Моҳи тобони дидае тобони зи сарви ҷонвар

ماه تابان دیده‌ای تابان ز سرو جانور

Гар ндидстӣ бидон зебонигор андари нигар

گر ندیدستی بدان زیبا نگار اندر نگر

То руху болой ӯ маълум гирданд тўро

تا رخ و بالای او معلوم گرداند تورا

Космонро моҳ гуёӣасту сарви ҷонвар

کاسمان را ماه‌ گویای است و سرو جانور

Бинии он рух казнигору ранг ӯ беқадар шуд

بینی آن رخ‌ کز نگار و رنگ او بی‌قدر شد

Санъати бофандаи дебои рӯму шӯштар

صنعت بافندهٔ دیبای روم و شوشتر

Бинии он боло ки то ӯро баландӣ дод чарх

بینی آن بالا که تا او را بلندی داد چرخ

Паст шуд сарви сеӣ дар кшмр ва дар ғотФр

پست شد سرو سهی در کشمر و در غاتفر

Ҳаст зеботар з давлат ҳаст ширинтар зи умр

هست زیباتر ز دولت هست شیرین‌تر ز عمر

Ишқи он зебонигору васли он ширини писар

عشق آن زیبا نگار و وصل آن شیرین پسر

Ориз ӯ ранг оташ дораду дили ранги дӯд

عارض او رنگ آتش دارد و دل رنگ دود

Кас набинад дар ҷаҳони зини дӯду оташи турфа тар

کس نبیند در جهان زین دود و آتش طرفه‌تر

Дӯд бошад бар зибр ҳамворау оташи зери дӯд

دود باشد بر زبر همواره و آتش زیر دود

Аз чаҳ маънии дӯд ӯ зерасту оташи брзбр

از چه‌ معنی دود او زیرست‌ و آتش برزبر

Аз муждаи хӯни ҷигари боринду хӯн дил хуранд

از مژده خون جگر بارند و خون دل خورند

Ъшқбозонӣ ки бошад ёрашони бидодгар

عشقبازانی که باشد یارشان بیدادگر

Ёри ман гар дод ман додаст кор ман чарост

یار من گر داد من دادست کار من چراست

Хӯрдани хӯни дил ва боридани хӯни ҷигар

خوردن خون دل و باریدن خون جگر

Аз лаб чун шукр ӯ буи машк ояд ҳаме

از لب چون شکر او بوی مشک آید همی

Ҳар замони гӯйӣ ба ъмдои машки молади бршкр

هر زمان‌گویی به عمدا مشک مالد برشکر

Он ҳаме хоҳад ки бар машку шукр ҳар соъатӣ

آن همی خواهد که بر مشک و شکر هر ساعتی

Шукру мадҳи нойиби дастурро бошад гузар

شکر و مدح نایب دستور را باشد گذر

Сайиди дунёи муайяни алмалики фахри рӯзгор

سید دنیا معین‌الملک فخر روزگار

Носеҳи давлати мушири хусрави пирӯз гар

ناصح دولت‌ مشیر خسرو پیروز گر

Номдору хуби кирдорӣ ки ному книтш

نامدار و خوب کرداری که نام و کنیتش

Ном шер эзадаст ва кунят хиролбшр

نام شیر ایزدست و کنیت خیرالبشر

Хонаи таъйид ӯро посбон омад қазо

خانهٔ‌ تایید او را پاسبان آمد قضا

Қалъаи иқбол ӯро кўтўол омад қадар

قلعهٔ اقبال او را کوتوال آمد قدر

Меҳр ӯ шохаст ковро ҷуз ғанимат нест бор

مهر او شاخ است‌ کاو را جز غنیمت نیست بار

Кин ӯ тухмаст ковро ҷуз ҳазимат нест бар

کین او تخم است‌ کاو را جز هزیمت نیست بر

ди ри паноҳ ӯ агар гунҷишк созад ошён

د‌ر پناه او اگر گنجشک سازد آشیان

Гирад аз иқбол ӯ симурғро дар зери пар

گیرد از اقبال او سیمرغ را در زیر پر

Дар ҳаҷари оҳани зи баҳри калак ӯ омад падед

در حجر آهن ز بهر کلک او آمد پدید

Вази срири калак ӯ оташ ниҳон шуд дар ҳаҷар

وز صریر کلک او آتش نهان شد در حجر

Сард бошад дар сқри анфоси бадхоҳон ӯ

سرد باشد در سقر انفاس بدخواهان او

Змҳрири сард аз он анфоси хезад дар сқр

زمهریر سرد از آن انفاس خیزد در سقر

Бар ҳазар хандад қазо чун буд хоҳад бӯданӣ

بر حذر خندد قضا چون بود خواهد بودنی

Азм ӯро ман қазо хонам ки хандад барҳазар

عزم او را من قضا خوانم‌که خندد برحذر

эй чу оташ дар аносири ҳиммати ту дар ҳамм

ای چو آتش در عناصر همت‌ تو در هُمَم

Вай чу лؤлؤ дар ҷавоҳири сирати ту дар сайр

وی چو لؤلؤ در جواهر سیرت تو در سیر

Куняту ному хитоби ту дар оғози мдиҳ

کنیت و نام و خطاب تو در آغاز مدیح

Ҳаст воҷиби ҳамчуи бисмии аллоҳ дар оғози сур

هست واجب همچو بسم‌الله در آغاز سور

Он бузургоне ки бигузаштанд нои дидаи ту ро

آن بزرگانی‌ که بگذشتند نا دیده تو را

Шдкнўни арвоҳи эшон орзӯманди сувар

شدکنون ارواح ایشان آرزومند صور

Ҳар ҳунар каз гоҳи одам токунӯн яздони пок

هر هنر کز گاه آدم تاکنون یزدان پاک

Дар башари бсршт дар шахси ту байнами он ҳунар

در بشر بِسرشت‌ در شخص تو بینم آن‌ هنر

Қодири яздон ки андари як башар мавҷӯд кард

قادر یزدان که اندر یک بشر موجود کرد

Ҳар ҳнркондр вуҷӯд омад зи насли бўолбшр

هر هنرکاندر وجود آمد ز نسل بوالبشر

Он ки бинмоед ба қудрат ҳар чаҳ хоҳад дар ҷаҳон

آن‌که بنماید به قدرت هر چه خواهد در جهان

Грҳмаҳи чизеи намояд чун тўннмоид дигар

گرهمه چیزی نماید چون‌توننماید دگر

Ҳркҷои дарҷии бёроиӣ ба хати дасти хеш

هرکجا درجی بیارایی به خط دست خویش

Қимати он дарҷ афзӯн бошад аз дарҷи гуҳар

قیمت آن دَرج افزون باشد از دُرج‌گهر

Зер ҳар лафзии зи алфози ту шоҳу хоҷа ро

زیر هر لفظی ز الفاظ تو شاه و خواجه را

Мдғму мзмри бишоратҳои фатҳасту зафар

مدغم و مضمر بشارتهای فتح است و ظفر

Хоҷаи эъзози ту аз ҷад ва падар омӯхта аст

خواجه اعزاز تو از جد و پدر آموخته است

Он кунад охири писари комўзд аз ҷаду падар

آن‌ کند آخر پسر کاموزد از جد و پدر

Мҳтрогр аз фироқи ту даҳонам ҳаст хушк

مهتراگر از فراق تو دهانم هست خشک

Шукри яздонро ки аз шукрат даҳонам ҳаст тар

شکر یزدان را که از شکرت دهانم هست تر

Мондам андари дасти ҳиҷрони муддатӣ беҳолу ҳуш

ماندم اندر دست هجران مدتی بی‌هال و هوش

Будам андари банди ҳурмони чндгаҳ бехобу хур

بودم اندر بند حرمان چندگه بی‌خواب و خور

Рӯзгори ман ҳамаи шаб буд бе дидори ту

روزگار من همه شب بود بی‌دیدار تو

Миннати эзадро ки он шабро падед омад саҳар

منت ‌ایزد را که آن شب را پدید آمد سحر

То зи ҳафт ахтар буд номи ду ахтар бар сипеҳр

تا ز هفت اختر بود نام دو اختر بر سپهر

Дар аҷами хуршеду моҳу дрърби шамсу қамар

در عجم خورشید و ماه و درعرب شمس و قمر

Бод бар малики аҷами тобон ва бар дайни араб

باد بر ملک عجم تابان و بر دین عرب

Аз сипеҳри эҳтишому давлати ту моҳу хур

از سپهر احتشام و دولت تو ماه و خور