Таҳният гӯйанд шоҳонро ба ҷашни номвар
تهنیت گویند شاهان را به جشن نامور
Ҷашнро ман таҳният гӯям ба шоҳи номвар
جشن را من تهنیت گویم به شاه نامور
Сояи яздони маликшоҳ офтоб доду дайн
سایهٔ یزدان ملکشاه آفتاب داد و دین
Шаҳриёри шарқу ғарбу подшоҳи баҳр ва бар
شهریار شرق و غرب و پادشاه بحر و بر
Он шаҳаншоҳӣ ки миллат зу биФзўдсти фахр
آن شهنشاهی که ملت زو بیفزودست فخر
Он ҷҳондорӣ ки давлат зу пазируфтааст фар
آن جهانداری که دولت زو پذیرفته است فر
Он ки шерони жён дар дом ӯ доранд пой
آن که شیران ژیان در دام او دارند پای
Ваон ки шоҳони ҷаҳон бар хат ӯ доранд сар
وان که شاهان جهان بر خط او دارند سر
Як танаст ӯ вази ҳазорон тан фузун дорад хирад
یک تن است او وز هزاران تن فزون دارد خرد
Як шаҳаст ӯ вази ҳазорон шаҳ фузун дорад ҳунар
یک شه است او وز هزاران شه فزون دارد هنر
Чун бихонӣ номааш дар ҷисми бФрўзди равон
چون بخوانی نامهاش در جسم بفروزد روان
Чун бибинӣ талъаташ дар чашми бФзоиди басар
چون ببینی طلعتش در چشم بفزاید بصر
Ҳар чаҳ бсголии ҳама пастасту қадар ӯ баланд
هر چه بِسگالی همه پست است و قدر او بلند
Ҳар чаҳ бишносӣ ҳама зерасту бахт ӯ зер
هر چه بشناسی همه زیرست و بخت او زیر
Бо рикоб ӯ ҳамеша муттафиқ бошад қазо
با رکاب او همیشه مُتّفق باشد قضا
Бо Аннан ӯ ҳамеша муттасил бошад қадар
با عنان او همیشه مُتّصل باشد قَدَر
Он яке хоҳад даҳон то пеш ӯ бӯсади замин
آن یکی خواهد دهان تا پیش او بوسد زمین
Вон дигар хоҳад миён то пеш ӯ бандади камар
وآن دگر خواهد میان تا پیش او بندد کمر
Аз тараб бошад ҳамеша бзмгоҳшро нишон
از طرب باشد همیشه بزمگاهش را نشان
Ваз зафар бошад ҳамеша размгоҳашро хабар
وز ظفر باشد همیشه رزمگاهش را خبر
Гар набӯдӣ базмгоҳ ӯ куҷо будӣ тараб
گر نبودی بزمگاه او کجا بودی طرب
Вар набӯдӣ размгоҳ ӯ куҷо будӣ зафар
ور نبودی رزمگاه او کجا بودی ظفر
эй худовандӣ ки бе ҳукми ту бар рӯй замин
ای خداوندی که بیحکم تو بر روی زمین
Дам наёрад зад ҳар он ков оқиласту ҷонвар
دم نیارد زد هر آن کاو عاقل است و جانور
Ҳамчуи хуршед аз кавокиби номадорӣ аз мулӯк
همچو خورشید از کواکب نامداری از ملوک
Ҳамчуи ёқӯт аз ҷавоҳири ихтиёрӣ аз башар
همچو یاقوت از جواهر اختیاری از بشر
Ақл бекирдор ту нанамуд ва нанамояд шараф
عقل بیکردار تو ننمود و ننماید شرف
Малик бешамшер ту нафузуд ва нафазояд хатар
ملک بیشمشیر تو نفزود و نفزاید خطر
Меҳр ту монад ба шохии каш саодат ҳаст бор
مهر تو ماند به شاخی کش سعادت هست بار
Кин ту монад ба тухмӣ каш наҳваст ҳаст бар
کین تو ماند به تخمی کش نحوست هست بر
Ҳарки бедидор ва беном ту хоҳад чашму гӯш
هرکه بیدیدار و بینام تو خواهد چشم و گوش
Кӣнаи вар гирд над чашму гӯш ӯ бар икдгр
کینهور گردند چشم و گوش او بر یکدگر
Гӯш ӯ хоҳад ки гардад чашм ӯ фии улҳоли кӯр
گوش او خواهد که گردد چشم او فیالحال کور
Чашм ӯ хоҳад ки гардад гӯш ӯ дар вақти кар
چشم او خواهد که گردد گوش او در وقت کر
Фатҳҳое каз ту андари як сафар ҳосил шудаст
فتحهایی کز تو اندر یک سفر حاصل شدست
Аз мулӯки бостон ҳосил нашуд дар сад сафар
از ملوک باستان حاصل نشد در صد سفر
Хусравонрогар зи васфу шарҳи он бояд нишон
خسروان را گر ز وصف و شرح آن باید نشان
Васфи он дар ховарасту шарҳи он дар бохтар
وصف آن در خاورست و شرح آن در باختر
Гирд гардонат расед аз Кошғар то қирвон
گَردِ گُردانت رسید از کاشغر تا قیروان
Шӯр широнт расед аз қирвон то Кошғар
شور شیرانت رسید از قیروان تا کاشغر
Дшмнонтро з идбораст ҳар соъати нафир
دشمنانت را ز ادبارست هر ساعت نفیر
Дӯстонатро з иқболаст ҳар лҳзти нафар
دوستانت را ز اقبال است هر لحظت نفر
Ҳаст ҷавдати кори сози халқи олами як ба як
هست جودت کار ساز خلق عالم یک به یک
Ҳаст адлати посбони малики гетии сар ба сар
هست عدلت پاسبان ملک گیتی سر به سر
Гар зи ҷӯаду адли бФзоид ба умри андари ҳаме
گر ز جود و عدل بفزاید به عمر اندر همی
Пас ту дории умри ҷовидон сухан шуд мухтасар
پس تو داری عمر جاویدان سخن شد مختصر
То ки бошад ҷурми моҳ аз қурбу баъди офтоб
تا که باشد جرم ماه از قُرب و بُعد آفتاب
Гоҳ чун заррини камону гоҳ чун симини сипар
گاه چون زرین کمان و گاه چون سیمین سپر
Малики ту чун ганҷи ту окандаи бод аз зару сим
ملک تو چون گنج تو آکنده باد از زر و سیم
Ашк ва рӯй дшмнонти бод ҳамчун симу зар
اشک و روی دشمنانت باد همچون سیم و زر
Фарруху фархундаи бодати меҳргони вази меҳргон
فرخ و فرخنده بادت مهرگان وز مهرگان
Рӯзҳои дигарати фаррухтару фархунда тар
روزهای دیگرت فرختر و فرخندهتر