Бозомад аз сафар ба ҳзри садри рӯзгор

بازآمد از سفر به حضر صدر روزگار

Бо исмату анояту таъӣди кирдигор

با عصمت و عنایت و تأیید کردگار

Карда ба рои қоидаи ақлро қавӣ

کرده به رای قاعدهٔ عقل را قوی

Дода ба ақли мамлакати шарқро қарор

داده به عقل مملکت شرق را قرار

Кам гашта аз сиёсат ӯ кед душманон

کم گشته از سیاست او کید دشمنان

Афзӯда аз кифоят ӯ ганҷи шаҳриёр

افزوده از کفایت او گنج شهریار

Ҳосил шудаи зи маслиҳати рӯзгор ӯ

حاصل شده ز مصلحتِ روزگار او

Хушнӯдии худоӣу худованди рӯзгор

خشنودی خدای و خداوند روزگار

Фахраст маликро зи чунин соҳибӣ ки ҳаст

فخر است ملک را ز چنین صاحبی‌ که هست

Ҳам фахри малик ва ҳам сабаби ъзу ифтихор

هم فخر ملک و هم سبب عز و افتخار

Дайнро низому давлати пояндаро қавом

دین را نظام و دولت پاینده را قوام

Садрӣ ки аз низом ва қавомаст ёдгор

صدری که از نظام و قوام است یادگار

Аз ному книтши зафару фатҳи муншаъиб

از نام و کنیتش ظفر و فتح منشعب

Вази расму сираташи шарафу фахри мустаъор

وز رسم و سیرتش شرف و فخر مستعار

Бози мурод ӯ чу биппарад зи ошён

باز مراد او چو بپرّد ز آشیان

Минқору мхлбши ҳама олам кунад шикор

منقار و ‌مخلبش همه عالم‌ کند شکار

Вари табъ ӯ бухор фиристад сӯии сипеҳр

ور طبع او بخار فرستد سوی سپهر

Рӯҳонӣон шаванд муаттар бидон бухор

روحانیان شوند معطر بدان بخار

Оташ ба санг дар шавад аз афв ӯ сиришк

آتش به سنگ در شود از عفو او سرشک

Борон ба абр дар шавад аз хашм ӯ шарор

باران به ابر در شود از خشم او شرار

Дар марғзори савти тзрўон дуоӣ ӯст

در مرغزار صوت تذروان دعای اوست

Ваз шукр ӯст наъраи Кебекони кӯҳсор

وز شکر اوست نعرهٔ کبکان کوهسار

Каз бозу чрғи дркнФи адлаш эмин анд

کز باز و چَرغ درکَنَف عدلش ایمن‌اند

Кебекон ба кӯҳсору тзрўон ба марғзор

کبکان به کوهسار و تذروان به مرغزار

Ҳргаҳ ки дастро кунад аз остини бурун

هرگه‌ که دست را کند از آستین برون

Моҳи умеди халқ бурун ояд аз ғубор

ماه امید خلق برون آید از غبار

Бингар ба дасту хомау тўқиъҳоӣ ӯ

بنگر به دست و خامه و توقیعهای او

То баҳри бинӣу садаф ва дар шоҳвор

تا بحر بینی و صدف و در شاهوار

Ахтар сазад зи чарх ва дар аз баҳри визри зкўаҳ

اختر سزد ز چرخ و دُر از بحر وزر زکوه

Бар дасти роду хомау тўқиъ ӯ нисор

بر دست راد و خامه و توقیع او نثار

Богмрҳони давлат ва бо душманони дайн

باگمرهان دولت و با دشمنان دین

Дар муддати ду сол бидон калаки мшкбор

در مدت دو سال بدان کلک مشکبار

Он кард дар аҷам ки накарданд дар араб

آن کرد در عجم که نکردند در عرب

Ҳаргизи ър ба даррау ҳайдар ба зулфиқор

هرگز عر به دِرّه و حیدر به ذوالفقار

эй осмони гузидаи табори туро зи халқ

ای آسمان گزیده تبار تو را ز خلق

эй дар ҳунари гузидаи туро холиқ аз табор

ای در هنر گزیده تو را خالق از تبار

Чун моҳи рӯзаи гашти табори ту аз қиёс

چون ماه روزه گشت تبار تو از قیاس

Вази моҳи рӯза чун шаб қадре ту ихтиёр

وز ماه روزه چون شب قدری تو اختیار

Раҳмат бар он шаҷар ки туе шоху бор ӯ

رحمت بر آن شجر که تویی شاخ و بار او

Каз нусратаст шохаш ва аз давлатаст бор

کز نصرت است شاخش و از دولت است بار

БштоФтн ба хизмати ту роҳатасту фахр

بشتافتن به‌ خدمت تو راحت است و فخر

Бар тофтани зи тоъати ту меҳнатасту ор

بر تافتن ز طاعت تو محنت است و عار

Осори раҳмату караму фазли эзадӣ

آثار رحمت و کرم و فضل ایزدی

Шуд дар ҷаҳони зи сӯрату шахси ту ошкор

شد در جهان ز صورت و شخص تو آشکار

эй офарӣдае ки далелӣу ҳуҷҷатӣ

ای آفریده‌ای که دلیلی و حجتی

Бар лутфу раҳмату карами офаридагор

بر لطف و رحمت و کرم آفریدگار

Аз қади ру эҳтишоми ту бар чарх ва бар замин

از قَد‌ر و احتشام تو بر چرخ و بر زمین

Хизмат ҳаме кунанд ба рӯзии ҳазор бор

خدمت همی کنند به روزی هزار بار

Рои туро нуҷуму замири туро буруҷ

رای تو را نجوم و ضمیر تو را بُروج

Ҷоҳи туро ҷиболу сахои тўрои баҳор

جاه تو را جِبال و سَخای تورا بِحار

Андари чаҳор чизи ту байнами чаҳор чиз

اندر چهار چیز تو بینم چهار چیز

КоФзўн шавад маҳал бузургон бидон чаҳор

کافزون شود محل بزرگان بدان چهار

Дар рои ту кифоят ва дар табъи ту ҳунар

در رای تو کفایت و در طبع تو هنر

Дар дасти ту саховат ва дар шахси ту виқор

در دست تو سخاوت و در شخص تو وقار

Калак ту соҳирасту баён ту мӯъҷизаст

کلک تو ساحرست و بیان تو معجزست

Бо ҳар ду нуру зулмати куллӣ надиму ёр

با هر دو نور و ظلمتِ کُلّی ندیم و یار

Мӯъҷиз ки диду саҳар ба ҳам гашта муҷтамаъ

معجز که دید و سِحر به هم‌ گشته مجتمع

Зулмат ки диду нур ба ҳам гашта созгор

ظلمت‌ که دید و نور به هم‌گشته سازگار

Дорад ба разми ханҷари ҳиндӯати феъли шер

دارد به رزم خنجر هندوت فعل شیر

Дорад ба базми хомаи Мисряти шакли мор

دارد به بزم خامهٔ مصریت شکل مار

Шерат ба мағзи хасмони дандони фурӯи барад

شیرت به مغز خصمان دندان فرو برد

Морат дар оварад зи сари душманони дамор

مارت در آورد ز سر دشمنان دمار

Гар душманат дар об чу моҳӣ кунад ватан

گر دشمنت در آب چو ماهی کند وطن

Вари ҳосидати зи санг чу оташ кунад ҳисор

ور حاسدت ز سنگ چو آتش‌ کند حصار

Он гардад аз наҳифи ту дар оби сӯхта

آن‌ گردد از نهیب تو در آب سوخته

Вена гардад аз хилофи ту дар санги хоксор

وین‌ گردد از خلاف تو در سنگ خاکسار

Дар дида буд хасми туро қатраҳои хӯн

در دیده بود خصم تو را قطره‌های خون

Вази кӣна буд дар дил ӯ шуълаҳои нор

وز کینه بود در دل او شعله‌های نار

Он шуълаҳои нор , магари боди сарди гашт

آن شعله‌های نار، مگر باد سرد گشت

Ваон қатраҳои хӯн шуд чун донаҳои нор

وان قطره‌های خون شد چون دانه‌های نار

Шуд хонадони малик ба рои ту мустақӣм

شد خاندان ملک به رای تو مستقیم

Шуд хону мони хасми зи кини ту тору мор

شد خان و مان خصم ز کین تو تار و مار

Ин аз кшФтгӣ чу рузони гашт дар хазон

این از کشفتگی چو رزان گشت در خزان

Ва он аз шгФтгӣ чу чамани гашт дар баҳор

و آن از شگفتگی چو چمن ‌گشت در بهار

Дар интизор буд ҷаҳони амну адл ро

در انتظار بود جهان امن و عدل را

Омад бурун ба асри ту аз банди интизор

آمد برون به عصر تو از بند انتظار

Мазлӯм хор гаштау золими азиз буд

مظلوم خوار گشته و ظالم عزیز بود

Хор аз ту шуд азизу азиз аз ту гашти хор

خوار از تو شد عزیز و عزیز از تو گشت خوار

Биниҳод ҳиммати ту ва бинишонад адли ту

بنهاد همت تو و بنشاند عدل تو

Гавҳар ба ҷои хорау сӯсан ба ҷои хор

گوهر به جای خاره و سوسن به ‌جای خار

Имрӯз неъматаст куҷои ранҷ буд дай

امروز نعمت است کجا رنج بود دی

Ва имсол роҳатаст куҷои ранҷ буд пор

و امسال راحت است کجا رنج بود پار

Гар ту яке савор фиристӣ ба қирвон

گر تو یکی سوار فرستی به قیروان

Вари ту яке пиёда фиристӣ ба Қандаҳор

ور تو یکی پیاده فرستی به قندهار

Дар пеши он савору пиёда фурӯ шаванд

در پیش آن سوار و پیاده فرو شوند

Ҳарчи андари он ду шаҳр пиёдааст ё савор

هرچ اندر آن دو شهر پیاده است یا سوار

Мерай ки буд дар сипаҳ ӯ ҳазор мейр

میری که بود در سپه او هزار میر

Омад ба нома ӣ ту зи хоразми бандаи вор

آمد به نامه ی تو ز خوارزم بنده وار

Пеш ту кард хизмат ва аз пеши хизматат

پیش تو کرد خدمت و از پیش خدمتت

Лашкар кашид аз дар турон ба корзор

لشکر کشید از در توران به کارزار

Ҳарч аз сФндёру з рустам шунида Эй

هرچ از سِفندیار و ز رستم شنیده‌ای

Боўркну ҳикоят ҳар ду аҷаби мадор

باورکن و حکایت هر دو عجب مدار

Комрўзи даҳ ҳазор ғуломанд пеши ту

کامروز ده هزار غلامند پیش تو

Ҳар як ба разми рустаму зӯри сФндёр

هر یک به رزم رستم و زور سفندیار

Шукри худои оламу шукри хдоигон

شکر خدای عالم و شکر خدایگان

Ҳақаст дар ҷаҳони туе имрӯзи ҳқгзор

حق است در جهان تویی امروز حقگزار

Гуҳи шукри он гузорӣ бар ҳақи эътиқод

گه شکر آن‌ گزاری بر حق اعتقاد

Гуҳи шуғли ингузорӣ бар ҳасби ихтиёр

گه شغل این‌ گذاری بر حسب اختیار

Дар интизор буд ҷаҳони амну адл ро

در انتظار بود جهان امن و عدل را

Омад буруни зи асри ту аз банди интизор

آمد برون ز عصر تو از بند انتظار

Шоданд дӯстони ту каз дшмнонт нест

شادند دوستان تو کز دشمنانت نیست

Осор дар замонау диёр дар диёр

آثار در زمانه و دَیّار در دیار

Бинагор кори халқ ба калак нигоргар

بنگار کار خلق به کلک نگارگر

Дар сафа ӣ мунаққашу айвон пурнигор

در صُفّه ی مُنَقّش و ایوان پُرنگار

Баҳрӣ чу бурҷи моҳӣу айвон ӯ баланд

بحری چو برج ماهی و ایوان او بلند

Чоҳӣ чу пушти моҳӣу бунёдаши устувор

چاهی چو پشت ماهی و بنیادش استوار

Аз нақш чун хуи рнқи нӯъмон тараб физой

از نقش چون خُوَ‌رنَق نُعمان طرب‌‌فزای

Вази мартаба чу қубба ӣ касрии бузургвор

وز مرتبه چو قُبّه ی کسری بزرگوار

Сақфу ҷидор ӯ ҳама чун маъаад Н зараст

سقف و جدار او همه چون معد‌ن زرست

Аз бас ки зари ноб дар он ҳар ду шуд ба кор

از بس‌ که زرّ ناب در آن هر دو شد به ‌کار

Гӯйӣ ки ганҷи хонаи ҷамшед арз дод

گویی که‌ گنج‌ خانهٔ جمشید عرض داد

Наққоши чарби даст бар он сақф ва он ҷидор

نقاش چرب‌دست بر آن سقف و آن جدار

Шуд муртафаъи зи баҳри нишоти ту рӯзи базм

شد مرتفع ز بهر نشاط تو روز بزم

Шуд муҳташами з баҳр нишаст ту рӯзи бор

شد محتشم ز بهر نشست تو روز بار

Воҷиб кунад ки муҳташам ва муртафаъ шавад

واجب کند که محتشم و مرتفع شود

Айвони номвар ба худованди номдор

ایوان نامور به خداوند نامدار

эй бе наволу афви ту ҳамвора бе ниёз

ای بی‌نوال و عفو تو همواره بی‌نیاز

Модҳи зи истимолату муҷрими зи аътзор

مادح ز اِستمالت و مجرم ز اعتذار

То дид рӯзгор ки ман модҳи туам

تا دید روزگار که من مادح توام

Аз ҳодисоти чарх маро дод зинҳор

از حادثات چرخ مرا داد زینهار

Зон кард сахти ҷомаи шеърами либоси хеш

زان‌ کرد سخت جامهٔ شعرم لباس خویش

Каз мадҳ ва шукр туаст дар он ҷомаи пуду тор

کز مدح و شکر توست در آن جامه پود و تار

То аз пас ҳазор мукаррар буд адад

تا از پس هزار مکرر بود عدد

То дар адади ҳазор буд ъушри даҳ ҳазор

تا در عدد هزار بود عشر ده هزار

Бодои синӣни умри ту чандон ки ъушри он

بادا سنین عمر تو چندان‌ که عشر آن

Аз даҳ ҳазор бештар ояд гуҳи шумор

از ده هزار بیشتر آید گه شمار

Аҷромро мтобъи фармони ту масир

اجرام را متابع فرمان تو مسیر

Афлокро мувофиқи паймони ту мадор

افلاک را موافق پیمان تو مدار

Ту дар сарои хеши бимон бар ҳавои хеш

تو در سرای خویش بمان بر هوای خویش

Соғар ба дасту хурраму хандону шоди хор

ساغر به دست و خرم و خندان و شاد خوار