Чу бишунид фархундаи иди паямбар

چو بشنید فرخنده عید پیمبر

Ки рӯзаи зи гетии буруни баради лашкар

که روزه ز گیتی برون برد لشکر

Яке тохтан кард то дар шариъат

یکی تاختن کرد تا در شریعت

Кунад тозаи ойину расми паямбар

کند تازه آیین و رسم پیمبر

БиФтод дар тохтани наъли асбаш

بیفتاد در تاختن نعل اسبش

Падед омад аз рӯй чархи мудаввар

پدید آمد از روی چرخ مدور

Магари иди фархунда аз ховар омад

مگر عید فرخنده از خاور آمد

Ки тобади ҳамеи наъли асбси зи ховар

که تابد همی نعل اسبس ز خاور

Чу аз иди шабро хабар дод гардун

چو از عید شب را خبر داد گردون

Шаб аз шодмонӣ барафшонад гавҳар

شب از شادمانی برافشاند گوهر

Ту гуфтӣ ба ъмдо касе дар макнун

تو گفتی به عَمدا کسی درّ مَکنون

Пароканд бар рӯй дарёии ахзар

پراکند بر روی دریای اخضر

Агар чанд шабҳои хуш дидаам ман

اگر چند شبهای خوش دیده‌ام من

Надидам шабӣ аз шаби иди хуштар

ندیدم شبی از شبِ عید خوشتر

Аз он пеши коллаҳ Акбар шунидам

از آن پیش کالله اکبر شنیدم

Бидидам ма ва гуфтам аллоҳи Акбар

بدیدم مه و گفتم الله اکبر

Ҷаҳонии зи таклифи сӣ рӯзи рӯза

جهانی ز تکلیف سی روز روزه

Брстнд то ёздаҳи моҳи дигар

برستند تا یازده ماه دیگر

Бадал шуд дигарбораи масҷид ба маҷлис

بدل شد دگرباره مسجد به مجلس

Муаззин ба қўолу мусҳаф ба соғар

موذن به قوال و مصحف به ساغر

Ватан ҳо шуд аз рӯй соқии музайян

وطن‌ها شد از روی ساقی مزین

Қадаҳҳо шуд аз нури бодаи мунаввар

قدحها شد از نور باده منور

Чаҳ узри орм акнӯн ки бода нагирам

چه عذر آرم اکنون ‌که باده نگیرم

Ману бодау базми шоҳи Музаффар

من و باده و بزم شاه مظفر

Мъзи дувал , рукни дайн , бркёрқ

معز دول، رکن دین، برکیارق

Мубораки ҷаҳондори фархундаи ахтар

مبارک جهاندار فرخنده اختر

Ҷавони бахти шоҳӣ ки перу ҷавон ро

جوان بخت شاهی ‌که پیر و جوان را

Аз эзади гузашта чу ӯ нест довар

از ایزد گذشته چو او نیست داور

Саронанд аслоф ӯ то ба одам

سرانند اسلاف او تا به آدم

Шҳоннди аъқоб ӯ то ба маҳшар

شهانند اعقاب او تا به محشر

Фузун омад андари ҷаҳони фару фатҳаш

فزون آمد اندر جهان فر و فتحش

зи фари Фаридуну фатҳи Сикандар

ز فرِِِّ فریدون و فتح سکندر

Ҳаводис чу бодасту гетӣ чу дарё

حوادث چو باد است و گیتی چو دریا

Хилоиқ чу киштӣу адлаш чу лангар

خلایق چو کشتی و عدلش چو لنگر

Ҷаҳони офарин офарин гуяд ӯ ро

جهان آفرین آفرین‌گوید او را

Чу гӯйанд номаши хатибон ба минбар

چو گویند نامش خطیبان به منبر

Хирад дар сар аз баҳри он ҷой созад

خرد در سر از بهر آن جای سازد

Ки ҳар дам наад пеш ӯ бар замини сар

که هر دم نهد پیش او بر زمین سر

Малики соя эзадӣ хонд ӯ ро

ملک سایهٔ ایزدی خواند او را

Ки пайдост бар рӯй ӯ эзадии фар

که پیداست بر روی او ایزدی فرّ

Бибин сӯрату чашм ӯ гар надидӣ

ببین صورت و چشم او گر ندیدی

Шуҷоати муҷассами саодати мусаввир

شجاعت مجسم سعادت مصور

Аё файласуфӣ ки ҳар чанд гоҳе

ایا فیلسوفی که هر چند گاهی

зи баҳри манофеи шӯии кӣмёгар

ز بهر منافع شوی کیمیاگر

Манофе аз иқболи султон талаб кун

منافع از اقبال سلطان طلب کن

Мабар ранҷ дар кимиёии музаввар

مبر رنج در کیمیای مزّور

Ки аз кимиёи хору дарвеши гардӣ

که از کیمیا خوار و درویش گردی

Вази иқболи султони азизу тавонгар

وز اقبال سلطان عزیز و توانگر

Аё подшоҳӣ ки бастааст гардун

ایا پادشاهی که بسته است گردون

зи мадҳи ту бар гардани даҳри зевар

ز مدح تو بر گردن دهر زیور

Кас аз подшоҳони туро нест ҳамто

کس از پادشاهان تو را نیست همتا

Ки асл ту ҳаст аз ду ҷониби мутаҳҳар

که اصل تو هست از دو جانب مطهر

Ҷаҳонро ту аз хусравони ёдгорӣ

جهان را تو از خسروان یادگاری

Ки буданд дар малики салҷуқи гавҳар

که بودند در ملکِ سلجوق گوهر

Пас аз аҳди эшон туро буд рӯзӣ

پس از عهد ایشان تو را بود روزی

Ливои ҷҳондорӣу тахту афсар

لوای جهانداری و تخت و افسر

Туро ҳаст дар ибтидои ҷавонӣ

تو را هست در ابتدای جوانی

Ҳамаи расм бо расми эшон баробар

همه رسم با رسم ایشان برابر

Чу туғрули бки андари сафари сари фарозӣ

چو طغرل بک اندر سفر سر فرازی

Чу ҷғрии бки андари ҳунари малик парвар

چو جغری بک اندر هنر ملک پرور

Чу алби Арсалон бар адуи комкорӣ

چو الب ارسلان بر عدو کامکاری

Чу султони малик бар ҷаҳони адли густар

چو سلطان ملک بر جهان عدل‌گستر

Сарои ту каъбаасту шоҳону мейрон

سرای تو کعبه است و شاهان و میران

Чу ҳоҷӣ зада даст дар ҳалқа дар

چو حاجی زده دست در حلقهٔ در

Нигоридаи аҳди ту бар ҷон ва бар дил

نگاریده عهد تو بر جان و بر دل

Чу зарроби номи ту бар сим ва бар зар

چو ضَرّاب نام تو بر سیم و بر زر

Куҷои азму ҳзм ту гардад муҳайё

کجا عزم و حزم تو گردد مهیا

Куҷои афву хашм ту гардад муқарар

کجا عفو و خشم تو گردد مقرر

з санадон кунӣ муму зи муми санадон

ز سِندان کنی موم و‌ز موم سندان‌

Зозр кунӣ оби взоби озар

زآذر کنی آب وزآب آذر

Ҳавои куҷои буии халқ ту ёбад

هوایی کجا بوی خلق تو یابد

Насимаш буд то қиёмати муаттар

نسیمش بود تا قیامت معطر

Заминии куҷои акси теғ ту бинад

زمینی‌ کجا عکس تیغ تو بیند

Нботш буд то қиёмати мъсФр

نباتش بود تا قیامت مُعَصفَر

Ба рӯм ва ба Ҳиндӯстон гар фиристӣ

به روم و به هندوستان گر فرستی

Ду нома ба дасти ду пайк аз мъскр

دو نامه به دست دو پیک از مُعَسکر

Фиристанд ҳар соли ҳамлу хароҷат

فرستند هر سال حمل و خراجت

зи Ҳиндӯстони рои вази рӯми қайсар

ز هندوستان رآی وز روم قیصر

Ба аҳди ту қавмӣ ки гаштанди мункир

به عهد تو قومی ‌که ‌گشتند منکر

Аз эзади мукофоти диданди мункир

از ایزد مکافات دیدند منکر

Гар аз хамри кин ту карданд мастӣ

گر از خَمر ‌کین تو کردند مستی

Хумораш кашиданду бурданди кайфар

خمارش کشیدند و بردند کیفر

Сар аз чанбари ту ббрднди лекин

سر از چنبر تو ببردند لیکن

Расани вори сари шани баромад ба чанбар

رسن‌وار سر‌شان‌ برآمد به چنبر

Ҷаҳонии пар аз шӯру шар буд аз эшон

جهانی پر از شور و شر بود از ایشان

Тиҳӣ шуд ба иқболат аз шӯр ва аз шар

تهی شد به اقبالت از شور و از شر

зи иқболи ту ҳар чаҳ бинмуд гардун

ز اقبال تو هر چه بنمود گردون

Ҳама ибратасту шигифтии саросар

همه عبرت است و شگفتی سراسر

Чаҳ гӯям ки ин ҳоли равшан тар омад

چه گویم که این حال روشن‌تر آمد

зи хуршеди рухшанда бар ҳафт кишвар

ز خورشید رخشنده بر هفت کشور

Шигифтитар аз достони ту шоҳо

شگفتی تر از داستان تو شاها

Яке достон нест дар ҳеҷ дафтар

یکی داستان نیست در هیچ دفتر

Вагар достонии барин гӯна будӣ

وگر داستانی برین گونه بودی

Накардӣ каси онро зи гӯяндаи бовар

نکردی کس آن را ز گوینده باور

Туро ҳаст пирӯзии осмонӣ

تو را هست پیروزی آسمانی

Ки дории замину замонро мусаххар

که داری زمین و زمان را مسخر

Ҳамаи солаи шукр аз замин офарин кун

همه ساله شکر از زمین آفرین کن

Ки ҳаст ӯ туро дар ҳамаи кори ёвар

که هست او تو را در همه کار یاور

Ба теғи сиёсати сари хасми бдрў

به تیغ سیاست سر خصم بِدرو

Ба чашми анояти сӯй халқ бингар

به چشم عنایت سوی خلق بنگر

Ба ҳар вақти чавгони давлати ҳамеи зан

به هر وقت چوگان دولت همی زن

з ҳар душмании гӯии давлати ҳаме бар

ز هر دشمنی گوی دولت همی بر

Ҳамаи неъмати ин ҷаҳонии ту дорӣ

همه نعمت این جهانی تو داری

Ба родии ҳамеи даҳ ба шодии ҳамеи хур

به رادی همی ده به شادی همی خور

Ба пирӯзӣу фаррухӣ бо саодат

به پیروزی و فرخی با سعادت

Чунин иди сад ид бигзор ва бигузар

چنین عید صد عید بگذار و بگذر