر روان باشد روا

эй маи зи рухсорати хаҷали ваии роҳату ороми дил

ای مه ز رخسارت خِجِل وی راحت و آرام دل

Кардам ҳамаи ҷурмати бҳл гарчи зи ғами киштии маро

کردم همه جُرمت بِحِل‌ّ گرچه ز غم‌ کُشتی مرا

Анои ғФрнои знбкми қўлўои Фأўҳии рбкм

اِنّا غَفَرنا ذَنبَکم قُوُلوا فَأوحی رَبُّکُم

إни тнтҳўои аи иғФрои лаками моқди салафи ани мо мзӣ

إن تَنتَهوا ا‌یُغفَرا‌ لَکُم ماقَد سَلَف عَن ما مَضی

эй гашта муҳками ҳзми ту сӯии Бухорои азми ту

ای‌ گشته محکم حَزم تو سوی بخارا عزم تو

Ваии ман ғуломи базми ту бо дӯстони хуши лақо

وی من غلام بزم تو با دوستان خوش لقا

Рӯи рӯи бета бо қофила бурдор зоду роҳила

رو رو بُتا با قافله بردار زاد و راحِله

Манзили гузору марҳалаи вонзли алии садри алўрӣ

منزل گذار و مرحله وانزِل علی صَدر الوری

Гар давлатат ёрӣ кунад бахтат вафодорӣ кунад

گر دولتت یاری کند بختت وفاداری کند

Бошад харидорӣ кунад фарзанди фахриддини ту ро

باشد خریداری کند فرزند فخرالدّین تو را

Олам бирав нозад ҳамеи давлати бадви ёзди ҳаме

عالم برو نازد همی دولت بدو یازد همی

Гӯй шараф бозад ҳаме борӯй чун шамси алзҳӣ

گوی‌ شرف بازد همی باروی چون‌ شَمس‌ الضّحی

Ёбии баҳри ҳолеи асар аз соҳиби одили умр

یابی بهر حالی اثر از صاحب عادل عمر

Он маркази фазлу ҳунари он маъдани илму сахо

آن مرکز فضل و هنر آن مَعدِن علم و سخا

Он сарфарози муҳтарам ваон муқтадои муҳташам

آن سرفراز محترم وان مقتدای محتشم

Он қиблаи ҷӯаду карам ваон каъбаи фазлу ато

آن قبلهٔ جود و کرم وان‌ کعبهٔ فضل و عطا

Зини алмъолии ҷаддаи валлоҳи лӯлои саъда

زین المعالی جَدّه والله لولا سعدَه

Толи аллёлии баъдаи إни ҷоءи ман қади фии алҳўӣ

طال اللّیالی بَعدَه‌ُ إن جاءَ مَن قَد فِی الهَوی