эй ҷаҳонро аз қавоми аддӣни мубораки ёдгор
ای جهان را از قوامالدین مبارک یادگار
Рӯзи нав бар ту мубораки боду ҷашни нави баҳор
روز نو بر تو مبارکباد و جشن نو بهار
Дар чунин рӯзӣ сазад дасти ту бо ҷоми шароб
در چنین روزی سزد دست تو با جام شراب
Дар чунин ҷашнӣ сазад чашми ту бар рӯй нигор
در چنین جشنی سزد چشم تو بر روی نگار
Соъатии гӯйӣ ба соқии ҷом фиръавнӣ бидиҳ
ساعتیگویی به ساقی جام فرعونی بده
Лаҳзае гӯйӣ ба мутриби савт мусиқӣ биор
لحظهای گویی به مطرب صوت موسیقی بیار
Бӯстон аз абри лؤлؤи бору боди машки без
بوستان از ابر لؤلؤ بار و باد مشک بیز
Кард пари машки остини вкрд бар лўлўкнор
کرد پر مشک آستین وکرد بر لولوکنار
Токанд дар ҷашни наврӯз аз канору остин
تاکند در جشن نوروز از کنار و آستین
Машки нобу лؤлؤи макнуни бад-ӣни маҷлиси нисор
مشک ناب و لؤلؤ مکنون بدین مجلس نثار
Наргис онгаҳ ҷоми заррин бар кафи симини ниҳод
نرگس آنگه جام زرین بر کف سیمین نهاد
То хӯрд ёди ту андари пеши тахти шаҳриёр
تا خورد یاد تو اندر پیش تخت شهریار
Гар бунафшаи сӯги хасм ту нахоҳад доштан
گر بنفشه سوگ خصم تو نخواهد داشتن
Аз чаҳ маънӣ дар либос нилгун шуд сӯгвор
از چه معنی در لباس نیلگون شد سوگوار
Аз паии сайди ғломонт кунун бар дашти вкўаҳ
از پی صید غلامانتکنون بر دشت وکوه
Бошад аз мурғону нахҷӣрони қатори андари қатор
باشد از مرغان و نخجیران قطار اندر قطار
Фохта бар сар ва бен ҳар шаб дуъогӯед тўро
فاخته بر سرو بن هر شب دعاگوید تورا
Вофирин гуяд туро ҳар рӯзи қамарӣ бар чанор
وافرین گوید تو را هر روز قمری بر چنار
Ҳар замон аз пари рангини пеши ту тоўси нар
هر زمان از پَرِّ رنگین پیش تو طاوس نر
Чатри бӯи қлмўни намояди пари кавокиби ҷӯйбор
چتر بوقلمون نماید پر کواکب جویبار
ӯ на огоҳаст каз баҳри тугар созанди чатр
او نه آگاه است کز بهر تو گر سازند چتر
Моҳи зебади чатри ту Айюқи зебади чатри дор
ماه زیبد چتر تو عَیوق زیبد چتر دار
Гар ба ҳафт ахтари намояди давлати ту ҷои хеш
گر به هفت اختر نماید دولت تو جای خویش
Фахр ӯ ҷӯянди вази ҳафт осмон доранд ор
فخر او جویند وز هفت آسمان دارند عار
Гар Не бар чарх ва ҳастӣ бар замин нашигифт аз онк
گر نیی بر چرخ و هستی بر زمین نشگفت از آنک
Бошад андари қаъри ди риёи ҷой дар шоҳвор
باشد اندر قعر دریا جای دُرّ ِشاهوار
Иштиқоқ кунят ва науммат з фатҳасту зафар
اشتقاق کنیت و نامت ز فتح است و ظفر
Лоҷарами умри ту бар фатҳ ва зафар дорад мадор
لاجرم عمر تو بر فتح و ظفر دارد مدار
Гар низоми аддӣну Фхролмлк хўонндт сазост
گر نظامالدین و فخرالملک خوانندت سزاست
Каз ҳунар ҳастӣ низоми алмаликро фахри табор
کز هنر هستی نظامالملک را فخر تبار
Хостори шуғли шоҳони нестии лекини ту ро
خواستار شغل شاهان نیستی لیکن تو را
Аз паии амн ҷаҳон ҳастанд шоҳони хостор
از پی امن جهان هستند شاهان خواستار
Омад аз ғазнӣну Бағдоди андарин маҷлиси гувоҳ
آمد از غزنین و بغداد اندرین مجلس گواه
Каз қавоми аддӣни туе малики ҷаҳонро ёдгор
کز قوامالدین تویی ملک جهان را یادگار
Баҳраи вари мо не аз он мураккаб ки андари боғи малик
بهرهور ما نی از آن مرکبکه اندر باغ ملک
Сӣ ва шаш соласт то ҳастӣ бар он мураккаби савор
سی و شش سال است تا هستی بر آن مرکب سوار
Гар зи адл кор фармое ҷаҳонро чора нест
گر ز عدل کار فرمایی جهان را چاره نیست
Кори ди ри дасти ту некӯтар ки ҳастӣ марди кор
کار در دست تو نیکوتر که هستی مرد کار
Ҷғди натавонади намӯдани санъати бози сифед
جغد نتواند نمودن صنعتِ بازِ سفید
Ғарми натавонад гирифтани ҷои шери марғзор
غرم نتواند گرفتن جای شیر مرغزار
Куллӣу ҷузвии ҳамеи сармоя бояд чанд чиз
کلی و جزوی همی سرمایه باید چند چیز
То ба истеҳқоқи шуғлӣ бар касе гирад қарор
تا به استحقاق شغلی بر کسی گیرد قرار
Бахт бояд безаволу ақл бояд бе муҷоз
بخت باید بیزوال و عقل باید بیمجاز
Ҷоҳ бояд беқиёсу мол бояд бе шумор
جاه باید بیقیاس و مال باید بیشمار
То набошад бахти дил дар бар набошад шодмон
تا نباشد بخت دل در بر نباشد شادمان
То набошад ақли ҷон дар тан набошад шодхўор
تا نباشد عقل جان در تن نباشد شادْخوار
То набошад ҷоҳ дар дилҳо куҷо бошад шиква
تا نباشد جاه در دلها کجا باشد شکوه
То набошад мо ли дилҳо чун тавон кардани шикор
تا نباشد مال دلها چون توان کردن شکار
Ҳаст куллӣ бахту ақл ва ҳаст ҷузвии ҷоҳу мол
هست کلی بخت و عقل و هست جزوی جاه و مال
Фахри мардум зин чаҳораст ва ту дорӣ ҳар чаҳор
فخر مردم زین چهارست و تو داری هر چهار
Дар ҷавонмардон басӣ буданд бо шамшеру тир
در جوانمردان بسی بودند با شمشیر و تیر
« лои Фтии алои алии лои сайфи алои зўои лФқор »
«لا فتی الّا علی لا سیف الّا ذوالفقار»
Дигарон кӯшанд то бар душманон тузанд кин
دیگران کوشند تا بر دشمنان توزند کین
Ту нкўшӣ зонка дории нойибӣ чун рӯзгор
تو نکوشی زانکه داری نایبی چون روزگار
Ояд аз сабру сукӯн ва аз виқору ҳалами ту
آید از صبر و سکون و از وقار و حلم تو
Халқи гетиро шигифтӣу таъаҷҷуб чанд бор
خلق گیتی را شگفتی و تعجب چند بار
Чун нигаҳ карданд аҷзи хасму эъҷози ту буд
چون نگه کردند عجز خصم و اعجاز تو بود
Андари он сабру сукӯнгар буд ҳайфу бурдбор
اندر آن صبر و سکونگر بود حیف و بردبار
Ҳаркии як ҷоми шароб аз кини ту баркаф наад
هرکه یک جام شراب از کین تو برکف نهد
Зуд гардад масти лекин дайр гардад дар хумор
زود گردد مست لیکن دیر گردد در خمار
Тухм кин киштанду тир душманӣ андохтанд
تخم کین کشتند و تیر دشمنی انداختند
Ҳаст гуфтӣ бо ту ҳар якро масофу корзор
هست گفتی با تو هر یک را مصاف و کارزار
Тирашони номади савобу тухмашони номади бабр
تیرشان نامَد صواب و تخمشان نامد ببر
Умрашони зер ва зибр шуд хон ва мо нишони тиру тор
عمرشان زیر و زبر شد خان و مانشان تیر و تار
Гар ҳунармандон басӣ ҳастанд ботадбиру рой
گر هنرمندان بسی هستند باتدبیر و رای
Нест касро ин худовандӣу ҷоҳу иқтидор
نیست کس را این خداوندی و جاه و اقتدار
Ҷумла бигузаштанду гетиро ба ту бгзоштнд
جمله بگذشتند و گیتی را به تو بگذاشتند
Ту згитӣ магзар вгитӣ ба шодӣ мегузор
تو زگیتی مگذر وگیتی بهشادی میگذار
Ду малики яздон муваккил кард бар ҳар одамӣ
دو ملک یزدان موکل کرد بر هر آدمی
Ҳар замон гӯйанд ҳар як бар ямин ва бар ясор
هر زمان گویند هر یک بر یمین و بر یسار
эй ҳасуди фахри малики аи лоҳтрози алоҳтроз
ای حسود فخر ملک الاحتراز الاحتراز
Ваии адуии фахри малики алоътбори алои ътбор
وی عدوی فخر ملک الاعتبار الاعتبار
Грдтўи бории ҳисорӣ сохтааст азҳФзи хеш
گردتو باریحصاری ساختهاست ازحفظ خویش
Борау девор ӯ чун қутби гардуни устувор
باره و دیوار او چون قطب گردون استوار
Каси нёрдгшти гирди борау девори он
کس نیاردگشت گرد باره و دیوار آن
Ҳар куҷои борӣ буд боқӣ чунин бошад ҳисор
هر کجا باری بود باقی چنین باشد حصار
Интизору муҳлат аз мақсӯд ту давраст аз онк
انتظار و مهلت از مقصود تو دورست از آنک
Чарх бо ту икдласту бахт бо ту созгор
چرخ با تو یکدل است و بخت با تو سازگار
Чарх нагузорад ки дар мақсӯди ту муҳлат равад
چرخ نگذارد که در مقصود تو مهلت رود
Бахт напасандад ки бошӣ муддатӣ дар интизор
بخت نپسندد که باشی مدتی در انتظار
Гар зи баҳри лиззати дунёи шӯй ромиш физой
گر ز بهر لذت دنیا شوی رامش فزای
Гар зи баҳри неъмати уқбои шӯии прҳизкор
گر ز بهر نعمت عقبی شوی پرهیزکار
Гар гумории лашкарӣ бар кӯҳсор аз ҷӯади хеш
گر گماری لشکری بر کوهسار از جود خویش
Абри натавонад ки аз саҳрои барангезади ғубор
ابر نتواند که از صحرا برانگیزد غبار
Зонка тўқиъ ту ҳаст аз дар макнуни поктар
زانکه توقیع تو هست از دُرِّ مکنون پاکتر
Аз сари калаки ту рашк ояд садафро дар баҳор
از سر کلک تو رشک آید صدف را در بحار
Теғи гавҳардори ту беҷанг дорад феъли шер
تیغ گوهردار تو بی جنگ دارد فعل شیر
Калаки анбари бори ту безаҳр дорад шакли мор
کلک عنبر بار تو بیزهر دارد شکل مار
Хайри яздони сангу оҳанро зи ҳурмат нор дод
خیر یزدان سنگ و آهن را ز حرمت نار داد
То миёни сангу оҳани нур пайдо шуд зи нор
تا میان سنگ و آهن نور پیدا شد ز نار
Вази паии ороиши базми ту андари кони хеш
وز پی آرایش بزم تو اندر کان خویش
Мунъақиди гаштанди сими нуқрау зари айёр
منعقد گشتند سیم نقره وَ زرِّ عیار
Вар бароранд аз паии кини ту хасмони ту сар
ور برآرند از پی کین تو خصمان تو سر
Шеру мори ту дар оранд аз сари хасмони дамор
شیر و مار تو در آرند از سر خصمان دمار
эй чу нури шамси тобони нури ту қоим ба зот
ای چو نور شمس تابان نور تو قایم به ذات
Вази ту чун нури қамари ҷоҳи хилоиқи мустаъор
وز تو چون نور قمر جاه خلایق مستعار
Ихтиёри халқи гетии хизмат даргоҳ туаст
اختیار خلق گیتی خدمت درگاه توست
Зон ки холиқро туе аз халқи гетии ихтиёр
زان که خالق را تویی از خلق گیتی اختیار
Бо чу ту садрӣ ки аз халқи ихтиёри холиқӣ
با چو تو صدری که از خلق اختیار خالقی
Ҳоли ман банда чаро бояд ба заъфу азтр ар
حال من بنده چرا باید به ضعف و اضطرار
Чун ба нур ҳишмат туаст ин диёри афрӯхта
چون به نور حشمت توست این دیار افروخته
Зишт бошад ҷои дигари риҳлати ман зини диёр
زشت باشد جای دیگر رحلت من زین دیار
Чанд раҳ гуфтӣ ки кор ӯ бибояд сохтан
چند ره گفتی که کار او بباید ساختن
То буд ди ри маҷлиси мо рӯзу шаби хидматгузор
تا بود در مجلس ما روز و شب خدمتگزار
Чун ба ҳушёрӣ нагуфтӣ ончӣ гуфтӣ дар сароб
چون به هشیاری نگفتی آنچه گفتی در سراب
Бо хирад гуфтам каломи аллили имҳўаҳи алнҳор
با خرد گفتم کلامُ اللیلِ یَمْحُوهُ النّهار
Бингар ин райҳон ки аз наът ту дорад рангу буи
بنگر این ریحان که از نعت تو دارد رنگ و بوی
Бингар ин дебо ки аз васф ту дорад пуду тор
بنگر این دیبا که از وصف تو دارد پود و تار
Мадҳҳои хеши байн чун кӯдакони ҷилвагӣ
مدحهای خویش بین چون کودکان جلوگی
Дар либоси қӣматӣ дар ёра ва дар гӯшвор
در لباس قیمتی در یاره و در گوشوار
Ҳар якеро ҳиммат ту дода кобӣни газоф
هر یکی را همت تو داده کابین گزاف
Гоҳи ди ри ҷашни хазону гоҳ дар ҷашни баҳор
گاه در جشن خزان و گاه در جشن بهار
Як ҳазораст он вагар тохир бошад дар аҷал
یک هزار است آن و گر تاخیر باشد در اجل
То на баси муддат ба иқбол ту бошад сад ҳазор
تا نه بس مدت به اقبال تو باشد صد هزار
То чу ояд офтоб аз ҳут дар бурҷи ҳамл
تا چو آید آفتاب از حوت در برج حمل
Рӯй дар коҳиш наад лайл ва биафзояд наҳор
روی در کاهش نهد لیل و بیفزاید نهار
Чун наҳор андари зиёдати боди бахти умри ту
چون نهار اندر زیادت باد بخت عمر تو
Бахти умри душманат чун лайли боди андари баҳор
بخت عمر دشمنت چون لیل باد اندر بهار
Давлати андар ҳар маконеи ҳмншинти боду ҷуфт
دولت اندر هر مکانی همنشینت باد و جفت
Эзади андар ҳар мақомии раҳнамояти боду ёр
ایزد اندر هر مقامی رهنمایت باد و یار
Ифтихори олам аз исҳоқён то нафхи сувар
افتخار عالم از اسحاقیان تا نفخ صور
Вази ту то рӯзи шумори исҳоқёнро ифтихор
وز تو تا روز شمار اسحاقیان را افتخار
Дар дилати нури нишот ва бар сарати тоҷи шараф
در دلت نور نشاط و بر سرت تاج شرف
Дар ?бирти моҳи тароз ва бар кафати ҷоми ъқор
در برت ماه طراز و بر کفت جام عُقار
Ҷашни наврӯзати ҳумоюни бахти пирӯзати надим
جشن نوروزت همایون بخت پیروزت ندیم
Хуштар имрӯзат задӣу беҳтари имсолати зи пор
خوشتر امروزت زدی و بهتر امسالت ز پار