Кирдигори додгар ҳар моҳ бар фатҳӣ дигар

کردگار دادگر هر ماه بر فتحی دگر

Байъат ва паймон кунад бо шаҳриёри додгар

بیعت و پیمان‌کند با شهریار دادگر

То ба давлати бишиканади шоҳаншаҳи лашкари шикан

تا به دولت بشکند شاهنشه لشکر شکن

Пушти бадхоҳ дигар ё гардани хасмӣ дигар

پشت بدخواه دگر یا گردن خصمی دگر

То буд дар мағриб аз фатҳи шаҳаншоҳии нишон

تا بود در مغرب از فتح شهنشاهی نشان

То буд дар машриқ аз фари маликшоҳии асар

تا بود در مشرق از فر ملکشاهی اثر

То зи чашм шоҳ гардад чашм ҳар бадхоҳи кӯр

تا ز چشم شاه‌ گردد چشم هر بدخواه کور

То зи кӯс шоҳ гардад гӯш ҳар гумроҳи кар

تا ز کوس شاه‌ گردد گوش هر گمراه کر

Ҳар замон одил тараст ин хусрави бирўзи бахт

هر زمان عادل‌ترست این خسرو بیروز بخت

Лоҷарам ҳар рӯз бошад бахт ӯ пирӯзтар

لاجرم هر روز باشد بخت او پیروزتر

Ончӣ яздон кард бо султон киро буд аз мулӯк ?

آنچه یزدان کرد با سلطان که را بود از ملوک‌؟

Вончаҳ султон ёфт аз яздон киро буд аз башар ?

وانچه سلطان یافت از یزدان که را بود از بشر؟

Ҳркҷо сояд рикоб ва ҳркҷо ронад сипоҳ

هرکجا ساید رکاب و هرکجا راند سپاه

Нусрат ӯро ҳамраҳасту давлат ӯро роҳбар

نصرت او را همره است و دولت او را راهبر

Гар сулаймони набиро мӯъҷиз омад мурғу бод

گر سلیمان نبی‌ را معجز آمد مرغ‌ و باد

Ёфт аз пайғамбарии он давлату ойину фар

یافت از پیغمبری آن دولت و آیین و فر

Нест пайғамбари малики султони валикини рӯзи разм

نیست پیغمبر ملک سلطان ولیکن روز رزم

Мӯъҷиз ӯ мурғ беҷонасту боди ҷонвар

معجز او مرغ بی‌جان است و باد جانور

Хӯни сад душмани бирезади мурғ ӯ дар як замон

خون صد دشمن بریزد مرغ او در یک زمان

Роҳи даҳ манзил биппарад мурғ ӯ дар як назар

راه ده منزل بپرد مرغ او در یک نظر

Буд ва ҳаст он мурғро бар ҷони бадхоҳони гузор

بود و هست آن مرغ را بر جان بدخواهان ‌گذار

Буд ва ҳаст он бодро бар фарқи гумроҳони гузар

بود و هست آن باد را بر فرق‌ گمراهان‌ گذر

Ончӣ ӯ имсол кард аз подшоҳон кас накард

آنچه او امسال کرد از پادشاهان کس نکرد

Нома шоҳон бихону фатҳи шоҳон бар шимур

نامهٔ شاهان بخوان و فتح شاهان بر شمر

То аз эшон як малики паймӯд дар панҷоҳ рӯз

تا از ایشان یک ملک پیمود در پنجاه روز

Машриқу мағриб ба зери рояти фатҳу зафар

مشرق و مغرب به ‌زیر رایت فتح و ظفر

То аз эшон ҳечкасро аз араби як номдор

تا از ایشان هیچکس را از عرب یک نامدار

Пеш тахт омад ба хизмати бармеони бастаи камар

پیش تخت آمد به‌خدمت برمیان بسته‌کمر

То азишон ҳиҷ шоҳ омад зи Мӯсили сӯии Балх

تا ازیشان هیچ شاه آمد ز موصل سوی بلخ

Бо сипоҳӣ беадад дар рӯзгории мухтасар

با سپاهی بی‌عدد در روزگاری مختصر

Гуфт Фирдавсӣ ба шаҳномаи даруни чўнонкаҳи хост

گفت فردوسی به شهنامه درون چونانکه خواست

Қиссаҳои пураҷоиби фатҳҳои пари ъбр

قصه‌های پرعجایب فتحهای پر عِبَر

Васф кардаст ӯ ки рустами кишт дар Мозандарон

وصف کردست او که رستم کُشت در مازندران

Гандаи пери ҷодӯу деви сифеду шери нар

گنده پیر جادو و دیو سفید و شیر نر

Гуфт чун рустам биҷуст аз зарбати Исфандиёр

گفت چون رستم بجست از ضربت اسفندیار

Бозгашт аз ҷанг ва ҳозир шуд ба назд золи зар

بازگشت از جنگ و حاضر شد به نزد زال زر

Зол кард афсун ва симурғ омад аз афсун ӯ

زال‌کرد افسون و سیمرغ آمد از افسون او

Рўстм ба шуд чу симурғ андрў молида пар

روستم به شد چو سیمرغ اندرو مالید پر

Ман аҷаб дорам зи Фирдавсӣ ки то чандон дурӯғ

من عجب دارم ز فردوسی که تا چندان دروغ

Азкҷо овараду беҳуда чаро гуфт он смр

ازکجا آورد و بیهوده چرا گفت آن سمر

Дар қиёмат рўстм гуяд ки ман хасми туам

در قیامت روستم‌ گوید که من خصم توام

То чаро бар ман дурӯғи маҳзи бастии сари басар

تا چرا بر من دروغ‌ محض بستی‌ سر بسر

Гарчи ӯ аз рўстм гуфтааст бисёре дурӯғ

گرچه او از روستم گفته است بسیاری دروغ

Гуфта мо ростаст аз подшоҳи номвар ! ?

گفتهٔ ما راست است از پادشاه نامور!؟

Мо ҳаме аз зинда гӯйем ӯ ҳаме аз мурда гуфт

ما همی از زنده‌ گوییم او همی از مرده‌ گفت

Он мо яксар аёнаст он ӯ яксар хабар ! ?

آنِ ما یکسر عیان است آنِ او یکسر خبر!؟

Зиндаи бодои шоҳи шоҳону худованди ҷаҳон

زنده بادا شاه شاهان و خداوند جهان

То бигардади осмон ва то битобад моҳу хур

تا بگردد آسمان و تا بتابد ماه و خور

Каз футуҳаши дафтари ман чун фалак шуд пари нуҷум

کز فتوحش دفتر من چون فلک شد پر نجوم

Вази мдиҳши хотири ман чун садаф шуд пургуҳар

وز مدیحش خاطر من چون صدف شد پرگهر

эй худовандӣ ки чун азм сафар кардӣ дуруст

ای خداوندی که چون عزم سفر کردی درست

Фатҳу нусратро буд таърих аз он маймуни сафар

فتح و نصرت ‌را بود تاریخ از آن میمون سفر

Бар замин аз мураккаби ту паст гардад кӯҳсор

بر زمین از مرکب تو پست‌ گردد کوهسار

Бар сипеҳр аз мураккаби ту бозпас монад қамар

بر سپهر از مرکب تو بازپس ماند قمر

Ту шаҳ рӯй заминии вази ҳаво воҷиб тараст

تو شه روی زمینی وز هوا واجب‌ترست

Ҳукми ту дар шарқу ғарбу амри ту дар баҳр ва бар

حکم تو در شرق و غرب و امر تو در بحر و بر

Рӯзу шаби тадбир соз туаст саъди муштарӣ

روز و شب تدبیر ساز توست سعد مشتری

Душманатро наҳси кайвони бас буд тадбиргар

دشمنت را نحس‌ کیوان بس بود تدبیرگر

Гарчи шери марғзорӣ буд хасмати пеши азин

گرچه شیر مرغزاری بود خصمت پیش ازین

Пас чаро имрӯз тарсонаст чун буз дар камар

پس چرا امروز ترسان است چون بز در کمر

Бар сар сангӣ кашида рахту мأўии сохта

بر سر سنگی‌ کشیده رخت و مأوی ساخته

Вази сари шамшери ту тани барҳазари ҷони пурхатар

وز سر شمشیر تو تن برحذر جان پرخطر

Бо қазои бад ҳаме монад сари шамшери ту

با قضای بد همی‌ ماند سر شمشیر تو

Чун қазоӣ бад бияёд суд кӣ дорад ҳазар

چون قضای بد بیاید سود کی دارد حذر

Гӯри гашти он ҳсн ва бадбахтон шуданд он осӣон

گور گشت آن حِصْن و بدبختان شدند آن عاصیان

Размгоҳи ту қиёмати гашту хашми ту сқр

رزمگاه تو قیامت گشت و خشم تو سَقَر

Чун буруни оранди бадбахтони осиро зи гӯр

چون برون آرند بدبختان عاصی را ز گور

Дар қиёмат бар ҷигарашон аз сқри боради шарар

در قیامت بر جگرشان از سقر بارد شرر

Аз ҳунарҳои ту хоҳад буд қасди бадсигол

از هنرهای تو خواهد بود قصد بدسگال

Ваз ту хоҳад буд қасди бадсигол бе ҳунар

وز تو خواهد بود قصد بدسگال بی‌هنر

Ҳамчуи заҳҳок аз Фаридуни ҳамчуи фиръавн аз кулем

همچو ضحاک از فریدون همچو فرعون از کلیم

Ҳамчуи бўҷҳл аз паямбар , ҳамчуи шайтон аз умр

همچو بوجهل از پیمبر، همچو شیطان از عمر

Гар ба сони қалъаи хайбар влҷ ҳаст устувор

گر به‌سان قلعهٔ خیبر وَلَج هست استوار

Вндр ӯ чун қавми хайбар душманон карда ҳашар

وندر او چون قوم خیبر دشمنان کرده حشر

Теғи ту чун зулфиқораст ва ту ҳамчун ҳайдарӣ

تیغ تو چون ذوالفقار است و تو همچون حیدری

Пеши ҳайдари қалъаи хайбар куҷо дорад хатар

پیش حیدر قلعهٔ خیبر کجا دارد خطر

Қавми лут онгаҳ ки муҳкам буд шористони лут

قوم لوط آنگه ‌که محکم بود شارستان لوط

Саркашӣ карданд вази тоъат бурун карданд сар

سرکشی کردند وز طاعت برون کردند سر

Ҳукм кард эзади таъолӣ то зи пари Ҷабраил

حکم ‌کرد ایزد تعالی تا ز پرّ جبرئیل

Гашти шористони хароб ва умрашон омад ба сар

گشت شارستان خراب و عمرشان آمد به سر

Гар чу қавми лути хасми ту з тоъат шуд бурун

گر چو قوم لوط خصم تو ز طاعت شد برون

Ҳамчуи эшон низ меҳнат хӯрд хоҳад бар ҷигар

همچو ایشان نیز محنت خورد خواهد بر جگر

Вари влҷи обод муҳкам шуд чу шористони лут

ور وَلَج آباد محکم شد چو شارستان لوط

Пар ъзроӣил хоҳад карданаши зеру зибр

پرّ عزرائیل خواهد کردنش زیر و زبر

эй шаҳаншоҳӣ ки андари қаҳри бадхоҳони хеш

ای شهنشاهی که اندر قهر بدخواهان خویش

Ҳаст тақдирати баробар бо қазо ва бо қадар

هست تقدیرت برابر با قضا و با قدر

эй ҷҳондорӣ ки ҳастӣ ҷони давлатро ҳаёт

ای جهانداری که هستی جان دولت را حیات

Ваии шаҳаншоҳӣ ки ҳастӣ чашми шоҳиро басар

وی شهنشاهی‌ که هستی چشم شاهی را بصر

Хоку боду оташ ва обаст табъи рӯзгор

خاک و باد و آتش و آب است طبع روزگار

Бишинав он тафсил ва дар тафсили ин маънии нигар

بشنو آن تفصیل و در تفصیل این معنی نگر

Хок бар душман фишону хирманаш бар боди даҳ

خاک بر دشمن فشان و خرمنش بر باد ده

Оташ нусрат фурӯзу оби бадхоҳони бабр

آتش نصرت فروز و آب بدخواهان ببر

Гуҳ ба шамшери кабӯдати хоки ҳомӯни наъли гир

گه به شمشیر کبودت خاک هامون نعل ‌گیر

Гуҳ ба наъли мркбонти тораки гардуни сипар

گه به نعل مرکبانت تارک‌ گردون سپر

Молу кому шодӣу нӯш аз ту дорад ҳар касе

مال و کام و شادی و نوش از تو دارد هر کسی

Моли бахшу коми рон ва шод бошу нӯши хур

مال بخش و کام‌ ران و شاد باش و نوش خور