Ба фаррухӣу хушӣ бар хдоигони башар

به فرخی و خوشی بر خدایگان بشر

Хуҷастаи боди чунин иду садҳазор дигар

خجسته باد چنین عید و صدهزار دگر

Ҷалоли давлату давлат бадв фузуда шараф

جلال دولت و دولت بدو فزوده شرف

Ҷамоли миллату миллат бадв намӯда ҳунар

جمال ملت و ملت بدو نموده هنر

Шаҳӣ ки бар ҳама рӯй замини ҳамеи тобад

شهی‌ که بر همه روی زمین همی تابد

зи моҳи роят ӯ офтоби фатҳу зафар

ز ماه رایت او آفتاب فتح و ظفر

Набӯд то ки ҷаҳонаст ва ҳам нахоҳад буд

نبود تا که جهان است و هم نخواهد بود

Хдоигонӣ бар халқ аз ӯ муборактар

خدایگانی بر خلق از او مبارکتر

Ҳаме диҳад қаламу теғ ӯ ба базм ва ба разм

همی دهد قلم و تیغ او به بزم و به رزم

Нишони неъмати фирдавсу ҳайбати маҳшар

نشان نعمت فردوس و هیبت محشر

Ба размгоҳ чу миррӣх вор гирад зӯр

به رزمگاه چو مریخ‌وار گیرد زور

Ба базмгоҳ чу хўршидўор гирад фар

به بزمگاه چو خورشیدوار گیرد فر

Замин мъсФр гардад з бскаҳ ронад хӯн

زمین معصفر گردد ز بسکه راند خون

Ҳаво мзъФр гардад з бскаҳ бахшад зар

هوا مُزَعْفر گردد ز بسکه بخشد زر

Ҳисоми шоҳ чу нилӯфарасту чеҳраи хасм

حسام شاه چو نیلوفر است و چهرهٔ خصم

Чу шнблид шудаст аз наҳифи нилӯфар

چو شَنْبلید شدست از نهیب نیلوفر

Сараши зи чанбари фармони шоҳ берун аст

سرش ز چنبر فرمان شاه بیرون است

Қадаши зи ҳайбат шоҳӣаст чифта чун чанбар

قدش ز هیبت شاهی است چفته چون چنبر

Агар таниш ба мисли сурбаи сари ҳама ҷигар аст

اگر تنش به مثل سربه سر همه جگر است

Сиришки вори баборади зи дидаи хӯни ҷигар

سرشک‌وار ببارد ز دیده خون جگر

Вагар ҳаме нашносад ки ваҳми шоҳи ҷаҳон

وگر همی نشناسد که وهم شاه جهان

Муассираст дар офоқ чун қазоу қадар

مؤثرست در آفاق چون قضا و قدر

Ҳаме ба кӯҳ ва камар нозад ва на огоҳ аст

همی به‌ کوه و کمر نازد و نه آگاه است

Ки ваҳми шоҳи фурӯди орадаши зи кӯҳу камар

که وهم شاه فرود آردش ز کوه و کمر

Хдоигонои ои Ни кас ки неъматаш додӣ

خدایگانا آ‌ن کس که نعمتش دادی

Ба шарти хизмати як чанд баста буд камар

به شرط خدمت یک‌ چند بسته بود کمر

Чу шуд мухолиф ва бар неъмати ту шукр накард

چو شد مخالف و بر نعمت تو شکر نکرد

Ба неъмати ту ки бадбахти гашт ва шавам ахтар

به نعمت تو که بدبخت‌ گشت و شومْ‌ اختر

Шикаста карду парокандаи як сиёсати ту

شکسته کرد و پراکنده یک سیاست تو

Сипоҳ ӯро чун қавми одро сарсар

سپاه او را چون قوم عاد را صَرصَر

зи феъл хеш бинозад ҳаме ва дар мисл аст

ز فعل خویش بنازد همی و در مثل است

Касе ки бад кунад аз бади ҳам ӯ баради кайфар

کسی‌ که بد کند از بد هم او برد کیفر

Мабод он ки хилоф ту дорад андари дил

مباد آن که خلاف تو دارد اندر دل

Ки сӯхта кунадаш хашми ту дили андар бар

که سوخته کندش خشم تو دل اندر بر

Мухолифоне кандар ҳисор хасм тавонад

مخالفانی کاندر حصار خصم تواند

Хилофу кинтузишон бабради самъу басар

خلاف و کین‌توزیشان ببرد سمع و بصر

зи тарси хашм ту гаштааст чашми эшон кӯр

ز ترس خشم تو گشته است چشم ایشان ‌کور

зи бими кӯс ту гаштааст гӯши эшон кар

ز بیم کوس تو گشته است‌ گوش ایشان کر

Бар он ҳисор ки эшон мақом сохта анд

بر آن حصار که ایشان مقام ساخته‌اند

зи об ва хок надоранд ҳечгуна хабар

ز آب و خاک ندارند هیچگونه خبر

Мгркаҳ соъиқа борид чарх бар сарашон

مگرکه صاعقه بارید چرخ بر سرشان

Ки оби эшон хӯни гашту хоки хокистар

که آب ایشان خون‌ گشت و خاک خاکستر

Шудаст ханҷари барандаи ақлашон дар дил

شدست خنجر برنده عقلشان در دل

Шудаст оташ сӯзанда мағзашон дар сар

شدست آتش سوزنده مغزشان در سر

Чу ҳоли эшон дар зистан бар ин ҷумла аст

چو حال ایشان در زیستن بر این جمله است

Чунон шинос ки гашти он ҳисори зеру зибр

چنان شناس‌ که ‌گشت آن حصار زیر و زبر

Шҳншҳо , малико , ҳамчуи офтоби фалак

شهنشها ،ملکا، همچو آفتاب فلک

Ба шарқу ғарби туро ҳаст солу моҳи сафар

به شرق و غرب تو را هست سال و ماه سفر

Ҷаҳон шудаст мунаввари зи фари талъати ту

جهان شدست منور ز فر طلعت تو

зи офтоб мунаввар шавад ҷаҳон яксар

ز آفتاب منور شود جهان یکسر

Ба вақти роҳи супурдани ҳаме вафо накунад

به وقت راه سپردن همی وفا نکند

Ба сайри мураккаби ту бар сипеҳри сайри қамар

به سیر مرکب تو بر سپهر سیر قمر

Ҳикояту смри имрӯзи ҷумлаи ботили гашт

حکایت و سَمَر امروز جمله باطل‌ گشت

Ки расмҳои ту беш аз ҳикоятасту смр

که رسمهای تو بیش از حکایت است و سمر

Агар қиёс кунам ман зи диҷла то Ҷайҳун

اگر قیاس کنم من ز دجله تا جیحون

зи лашкари ту ҳамеи нгслди нафари зи нафар

ز لشکر تو همی‌ نگسلد نفر ز نفر

Хдоигон чу ту бояд ҳаме ки рӯзи набард

خدایگان چو تو باید همی‌ که روز نبرد

зи диҷла то лаб Ҷайҳун кашад сафи лашкар

ز دجله تا لب جیحون ‌کشد صف لشکر

Ҳамеша то ки ҳамеи бушковади зи боди сабо

همیشه تا که همی بشکفد ز باد صبا

Ба боғ дар самани тозау бунафша тар

به باغ در سمن تازه و بنفشهٔ تر

Яке чу оризи хубони сипеду равшану пок

یکی چو عارض خوبان سپید و روشن و پاک

Яке чу зулф батон бршкстаҳи як ба дигар

یکی چو زلف بتان برشکسته یک به دگر

Шукуфтаи боди зи адли ту боғи шоҳӣу малик

شکفته باد ز عدل تو باغ شاهی و ملک

Чу бӯстони зи насими баҳору Қатари мтр

چو بوستان ز نسیم بهار و قَطْرِ مَطَر

Туро замонаи ғулому мулӯки хидматкор

تو را زمانه غلام و ملوک خدمتکار

Туро ситораи мутӣъу сипеҳри Фрмонбр

تو را ستاره مطیع و سپهر فرمانبر

Хуҷастаи иди туу пеши ту адуи қурбон

خجسته عید تو و پیش تو عدو قربان

Шаби ту аз шабу рӯзати зи рӯзи хуррам тар

شب تو از شب و روزت ز روز خرم‌تر