Худоӣ ҳар чаҳ диҳад бандаро зи фатҳу зафар

خدای هر چه دهد بنده را ز فتح و ظفر

Ба дайн пок диҳад ё ба ақл ё ба ҳунар

به‌دین پاک دهد یا به عقل یا به هنر

Чу дайну ақл ва ҳунар дод шоҳи олам ро

چو دین و عقل و هنر داد شاه عالم را

Ба олами андар аз ӯ тоза кард фатҳу зафар

به عالم اندر از او تازه کرد فتح و ظفر

Бибин ки аз зафару фатҳ ӯ ба шарқ ва ба ғарб

ببین که از ظفر و فتح او به‌شرق و به‌غرب

Ҳазор гӯна далеласт ва сад ҳазор асар

هزار گونه دلیل است و صد هزار اثر

Ба рӯму мағриби пирори теғ ӯ он кард

به‌روم و مغرب پیرار تیغ او آن کرد

Ки гар кунам сифаташ кас надорадам бовар

که‌گر کنم صفتش کس نداردم باور

Чу бозгашт ба фориғи дилии зи мағрибу рӯз

چو بازگشت به فارغ‌دلی ز مغرب و روز

Ба сӯии машриқу чин азм кард сол дигар

به سوی مشرق و چین عزم‌کرد سال دگر

Муродаш онкӣ биёбад ба қаҳри хонаи хон

مرادش آنکه بیابد به قهر خانهٔ خان

Чунонкии қаср ба шамшери бастад аз қайсар

چنانکه قصر به شمشیر بستد از قیصر

Ба фоли фаррухи лашкаркашӣад то лаби об

به فال فرخ لشکرکشید تا لب آب

Саодаташ шудаи ҳамроҳу давлаташи раҳбар

سعادتش شده همراه و دولتش رهبر

Ба фатҳ рӯй ба турони замини ниҳод ва нишаст

به فتح روی به‌توران زمین نهاد و نشست

Чу оташ аз бар об ва бар об кард гузар

چو آتش از بر آب و بر آب کرد گذر

Чу зи об Ҷайҳун бигузашт рӯзгори набард

چو ز آب جیحون بگذشت روزگار نبرد

Кашид то ба Самарқанди рояту лашкар

کشید تا به سمرقند رایت و لشکر

Кушода кард Самарқандро ба рӯзи нахуст

گشاده کرد سمرقند را به‌ روز نخست

Ба чашми адли сӯии хос ва ом кард назар

به چشم عدل سوی خاص و عام‌ کرد نظر

Куҷои хатиби Самарқанд хутба кард бирав

کجا خطیب سمرقند خطبه کرد برو

Саодат омад ва бӯсед пояи минбар

سعادت آمد و بوسید پایهٔ منبر

Чу дид хасм ки доданд шаҳр ва омад шоҳ

چو دید خصم‌که دادند شهر و آمد شاه

Гирифт роҳи ҳисору з шоҳ кард ҳазар

گرفت راه حصار و ز شاه کرد حذر

Ҳисору хонаи ҳамаи пурсипоҳ ва неъмат кард

حصار و خانه همه پرسپاه و نعمت کرد

Тиҳӣ накард ҳамеи сари зи кибру дили зи бтр

تهی نکرد همی سر ز کبر و دل ز بطر

зи баҳр ӯ сипаҳӣ бар ҳисор ҷамъ шуданд

ز بهر او سپهی بر حصار جمع شدند

Ҳамаи сипеҳри тану кӯҳи сабру хораи ҷигар

همه سپهر تن و کوه‌ صبر و خاره‌ جگر

Ҳамаи кмонкшу разми озмоӣу тирандоз

همه کمانکش و رزم آزمای و تیرانداز

Ҳамаи муборизу ҷавшани гузору оташ дар

همه مبارز و جوشن‌ گذار و آتش در

Ҳамаи зи табъи бромихтаҳи адовату шӯр

همه ز طبع برآمیخته عداوت و شور

Ҳамаи зи мағзи барангехтаи хусумату шар

همه ز مغز برانگیخته خصومت و شر

Ҳама фиканда тани андари муғокҳои ҳалок

همه فکنده تن اندر مغاکهای هلاک

Ҳамаи ниҳодаи дили андари нишонаҳои хатар

همه نهاده دل اندر نشانه‌های خطر

Агарчӣ пеши сипоҳи шаҳи ин чунин сипаҳӣ

اگرچه پیش سپاه شه این‌چنین سپهی

Надоштанд ҳамеи заррае маҳалу хатар

نداشتند همی ذره‌ای محل و خطر

Хдоигони ҷаҳон ҳзм кард ҳам бар азм

خدایگان جهان حزم کرد هم‌ بر عزم

Ки ҳзм бояд ночори азмро ҳам бар

که حزم باید ناچار عزم را هم بر

Сипоҳи хеши парокандаи крдгрди ҳисор

سپاه خویش پراکنده کردگرد حصار

Равонаи гашти з ҳар сӯи муборизии дигар

روانه گشت ز هر سو مبارزی دیگر

Ҳамаи замин мъскр шуд оҳанӣн гуфтӣ

همه زمین مُعَسکَر شد آهنین‌گفتی

Здръу ҷавшану теғу синону тиру табар

زدرع و جوشن و تیغ و سنان و تیر و تبر

Замини тўгФтии зоҳни ҳамеи براردи бол

زمین توگفتی زآهن همی برآرد بال

Ҳавои тўгФтии зотши ҳамеи براردи пар

هوا توگفتی زآتش همی برآرد پر

Згрди гардони гардун шуда ба лавни замин

زگَرد گُردان گردون شده به لون زمین

Знъли асбони ҳомӯн шуда ба шакли қамар

زنعل اسبان هامون شده به شکل قمر

Зтиғ гашта ҳавои ҳамчуи меғи оташбор

زتیغ‌گشته هوا همچو میغ آتشبار

з найза гашта замини ҳамчуи моғи оҳан бар

ز نیزه ‌گشته زمین همچو ماغ آهن‌بر

Ғубори тира чу абру хаданг чун борон

غبار تیره چو ابر و خدنگ چون باران

Синони найза чу барқу табира чун тундар

سنان نیزه چو برق و تبیره چون تندر

Зхўн лшкрхон гашта теғи шоҳи кабӯд

زخون لشکرخان‌گشته تیغ شاه کبود

Чу брдмидаҳи шақоӣқи зи барги нилӯфар

چو بردمیده شقایق ز برگ نیلوفر

Ба найза карда сарони чашми хоксорони кӯр

به نیزه کرده سران چشم خاکساران کور

Ба наъра карда ялони гӯши бадсиголони кар

به نعره کرده یلان گوش بدسگالان کر

зи тиру теғ яке карда соқӣу маъшӯқ

ز تیر و تیغ یکی ‌کرده ساقی و معشوق

зи хӯн ва худ яке карда бодау соғар

ز خون و خود یکی کرده باده و ساغر

Яке ба соиди симин дарун фиканда камон

یکی به ساعد سیمین درون فکنده کمان

Яке ба сунбули мишкӣн дарун кашида сипар

یکی به سنبل مشکین درون ‌کشیده سپر

Яке шукуфау сӯсани гирифта дар ҷавшан

یکی شکوفه و سوسن‌ گرفته در جوشن

Яке бунафшау наргиси наҳуфта дар мғФр

یکی‌ بنفشه و نرگس نهفته در مغفر

Бар йени сифати сипаҳии хасми банду қалъаи гушой

بر ین صفت سپهی خصم‌بند و قلعه‌گشای

МборзоФкну душмани рубойу шери шукр

مبارزافکن و دشمن‌ربای و شیر شکر

ФрўгрФтаҳи ҳисорӣ ки гар кунам сифаташ

فروگرفته حصاری که گر کنم صفتش

Дар он сифат суханам бугзарад зи ваҳму фикр

در آن صفت سخنم بگذرد ز وهم و فکر

Бенаш расида ба моҳӣ , сараши расида ба моҳ

بنش رسیده به ماهی، سرش رسیده به ماه

Фитодаи мардум аз ӯ дар залолат аз бену сар

فتاده مردم از او در ضلالت از بن و سر

Қиёси хандақу пастиаш даргузаштаи зи ҳад

قیاس خندق و پستی‌اش درگذشته ز حد

Шумори бурҷу баландиаш бар гузаштаи змр

شمار برج و بلندی‌اش بر گذشته زمر

Бар он мисол ки дорад фалаки дувоздаҳ бурҷ

بر آن مثال که دارد فلک دوازده برج

Ниҳода буд муҳандис дар ӯ дувоздаҳ дар

نهاده بود مهندس در او دوازده در

зи гоҳи давлати афросйоб то имрӯз

ز گاه دولت افراسیاب تا امروز

Бар он ҳисор нашуд чираи ҳечкас ба ҳунар

بر آن حصار نشد چیره هیچکس به هنر

Ба як ду рӯз ки фармуд ва ҷанг кард оҳанг

به ‌یک دو روز که فرمود و جنگ کرد آهنگ

Шуд ӯ Музаффару пирўзбхту неки ахтар

شد او مظفر و پیروزبخت و نیک‌اختر

Чунонаш кард ки бинанда гуяд эй аҷабӣ

چنانش کرد که بیننده گوید ای عجبی

Магар ба зилзилаи гашти он ҳисори зеру зибр

مگر به زلزله گشت آن حصار زیر و زبر

Кушодаи гашти ҳисору шикастаи гашти сипоҳ

گشاده گشت حصار و شکسته ‌گشت سپاه

Нафир хост аз он бекаронаи хайлу нафар

نفیر خاست از آن بیکرانه خیل و نفر

Ҳисору хона чу аз хонён тиҳӣ карданд

حصار و خانه چو از خانیان تهی کردند

Шуданд шефтаи сари хонёну хон яксар

شدند شیفته سر خانیان و خان یکسر

Ҳам аз ҳисор кашидандашон ба ҳазрати шоҳ

هم از حصار کشیدندشان به حضرت شاه

Чунонкии аҳли гунаҳро кашанд дар маҳшар

چنانکه اهل ‌گنه را کشند در محشر

Сиришки эшон сурху рухони эшон зард

سرشک ایشان سرخ و رخان ایشان زرد

Даҳони эшон хушк ва ду чашми эшон тар

دهان ایشان خشک و دو چشم ایشان تر

Ҳмонкаҳ буд ҳамаи шаб бар он ҳсои ри амир

همانکه بود همه شب ‌بر آن حصا‌ر امیر

Асири гашт ба фармони шоҳи вақти саҳар

اسیر گشت به فرمان شاه وقت سحر

Ҳама з карда пушаймон шуданд ва дар мисл аст

همه ز کرده پشیمان شدند و در مثل است

Касе ки бад кунад аз бади ҳамӯи баради кайфар

کسی‌ که بد کند از بد همو برد کیفر

Чунон сипоҳ ки донад шикасти ҷузи шоҳӣ

چنان سپاه که داند شکست جز شاهی

Ки шуд дуруст ба ӯ расму дайни пайғамбар

که شد درست به او رسم و دین پیغمبر

Чунин ҳисор ки донад кушоди ҷузи мулкӣ

چنین حصار که داند گشاد جز ملکی

Ки пеши хизмат ӯ рӯзгори басти камар

که پیش خدمت او روزگار بست کمر

Пади раши фатҳи Самарқанди хост аз эзад

پد‌رش فتح سمرقند خواست از ایزد

Писари бёФт аз эзад ҳар ончии хости падар

پسر بیافت از ایزد هر آنچه خواست پدر

Яқини шинос ки дар равзаи биҳишти имрӯз

یقین ‌شناس که در روضهٔ بهشت امروز

Ҳаме бинозад ҷони падари зи фатҳи писар

همی بنازد جان پدر ز فتح پسر

Хдоигоно , шоҳо , мзФро , малико

خدایگانا، شاها، مظفرا، ملکا

зи бохтари хабар фатҳ туаст то ховар

ز باختر خبر فتح توست تا خاور

Саодатӣаст тамом ва бишоратӣаст бузург

سعادتی است تمام و بشارتی است بزرگ

зи номау зафару фатҳи ту ба ҳар кишвар

ز نامه و ظفر و فتح تو به هر کشور

Мулӯки фару бузургӣ гирифтаанд ба малик

ملوک فر و بزرگی‌ گرفته‌اند به ملک

Гирифт малик ба фармони ту бузургӣу фар

گرفت ملک به فرمان تو بزرگی و فر

Мусаххаранд ҳисоми туро замону замин

مسخرند حسام تو را زمان و زمین

Мтобъанд муроди туро қазоу қадар

متابع اند مراد تو را قضا و قدر

Ҳаме кунанд ҷаҳону ҷаҳонён ба ту фахр

همی‌ کنند جهان و جهانیان به ‌تو فخر

Ки ифтихори мулӯкӣу ифтихори башар

که افتخار ملوکی و افتخار بشر

ЗФри давлату таъӣди толеъӣ ки ту рост

زفرّ دولت و تأیید طالعی که تو راست

Шавад мутӣъи тугар зинда гардад Искандар

شود مطیع تو گر زنده گردد اسکندر

Шунидаам ман ва бисёр каси шнидстнд

شنیده‌ام من و بسیار کس شنیدستند

Ҳам аз сипаҳшинос ва ҳам аз ситораи шимур

هم از سپهرشناس و هم از ستاره شمر

Агар касе ба фалак бар шавад з рӯй замин

اگر کسی به‌ فلک بر شود ز روی زمین

Ситорагони ҳама ӯро шаванд фармон бар

ستارگان همه او را شوند فرمان‌بر

зи баҳри хеши чунон толеъӣнадонад сохт

ز بهر خویش چنان طالعی نداند ساخت

Ки сохтааст зи баҳри ту эзади довар

که ساخته است ز بهر تو ایزد داور

Ҷаҳони зи давлати ту пураҷоибу ъбрст

جهان ز دولت تو پرعجایب و عِبَرَست

Ки фатҳҳои ту яксар аҷоибасту ъбр

که فتح های تو یکسر عجایب است و عبر

Агар кушодани рӯму араби аҷоиб буд

اگر گشادن روم و عرب عجایب بود

Кунун кушодани рӯму чгли аҷоиб тар

کنون ‌گشادن روم و چگل عجایب‌تر

Ба сад сафар на ҳамоно ки кард ҳеҷ малик

به صد سفر نه همانا که‌ کرد هیچ ملک

Чунин ду фатҳ ки кардӣ шҳотў дар ду сафар

چنین دو فتح ‌که ‌کردی شهاتو در دو سفر

Ба шеъри фатҳи ту ман бандаро мафохират аст

به‌ شعر فتح تو من بنده را مفاخرت است

Ки шеъри фатҳи ту шоҳон ҳаме кунанд аз бар

که شعر فتح تو شاهان همی‌ کنند از بر

Ҳаменигорам дарҷи мдиҳи ту шабу рӯз

همی نگارم درج مدیح تو شب و روز

Ки ҳаст ди рҷи мдиҳи ту ҳамчуи ди рҷи гуҳар

که هست دَ‌رج مدیح تو همچو دُ‌رج‌گهر

Ҳамеша то буд аз ҳукми кирдигори ҷаҳон

همیشه تا بود از حکم کردگار جهان

Чаҳор табъ чу фарзанду чарх чун модар

چهار طبع چو فرزند و چرخ چون مادر

зи асби боди таку теғи обдори ту бод

ز اسب باد تک و تیغ آبدار تو باد

Сар ъад ваат пар аз хоку дили пар аз озар

سر عد‌وت پر از خاک و دل ‌پر از آذر

Ҳамеша тока диҳад душмании зи кӣнаи нишон

همیشه تاکه دهد دشمنی ز کینه نشان

Чунин куҷо ки диҳад дӯстии зи меҳри хабар

چنین ‌کجا که دهد دوستی ز مهر خبر

Ба кини хеши тани душманони ҳамеи Фрсоӣ

به کین خویش تن دشمنان همی فرسای

Ба меҳри хеши дили дӯстони ҳаме парвар

به ‌مهر خویش دل دوستان همی پرور

Ҷаҳони ту бахшу вилояти ту дору малики ту гир

جهان تو بخش و ولایت تو دار و ملک تو گیر

Ҳунари ту варзу бузургии ту ҷӯйу нӯши ту хур

هنر تو ورز و بزرگی تو جوی و نوش تو خور

Чунонкии хоҳӣ ва чндонкаҳ ҳаст коми дилат

چنانکه خواهی و چندانکه هست کام دلت

Ҳамеи гузори ҷаҳонро ва аз ҷаҳон бигузар

همی‌ گذار جهان را و از جهان بگذر