эй рафтаи муддатӣ ба саодати сӯии сафар
ای رفته مدتی به سعادت سوی سفر
Бози омада ба нусрату фирӯзӣу зафар
باز آمده به نصرت و فیروزی و ظفر
Дар сад сафари мулӯки гузашта надида анд
در صد سفر ملوک گذشته ندیدهاند
Он фатҳ ва он зафар ки ту дидӣ ба як сафар
آن فتح و آن ظفر که تو دیدی به یک سفر
Бо фатҳи номаҳоу зФрномаҳҳои ту
با فتح نامهها و ظفرنامههای تو
Мдрўс шуд ҳикоят ва мансӯх шуд смр
مدروس شد حکایت و منسوخ شد سمر
Беш ояд аз шумори футуҳи гузаштагон
بیش آید از شمار فتوح گذشتگان
Ҳар нома каз футуҳ ту хонанд мухтасар
هر نامه کز فتوح تو خوانند مختصر
Кирдори ту муъоина бинад ҳамеи хирад
کردار تو معاینه بیند همی خرد
Мумкин куҷо шавад ки кунад такя бар хабар
ممکن کجا شود که کند تکیه بر خبر
Як ҷунбиш ту ҳаст зи Ҷайҳуни сӯии Фурот
یک جنبش تو هست ز جیحون سوی فرات
Як наҳзат ту ҳаст зи ховар ба бохтар
یک نهضت تو هست ز خاور به باختر
Пастаст даҳру ҳиммати олӣати сарфароз
پست است دهر و همت عالیت سرفراز
Зераст чарху давлати олӣат бар зибр
زیرست چرخ و دولت عالیت بر زبر
Гар нест беқазоу қадари некӣу бадӣ
گر نیست بیقضا و قدر نیکی و بدی
Фармони ту қазо шуду шамшери ту қадар
فرمان تو قضا شد و شمشیر تو قدر
Ду чиз дар ду чиз зоФт муназзаҳанд
دو چیز در دو چیز زآفت منزهند
Дар осмони ситора ва дар табъи ту ҳунар
در آسمان ستاره و در طبع تو هنر
Оростааст рои ту олам ба дайн ва дод
آراسته است رای تو عالم بهدین و داد
Пардохтааст теғи ту гетии зи шӯру шар
پرداخته است تیغ تو گیتی ز شور و شر
Ду чиз дар ду чиз якеанд дар сифат
دو چیز در دو چیز یکی اند در صفت
Дар офтоби зарра ва дар теғи тўгҳр
در آفتاب ذره و در تیغ توگهر
Аз меҳр вкин туаст дар айёми неку бад
از مهر وکین توست در ایام نیک و بد
Вази афв ва хашм туаст дар офоқи нафъу зр
وز عفو و خشم توست در آفاق نفع و ضر
Бар рӯй дӯстони ту ва душманон туаст
بر روی دوستان تو و دشمنان توست
Иқболро аломату идборро асар
اقبال را علامت و اِدْبار را اثر
Дар малики шом ва рӯй ба як азм ту шуданд
در ملک شام و روی به یک عزم تو شدند
Сад шоҳу шаҳри бастаи миёну кушода дар
صد شاه و شهر بسته میان و گشاده در
Азгрди лашкари ту ба шоми андарун ҳануз
ازگرد لشکر تو به شام اندرون هنوز
Сурхаст хоки ҳамчуи тбрхўну мъсФр
سرخ است خاک همچو طَبرخون و مُعْصَفَر
Аз оташи ҷигари лаб бадхоҳ туаст хушк
از آتش جگر لب بدخواه توست خشک
Вази оби дидаи гӯна бдгўӣ туаст тар
وز آب دیده گونهٔ بدگوی توست تر
Оре ҳар он куҷо ки хилоф ту бугзарад
آری هر آن کجا که خلاف تو بگذرد
Ҳам об дида бошад ва ҳам оташи ҷигар
هم آب دیده باشد و هم آتش جگر
эй додгари шаҳӣ ки туро хондан равост
ای دادگر شهی که تو را خوانَدَن رواست
Султони шарқу ғарбу шаҳаншоҳи баҳр ва бар
سلطان شرق و غرب و شهنشاه بحر و بر
Чун лؤлؤ аз ҷавоҳиру хуршеди зи ахтарон
چون لؤلؤ از جواهر و خورشید ز اختران
Машҳурӣ аз хилоиқу Мухторӣ аз башар
مشهوری از خلایق و مختاری از بشر
Аз баҳри хизмат ту сазадгар худои арш
از بهر خدمت تو سزد گر خدای عرش
Арвоҳи рафтаи бози расонади сӯии сувар
ارواح رفته باز رساند سوی صور
Сайд каманд туаст ба даври андаруни сипеҳр
صید کمند توست به دور اندرون سپهر
Наъл саманд туаст ба сайри андаруни қамар
نعل سمند توست به سیر اندرون قمر
Душман ба дом туасту замона ба ком туаст
دشمن به دام توست و زمانه بهکام توست
Давлат ғулом туаст чаҳ бояд ҳаме дигар
دولت غلام توست چه باید همی دگر
Гар рафтанати зи шаҳри сипоҳони хуҷаста буд
گر رفتنت ز شهر سپاهان خجسته بود
Боз омаданат ҳаст з рафтани хуҷаста тар
باز آمدنْتْ هست ز رفتن خجستهتر
Як чанд дар сафар зафар ангехтӣ ба теғ
یک چند در سفر ظفر انگیختی به تیغ
Акнӯн ба ҷом май тараби ангез дар ҳзр
اکنون به جام می طربانگیز در حضر
Соғари ситони зи дасти нигорӣ ки зулф ӯ
ساغر ستان ز دست نگاری که زلف او
Гуҳи пеши гули сипар буду гоҳи гули сипар
گه پیش گل سپر بود و گاه گل سپر
Гуҳи ҷаъд ӯ ба қасди хам андар шавад ба хам
گه جعد او به قصد خم اندر شود به خم
Гуҳи зулф ӯ ба табъи сар андар занад ба сар
گه زلف او به طبع سر اندر زند به سر
Нӯшаст дар лаби вай ва нӯшаст дар қадаҳ
نوش است در لب وی و نوش است در قدح
Бустони қадаҳ бар он лаб чун нӯшу нӯши хур
بستان قدح بر آن لب چون نوش و نوش خور
Некии тўрости умр ба некии ҳамеи гузор
نیکی توراست عمر به نیکی همیگذار
Шодии тўрости рӯз ба шодии ҳамеи шимур
شادی توراست روز به شادی همی شمر