Савганд хӯрдаам ба сари зулфи он писар

سوگند خورده‌ام به سر زلف آن پسر

Каз меҳр ӯ нтобаму аҳдаш барам басар

کز مهر او نتابم و عهدش برم بسر

Савганди ман шикаста нашуд гарчи рӯзгор

سوگند من شکسته نشد گرچه روزگار

Барҳами шикасти хиради сари зулфи он писар

برهم شکست خرد سر زلف آن پسر

Ҳаргиз надидаанд ва набенанд дар ҷаҳон

هرگز ندیده‌اند و نبینند در جهان

Аз қаду зулфу ҷшму лаб ӯ бадеъ тар

از قد و زلف و جشم و لب او بدیع‌تر

Дибослби санавбару хуршеди машки пӯш

دیباسلب صنوبر و خورشید مشک‌پوش

Бодоми шакли наргису биҷодаҳи гавани шукр

بادام‌ شکل نرگس و بیجاده گون شکر

Зулфаш мшъбдӣаст ки пеши қамари ҳаме

زلفش مشعبدی است‌ که پیش قمر همی

Бандади зи абри парда ва созад зи шаби сипар

بندد ز ابر پرده و سازد ز شب سپر

Ҳарчанд пардаи қамар аз абр дида ам

هرچند پردهٔ قمر از ابر دیده ام

Нашунидаам сипари зи шаби тира бар қамар

نشنیده‌ام سپر ز شب تیره بر قمر

Мӯем чу сим ва рӯй чу зар шуд зи ишқи он

مویم چو سیم و روی چو زر شد ز عشق آن

Каз симу зари ноб миён дораду камар

کز سیم و زر ناب میان دارد و کمر

То зар ӯ бидидам шуд мӯии ман чу сим

تا زر او بدیدم شد موی من چو سیم

То сим ӯ бидидам шуд мӯии ман чу зар

تا سیم او بدیدم شد موی من چو زر

эй дилбарӣ ки аз паии шӯру балои тўрост

ای دلبری که از پی شور و بلا توراست

Бар арғавони бунафша ва дар парниёни ҳаҷар

بر ارغوان بنفشه و در پرنیان حجر

Ҳам тарки ҳури зодӣ ва ҳам ҳури сарви қад

هم ترک حور زادی و هم حور سرو قد

Ҳам сарви моҳрӯе ва ҳам моҳи симбр

هم سرو ماهرویی و هم ماه سیمبر

То дар дили ту оташ бедод барфурӯхт

تا در دل تو آتش بیداد برفروخت

Аз туф ӯ шудаст марои тофтаи ҷигар

از تف او شدست مرا تافته جگر

Бидодгар мабош ки фардо кунам нафир

بیدادگر مباش‌ که فردا کنم نفیر

Аз дасти ту ба маҷлиси дастури додгар

از دست تو به مجلس دستور دادگر

Зини мулӯку садри вазирони қавоми дайн

زین ملوک و صدرِ وزیران قوامِ دین

Бўолқосми офтоби карами қиблаи ҳунар

بوالقاسم آفتاب کرم قبلهٔ هنر

Садрӣ ки ном ӯст расида ба шарқу ғарб

صدری که نام اوست رسیده به شرق و غرب

Бадарӣ ки нур ӯст расида ба баҳр ва бар

بدری که نور اوست رسیده به بحر و بر

Гар зоти ақлро злтоФт буд бадан

گر ذات عقل را زلطافت بود بدن

Вари боғи фазлро зкФоит буд шаҷар

ور باغ فضل را زکفایت بود شجر

Бошад дар он бадани зи мақомот ӯ равон

باشد در آن بدن ز مقامات او روان

Бошад бар он шаҷари зи мақолот ӯ самар

باشد بر آن شجر ز مقالات او ثمر

Дар шеби тозӣона ва дар нӯки калак ӯ

در شیب تازیانه و در نوک‌ کلک او

Ҳар соъатӣ ба чашми таъаҷҷуби ҳамеи нигар

هر ساعتی به چشم تعجب همی نگر

Кандар нФозу дафъи ситам ҳар ду нойибанд

کاندر نفاذ و دفع ستم هر دو نایبند

Аз зулфиқори ҳайдар ва аз дарраи умр

از ذوالفقار حیدر و از دِرّهٔ عمر

Монад ба амну офияти ихлосу меҳр ӯ

ماند به امن و عافیت اخلاص و مهر او

Зеро ки зини ду чиз муҳайёст хобу хур

زیرا که زین دو چیز مهیاست خواب و خَور

Монад ба чархи аввалу робъи дилу кафш

ماند به چرخ اول و رابع دل و کَفَش

Кандар миён ҳар ду муҳайёст ком ва гар

کاندر میان هر دو مهیاست کام و گر

Гар корҳо равони зи қазоу қадар буд

گر کارها روان ز قضا و قدر بود

Ду шохи калак ӯ ба қазо монаду қадар

دو شاخ کلک او به قضا ماند و قدر

Гар хасми азуи ҳазари натавонад шигифт нест

گر خصم ازو حذر نتواند شگفت نیست

Бечора аз қазоу қадар чун кунад сар

بیچاره از قضا و قدر چون کند سر

Ҳарчанд шоҳу хусрави мурғон буд уқоб

هرچند شاه و خسرو مرغان بود عقاب

Симурғро гирифт наёрад ба зери пар

سیمرغ را گرفت نیارد به زیر پر

эй аз карам чу бармакён дар араб мисл

ای از کرم چو برمکیان در عرب مثل

Вай аз ҳунар чу балъамӣон дар аҷами смр

وی از هنر چو بلعمیان در عجم سمر

Ҷузи ту дар он гуруҳ ки ҳастанд дар Ироқ

جز تو در آن گروه که هستند در عراق

Ҳаргиз ки кард сӯии хуросони чунин сафар

هرگز که کرد سوی خراسان چنین سفر

Бар ту сафари мубораку хуш буд чун ҷинон

بر تو سفر مبارک و خوش بود چون جنان

Ҳар чанд гуфтаанд сафар ҳаст чун сқр

هر چند گفته اند سفر هست چون سقر

Имрӯз дар Ироқу хуросон ду хусраванд

امروز در عراق و خراسان دو خسروند

Он шаҳриёри ховар ва ин шоҳи бохтар

آن شهریار خاور و این شاه باختر

Аз рой ва аз кифояти ту ҳар ду шокиранд

از رای و از کفایت تو هر دو شاکرند

Он хондат бародар ва ин хондат падар

آن خواندت برادر و این خواندت پدر

Мақсӯд агар мувофиқати аҳд буду маҳд

مقصود اگر موافقت عهد بود و مهد

Маҳмӯди шоҳро зи шаҳаншоҳи додгар

محمود شاه را ز شهنشاه دادگر

Имрӯзи аҳду маҳд ба ҷаҳди ту ҳосил аст

امروز عهد و مهد به جهد تو حاصل است

Чун ҳар ду ҳосиласт чаҳ бояд ҳаме дигар

چون هر دو حاصل است چه باید همی دگر

Зини аҳд муҳкамаст ба ҳар кишварии нишон

زین عهد محکم است به هر کشوری نشان

Зини маҳд фаррухаст ба ҳар бқътии асар

زین مهد فرّخ است به هر بقعتی اثر

Ин аҳду маҳдро ба саодат буд нисор

این عهد و مهد را به سعادت بود نثار

Аз чархҳо ситора ва аз баҳрҳо гуҳар

از چرخها ستاره و از بحرها گهر

То кори маҳду шуғл вале аҳди подшоҳ

تا کار مهد و شغل ولی‌عهد پادشاه

Аз ҷоҳ ту гирифт ҷамолу ҷалолу фар

از جاه تو گرفت جمال و جلال و فر

Номи оварон ба даргаат аз баҳри таҳният

نام‌آوران به درگهت از بهر تهنیت

Доим ҳаме расанд нафар аз паии нафар

دایم همی رسند نفر از پی نفر

Фардо ки дар Ироқи нишинӣ ба коми дил

فردا که در عراق نشینی به کام دل

Бар болаши вазорат бо ҳишмату хатар

بر بالش وزارت با حشمت و خطر

Аз теғи шоҳи тираи дилонро буд наҳиф

از تیغ شاه تیره دلان را بود نهیب

Вази хомаи ту хираи саронро буд хатар

وز خامهٔ تو خیره‌سران را بود خطر

Бисёр дил ба амни ту софӣ шавад зи шӯр

بسیار دل به امن تو صافی شود ز شور

Бисёр сар ба амри ту холӣ шавад зи шар

بسیار سر به امر تو خالی شود ز شر

Боғи муродро буд иқболи ту дарахт

باغ مراد را بود اقبال تو درخت

Кишти умедро буд эҳсони ту мтр

کشت امید را بود احسان تو مطر

Дар номаҳо навишта шавад ояти футуҳ

در نامه‌ها نوشته شود آیت فتوح

Дар шаҳрҳо кашида шавад рояти зафар

در شهرها کشیده شود رایت ظفر

эй гуфта шукри ту ҳамаи озодагон ба ҷон

ای گفته شُکر تو همه آزادگان به جان

эй карда мадҳи ту ҳамаи фарзонагони зибр

ای کرده مدح تو همه فرزانگان زبر

Табъи марои зи назми мдиҳи ту чора нест

طبع مرا ز نظم مدیح تو چاره نیست

Чўнонкаҳи дидаро набӯд чора аз басар

چونانکه دیده را نبود چاره از بصر

Дар рӯҳи ман з дӯстӣ туаст тозагӣ

در روح من ز دوستی توست تازگی

Чўнонкаҳи тозагӣ буд аз рӯҳ дар сувар

چونانکه تازگی بود از روح در صور

Ташрифи подшоҳи ту ҳосил шавад маро

تشریف پادشاه تو حاصل شود مرا

Гар ту ба чашми саъй ба корам кунӣ назар

گر تو به چشم سعی به کارم کنی نظر

Вар дар анояти ту буд ғояти камол

ور در عنایت تو بود غایت کمال

Комил буд атоу сухани гашти мухтасар

کامل بود عطا و سخن گشت مختصر

То дарҷро ғрр буд аз нуктаҳои хуб

تا درج را غرَر بود از نکته های خوب

То ди рҷро зи қатраи борон буд дрр

تا د‌ُرج را ز قطرهٔ باران بود دُرر

Дар дарҷи Муҳамадати дрр ар сӣ си тҳи бод

در درج محمدت درر ار سی ث تح باد

Дар ди рҷи мадҳи боди зи авсофи ту ғрр

در دَ‌رج مدح باد ز اوصاف تو غُرَر

Фархундаи ҳафт чизи ту доими кушодаи бод

فرخنده هفت چیز تو دایم گشاده باد

Табъу дилу забону руху дасту кор ва дар

طبع و دل و زبان و رخ و دست و کار و در

Розии зи меҳрбонии ту шоҳи номдор

راضی ز مهربانی تو شاه نامدار

Шокири зи неки аҳдии ту маҳди номвар

شاکر ز نیک عهدی تو مهد نامور