Сад зира дорад зи сунбул бар гули он ширини писар

صد زره دارد ز سنبل بر گل آن شیرین پسر

Ҳалқаҳои он зираҳо сар зада дар икдгр

حلقه‌های آن زره‌ها سر زده در یکدگر

эй аҷаби он ҳалқаҳо каз баҳри ошӯбу бало

ای عجب آن حلقه‌ها کز بهر آشوب و بلا

Гоҳи пеши гул сипар бошанд ва гоҳе гули сипар

گاه پیش ‌گل سپر باشند و گاهی‌ گل سپر

Зулф ӯ дар асл кӯтоҳаст ва ҳар рӯзӣ ба қасд

زلف او در اصل کوتاه است و هر روزی به قصد

Аз сараши лухтии бабрад то шавад кӯтоҳ тар

از سرش لختی ببرد تا شود کوتاه تر

Дар шариъати дуздро бояд баридани дасту по

در شریعت دزد را باید بریدن دست و پا

Зулф ӯ дил дузд шуд бас чунаш бибареданд сар !

زلف او دل دزد شد بس چونش ببریدند سر!

Гар нахоҳад хӯрд хӯни ошиқи он зибоснм

گر نخواهد خورد خون عاشق آن زیباصنم

Вар нахоҳад баради ҳуши ошиқи он ширини писар

ور نخواهد برد هوش عاشق آن شیرین پسر

Санги хоро аз чаҳ пинҳон кард дар зери ҳарир

سنگ خارا از چه پنهان‌کرد در زیر حریر

Машки Соро аз чаҳ пайдо кард бар тарафи қамар

مشک سارا از چه پیدا کرد بر طرف قمر

Ҳар крои дардӣ буд дар дили зи ранҷи ошиқӣ

هر کرا دردی بود در دل ز رنج عاشقی

Ба шавад чун бар лабу рухсор ӯ ёбад зафар

به‌ شود چون بر لب و رخسار او یابد ظفر

Гар гулу шукр ба кор ояд зи баҳри дарди дил

گر گل و شکر به‌ کار آید ز بهر درد دل

Инак он рухсор ва он лаби ҳам гуласт ва ҳам шукр

اینک آن رخسار و آن لب هم‌ گل است و هم شکر

Ҳарки ёбад васл ӯ ёбад зи беҳрузии нишон

هرکه یابد وصل او یابد ز بهروزی نشان

Ҳарки ёбад васф ӯ ёбад зи пирӯзии хабар

هرکه یابد وصف او یابد ز پیروزی خبر

Васл ӯ ороми ҷони ошиқон олам аст

وصل او آرام جان عاشقان عالم است

Васф ӯ тшиби мадҳи шаҳриёри додгар

وصف او تشبیب مدح شهریار دادگر

Хусрави олами маликшоҳи он худовандӣ ки ҳаст

خسرو عالم ملکشاه آن خداوندی که هست

Шаҳриёри шарқу ғарбу подшоҳи баҳр ва бар

شهریار شرق و غرب و پادشاه بحر و بر

Эзади донои дилашро офаридаст аз карам

ایزد دانا دلش را آفریدست از کرم

Давлати бурнои танишро прўридст аз ҳунар

دولت برنا تنش را پروریدست از هنر

Бар саноӣ ӯ забон бигушода дорад рӯзгор

بر ثنای او زبان بگشاده دارد روزگار

То ки ӯ дар давлату шоҳии ҳамеи бандади камар

تا که او در دولت و شاهی همی بندد کمر

Ҳаст фурмонаши эмоми халқи олами як ба як

هست فرمانش امام خلق عالم یک به ‌یک

Ҳаст тадбираши салоҳи малики олами сари басар

هست تدبیرش صلاح ملک عالم سر بسر

Муттафиқ гаштааст бо фармон ӯ гӯйии қазо

متفق‌ گشته است با فرمان او گویی قضا

Муттасил гаштааст бо паймон ӯ гӯйии қадар

متصل‌گشته است با پیمان او گویی قدر

эй шаҳаншоҳӣ ки андари дайну малик ороста аст

ای شهنشاهی که اندر دین و ملک آراسته است

Номи ту ҳам хутба ва ҳам нома ва ҳам симу зар

نام تو هم خطبه و هم نامه و هم سیم و زر

Ҳар ки ӯ бар даргаи ту баст дар хизмати миён

هر که او بر درگه تو بست در خدمت میان

Эзад аз рӯзӣу пирӯзӣ бар ӯ бикшод дар

ایزد از روزی و پیروزی بر او بگشاد در

Ҳар ки баргардади зи аҳди ту Фқли ин алҷўор

هر که برگردد ز عهد تو فَقُل اَینَ الجِوار

Вонкаҳ бигурезад зи ҳукми ту қуфли оҳи бен алмФр

وانکه بگریزد ز حکم تو قفل آه‌بن‌المفر

Рӯзгори онро ҳаме гуяд ки ҳошои лои ттъ

روزگار آن را همی گوید که حاشا لا تُطِع

Осмони инро ҳаме гуяд ки куллан лоўзр

آسمان این را همی‌گوید که‌ کلا لاوزر

Аз мадори чарху ҳукми Зуҳрау баҳрому тир

از مدار چرخ و حکم زهره و بهرام و تیر

Бо ту боди ин шонздаҳи ҳам дар ҳзри ҳам дар сафар

با تو باد این شانزده هم در حضر هم در سفر

Малику дайну тахту бахти вклку теғу меҳру ҷом

ملک و دین و تخت و بخت وکلک و تیغ و مهر و جام

Азму ҷоҳу умру молу ному кому фатҳу фар

عزم و جاه و عمر و مال و نام و کام و فتح و فر