Ошиқи онам ки уннобаши ҳамеи боради шукр

عاشق آنم‌که عنابش همی بارد شکر

Фитнаи онам ки санҷобаши ҳамеи пӯшади ҳаҷар

فتنهٔ آنم‌که سنجابش همی پوشد حجر

Хастаи онам ки азгл тӯда дорад бар саман

خستهٔ آنم ‌که ازگل توده دارد بر سمن

Бастаи онам ки аз шаб ҳалқа дорад бар қамар

بستهٔ آنم‌که از شب حلقه دارد بر قمر

Аз шарари ҳаргизи ҷудо оташ нагардад пас чаро

از شرر هرگز جدا آتش نگردد پس چرا

Бар рух ӯ оташасту ҷисми ман боради шарар

بر رخ او آتش‌ است و جسم‌ من بارد شرر

Мӯӣ ман бингар чўхўоҳии ошиқии симини сиришк

موی‌من بنگر چوخواهی عاشقی سیمین سرشک

Мӯӣ ӯ бингар чу хоҳии дилбарии заррини камар

موی او بنگر چو خواهی دلبری زرین‌کمر

То бибинӣ зар ӯ дар дилбарӣ бар рӯй сим

تا ببینی زر او در دلبری بر روی سیم

То бибинӣ сими ман дар ошиқии баррӯии зар

تا ببینی سیم من در عاشقی برروی زر

эй бути зебоу ширини сахт ғоиб гашта Эй

ای بت زیبا و شیرین سخت غایب گشته ای

Рости гӯйии ҳур будат модару Юсуфи падар

راست گویی حور بودت مادر و یوسف پدر

Ҳур бояд модару Юсуфи падар то дар ҷаҳон

حور باید مادر و یوسف پدر تا در جهان

Чун туе ояд ба зебоӣу ширинии писар

چون تویی آید به زیبایی و شیرینی پسر

Зулфи мишкӣнати з бешармӣ ва беобӣ ки ҳаст

زلف مشکینت ز بی‌شرمی و بی‌آبی‌ که هست

Ҳар замон бар оризат пайдо кунад лаъибӣ дигар

هر زمان بر عارضت پیدا کند لِعبی دگر

Гуҳи зи сунбули хӯша Эй созад ба гирди Настаран

گه ز سنبل خوشه‌ای سازد به‌ گرد نسترن

Гуҳи зи анбар чанбарӣ созад ба гирди мъсФр

گه ز عنبر چنبری سازد به‌گِرد مُعصَفر

Гуҳи з бешармӣ наад бар сӯсани озоди пой

گه ز بی‌شرمی نهد بر سوسن آزاد پای

Гуҳи з беобӣ наад бар лолаи сероби сар

گه ز بی آبی نهد بر لالهٔ سیراب سر

Гуҳи зи машку ғолия бар сим созад соҳирӣ

گه ز مشک و غالیه بر سیم سازد ساحری

Ҳамчуи калаки тоҷи малики шаҳриёри додгар

همچو کلک تاج ملک شهریار دادگر

Садри дунёи бўолғноим каз саодатҳои чарх

صدر دنیا بوالغنایم کز سعادتهای چرخ

Сӯии даргоҳаши ғаниматҳои фатҳасту зафар

سوی درگاهش غنیمت‌های فتح است و ظفر

Қӯтӣ дорад зи райш зон баланд омад фалак

قوتی دارد ز رایش زان بلند آمد فلک

Нисбатӣ дорад зи лафзаш зон азизи омдгҳр

نسبتی دارد ز لفظش زان عزیز آمدگهر

Бо лақоӣ ӯ басар тафзил дорад бар забон

با لقای او بصر تفضیل دارد بر زبان

Бо саноӣ ӯ забон тақдим дорад бар басар

با ثنای او زبان تقدیم دارد بر بصر

Оби дарёи қатраи қатраи лؤлؤ макнун шудӣ

آب دریا قطره‌قطره لؤلؤ مکنون شدی

Гар ба дарё бар хаёл ҳимматаш кардӣ гузар

گر به دریا بر خیال همتش کردی گذر

Боғро ҳаргиз набӯдӣ офат аз боди хазон

باغ‌ را هرگز نبودی آفت از باد خزان

Гар зи абри ҷӯад ӯ бар боғ боридӣ мтр

گر ز ابر جود او بر باغ باریدی مطر

Малик ҳамчун толеъасту рой ӯ чун муштарӣ

ملک همچون طالع است و رای او چون مشتری

Инат некӯи толеъӣ каз муштарӣ дорад назар

اینت نیکو طالعی‌ کز مشتری دارد نظر

Родмардонро сипар шуд тири пайки калак ӯ

رادمردان را سپر شد تیر پیک‌ کلک او

Дидае тирӣ ки бошад родмардонро сипар

دیده‌ای تیری که باشد رادمردان را سپر

эй зи лафзи ту ҷаҳонии пурмаъонии як сухан

ای ز لفظ تو جهانی پرمعانی یک سخن

Ваии зи саҳми ту сипеҳрии прмъолии як асар

وی ز سهم تو سپهری پرمعالی یک اثر

Сояи бахт ту дорад ҳар чаҳ саъдаст аз нуҷум

سایهٔ بخت تو دارد هر چه سعدست از نجوم

Мояи ақл ту дорад ҳар чаҳ ҷўдст аз сувар

مایهٔ عقل تو دارد هر چه جودست از صور

Бахшиши ту дар мурувват ҳаст эҳсону карам

بخشش تو در مروت هست احسان و کرم

Дониши ту дар кифоят ҳаст бурҳони ҳунар

دانش تو در کفایت هست برهان هنر

Пеш султон ҳаст ҷоҳати бештар ҳар соъатӣ

پیش سلطان هست جاهت بیشتر هر ساعتی

Лоҷарам дар малик ва давлат ҳаст ҷояти пештар

لاجرم در ملک و دولت هست جایت پیشتر

Хонаи мҳрўсу фарзанди азизи шоҳ ро

خانهٔ محروس و فرزند عزیز شاه را

Кадхудои номадорӣу вазири номвар

کدخدای نامداری و وزیر نامور

Аз ҷалоли ту се ҳазратро ҷалоласту шараф

از جلال تو سه حضرت را جلال است و شرف

Вази ҷамоли ту се девонро ҷамоласту хатар

وز جمال تو سه دیوان را جمال است و خطر

То қалам гаштааст дар дасти ту мифтоҳи футуҳ

تا قلم‌گشته است در دست تو مفتاح فتوح

Ҳаст ҳар сол навай ин шоҳро фатҳӣ дигар

هست هر سال نوی این شاه را فتحی دگر

Гоҳи ҷӯши лашкараш дар шом ва дар антокиаҳ

گاه جوش لشکرش در شام و در انطاکیه

Гоҳи гирди мураккабаш дар хлх ва дар Кошғар

گاه گرد مرکبش در خَلّخ و در کاشغر

Қаҳрамони малик ӯ шуд рои ту дар шарқу ғарб

قهرمان ملک او شد رای تو در شرق و غرب

Тарҷумони теғ ӯ шуд калаки ту дар баҳр ва бар

ترجمان تیغ او شد کلک تو در بحر و بر

Хусравонро хонау ганҷ ва писар бошад азиз

خسروان را خانه و گنج و پسر باشد عزیز

Шоҳро ҳастӣ ту тоҷи хонау ганҷу писар

شاه را هستی تو تاج خانه و گنج و پسر

Рӯзгори ту , падарроу писарро дархураст

روزگار تو، پدر را و پسر را درخورست

Ҳам писар нозад ҳаме аз рӯзгорати ҳам падар

هم پسر نازد همی از روزگارت هم پدر

То кифоятҳои ту дар малику дайн пайдо шудаст

تا کفایت‌های تو در ملک و دین پیدا شدست

Сӯии хотирҳо зи маъниҳо ҳаме ояд ҳашар

سوی خاطرها ز معنی‌ها همی آید حشر

Рои ту монанди гардунаст каз таъси ӯст

رای تو مانند گردون است کز تاثیر اوست

Ҳам бад-ӣни андари аҷоиби ҳам ба малики андари ъбр

هم بدین اندر عجایب هم به ملک اندر عِبَر

Кӣ расад бар мояи қадари ту ваҳми шоирон

کی رسد بر مایهٔ قدر تو وهم شاعران

Зонка ваҳм шоирон зерасту қадари ту зибр

زانکه وهم شاعران زیرست و قدر تو زبر

Табъи ман аз шоирии боғӣ шукуфтаасту бадеъ

طبع من از شاعری باغی شکفته است و بدیع

То дар он боғ аз мдиҳи ту ншондстми шаҷар

تا در آن باغ از مدیح تو نشاندستم شجر

Биштргрдди ҳаме ҳар соъат ӯро беху шох

بیشترگردد همی هر ساعت او را بیخ و شاخ

Тозаи тргрдди ҳаме ҳар соъат ӯро барг ва бар

تازه‌ترگردد همی هر ساعت او را برگ و بر

Анбар ва машкаст гӯйии баргу шохаши як ба як

عنبر و مشک است گویی برگ و شاخش یک به یک

Лؤлؤ ва лаъласт гӯйии баргу бориши сар ба сар

لؤلؤ و لعل است گویی برگ و بارش سر به سر

То малик дар олами кубро ҳаме дорад мақом

تا ملک در عالم کبری همی دارد مقام

То башар дар олами суғро ҳаме созад мақар

تا بشر در عالم صغری همی سازد مقر

Аз наҳваст ҳар замонии дшмнонтро нафир

از نحوست هر زمانی دشمنانت را نفیر

Вази саодат ҳар замонии дӯстонатро нқр

وز سعادت هر زمانی دوستانت را نقر

Аз назарҳои ту хуррами рӯзгори корсоз

از نظرهای تو خرم روزگار کارساز

Вази ҳунарҳои ту шокири шаҳриёри додгар

وز هنرهای تو شاکر شهریار دادگر