Тавонгарӣу ҷавонӣу ишқу буии баҳор

توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار

Шаробу сабзау оби равон ва рӯй нигор

شراب و سبزه و آب روان و روی نگار

Хушаст хосса касе рака башнавад ба сабӯҳ

خوش است خاصه‌کسی راکه بشنود به صبوح

зи чанги нағмаи зеру з ноӣ нолаи зор

ز چنگ نغمهٔ زیر و ز نای نالهٔ زار

Ду чизро ба ду ҳангом лиззат дигараст

دو چیز را به‌دو هنگام لذت دگرست

Самоъро ба сабӯҳу сабӯҳро ба баҳор

سماع را به صبوح و صبوح را به بهار

Сабӯҳи созу дигарбораи ъушрат аз саргир

صبوح ساز و دگرباره عشرت از سرگیر

Ки боғи тозагӣ аз сргрФти дигари бор

که باغ تازگی از سرگرفت دیگر بار

Гирифт лола ба сад меҳри сабзаро дарбар

گرفت لاله به صد مهر سبزه را دربر

Гирифт сабза ба сад ишқи лоларо ба канор

گرفت سبزه به صد عشق لاله را به‌کنار

Бар он саҳифа ки як чанд заргарони хазон

بر آن صحیفه که یک چند زرگران خزان

Ба чарби дастии бурданди зару сим ба кор

به چرب دستی بردند زرّ و سیم به کار

Муҳандисони баҳорӣ бар он саҳифа кунун

مهندسان بهاری بر آن صحیفه کنون

Ҳамеи кашанди хат аз лоҷувард ва аз зангор

همی‌کشند خط از لاجورد و از زنگار

Ба лолаи бнгркоўро чаҳ моя баҳра расед

به لاله بنگرکاو را چه مایه بهره رسید

зи бод машк фишону зи абри лؤлؤи бор

ز باد مشک‌فشان و ز ابر لؤلؤ بار

Ҳикоят аз рухи маъшӯқу чашм ошиқ кард

حکایت از رخ معشوق و چشم عاشق کرد

Ки баҳра ёфт зи машку зи лؤлؤи шҳўор

که بهره یافت ز مُشک و ز لؤلؤ شهوار

Магар ки Кебекони андари зиёфати наврӯз

مگر که کبکان اندر ضیافتِ نوروز

Бурӣдаанд сари зоғ бар сари кҳсор

بریده‌اند سرِ زاغ بر سرِ کُهسار

Ки бастаанд пари зоғ бар сари тириз

که بسته‌اند پر زاغ بر سر تیریز

Ки кардаанд ҳамаи хӯни зоғ бар минқор

که کرده‌اند همه خون زاغ بر منقار

Дуо гаранд ба шохи чанори мари гул ро

دعا گرند به شاخ چنار مر گل را

Тзрўу фохтау андалебу қамарӣ ва сор

تذرو و فاخته و عندلیب و قمری و سار

Агар дуогар гул бар чанори мрғоннд

اگر دعا گر گل بر چنار مرغانند

Чаро чу даст дуогар шудаст дасти чанор

چرا چو دست دعاگر شدست دست چنار

Дурусти гӯйии динорҳои бесикка аст

درست گویی دینارهای بی‌سکه است

Чу бенгарӣ ба гули зарду сурхи дрглзор

چو بنگری به‌گل زرد و سرخ درگلزار

зи баҳр мартаба хоҳад ниҳоди дасти сипеҳр

ز بهر مرتبه خواهد نهاد دست سپهر

Ба номи хусрави дайндори сикка бар динор

به نام خسرو دیندار سکه بر دینار

Муайяни давлати шоҳи Музаффари Мансур

معین دولت شاه مظفر منصور

Амини миллати шаръи Муҳамади мухтор

امینِ ملتِ شرعِ محمدِ مختار

Абушуҷоъи сарафрози хусравони ҳабаш

ابوشجاع سرافراز خسروان حَبَش

Амир дод худованду Сайиди аҳрор

امیر داد خداوند و سید احرار

Бузурги бори худоӣ ки офариниш ро

بزرگ بار خدایی که آفرینش را

Шудаст воситаи ақду нуқтаи паргор

شدست واسطهٔ عِقد و نقطهٔ پرگار

Сухани зи ҳафт ва чаҳораст ФилсўФонро

سخن ز هفت و چهارست فیلسوفانرا

Ки куни олам азин кард олами алосрор

که کون عالم ازین کرد عالم‌الاسرار

зи ном ва кунят ӯ ҷӯии сари ин маънӣ

ز نام و کنیت او جوی سرّ این معنی

Ки ҳаст кунят ӯ ҳафт ҳарфу номи чаҳор

که هست‌ کنیت او هفت حرف و نام چهار

зи ҳимматаши фалаки алмстқимро ҳадаст

ز همتش فلک المستقیم را حدست

Ки ҳаст ҳимматаш аз ваии баландтар бисёр

که هست همتش از وی بلندتر بسیار

Чу ваҳми қсдкнд то расад ба ҳиммат ӯ

چو وهم قصدکند تا رسد به همت او

Ба хоҳиш аз фалак мустақӣм хоҳад бор

به‌خواهش از فلک مستقیم خواهد بار

Ҳаме кунанд ба номаши Фариштагони тасбеҳ

همی‌کنند به نامش فرشتگان‌ تسبیح

Ҳаме кунанд мдиҳши Фариштагони такрор

همی‌ کنند مدیحش فرشتگان تکرار

Гули мувофиқаташро ғаниматаст насим

گل موافقتش را غنیمت است نسیم

Май мухолифаташро ҳазиматаст хумор

می مخالفتش را هزیمت است خمار

Қазо кушода кунад кор ӯ чу басти камар

قضا گشاده کند کار او چو بست کمر

Қадар пиёда равад пеш ӯ чу гашти савор

قدر پیاده رود پیش او چو گشت سوار

Кунад ба маҷлису майдони ду пешаи мутазод

کند به مجلس و میدان دو پیشهٔ متضاد

Ба дасти гавҳари бор ва ба теғи гавҳари дор

به دست‌ گوهر بار و به تیغ‌ گوهر دار

Ба теғ агар малики аламути вори ҷони бабрад

به تیغ اگر ملک‌الموت وار جان ببرد

Ба даст боз диҳад ҷони рафтаи исои вор

به دست باز دهد جان رفته عیسی وار

Куҷо равон шавад аз дасти шаст ӯ ду хаданг

کجا روان شود از دست شست او دو خدنگ

Ки ҳар дуро зи пас икдгр буд рафтор

که هر دو را ز پس یکدگر بود رفتار

Чу дар нишонаи нишонди хаданги пешин ро

چو در نشانه نشاند خدنگ پیشین را

Кунад хаданг дигарро нишона аз сӯфор

کند خدنگ دگر را نشانه از سوفار

Аё зи давлати ту дидаи ҳаркасии мӯъҷиз

ایا ز دولت تو دیده هرکسی معجز

Ва ё ба мӯъҷиз ту карда ҳаркасии иқрор

و یا به معجز تو کرده هرکسی اقرار

Шавад зи рояту рои ту кори малики дуруст

شود ز رایت و رای تو کار ملک درست

Чунонкии ҳукми шариъат ба ояту ахбор

چنانکه حکم شریعت به آیت و اخبار

Дар хазонаи ақлӣ ба иттифоқ чунонк

دَرِ خزانهٔ عقلی به اتفاق‌ْ چنانْک‌ْ

Дар Мадина илмаст ҳайдари каррор

دَرِ مدینهٔ علم است حیدر کَرّار

Муҳосибоне кандар вилояти ту ҳаме

محاسبانی کاندر ولایت تو همی

зи дахлу харҷ ба девон ҳаме кунанд нисор

ز دخل و خرج به دیوان همی‌کنند نثار

Қарори мол ва вилоят диҳанд ва нашносанд

قرار مال و ولایت دهند و نشناسند

Ки молро набӯд бо саховати ту қарор

که مال را نبود با سخاوت تو قرار

Ҳисори пеши ту саҳро шавад чу азм кунӣ

حصار پیش تو صحرا شود چو عزم‌ کنی

Вагар чу ҳзми ту саҳро ҳсин кунад чу ҳисор

وگر چو حزم تو صحرا حَصین‌ کند چو حصار

Агар худоӣ бидон хостӣ ки то бошад

اگر خدای بدان خواستی که تا باشد

Мухолифонати зи тимори муфлисии бемор

مخالفانت ز تیمارِ مفلسی بیمار

зи бахшиши ту зи олам бурун шудӣ ифлос

ز بخشش تو ز عالم برون شدی افلاس

зи ромиши ту зи гетӣ бурун шудӣ тимор

ز رامش تو ز گیتی برون شدی تیمار

зи хомаи ту сиришкии аҷаби ҳамеи борад

ز خامهٔ تو سرشکی عجب همی بارد

Ки хор бегул аз ӯ раведу гул бе хор

که خار بی‌گل از او روید و گل بی‌خار

Расидаи азгл бехору хор бе гули ту

رسیده ازگل بی‌خار و خار بی‌گل تو

Вале ба тоҷ ва ба тахту аду ба банд ва ба дор

ولی به تاج و به تخت و عدو به بند و به دار

Забони фатҳу зафар дар даҳони ҷӯаду сахо

زبان فتح و ظفر در دهان جود و سخا

Буд ҳисоми ту дар дасти ту гуҳи пайкор

بود حُسام تو در دست تو گَهِ پیکار

Сарон аз ӯ шудаи зинҳори хоҳ ва ин на аҷаб

سران از او شده زنهار خواه و این نه عجب

Мисли зананд ки хоҳад сар аз забони зинҳор

مثل زنند که خواهد سر از زبان زنهار

Хурӯши кӯси ту чун дар масоф бархезад

خروش‌ کوس تو چون در مصاف برخیزد

Замин биҷунбаду гардун бурун шавад зи мадор

زمین بجنبد و گردون برون شود ز مدار

Ба бӯстони қазои барканори ҷӯии аҷал

به بوستان قضا برکنار جوی اجل

Бунафшаи ранги ҳисоми ту лолаи оради бор

بنفشه رنگ حُسام تو لاله آرد بار

зи ашки хастаи расонӣ ба пушти моҳии нам

ز اشک خسته رسانی به پشت ماهی نم

зи хӯни куштаи расонӣ ба рӯй абри бухор

ز خون‌ کشته رسانی به روی ابر بخار

Зафарпазира ҳаме ояд ва ҳаме гуяд :

ظفر پذیره همی آید و همی‌گوید:

« чунин намояди шмсири хусравони осор »

«‌چنین نماید شمسیر خسروان آثار»

Тўрости толеъи маймуну ахтари масъӯд

توراست طالع میمون و اختر مسعود

Тўрости рояти Мансуру лашкари ҷаррор

توراست رایت منصور و لشکر جرار

Бад-ӣни сифат ки туе ҳркҷои шӯии ҳозир

بدین صفت که تویی هرکجا شوی حاضر

Мулӯкро ба ҳузур ту бошад астзҳор

ملوک را به حضور تو باشد اِستِظهار

Малики зи давлат бедор шокираст ва ту ро

مَلِک ز دولت بیدار شاکرست و تو را

Сазои давлати бедор ӯ дили ҳушёр

سزای دولت بیدار او دل هشیار

Мухолифон ба тФориқи суст ва хуфта шаванд

مخالفان به تفاریق سست و خفته شوند

Чу ҷамъ шуд дили ҳушёру давлати бедор

چو جمع شد دل هشیار و دولت بیدار

Бузурги бхтои неки ахтро , ҷўонмрдо

بزرگ بختا نیک اخترا، جوانمردا

Чаҳ гӯямат ки ба кирдори бешӣ аз гуфтор

چه‌ گویمت‌ که به کردار بیشی از گفتار

Балоғати ту фузунтар з ҳар мболғтӣ

بلاغت تو فزونتر ز هر مبالغتی

Ки ҷумла шуъаро кардаанд дар ашъор

که جملهٔ شعرا کرده‌اند در اشعار

Ҳамеи зи баҳр парастидан ва сутудан ту

همی ز بهر پرستیدن و ستودن تو

Ҳаёти халқ падед ояд аз дару девор

حیات خلق پدید آید از در و دیوار

Шунидае хабари ман раҳе ки чун будам

شنیده‌ای خبر من رهی که چون بودم

Ба ҷабри маҳзи гирифтори хидматии душвор

به جبرِ محض‌ گرفتار خدمتی دشوار

Саноу шукри ту ҳамвора буд кори маро

ثنا و شکر تو همواره بود کار مرا

Вгрчаҳ рафт басии корҳои ноҳамвор

وگرچه رفت بسی کارهای ناهموار

Дилами зи мадҳи ту аз ғам тиҳӣ шудаст чунонк

دلم ز مدح تو از غم تهی شدست چنانک

Ҳаво ба қатраи борон тиҳӣ шавад зи ғубор

هوا به قطرهٔ باران تهی شود ز غبار

Қавӣ шудам зи ту имрӯз ва суст будам дай

قوی شدم ز تو امروز و سست بودم دی

Ҷавон шудам зи ту имсол ва пер будам пор

جوان شدم ز تو امسال و پیر بودم پار

Халос ёфтаму зар холис оварадам

خلاص یافتم و زر خالص آوردم

Ба маҷлиси ту чунинаст зари рости айёр

به مجلس تو چنین است زر راست عیار

Айёру вазни чунин зари ту доне аз маликон

عیار و وزن چنین زر تو دانی از ملکان

Ки хотрои ти а маҳакасту аи уқули аи ту айёр

که خاطرا‌ت‌ا مَحَکَ است و ا‌عقول‌ا تو عیار

Ҳамеша то набӯд ранги нори обӣ ро

همیشه تا نبود رنگ نار آبی را

Чунон куҷо набӯд обро ҳарорати нор

چنان‌کجا نبود آب را حرارت نار

Адуатро рухи зарду дили шикофтаи бод

عدوت را رخ زرد و دل شکافته باد

зи оби ҳасрату нори бало чу обӣу нор

ز آب حسرت و نار بلا چو آبی و نار

Ту дар паноҳи худоу хдоигони ҷаҳон

تو در پناه خدا و خدایگان جهان

зи ҷоҳу умру ҷавонӣу бахти бархӯрдор

ز جاه و عمر و جوانی و بخت برخوردار

Расидаи рояти фатҳи ту бар буруҷу нуҷум

رسیده رایت فتح تو بر بروج و نجوم

Фитодаи сояи адли ту бар билоду диёр

فتاده سایهٔ عدل تو بر بلاد و دیار

Равон шудаи умароро ба амри ту марсум

روان شده امرا را به امر تو مرسوم

Равон шудаи шуъароро ба ҷӯади ту бозор

روان شده شعرا را به جود تو بازار

Гирифтаи ҷом ба дасту ниҳодаи ҷон бар каф

گرفته جام به دست و نهاده جان بر کف

Ба разму базми ту хубони Қандаҳору ттор

به رزم و بزم تو خوبان قندهار و تتار

Ҳамаи шукри лабу бодоми чашму пистаи даҳон

همه شکر لب و بادام چشم و پسته دهان

Бунафшаи зулфу самани оризину гули рухсор

بنفشه‌ زلف و سمن عارضین و گل رخسار

Хуҷаста бар ту баҳору шукуфау наврӯз

خجسته بر تو بهار و شکوفه و نوروز

Вазин батон дили афрӯзи базми ту чу баҳор

وزین بتان دل افروز بزم تو چو بهار

Сипеҳри толеъ умрат кашида бар ададӣ

سپهر طالع عمرت کشیده بر عددی

Ки ъушри он адад ояд ҳазор бори ҳазор

که عُشر آن عدد آید هزار بار هزار