Он машки тобдор чаҳ чизаст бар қамар

آن مشک تابدار چه چیز است بر قمر

Вон дар обдор чаҳ чизаст дар шукр

وآن درّ آبدار چه چیز است در شکر

Хоҳӣ ки ҳар чаҳор бадоне нигоҳ кун

خواهی که هر چهار بدانی نگاه کن

Дар зулфу оризу лабу дандони он писар

در زلف و عارض و لب و دندان آن پسر

Он тарки ҳўрпикр ва он ҳури моҳрӯӣ

آن ترک حورپیکر و آن حور ماهروی

Он моҳи сарви қомат ва он сарви симбр

آن ماه سرو قامت و آن سرو سیمبر

Чун арғўои Наши ориз ва бар арғавони шабаҳ

چون ارغوا‌نْشْ عارض و بر ارغوان شَبَه

Чун парниёнаши сина ва дар парниёни ҳаҷар

چون پرنیانش سینه و در پرنیان حجر

Зулфин бршкстаҳу рухсор ӯ шикаст

زلفین برشکسته و رخسار او شکست

Бозори машки таббату дебои шӯштар

بازار مشک تَبَّت و دیبای شوشتر

Он мол беҳтараст ки бо ӯ барӣ ба кор

آن مال بهتر است ‌که با او بری به‌ کار

Вон умр беҳтараст ки бо ӯ барии басар

وآن عمر بهترست که با او بری بسر

Бигузашт бо камону камари пеши ман зи давр

بگذشت با کمان و کمر پیش من ز دور

Ваз саркашӣ накард ба наздики ман гузар

وز سرکشی نکرد به نزدیک من ‌گذر

То гўжи гашти пуштам ва то танг шуд дилам

تا گوژ گشت پشتم و تا تنگ شد دلم

Чун хона камонаш ва чун ҳалқаи камар

چون خانهٔ کمانش و چون حلقهٔ کمر

эй пеши гули зи машки спркрдаҳи рӯзу шаб

ای پیش‌ گل ز مشک سپرکرده روز و شب

Машки ту гул сипар шуду ишқи ту дили сипар

مشک تو گل سپر شد و عشق تو دل سپر

Чандин чаро ҳамеи супурди ишқи ту дилам

چندین چرا همی سپرد عشق تو دلم

Чун ман зи дасти ишқи ту бФкндаҳам сипар

چون من ز دست عشق تو بفکنده‌ام سپر

Ҳар рӯз дар ду наргиси ту об камтараст

هر روز در دو نرگس تو آب کمترست

Ҳар рӯз дар ду сунбули ту тоби бештар

هر روز در دو سنبل تو تاب بیشتر

Бе оби наргиси туу партоби сунбулат

بی‌ آب نرگس تو و پرتاب سنبلت

Пари об ва тоб кард марои дидау ҷигар

پر آب و تاب‌ کرد مرا دیده و جگر

То мужда додае ба висолати марои шабӣ

تا مژده داده‌ای به وصالت مرا شبی

Ҳар шаби надими давлатам аз шом то саҳар

هر شب ندیم دولتم از شام تا سحر

Фахри мулӯку вориси султони рӯзгор

فخر ملوک و وارث سلطان روزگار

Бҳромшоаҳи нойиби шоҳони номвар

بهرامشاه نایب شاهان نامور

Шоҳӣ казуаст дӯдаи Маҳмӯдро шараф

شاهی کزوست دودهٔ محمود را شرف

Шоҳӣ казуаст дӯдаи масъӯдро хатар

شاهی کزوست دودهٔ مسعود را خطر

Маҳмӯд дигараст гуҳи родӣу карам

محمود دیگر است‌ گه رادی و کرم

Масъӯд дигараст гуҳи мардӣу ҳунар

مسعود دیگرست‌گه مردی و هنر

Аз ҷади хеши вази падару ҷади ҷади хеш

از جد خویش وز پدر و جد جد خویش

Мирос ёфтааст бузургӣу арҷу фар

میراث یافته است بزرگیّ و ارج و فرّ

Дар риҳлатӣ ки кард ҳамаи хайр хайрат аст

در رحلتی که کرد همه خیر خیرت است

Ҳарчанд ҳаст дар дил ӯ гӯнаи гавани фикр

هرچند هست در دل او گونه گون فکر

Риҳлат кунад ҳар оинаи ҳосили муроди мард

رحلت‌کند هر آینه حاصل مراد مرد

Оташ кунад ҳар оинаи софии айёри зар

آتش کند هر آینه صافی عیار زر

Аз баҳри онкӣ мард шавад дар сафари тамом

از بهر آنکه مرد شود در سفر تمام

Оварад давлаташ ба сафари ногуҳ аз ҳзр

آورد دولتش به سفر ناگه از حضر

Исо , Масеҳи гашт чу роҳ сафар гирифт

عیسی‌، مسیح گشت چو راه سفر گرفت

Мӯсо , кулем гашт чу афтод дар сафар

موسی‌،‌کلیم‌گشت چو افتاد در سفر

Андари сафари баланд ҳаме гардад офтоб

اندر سفر بلند همی ‌گردد آفتاب

Вондри сФркмоли пазиради ҳамеи қамар

واندر سفرکمال پذیرد همی قمر

Олӣаст пеши хусрави олами мақом ӯ

عالی است پیش خسرو عالم مقام او

Олӣ буд мақом чу олӣ буд гуҳар

عالی بود مقام چو عالی بود گهر

Ҳозири ду шоҳзодау ғоиби ду подшоҳ

حاضر دو شاهزاده و غایب دو پادشاه

Шоданд ҳар чаҳор ба дидори икдгр

شادند هر چهار به دیدار یکدگر

Бҳромшоаҳи пеш малик санҷараст шод

بهرامشاه پیش ملک سنجرست شاد

Масъӯди шоҳи пеши малики шоҳи додгар

مسعود شاه پیش ملک شاه دادگر

Иқболи шоҳи машриқу рои вазири шоҳ

اقبال شاه مشرق و رای وزیر شاه

ӯро ба фатҳ роҳнамоӣасту роҳбар

او را به فتح راهنمای است و راهبر

Он нусратӣ кунад ки яқин созад аз гумон

آن نصرتی کند که یقین سازد از گمان

Венаи қӯтии дҳдкаҳ аён созад аз хабар

وین قوتی دهدکه عیان سازد از خبر

Зомин шуданд ҳар ду ки орад ба дасти хеш

ضامن شدند هر دو که آرد به دست خویش

Ганҷу сипоҳу мамлакату хонаи падар

گنج و سپاه و مملکت و خانهٔ پدر

Бар ҷӯйбори фатҳи биболад чу роди сарв

بر جویبار فتح ببالد چو راد سرو

Дар марғзор малик буғуррад чу шери нар

در مرغزار ملک بغرد چو شیر نر

أрҷў ки ҳамчунин буд ва беш аз ин буд

أَرجو که همچنین بود و بیش از این بود

То малик бо хатар шаваду хасм бе хатар

تا ملک با خطر شود و خصم بی‌خطر

Мнсўргрдд о наки бар ӯ ҳаст меҳрбон

منصورگردد آ‌نکه بر او هست مهربان

Мқҳўргрдди онкӣ бар ӯ ҳаст кӣнаи вар

مقهورگردد آنکه بر او هست کینه‌ور

Чун фол хуб бошад зоҳир буд нишон

چون فال خوب باشد ظاهر بود نشان

Чун сол нек бошад пайдо буд асар

چون سال نیک باشد پیدا بود اثر

Имрӯз аз ӯ расед ба зоўлстони нафир

امروز از او رسید به زاولستان نفیر

Фардои расидаи гир ба Ҳиндӯстони нафар

فردا رسیده گیر به هندوستان نفر

Чун шоҳ комиласту зафарро далоил аст

چون شاه کامل است و ظفر را دلایل است

Мақсӯд ҳосиласту сухани гашти мухтасар

مقصود حاصل است و سخن‌گشت مختصر

эй дар масофи разми туро нусрати алӣ

ای در مصاف رزم تو را نصرت علی

эй дар бисоти адли тўрои сирати умр

ای در بساط عدل تورا سیرت عمر

Ҳарчанд арш бар зибри офарӣда ҳост

هرچند عرش بر زبر آفریده‌هاست

Зераст аршу давлати олӣат бар зибр

زیرست عرش و دولت عالیت‌ بر زبر

Дар бӯстони давлати Маҳмӯдёни туе

در بوستان دولت محمودیان تویی

Фаррухи яке ниҳолу мубораки яке шаҷар

فرُخ یکی نهال و مبارک یکی شجر

Кзҳшмту ҷалоли туро ҳаст бехи вшох

کزحشمت و جلال تو را هست بیخ وشاخ

Вази нусрату футуҳ тўро ҳаст барг ва бар

وز نصرت و فتوح تورا هست برگ و بر

Андари азали шарофати шахси шарифи ту

اندر ازل شرافت شخص شریف تو

Иблиси дида буд ба лавҳи андаруни магар

ابلیس دیده بود به لوح اندرون مگر

Рашк омадаш зи пояи ту лоҷарам накард

رشک آمدش ز پایهٔ تو لاجرم نکرد

Саҷдаи зиришк чун ту башари пеши бўолбшр

سجده زرشک چون تو بشر پیش بوالبشر

Гар абри ҳамчуи дасти ту боради гуҳи баҳор

گر ابر همچو دست تو بارد گه بهار

Гардад ҳавои сутӯҳи з бисёре мтр

گردد هوا ستوه ز بسیاری مطر

Вари баҳр бо дили ту баробар шавад ба ҷӯад

ور بحر با دل تو برابر شود به‌جود

Аз қаъри хештан ба карон афганд гуҳар

از قعر خویشتن به‌ کران افگند گهر

Симурғ аз он наёяд беруни зи ошён

سیمرغ از آن نیاید بیرون ز آشیان

Каз боз туаст кӯфтаи болу шикастаи пар

کز باز توست‌کوفته بال و شکسته پر

Шери сипеҳргар зи синонат ҳазар кунад

شیر سپهر گر ز سنانت حذر کند

Нашигифт аз онкии шер зотш кунад ҳазар

نشگفت از آنکه شیر زآتش کند حذر

Гар амри нофиз ту шавад ҳамчуи мураккабӣ

گر امر نافذ تو شود همچو مرکبی

Гомӣ наад ба ховару гомӣ ба бохтар

گامی نهد به خاور و گامی به باختر

Дар разму базму ҳабси ту пайдо шавад ҳаме

در رزم و بزم و حبس تو پیدا شود همی

Шарҳи қиёмату сифати ҷинату сқр

شرح قیامت و صفت جنت و سقر

Арвоҳи нгслди зи сувар бо сахои ту

ارواح نگسلد ز صور با سخای تو

Бо теғ ту наёяд арвоҳ дар сувар

با تیغ تو نیاید ارواح در صور

Чун зер ва зар шавад зи наҳифи ту зору зард

چون زیر و زر شود ز نهیب تو زار و زرد

Гар хасми ту буд ба мисли бўри золи зар

گر خصم تو بود به مثل بور زال زر

Чўнонкаҳи ?бардамӣад ба андешаи халил

چونانکه بردمید به اندیشهٔ خلیل

Зотш ба фари давлати ту брдмди Хизр

زآتش به‌ فرّ دولت تو بردمد خضر

Андари ҳавои ҳоўиаҳ монанди змҳрир

اندر هوای هاویه مانند زَمهَریر

Аз боди сарди душмани ту бФсрди шарар

از باد سرد دشمن تو بِفسُرَد شرر

Гар шакли тири хоҳӣу андозаи камон

گر شکل تیر خواهی و اندازهٔ کمان

Болои дӯстону қади душманони нигар

بالای دوستان و قد دشمنان نگر

Гӯйӣ ки гоҳи душманӣу гоҳи дӯстӣ

گویی که گاه دشمنی و گاه دوستی

Кин ту шуд камонгару меҳри ту тиргар

کین تو شد کمانگر و مهر تو تیرگر

эй шоҳ бе назири замирами з мадҳ туаст

ای شاه بی‌نظیر ضمیرم ز مدح توست

Чун бурҷи пари кавокиб ва чун дарҷи прдрр

چون برج پر کواکب و چون دُرج پردُرر

Нашигифт агар ба ман назари ту муборак аст

نشگفت اگر به من نظر تو مبارک است

Каз шоҳ бе назири муборак буд назар

کز شاه بی‌نظیر مبارک بود نظر

Тогоҳ хавф вагоҳ раҷо бошад аз қазо

تاگاه خوف وگاه رجا باشد از قضا

То гоҳи нафъ вагоҳ зарар бошад аз қадар

تا گاه نفع وگاه ضرر باشد از قدر

Зон боди баҳри ҳосиди ту хавф бе раҷо

زان باد بهر حاسد تو خوف بی‌رجا

Зини боди қисми носеҳи ту нафъ бе зарар

زین باد قسم ناصح تو نفع بی‌ضرر

Бодати тарози сарварӣ ва рӯй сарварон

بادت طراز سروری و روی سروران

Бар остини ҷома ва бар остон дар

بر آستین جامه و بر آستان در

Асби ту ибра карда зи Сайҳун ба рӯзи разм

اسب تو عِبْره کرده ز سیحون به روز رزم

Вони ибра гоҳ гашта зи теғи ту бар ъбр

وآن عبره ‌گاه‌ گشته ز تیغ تو بر عِبَر