Азизасту пояндаи дайни паямбар

عزیزست و پاینده دین پیمبر

Ба пирӯзии шоҳи фархундаи ахтар

به پیروزی شاه فرخنده اختر

Сарафрози салҷӯқиёни шоҳи машриқ

سرافراز سلجوقیان شاه مشرق

Малики Носириддини малики зодаи санҷар

ملک ناصرالدین ملک‌زاده سنجر

Ҷамоласт аз ӯ аслро то ба одам

جمال است از او اصل را تا به آدم

Ҷалоласт аз ӯ наслро то ба маҳшар

جلال است از او نسل را تا به محشر

Сазад гар бинозанд дар ҳар дўгитӣ

سزد گر بنازند در هر دوگیتی

Ба иқбол ӯ ҳам падари ҳам бародар

به اقبال او هم پدر هم برادر

Аё шаҳриёрӣ ки мироси дорӣ

ایا شهریاری که میراث داری

зи ҷаду падари хотаму тахту афсар

ز جد و پدر خاتم و تخت و افسر

Дарин чанд гуҳи чашми аҳли хуросон

دراین چند گه چشم اهل خراسان

Надидаст рӯзӣ аз имрӯзи хуштар

ندیدست روزی از امروز خوشتر

Ки аз фари ту фахри малики аҷам ро

که از فرّ تو فَخْرِ مُلکِ عَجْم‌ را

БиФзўди ъзу бузургӣу муфаххар

بیفزود عز و بزرگی و مفخر

Каси андари Ироқ ва хуросон насозад

کس اندر عراق و خراسان نسازد

Чунин меҳмонӣ ки ӯ кард эдар

چنین مهمانی که او کرد ایدر

зи мейрони малику бузургони давлат

ز میران ملک و بزرگان دولت

Ба тамкину ҳишмат чу ӯ кист дигар

به تمکین و حشمت چو او کیست دیگر

Туро аз падар ёдгораст ва дорад

تو را از پدر یادگار است و دارد

Пдрўори шукру санои ту аз бар

پدروار شکر و ثنای تو از بر

зи ту шод доранду хуррами дилу ҷон

ز تو شاد دارند و خرم دل و جان

Ба уқбои малики шаҳ ба дунёи Музаффар

به‌ عقبی ملک شه به دنیا مظفر

Яке бар лаби об кавсар нишаста

یکی بر لب آب‌ کوثر نشسته

Яке хӯрда бар рӯй ту оби кавсар

یکی خورده بر روی تو آب کوثر

Ту чун Меҳрӣу мизбони пеши тахтат

تو چون مهری و میزبان پیش تختت

Чу моҳаст тобони зи чархи мудаввар

چو ماه است تابان ز چرخ مدوٌر

Гирифтааст рӯй замини равшаноӣ

گرفته است روی زمین روشنایی

зи меҳри муниру зи моҳи мунаввар

ز مهر منیر و ز ماه منور

Ҳаме то зи аллоҳи Акбари муаззин

همی تا ز الله اکبر موذن

Кунад тоза ҳар рӯзи дайни паямбар

کند تازه هر روز دین پیمبر

Ба номи ту давлати ҳамеи боди тоза

به نام تو دولت همی باد تازه

Чу дайни паямбари зи аллоҳи Акбар

چو دین پیمبر ز الله اکبر