Мастӣу ошиқӣу ҷавонӣу навбаҳор

مستی و عاشقی و جوانی و نوبهار

Онро хушаст каз бар ӯ давр нест ёр

آن را خوش است کز بر او دور نیست یار

Мискин касе ки ошиқу масту ҷавон буд

مسکین‌ کسی که عاشق و مست و جوان بود

Аз ёри хеши давр буд вақти навбаҳор

از یار خویش دور بود وقت نوبهار

Боди сабонигоргар бӯстон шудаст

باد صبا نگارگر بوستان شدست

Дар бӯстон чигуна тавон буд бе нигор

در بوستان چگونه توان بود بی‌نگار

Сад хирман гуласт кунун дар миёни боғ

صد خرمن‌ گل است کنون در میان باغ

Онро бтркаҳи хирман гул нест даркинори

آن را بترکه خرمن‌گل نیست درکنار

Вақти саҳари з фохта омад марои аҷаб

وقت سحر ز فاخته آمد مرا عجب

То нола чун кунад з бар сарви ҷӯйбор

تا ناله چون‌ کند ز بر سرو جویبار

Вази абр низ ҳам аҷаб омад марои ҳаме

وز ابر نیز هم عجب آمد مرا همی

То чун кунад здидаҳи равон дар шоҳвор

تا چون کند زدیده روان درّ شاهوار

эй фохтаи ту бории ошиқи Не чу ман

ای فاخته تو باری عاشق نیی چو من

Ҷндини маноли бргл ва бар сарви зорзор

جندین منال برگل و بر سرو زارزار

эй абри нестӣ чу ман андари балои ҳиҷр

ای ابر نیستی چو من اندر بلای هجر

Чандини сиришки биҳдаҳ аз дидагон мабор

چندین سرشک بیهده از دیدگان مبار

Кор манаст нолаи зори вгристн

کار من است نالهٔ زار وگریستن

Каз ишқи мустамандам ва аз ҳиҷри сӯгвор

کز عشق مستمندم و از هجر سوگوار

На рӯй он ки дӯст бар ман гузар кунад

نه روی آن‌که دوست بر من‌ گذر کند

На роҳи он ки ман ба бар ӯ кунам гузор

نه راه آن‌ که من به بر او کنم‌ گذار

Тадбири кор хеш надонам ки чун кунам

تدبیر کار خویش ندانم که چون کنم

Каз даст ӯ зи дасти ман андари гузашти кор

کز دست او ز دست من اندر گذشت کار

Имрӯз бомдод шудам сӯии бӯстон

امروز بامداد شدم سوی بوستان

То буии бӯстони зи серум кам кунад хумор

تا بوی بوستان ز سرم‌ کم‌ کند خمار

Дидам ҳазор лаъибати дебои либос ро

دیدم هزار لعبت دیبا لباس را

Дар даст пора карда ва дар гӯши гӯшвор

در دست پاره کرده و در گوش گوشوار

Гуфтӣ ки Ҷабраил бар он лаъибатони ҳаме

گفتی که جبرئیل بر آن لعبتان همی

Аз осмон ситора кунад ҳар замони нисор

از آسمان ستاره کند هر زمان نثار

Наздики лолаи баради сабои боди сарди ман

نزدیک لاله برد صبا باد سرد من

Афсурдаи гашт чун дили ман ӯ ба лолаи зор

افسرده گشت چون دل من او به لاله‌زار

Наргиси кушоди чашму рухи зард ман бидид

نرگس‌گشاد چشم و رخ زرد من بدید

Шуд чашм ӯ зи акси рухами шнблиди вор

شد چشم او ز عکس رخم شَنبلید وار

Гулбуни зи хӯни дидаи ман шарбатӣ бихӯрад

گلبن ز خون دیدهٔ من شربتی بخورد

Оварад шох ӯ ҳамаи ёқӯти сурхи бор

آورد شاخ او همه یاقوت سرخ بار

Гуфтӣ бунафша аз ҷиҳати доғу дарди ман

گفتی بنفشه از جهت داغ و درد من

Ҷомаи кбўдкрд ва хамида шуд ва назор

جامه‌کبودکرد و خمیده شد و نزار

Гуфтӣ рафиқи вори зи баҳри дуои ман

گفتی رفیق‌وار ز بهر دعای من

Бардоштааст дасти сӯии осмони чанор

برداشته است دست سوی آسمان چنار

Ореи марои чанор саногар сазад чу ман

آری مرا چنار ثناگر سزد چو من

Бошам саногари шарафи алмалики шаҳриёр

باشم ثناگر شرف‌الملک شهریار

Бўсъди пери давлату перояи башар

بوسعد پیر دولت و پیرایه بشر

Нури дили саодату тоҷи сари табор

نورِ دلِ سعادت و تاجِ سرِ تَبار

Садрӣ ки нест ҷуз ба муроду ҳавоӣ ӯ

صدری که نیست جز به مراد و هوای او

На наҷмро масир ва на афлокро мадор

نه نجم را مسیر و نه افلاک را مدار

Дар ҳимматаш ҳаме нарасад гардиши фалак

در همتش همی نرسد گردش فلک

Гӯйии фалак пиёда шуду ҳимматаши савор

گویی فلک پیاده شد و همتش سوار

Як дар шумор асл ҳазораст аз онкӣ ӯ

یک در شمار اصل هزارست از آنکه او

Ҳаст аз шумори иктн ва ҳаст аз ҳунари ҳазор

هست از شمار یکتن و هست از هنر هزار

Тўқиъ ӯ бадеътар аз сӯрат парӣ аст

توقیع او بدیع‌تر از صورت پری است

Аз шарми он парӣ нашавад ҳаргизи ошкор

از شرم آن پری نشود هرگز آشکار

Дасти замона серума кунад чашми хеш ро

دست زمانه سرمه‌کند چشم خویش را

Чун бар ҳаво шавад зи сами асб ӯ ғубор

چون بر هوا شود ز سُم اسب او غبار

Гар абр баҳра ёбад заррин кунад сиришк

گر ابر بهره یابد زرّین‌ کند سرشک

Вари баҳр баҳра ёбад мишкӣн кунад бухор

ور بحر بهره یابد مشکین کند بخار

Монад ба нори хашмаш ва монад ба хоки ҳалам

ماند به نار خشمش و ماند به خاک حلم

Андари яке таҳарруку андари яке қарор

اندر یکی تحرک و اندر یکی قرار

Ҷон дар таъаҷҷубасту хирад дар таҳайюраст

جان در تعجب است و خرد در تحیرست

То хокро чигуна мусаххар шудаст нор

تا خاک را چگونه مسخر شدست نار

Гарчи Ирами зи нақш бадеъаст номвар

گرچه اِرم ز نقش بدیع است نامور

Врчаҳи ҳарами зи амн тамомаст номдор

ورچه حرم ز امن تمام است نامدار

Нақши Ирами зи хома ӯ ҳаст мстрқ

نقش ارم ز خامه او هست مسترق

Амни ҳарами зи хона ӯ ҳаст мустаъор

امن حرم ز خانهٔ او هست مستعار

Ҳарчанд рӯзгор дигар гашти зонкаҳ ӯ

هرچند روزگار دگر گشت زآنکه او

Ҷуз хоҷа кист Сайиди перони рӯзгор

جز خواجه کیست سیّد پیران روزگار

Ҳар муддаӣ ки биҳдаҳ даъвӣ кунад ҳаме

هر مدعی که بیهده دعوی‌ کند همی

Кандар ҷаҳон чу хоҷа дигар ҳаст ҳақи гузор

کاندر جهان چو خواجه دگر هست حق‌گزار

Напазир азуи муҷарради даъвӣ ва гӯ бирав

نپذیر ازو مجرّد دعویّ و گو برو

Гирд ҷаҳон бигарду карӣмӣ чу ӯ биор

گردِ جهان بگرد و کریمی چو او بیار

эй ҳиммати рафеъи ту қонӯни эҳтишом

ای همت رفیع تو قانون احتشام

Ваии сирати бадеъи ту феҳристи ифтихор

وی سیرت بدیع تو فهرست افتخار

Ҷӯади тўро лақаб нануҳум офтобу баҳр

جود تورا لقب ننهم آفتاب و بحر

Каз баҳр нанг дорад ва аз офтоби ор

کز بحر ننگ دارد و از آفتاب عار

Монад ба офтобу хиради рои равшанат

ماند به آفتاب و خرد رای روشنت

Косли ҳамаи улӯм бадв гардад устувор

کاصل همه علوم بدو گردد استوار

Дар сояи анояти ту рӯбаҳи заъиф

در سایهٔ عنایت تو روبه ضعیف

Дунболи шери шарзаи бхоид ба марғзор

دنبال شیر شرزه بخاید به مرغزار

Гардун ба зинҳор фиристад ситора ро

گردون به زینهار فرستد ستاره را

Пеш касе ки пеш ту ояд ба зинҳор

پیش کسی که پیش تو آید به زینهار

Ҳастӣ ба шафқати падарии ихтиёри он

هستی به شفقت‌ پدری اختیار آن

Коўро худоӣ кард ба султонии ихтиёр

کاورا خدای کرد به سلطانی اختیار

Ҳар рӯз ҳаст ҳишмати ту бештари зи дай

هر روز هست حشمت تو بیشتر ز دی

Ҳар сол ҳаст пояи ту бештари зи пор

هر سال هست پایهٔ تو بیشتر ز پار

Нури саодати ту ҳамеи зркнди зи хок

نور سعادت تو همی زرکند ز خاک

Буии анояти ту ҳаме гул кунад зи хор

بوی عنایت تو همی‌ گل‌ کند ز خار

Аз қӯтӣ ки дасти туро дод осмон

از قوتی که دست تو را داد آسمان

Вази қудратӣ ки калаки туро дод рӯзгор

وز قدرتی که کِلکِ تو را داد روزگار

Вақти ситоиш тўгмон оядам ки ҳаст

وقت ستایش توگمان آیدم که هست

Дасти ту дасти ҳайдару калаки ту зулфиқор

دست تو دستِ حیدر و کلکِ تو ذوالفقار

Шукр ту ҳаст дому дили ман шикор туаст

شُکر تو هست دام و دل من شکار توست

Оре чу доми шукр буд дил буд шикор

آری چو دام شکر بود دل بود شکار

Зари сухан ба пеши ту пок оварам ҳаме

زرّ سخن به پیش تو پاک آورم همی

Зеро ки хотири ту ҳаме гирадаш айёр

زیرا که خاطر تو همی گیردش عیار

Гардуни зи ҳалаҳои дигар нақши бистарад

گردون ز حُلّه‌های دگر نقش بسترد

Венаи ҳала ҳо бимонад то ҳашари ёдгор

وین حُلّه‌ها بماند تا حشر یادگار

То олимони зи қиссаи Мӯсоу ҳоли Хизр

تا عالمان ز قصهٔ موسی و حال خضر

Гӯйанд нуктаҳо ки буд шаръро ҳисор

گویند نکته‌ها که بود شرع را حصار

Калаки ту бод дар кафи роди ту чун садаф

کلک تو باد در کف راد تو چون صدف

Зонон ки буд дар кафи Мӯсои Асо чу мор

زانان که بود در کف موسی عصا چو مار

Аз қӯти смоӣӣу илҳоми эзадӣ

از قوّت سمائی و الهام ایزدی

Бодӣ ба умру илм чу Хизри бузургвор

بادی به عمر و علم چو خضر بزرگوار

Раъии шарифи ту ба ҳамаи хайрҳо мушир

رأی شریف تو به همه خیرها مشیر

Шахси Карими ту ба ҳамаи фахрҳо мшор

شخص‌ کریم تو به همه فخرها مشار

Дар рӯзномаи қадару дафтари қазо

در روزنامهٔ قدر و دفتر قضا

Умри ту бргзштаҳи зи андозаи шумор

عمر تو برگذشته ز اندازهٔ شمار