Муборак омад бозии бадеъи турфаи шикор

مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار

Аз ошиёнаи шаръи Муҳамади мухтор

از آشیانهٔ شرع محمد مختار

Гирифтаи номаи ҳукми худоӣ дар мхлб

گرفته نامهٔ حکم خدای در مخلب

Гирифтаи хотами аҳди расӯл дар мнқои р

گرفته خاتم عهد رسول در منقا‌ر

Ҳавои нафаси башар дар ҳавои миллати халқ

هوای نفس بشر در هوای ملت خلق

Шикор ӯст зи дарёии Миср то булғор

شکار اوست ز دریای مصر تا بلغار

Ки дид дар ҳамаи олами бад-ӣни сифати бозӣ

که دید در همه عالم بدین صفت بازی

Ки дар ҳаво накунад ҷузи ҳавои нафаси шикор

که در هوا نکند جز هوای نفس شکار

Чу пар ӯ бигушоӣанд сӣ буд ба адад

چو پر او بگشایند سی بود به عدد

Чу бол ӯ бишуморанд сӣ буд ба шумор

چو بال او بشمارند سی بود به شمار

Ба рӯз бошад дар пар ӯ сипедии сим

به روز باشد در پر او سپیدی سیم

Ба шаби намояд дар бол ӯ сиёҳии қор

به شب نماید در بال او سیاهی قار

Шўдгшодаҳу бастаи даҳони халқи ҷаҳон

شودگشاده و بسته دهان خلق جهان

Чу пар ва бол занад болъшӣу алои бакор

چو پر و بال زند بالعشی و الا‌بکار

Нишастанаши ҳамаи бркўҳсор тасбеҳ аст

نشستنش همه برکوهسار تسبیح است

Париданаши ҳама дар марғзори аи стғФор

پریدنش همه در مرغزار ا‌ستغفار

Мунодӣони шариъат хабар диҳанд ҳаме

منادیان شریعت خبر دهند همی

Зтблу ҷлҷл ӯ халқро ба лайл ва наҳор

زطبل و جُلْجُل او خلق را به لیل و نهار

Амири майкадаро кунад шуд аз ӯ шамшер

امیر میکده را کند شد از او شمشیر

Эмоми мадрисаро тез шуд бадви бозор

امام مدرسه را تیز شد بدو بازار

Шуд аз ҳузураши қандилҳо ситораи сифат

شد از حضورش قندیلها ستاره صفت

Шуд аз зуҳӯраши миҳробҳо сипеҳри осор

شد از ظهورش محرابها سپهر آثار

Ҳузур ӯст дар хайру амнро мФтои ҳ

حضور اوست در خیر و امن را مفتا‌ح

Зуҳӯр ӯст дар шару фитнаро мсмор

ظهور اوست در شر و فتنه را مسمار

Далели давлат саъдасту ахтари пирӯз

دلیل دولت سعد است و اختر پیروز

Нишони роҳат халқасту раҳмати додар

نشان راحت خلق است و رحمت دادار

Мухбираст зи инсофи хусрави машриқ

مُخَبّر است ز انصافِ خسروِ مشرق

Мубашшираст ба иқболи қиблаи аҳрор

مبشرست به اقبال قبلهٔ احرار

Қавоми давлати олии низоми дайни ҳудо

قوام دولت عالی نظام دین هدی

Ки фахри малик ва мулӯкасту офтоби табор

که فخر ملک و ملوک است و آفتاب تبار

Музаффари ҳасани он соҳибӣ ки бар дар ӯ

مظفر حسن آن صاحبی که بر در او

Чу Аҳмади ҳасан имрӯз чокараст ҳазор

چو احمد حسن امروز چاکرست هزار

Кифояту ҳунар аз гавҳараши гирифтаи шараф

کفایت و هنر از گوهرش گرفته شرف

Чунонкии афсари шоҳони зи гавҳари шҳўор

چنانکه افسر شاهان ز گوهر شهوار

Агар бидидӣ Иблиси нури ҷавҳар ӯ

اگر بدیدی ابلیس نور جوهر او

Гуҳ суҷуд нагуфтӣ хлқтнии ман нор

گه سجود نگفتی خَلَقتَنی‌ مِن نار

Вагар расанд ба дарёии ҳимматаши мау меҳр

وگر رسند به دریای همتش مه و مهر

Шаванд ҳар ду ниҳон дар миёни мавҷи баҳор

شوند هر دو نهان در میان موج بِحار

Вагар шиноа кунанд ва ба ҷаҳд ғӯта хуранд

وگر شناه‌کنند و به جهد غوطه خورند

На ин зи қаър хабар ёбад ва на он зи канор

نه این ز قعر خبر یابد و نه آن ز کنار

Чунонкӣ буд ба давлати низоми малики мушир

چنانکه بود به دولت نظام ملک مشیر

Кунун шудаст ба иқболи фахри малики мшор

کنون شدست به اقبال فخر ملک مشار

Низоми зинда буд то ба ҷой бошад фахр

نظام زنده بود تا به جای باشد فخر

Дарахти тоза буд то ба ҷой бошад бор

درخت تازه بود تا به ‌جای باشد بار

Вазорат ар зи умӯроти мктсб малик аст

وزارت ار ز امورات مکتسب ملک است

Ба хонаи дгарони орияти ниҳоди змор

به خانهٔ دگران عاریت نهاد ذمار

На азгзоФи тақарруб ҳаме кунанд бадв

نه ازگزاف تقرُّب همی‌کنند بدو

Шаҳу мулӯку амири аҷали сипаҳсолор

شه و ملوک و امیر اجلّ سپهسالار

Савори мураккаб бахтаст то худовандаст

سوار مرکب بخت است تا خداوندست

Хитоб ӯ зи худованди даҳ ҳазор савор

خطاب او ز خداوند ده‌هزار سوار

Чўрўз то шаб дар пеш шоҳ биншинад

چوروز تا شب در پیش شاه بنشیند

Ба об ҳишмат бинишонад аз замонаи ғубор

به آب حشمت بنشاند از زمانه غبار

Фариштагони ҳама дар ҳишматаш назора кунанд

فرشتگان همه در حشمتش نظاره کنند

Ситорагони ҳама дар ҳазраташ кунанд нисор

ستارگان همه در حضرتش‌کنند نثار

Ҳамон кунад дил ӯ бо хадам ба рӯзи карам

همان کند دل او با خَدَم به روز کَرَم

Ки офтоб кунад бо замин ба фасли баҳор

که آفتاب کند با زمین به فصل بهار

Мунаққашаст сароиши згўнаҳи гавани сӯрат

مُنَقّش است سرایش زگونه‌گون صورت

Чу нақши Монӣ ҳар сӯратӣ ба ранг ва нигор

چو نقش مانی هر صورتی به رنگ و نگار

Аҷаб набошад агар ҷумла дар парастиш ӯ

عجب نباشد اگر جمله در پرستش او

Ҳаёт ва нутқ пазиранд бар дару девор

حیات و نطق‌پذیرند بر در و دیوار

Агар хабар расад аз фар ӯ ба брҳмнон

اگر خبر رسد از فرّ او به بَرهَمَنان

Ба ваҳйу мӯъҷиз пайғамбарон кунанд иқрор

به وحی و معجز پیغمبران ‌کنند اقرار

Вагар нишон расад аз дайн ӯ ба қайсари рӯм

وگر نشان رسد از دین او به قیصر روم

Камари бибандад ва бигушоед аз миёни зуннор

کمر ببندد و بگشاید از میان زنار

Агар мусаввир гардад чу одамии иқбол

اگر مصور گردد چو آدمی اقبال

зи Яману исри ту ӯро буд ямину ясор

ز یُمْن و یُسْر تو او را بود یمین و یسار

Аё чу шамси зҳии поки сӯрати ту зи айб

ایا چو ‌شَمس ضُحی پاک صورت تو ز عیب

Ва ё чу дайни ҳудои даври сирати ту зъор

و یا چو دین هدی دور سیرت تو زعار

Худои ъзу ҷл чун бёФриди ту ро

خدای عزّ و جلّ چون بیافرید تو را

Дар офариниши ту лутфи ху иш кард изҳор

در آفرینش تو لطف خو‌یش ‌کرد اظهار

Чу дар вуҷӯди ту осори лутф яздон аст

چو در وجود تو آثار لطف یزدان است

Замонаро ба вуҷӯди ту байнами астзҳор

زمانه را به وجود تو بینم استظهار

Ту нуқтаеу мадор замона паргораст

تو نقطه‌ای و مدار زمانه پرگارست

Ба нуқтаи рост тавон кард гардиши паргор

به نقطه راست توان‌ کرد گردش پرگار

Ризои эзаду таъӣди бахту ъзи мулӯк

رضای ایزد و تأیید بخت و عزّ ملوک

Пад рат дошт вази ин ҳар се буд бархӯрдор

پد‌رت‌ داشت وز این هر سه بود برخوردار

Ту дории ин ҳамау бартарии ту аз падарат

تو داری این همه و برتری تو از پدرت

Се фахр буд мар ӯро кунун туроаст чаҳор

سه فخر بود مر او را کنون تو را است چهار

Вазорат аз бар ту муддатӣ гирифт сафар

وزارت از بر تو مدتی‌گرفت سفر

Бгшти гирди ҷаҳону ҷаҳонён бисёр

بگشت گرد جهان و جهانیان بسیار

Чу беҳтар аз ту касе ҳамнишин хеш надид

چو بهتر از تو کسی همنشین خویش ندید

Нишаст бо ту муқӣм ва гирифт бо ту қарор

نشست با تو مقیم و گرفت با تو قرار

зи баҳри он ки туро майли сӯй деҳқон аст

ز بهر آن که تو را میل سوی دهقان است

Ҳамеша ранг каф туаст абри гавҳарбор

همیشه رنگ کف توست ابر گوهربار

Бизоъатӣ ки туро боғ ва роғ карда шавад

بضاعتی که تو را باغ و راغ ‌کرده شود

Ба боғу роғи ту оради ҳамеи зи дарёи бор

به باغ و راغ تو آرد همی ز دریا بار

зи гулбунӣ ки ба боғ амл бикушт қазо

ز گلبنی‌ که به باغ اَمَل بِکِشت قضا

Гуласт баҳри туу баҳри душманони ту хор

گل است بهر تو و بهر دشمنان تو خار

Чу мору каркас агар душман ту монад дайр

چو مار و کرکس اگر دشمن تو ماند دیر

Ба тир ва санг шавад куштаи ҳамчуи каркасу мор

به تیر و سنگ شود کشته همچو کرکس و مار

Чунон куҷои зи камони тири тез ӯ биҷаҳад

چنان کجا ز کمان تیر تیز او بجهد

Биҷуст бахти зи хасми ту дар миёнаи кор

بجست بخت ز خصم تو در میانهٔ‌کار

зи ҳиҷр бахт бинолед зор ва ин на аҷаб

ز هجر بخت بنالید زار و این نه عجب

Балӣ чу тир биппарад камон бинолад зор

بلی چو تیر بپرّد کمان بنالد زار

Мухолифони ту сад бор дом густарданд

مخالفان تو صد بار دام گستردند

Шуданд сайди ту дар доми хештан ҳар бор

شدند صید تو در دام خویشتن هر بار

Дилу таваккули ту бениёз дошт тўро

دل و توکل تو بی‌نیاز داشت تورا

зи Фолгўӣу зи ахтаршиносу хоби гузор

ز فالگوی و ز اخترشناس و خواب‌گزار

Ҳисор ва ҳсн накардӣ зи баҳри онкии ту ро

حصار و حصن‌ نکردی ز بهر آنکه تو را

зи ҳифзу исмати маъбуд буд ҳсну ҳисор

ز حفظ و عصمت معبود بود حِصن و حصار

Хдоигонои ман мадҳи ту чунон гӯям

خدایگانا من مدح تو چنان گویم

Ки рӯҳи бушковад аз осмон бидон гуфтор

که روح بشکفد از آسمان بدان‌گفتار

Агар бихонад хонанда орзӯаш ояд

اگر بخواند خواننده آرزوش آید

Ки ёдгирд ва ҳар соъатӣ кунад такрор

که یادگیرد و هر ساعتی کند تکرار

Қасоидӣ ки буд дар ситоиш чу туе

قصایدی که بود در ستایش چو تویی

Дар он қасидаи муаммо чаҳ паҳна ва чаҳ нигор

در آن قصیده معما چه پهنه و چه نگار

Ситойишӣ ки сабк бошаду хушу осон

ستایشی‌که سبک باشد و خوش و آسان

Гарони зи баҳр чаҳ гӯйанду нохушу дшхўор

گران ز بهر چه‌ گویند و ناخوش و دشخوار

Сухан чу роҳ кушодааст бо фарозу нишеб

سخن چو راه‌گشاده است با فراز و نشیب

Забон чу асб равандааст белагому Фсор

زبان چو اسب رونده است بی‌لگام و فسار

Чигуна гом занад асб чун буд раҳ ӯ

چگونه‌ گام زند اسب چون بود ره او

зи хору санги фаровону дашти ноҳамвор

ز خار و سنگ فراوان و دشت ناهموار

Дар офарини бузургони чунин накӯтар шеър

در آفرین بزرگان چنین نکوتر شعر

Ки хуб бошаду ъзбу латифу маънии дор

که خوب باشد وَ عذب و لطیف و معنی‌دار

Латоифаш на гарону латофаташ на сабк

لطایفش نه‌گران و لطافتش نه سبک

Чунонкии шеъри ман андари миёнаи ашъор

چنانکه شعر من اندر میانهٔ اشعار

Раво буд ки ман асрор шеър бинмоем

روا بود که من اسرار شعر بنمایم

Ки рои равшани ту воқифаст бар асрор

که رای روشن تو واقف است بر اسرار

Тасарруфи ту шиносади бадӣу некии шеър

تصرف تو شناسد بدی و نیکی شعر

Маҳаки шиносади зардӣу сурхии динор

محک‌ شناسد زردیّ و سرخی دینار

Ҳамеша токаи нишот ва тараб кунанд ҳаме

همیشه تاکه نشاط و طرب‌کنند همی

Муоширони зи ъқор ва тавонгарон зи ъқор

معاشران ز عُقار و توانگران ز عِقار

Ъқору малики ту ҳар рӯз бар зиёдати бод

عِقار و ملک تو هر روز بر زیادت باد

Баҳоади ту ҳамаи шоҳони гирифтаи ҷоми ъқор

بهٔاد تو همه شاهان‌گرفته جام عُقار

Мадори малики ҷаҳон бар масири хомаи ту

مدار ملک جهان بر مسیر خامهٔ تو

Ба коми ту фалаку наҷмро масиру мадор

به‌کام تو فلک و نجم را مسیر و مدار

Малик ба тоъати ту шодмон ба доролмлк

ملک به طاعت تو شادمان به دارُالملک

Падар ба давлати ту шодмон ба дори қарор

پدر به دولت تو شادمان به دارِ قرار

Ибодати ту ба моҳи сиёму тоъати ту

عبادت تو به ماه صیام و طاعت تو

Ба аз ибодати абдолу тоъати Аброр

به از عبادت اَبدال و طاعت ابرار

Муайяну Носиру ёри ту холиқи ду ҷаҳон

معین و ناصر و یار تو خالق دو جهان

Ту халқро ба анояти муайяну Носиру ёр

تو خلق را به عنایت معین و ناصر و یار