Чун ақиқи обдорсти вкмнди тобдор
چون عقیق آبدارست وکمند تابدار
Он лаби ҷонпарвару зулфи ҷаҳони ошӯби ёр
آن لب جان پرور و زلف جهان آشوب یار
Об дорам дар ду чашм ва тоб дорам дар ҷигар
آب دارم در دو چشم و تاب دارم در جگر
Зон ақиқи обдор ва зон каманди тобдор
زان عقیق آبدار و زانکمند تابدار
Зулф ӯ гирди Рахш парвона вораст эй аҷаб
زلف او گرد رخش پروانهوارست ایعجب
Ин дил ман ҳаст дар савдоӣ ӯ девонаи вор
این دل من هست در سودای او دیوانهوار
Нест як соъати қарори ин ҳар дуро бар ҷои хеш
نیست یک ساعت قرار این هر دو را بر جای خویش
Кӣ буд парвонау девонаро ҳаргизи қарор
کی بود پروانه و دیوانه را هرگز قرار
Зулф ӯ ҳршби ту гӯйӣ аз лаб мегаван ӯ
زلف او هرشب تو گویی از لب میگون او
Чашм ӯро медиҳад то гирадаш хобу қарор
چشم او را میدهد تا گیردش خواب و قرار
Грнбинди ҳечкас пайваста бо хуршеди сарв
گرنبیند هیچکس پیوسته با خورشید سرو
Кони яке бар осмонаст ин яке бар ҷӯйбор
کان یکی بر آسمان است این یکی بر جویبار
Рӯй чун хуршед ӯ бар сару маскан чун гирифт
روی چون خورشید او بر سر و مسکن چون گرفت
Қомат чун сарв ӯ хуршед чун оварад бор
قامت چون سرو او خورشید چون آورد بار
Ман зи дили гирам ба ишқи андари қиёси хештан
من ز دل گیرم به عشق اندر قیاس خویشتن
ӯ з ман гирад қиёси ин дили нобурдбор
او ز من گیرد قیاس این دل نابردبار
ӯ чу дар ман бингарад донад ки гарм афтод дил
او چو در من بنگرد داند که گرم افتاد دل
Ман чу дар дил бингарам донам ки саъби аФтодкор
من چو در دل بنگرم دانمکه صعب افتادکار
Дар ду зулфаш ҳаст атр ва дар дили ман оташ аст
در دو زلفش هست عطر و در دل من آتش است
Атр бар оташ наад чун гирам ӯро дар канор
عطر بر آتش نهد چون گیرم او را در کنار
Хоҳад он длбркаҳ чун васфи ҷамол ӯ кунам
خواهد آن دلبرکه چون وصف جمال او کنم
Буи атр ояд змн дар пеши тахти шаҳриёр
بوی عطر آید زمن در پیش تخت شهریار
Шоҳи машриқи Арсалони арғўи худованди мулӯк
شاهِ مشرق ارسلان ارغو خداوند ملوک
Маликро аз Арсалони султони мубораки ёдгор
ملک را از ارسلان سلطان مبارک یادگار