Сабӯҳи маро хуш кун эй хуши писар

صبوح مرا خوش کن ای خوش پسر

Ба михўоргони даҳ қадаҳ то ба сар

به میخوارگان ده قدح تا به سر

Ки чун сари براردи зи кӯҳи офтоб

که چون سر برآرد ز کوه آفتاب

Қадаҳ то ба сари хуштар эй хуши писар

قدح تا به سر خوشتر ای خوش پسر

Чаҳ аз об руз шуд замини баҳраи манд

چه از آب رز شد زمین بهره‌مند

Ту аз об руз кун марои баҳраи вар

تو از آب رز کن مرا بهره‌ور

Туро чашми бодому лаб шукр аст

تو را چشم بادام و لب شکر است

Марои нақли бодоми даҳ бо шукр

مرا نقل بادام ده با شکر

Камандӣ ки бо сими дорӣ ба машк

کمندی‌ که با سیم داری به مشک

Камон кард пушти ман эй симбр

کمان ‌کرد پشت من ای سیمبر

зи хубони гетии туро муъҷиза аст

ز خوبان گیتی تو را معجزه است

Даҳону сухан бо миёну камар

دهان و سخن با میان و کمر

Камар зоҳирасту миёни нопадид

کمر ظاهرست و میان ناپدید

Сухан комиласту даҳони мухтасар

سخن‌ کامل است و دهان مختصر

Чу тири афканди чашмат аз соҳирӣ

چو تیر افکند چشمت از ساحری

Буд бар дилами тир ӯ коргар

بود بر دلم تیر او کارگر

Наёсоед аз соҳирии тири ӯй

نیاساید از ساحری تیر اوی

Чу теғи шуҷоъи алмулуки алзФр

چو تیغ شجاع الملوک الظفر

Муайянӣ казу ёфт давлати шараф

معینی کزو یافت دولت شرف

Насирӣ казу ёфт миллати хатар

نصیری کزو یافت ملت خطر

Ҳисомӣ ки дар миллати Эрони замин

حُسامی که در ملت ایران زمین

Бадв тоза шуд дайни хиролбшр

بدو تازه شد دین خیرالبشر

Смоъили бен гӣлакӣ каз шараф

سماعیل‌ بن گیلکی کز شرف

Кафш замзамасту рикобаши ҳаҷар

کفش زمزم است و رکابش حجر

Ба андеша натавон ба қадараш расед

به اندیشه نتوان به قدرش رسید

Ки андеша зерасту қадараши зибр

که اندیشه زیر است و قدرش زبر

Қазоу қадар ҳосил ояд азу

قضا و قدر حاصل آید ازو

Ҳрончи андари орад ба фаҳму фикр

هرآنچ اندر آرد به فهم و فکر

Агар чаҳ надорад равои дайни ӯй

اگر چه ندارد روا دین اوی

Ки бошад саноҳои ӯ чун сур

که باشد ثناهای او چون سور

Саноҳои ӯ аҳл дайн карда анд

ثناهای او اهل دین کرده‌اند

Чу алҳмд ва чун қул ҳўи аллоҳи з бар

چو الحمد و چون قل هو الله ز بر

Биёбон чунон кард шамшер ӯ

بیابان چنان کرد شمشیر او

Ки чун оҳӯӣ мода шуд шери нар

که چون آهوی ماده شد شیر نر

Ба роҳи биёбон паёпай шудаст

به راه بیابان پیاپی شدست

зи бозоргонони нафар бар нафар

ز بازارگانان نفر بر نفر

Кунандаш дуои саҳар ҳар шабӣ

کنندش دعای سحر هر شبی

Ки адлаши шаби фитнаро шуд саҳар

که عدلش شب فتنه را شد سحر

Ҳамаи роди мардон аз ӯ шокиранд

همه راد مردان از او شاکرند

Ба шарқ ва ба ғарб ва ба баҳр ва ба бар

به شرق و به غرب و به بحر و به بر

Назод ва назояд ба сесад қирон

نزاد و نزاید به سیصد قِران

зи модар чу ӯ родмардӣ дигар

ز مادر چو او رادمردی دگر

Аё паҳливонӣ ки аз қадару ҷоҳ

ایا پهلوانی که از قدر و جاه

Туе хусравонро ба ҷои падар

تویی خسروان را به جای پدر

Агар чндгрмаст оташ ба табъ

اگر چندگرم است آتش به طبع

зи наздики сӯзади ҳамеи хушк ва тар

ز نزدیک سوزد همی خشک و تر

Аз аўгрмтар оташ теғ туаст

از اوگرم تر آتش تیغ توست

Ки аз даври сӯзади адуро ҷигар

که از دور سوزد عدو را جگر

Аҷаб дорам андари сқри змҳрир

عجب دارم اندر سقر زمهریر

Вагар чанд ҳаст ин сухан дар хабар

وگر چند هست این سخن در خبر

Дам сард бошад адуии ту ро

دم سرد باشد عدوی تو را

Магар зон буд змҳрири сқр

مگر زان بود زمهریر سقر

Ҳар он хасм каз пеши ту рӯзи разм

هر آن خصم‌کز پیش تو روز رزم

Ҳазимати пазиради зи бими хатар

هزیمت پذیرد ز بیم خطر

Замона ба дасташ диҳад нома Эй

زمانه به دستش دهد نامه‌ای

набишта дар он номаи ин алмФр

نبشته در آن نامه این‌ المفر

Агар мурғи билқисро номаи барад

اگر مرغ بلقیس را نامه برد

з назд сулаймони пайғомбар

ز نزد سلیمان پیغامبر

Баради тири парони ту назд хасм

برد تیر پران تو نزد خصم

Аҷали номаи хасм дар зери пар

اجل‌نامهٔ خصم در زیر پر

Амиро агар чун ту бошад саҳоб

امیرا اگر چون تو باشد سحاب

Ҳама дар фишонд ба ҷои мтр

همه دُرّ فَشاند به جای مطر

Ба санъат аз оташ барояд насим

به صُنعت از آتش برآید نسیم

Ба феълат аз оҳан бирӯяд Хизр

به فعلت از آهن بروید خضر

Чу ман бар мдиҳти гушойами забон

چو من بر مدیحت گشایم زبان

Забонро фазилати нуҳум бар басар

زبان را فضیلت نهم بر بصر

Ба боғи мдиҳи ту ҳар соъатӣ

به باغ مدیح تو هر ساعتی

зи шох замирам барояд самар

ز شاخ ضمیرم‌ برآید ثمر

Гар аз ҳдгзштаҳаст тақсири ман

گر از حدگذشته است تقصیر من

Ба тақсири мангар ба узрами нигар

به تقصیر منگر به عذرم نگر

Чу дар шоирӣ ман надорам назир

چو در شاعری من ندارم نظیر

Зтў ҷисм дорам қабулу назар

زتو جسم دارم قبول و نظر

Ало то ки имрӯзу фардоу дай

الا تا که امروز و فردا و دی

Падед ояд аз рафтани моҳу хур

پدید آید از رفتن ماه و خَور

зи даии хубтар боди имрӯзи ту

ز دی خوبتر باد امروز تو

Вази имрӯзи фардои ту хубтар

وز امروز فردای تو خوبتر

Сари роятати боди хуршеди соӣ

سر رایتت باد خورشید سای

Сами мураккабати бодгитии сипар

سم مرکبت بادگیتی سپر

Ба ҳар кори яздони туро раҳнамоӣ

به‌ هر کار یزدان تو را رهنمای

Ба ҳар роҳи давлати тўрои роҳбар

به‌هر راه دولت تورا راهبر