Чун шимурдами ёздаҳи манзили зи роҳи рӯзгор

چون شمردم یازده منزل ز راه روزگار

Манзилӣ дидам мубораки вази манозили ихтиёр

منزلی دیدم مبارک وز منازل اختیار

Манзилии конро ҳамаи равшандилон дар байъатанд

منزلی کان را همه روشندلان در بیعتند

Манзилии ковро ҳамаи асломённди интизор

منزلی کاو را همه اسلامیانند انتظار

Манзилии ковро ҳама тҳлил бошад бар ямин

منزلی‌کاو را همه تهلیل باشد بر یمین

Манзилии ковро ҳама тасбеҳ бошад бар ясор

منزلی کاو را همه تسبیح باشد بر یسار

Манзилӣ кандар саводаши мунқатиъи рўдўи сурӯд

منزلی کاندر سوادش منقطع رودو سرود

Манзилӣ кандар ҷавораши мундариси хамру хумор

منزلی کاندر جوارش مندرس خَمر و خُمار

Манзилии конҷои хурофотӣ буд дар анксод

منزلی کانجا خرافاتی بود در انکساد

Манзилии конҷои хроботӣ буд дар инкисор

منزلی کانجا خراباتی بود در انکسار

Чун бидон манзили расидами дастҳо бардоштам

چون بدان منزل رسیدم دستها برداشتم

Гуфтамаш рабӣ ва рбк дидамаш бар рӯй ёр

گفتمش ربی و ربک دیدمش بر روی یار

Сӣ бародар ёфтам равшани руху бастаи ниқоб

سی برادر یافتم روشن رخ و بسته‌نقاب

Дар миён ҳар бародар занге дидам савор

در میان هر برادر زنگیی دیدم سوار

Чун яке зоишони кушодӣ рӯй гуфтӣ бомдод

چون یکی زایشان گشادی‌روی گفتی بامداد

То ки рух дорам кушодаи ман даҳонати бастаи дор

تا که رخ دارم‌ گشاده من دهانت بسته دار

Посухаш додам кигар бастаи даҳонам аз таом

پاسخش دادم که گر بسته دهانم از طعام

Нестам бастаи забон аз мадҳи шамси алоФтхор

نیستم بسته‌زبان از مدح شمس‌الافتخار

Садри кофии кафи камоли давлати шоҳи ҷаҳон

صدر کافیْ کف‌ْ کمال دولت شاه جهان

Бӯи ризои Муртазои тадбири пайғамбари шиор

بو رضای مرتضی تدبیر پیغمبر شعار

Он худовандӣ ки гар хоҳад ба ъзи бахти хеш

آن خداوندی که‌ گر خواهد به عزّ بخت خویش

Дар фалаки бандади сукӯн ва дар мдри оради мадор

در فلک بندد سکون و در مدر آرد مدار

Як хаёл аз ҳалам ӯ кӯҳӣ буд офоқи банд

یک خیال از حلم او کوهی بود آفاق بند

Як сиришк аз ҷӯад ӯ абрӣ буд динори бор

یک سرشک از جود او ابری بود دینار بار

Фитнаи дунё шабасту адл ӯ монанди рӯз

فتنهٔ دنیا شب است و عدل او مانند روز

Гуфтаанд ореи каломи аллили имҳўаҳи алнҳор

گفته‌اند آری کَلام‌ُاللّیل یَمحُوه‌ُالنّهار

Ҳаст бо Иблис ҳар рӯзии шумори душманаш

هست با ابلیس هر روزی شمار دشمنش

Сӯрати Иблис рӯй душманаши рӯзи шумор

صورت ابلیس روی دشمنش روز شمار

эй камоли давлати олӣ чу фазли омухтӣ

ای کمال دولت عالی چو فضل آموختی

Бахт будат дар дабиристони фазли омӯзгор

بخت بودت در دبیرستان فضل آموزگار

То аносир нест берун аз чаҳор андари ҷаҳон

تا عناصر نیست بیرون از چهار اندر جهان

Ёдгори рӯзгории ту ба нафъ аз ҳар чаҳор

یادگار روزگاری تو به نفع از هر چهار

Прўрндаҳ чун туробии раҳи баранда чун ҳаво

پرورنده چون تُرابی ره برنده چون هوا

Ҷони фурӯзанда чу обии срФрозндаҳ чу нор

جان فروزنده چو آبی سرفرازنده چو نار

Сӯрати ризвони ту дории шохи тӯбои калаки ту

صورت رضوان تو داری شاخ طوبی‌ کلک تو

Дар ту байнами малики султони ҷаҳони фирдавси вор

در تو بینم ملک سلطان جهان فردوس‌وار

Аз алӣ будаст вази ту мӯъҷизи теғу қалам

از علی بودست وز تو معجز تیغ و قلم

То туро эзад қалам доду алиро зулфиқор

تا تو را ایزد قلم داد و علی را ذوالفقار

Чун яке заррин уқобаст он яке дар дасти ту

چون یکی زرین عقاب است آن یکی در دست تو

Ҳар замон бар лавҳи симини борад аз минқори қор

هر زمان بر لوح سیمین بارد از منقار قار

Мурғ бе парасти взўи номаи ҳамеи борад чу мурғ

مرغ بی‌پرَّست وزو نامه همی بارد چو مرغ

Мор бепечаст ва зу душмани ҳамеи печад чу мор

مار بی‌پیچ است و زو دشمن همی پیچد چو مار

Ахтари маймун ба калакаши бӯса азгрдўн диҳад

اختر میمون به کلکش بوسه ازگردون دهد

Чун кунад аз дасти ту барномаи султон нигор

چون ‌کند از دست تو برنامهٔ سلطان نگار

То туро гардуни ҳаме чун бандагони гардан наад

تا تو را گردون همی چون بندگان گردن نهد

Муштарӣ ӯ рокмргштаҳасту парвини гӯшвор

مشتری او راکمرگشته است و پروین‌گوشوار

Гӯйӣ аз тақдири тадбир ту дорад насахтӣ

گویی از تقدیر تدبیر تو دارد نسختی

Зонка тадбирати кушояди бандҳои рӯзгор

زانکه تدبیرت گشاید بندهای روزگار

эй худовандӣ ки фарзанди ту андар хӯрд туаст

ای خداوندی که فرزند تو اندر خورد توست

Ту дарахти ъзу иқболӣу фарзанди ту бор

تو درخت عز و اقبالی و فرزند تو بار

Ду Муҳамади офариди эзади сазои таҳният

دو محمد آفرید ایزد سزای تهنیت

Он Муҳамад дар набуввати ин Муҳамад дар табор

آن محمد در نبوت این محمد در تبار

Он Муҳамад буд яздонро расӯли некбахт

آن محمد بود یزدان را رسول نیکبخت

Вена Муҳамад ҳаст султонро надими ихтиёр

وین محمد هست سلطان را ندیم اختیار

Он зи Абдуллоҳ насаб карду з дайн оварад расм

آن ز عبدالله نسب کرد و ز دین آورد رسم

Венаи зи фазли аллоҳ насаб кард ва зҷўд оварад кор

وین ز فضل‌الله نسب کرد و زجود آورد کار

Он яке кардаст мари ҳисони собитро бузург

آن یکی‌ کردست مر حسان ثابت را بزرگ

Вена ҳаме дорад мъзиро азизу номдор

وین همی دارد معزّی را عزیز و نامدار

Чист ков бо ман накардаст азкромти вази карам

چیست کاو با من نکردست ازکرامت وز کرم

Аз риояти вази анояти пеши тахти шаҳриёр

از رعایت وز عنایت پیش تخت شهریار

Шукри он фарзанди мқбли меҳтари меҳтари насаб

شکر آن فرزند مقبل مهتر مهتر نسب

Бо худоӣ ва бо ту гӯям дар ниҳону ошкор

با خدای و با تو گویم در نهان و آشکار

Ҳар куҷои пўими зи фари ҷоҳ ту ҷӯям паноҳ

هر کجا پویم ز فر جاه تو جویم پناه

Ҳар куҷо бошам ба доми шукр ту бошам шикор

هر کجا باشم به دام شکر تو باشم شکار

То ҳаме таъси бошад саъду наҳс аз осмон

تا همی تاثیر باشد سعد و نحس از آسمان

То ҳаме тақдир бошад фахру ор аз кирдигор

تا همی تقدیر باشد فخر و عار از کردگار

Мо дҳтро боди саъду ҳосидатро боди наҳс

ما دحت را باد سعد و حاسدت را باد نحس

Носиҳҳатро боди фахру душманатро боди ор

ناصحت را باد فخر و دشمنت را باد عار

Зиндагонии ёбӣу дилшод бо фарзанди хеш

زندگانی یابی و دلشاد با فرزند خویش

То зи фарзанду з фарзандон бибинӣ садҳазор

تا ز فرزند و ز فرزندان ببینی صدهزار