Пӯшида нест воқеаи тири шаҳриёр

پوشیده نیست واقعهٔ تیر شهریار

Ва он рӯзгори тира ки бар ман гузашти пор

و آن روزگار تیره که بر من‌ گذشت پار

Гар пори рӯзгори ман аз тири тира буд

گر پار روزگار من از تیر تیره بود

Имсол равшанаст зи хуршеди рӯзгор

امسال روشن است ز خورشید روزگار

Зон пас ки буд бар шарафи марги ҳоли ман

زان پس‌ که بود بر شرف مرگ حال من

Рустам ба давлати шарафи дайни кирдигор

رَستَم به دولت شرف دین کردگار

Тоҷи алкФоаҳи фахри мъолии вҷиаҳи малик

تاج‌ُالکُفاهٔ فخر معالی وجیه ملک

Зини дували разии мулӯку сари табор

زینِ دول رَضّی ملوک و سرِ تبار

Бўтоҳри онкии сирати нафас шариф ӯст

بوطاهر آنکه سیرت نفس شریف اوست

Тоҳири зи саҳву зулату холии зъибу ор

طاهر ز سهو و زلت و خالی زعیب و عار

Саъди алӣ ки саъду алӣ баҳра ёфта аст

سعد علی‌ که سعد و علی بهره یافته است

Аз давлати мусоид ва аз бахти созгор

از دولت مساعد و از بخت سازگار

ӯро ба баҳру бадар сифат кун зи баҳри онк

او را به بحر و بدر صفت‌ کن ز بهر آنک

Баҳраст рӯзи бахшиш ва бадараст рӯзи тор

بحرست روز بخشش و بدرست روز تار

Неи не ки баҳр дорад азуи ҷӯади мстрқ

نی‌نی که بحر دارد ازو جود مُسترَق

Неи не ки бадар дорад азуи нури мустаъор

نی‌نی که بدر دارد ازو نور مستعار

Дар асри хусравони Ироқ аз диёри хеш

در عصر خسروان عراق از دیار خویش

Ҳаргизи чуну Карим наомад бад-ӣни диёр

هرگز چنو کریم نیامد بدین دیار

Гардун назод меҳр аз ӯ ҳеҷ ҳақи шинос

گردون نزاد مهر از او هیچ حق‌شناس

Гетӣ надид беҳтари азуи ҳеҷ ҳақи гузор

گیتی ندید بهتر ازو هیچ حق‌گزار

Ҳам дар сухани мумайиз ва ҳам дар сахои тамом

هم در سخن مُمَیِّز و هم در سَخا تمام

Ҳам дар карами муваффақ ва ҳам бар ҳунари савор

هم در کرم مُوَفّق و هم بر هنر سوار

Арзоқи халқро ба мурувват диҳад мадад

ارزاق خلق را به مروت دهد مدد

Зон калаки мшкбор ба рӯзии ҳазор бор

زان کلک مشکبار به روزی هزار بار

Лутфи худои додгари арзоқи халқ ро

لطف خدای دادگر ارزاق خلق را

Гӯйӣ ҳавола кард бидон калаки мшкбор

گویی حواله کرد بدان کلک مشکبار

Гар рой ӯ ҷӯи оташ ҷир мешавад латиф

گر رای او جو آتش جر می‌شود لطیف

ӯро ҳамаи кавокиби алавӣ буд шарор

او را همه کواکب عِلوی بود شرار

Вари бахт ӯ ба сӯрат ҷисмонӣон шавад

ور بخت او به‌صورت جسمانیان شود

Машриқ буд яминашу мағриб буд ясор

مشرق بود یمینش و مغرب بود یسار

Холиқ ҳамеша ҳаст баҳри кори ёр ӯ

خالق همیشه هست بهر کار یار او

Зирокаҳ нест дркрм ӯро зхлқи бор

زیراکه نیست درکرم او را زخلق بار

Ҳаргиз набӯд бар каф ӯ аз ҳасади шароб

هرگز نبود بر کف او از حسد شراب

Ҳаргиз набӯд дар сар ӯ аз надам хумор

هرگز نبود در سر او از ندم خمار

Аз чӯби он дарахт ки гаштанди саъду наҳс

از چوب آن درخت‌ که ‌گشتند سَعد و ‌نَحس

ӯро расед тахту адуро расед дор

او را رسید تخت و عدو را رسید دار

Бар шуд бухори табъи латифаш ба осмон

بر شد بخار طبع لطیفش به آسمان

То соқи арш буи бихӯраст зон бухор

تا ساق عرش بوی بخورست زان بخار

эй ифтихори олам аз иқболу манзалат

ای افتخار عالم از اقبال و منزلت

Вай дар наволу мкрмт аз олами ихтиёр

وی در نوال و مکرمت از عالم اختیار

Неки ахтари офариди туро олами офарин

نیک‌اختر آفرید تو را عالم آفرین

Каз олами ихтиёрӣ ва дар олами ифтихор

کز عالم اختیاری و در عالم افتخار

Хоҳад чҳорчизи ту доими чаҳор чиз

خواهد چهارچیز تو دایم چهار چیز

Ҳамвора зон чаҳор ҳаме нозад ин чаҳор

همواره زان چهار همی نازد این چهار

Азмати давоми давлату адлати бақои малик

عزمت دوام دولت و عدلت بقای ملک

Аҳдати салоҳи мардуму ақлати низоми кор

عهدت صلاح مردم و عقلت نظام کار

Гар санъати баҳор ҷаҳон раканд ҷавон

گر صنعت بهار جهان راکند جوان

Нодир тараст сунъи ту аз санъати баҳор

نادر ترست صنع تو از صنعت بهار

Аз баҳри онкии санъат ӯ нақшҳои хеш

از بهر آنکه صنعت او نقشهای خویش

Бргл кунаднигор ва ту бар дил кунӣ нигор

برگل‌کند نگار و تو بر دل‌کنی نگار

Тўқиъ туаст фоидаи маликро далел

توقیع توست فایدهٔ ملک را دلیل

Тавфиқ туаст қоидаи шаръро шиор

توفیق توست قاعدهٔ شرع را شعار

Хор аз муҳаббат ту шавад чун шукуфтаи гул

خار از محبت تو شود چون شکفته‌گل

Гули боадоват ту шавад чун хлндаҳи хор

گل باعداوت تو شود چون خلنده خار

Эмин шавад фалаки зи муҳоқу хусуфи моҳ

ایمن شود فلک ز مَحاق و خسوف ماه

Гар моҳро бар ту фиристад ба зинҳор

گر ماه را بر تو فرستد به زینهار

Андари ҳарими адли тўкбку тзрў ро

اندر حریم عدل توکبک و تذرو را

Боз шикоргир нагирад ҳамеи шикор

باز شکارگیر نگیرد همی شکار

Дар ҳишмати ту доғи стўрои нетро ҳаме

در حشمت تو داغ ستورا‌نت‌ را همی

Дар марғзори саҷдаи баради шери марғзор

در مرغزار سجده برد شیر مرغزار

Оташи ҳаме ба захм падед ояд аз ҳаҷар

آتش همی به زخم پدید آید از حجر

Лўлўи ҳаме ба ранҷ падед ояд аз баҳор

لولو همی به رنج پدید آید از بحار

Созад зи бими захми ту он сангро паноҳ

سازد ز بیم زخم تو آن سنگ را پناه

Гирад зи шарми лафзи ту ин обро ҳисор

گیرد ز شرم لفظ تو این آب را حصار

Гар нест чун садафи қалами дирафшони ту

گر نیست چون صدف قلم دُرْفَشان تو

Аз баҳр чист дар даҳанаш дар шоҳвор

از بهر چیست در دهنش در شاهوار

Ҷуз дар аномли ту қалам кӣ шавад садаф

جز در انامل تو قلم کی شود صدف‌

Ҷуз дркФ кулем Асо кӣ шавад чу мор

جز درکفِ‌کلیم عصا کی شود چو مار

Онкўи ҳамеи шиносади моҳу ситора ро

آنکو همی شناسد ماه و ستاره را

Озодагӣатро нашносад ҳамеи шумор

آزادگیت را نشناسد همی شمار

Дар ҳиммати ту аи шубҳаи а ва шак нест халқ ро

در همت تو ا‌شبهه‌ا و شک نیست خلق را

Хуршед равшанасту ҳавои софӣ аз ғубор

خورشید روشن است و هوا صافی از غبار

Дар маърифати мурӣдӣ ва дар мартабати мурод

در معرفت مریدی و در مرتبت مراد

Дар маслиҳати муширӣ ва дар мкрмти мшор

در مصلحت مشیری و در مکرمت مشار

Ҳаргиз нагашт ҳалами ту фарсӯда аз ғазаб

هرگز نگشت حلم تو فرسوده از غضب

Ҳаргиз нагашт ақли ту пӯшида аз ъқор

هرگز نگشت عقل تو پوشیده از عُقار

Дорад яқину сари броҳими модҳт

دارد یقین و سر براهیم مادحت

Барад ва салом бинад агар бугзарад ба нор

بَرْد و سَلام بیند اگر بگذرد به نار

эй офтоби чархи мъолӣ агар набӯд

ای آفتاب چرخ معالی اگر نبود

Як сол бар муроди дилами чархро мадор

یک سال بر مراد دلم چرخ را مدار

Он сол даргузашт ва ба фар ту ёфтам

آن سال درگذشت و به فر تو یافتم

Дар соли дигари ончӣ ҳаме кардам интизор

در سال دیگر آنچه همی کردم انتظار

Гар тири шаҳриёр хато рафт дар танам

گر تیر شهریار خطا رفت در تنم

Ҷонро хатар набӯд ба иқболи шаҳриёр

جان را خطر نبود به اقبال شهریار

Эзад нахост каз ҷиҳати тир ӯ шаванд

ایزد نخواست کز جهت تیر او شوند

Бар сӯги банда , бандау озоди сӯгвор

بر سوگ بنده‌، بنده و آزاد سوگوار

Беҳтар шудам ки буд дар он ҳодисаи маро

بهتر شدم که بود در آن حادثه مرا

Таъӣди ту муъолиҷу бахти ту ғмгсор

تأیید تو معالج و بخت تو غمگسار

Дар ҳазрат ту шуд шаби тимори ман ниҳон

در حضرت تو شد شب تیمار من نهان

Вази талъати ту рӯз нишотам шуд ошкор

وز طلعت تو روز نشاطم شد آشکار

Дорам нисор дар сухани вари ризои диҳӣ

دارم نثار در سخن ور رضا دهی

Бар ту ба ҷой дар сухан ҷон кунам нисор

بر تو به جای در سخن جان‌کنم نثار

То бар сипеҳри чира буд моҳро масир

تا بر سپهر چیره بود ماه را مسیر

То бар замини тира буд кӯҳро қарор

تا بر زمین تیره بود کوه را قرار

Чун моҳи боди рои рафеъи ту нўрбхш

چون ماه باد رای رفیع تو نوربخش

Чун кӯҳи боди азми матини ту устувор

چون‌کوه باد عزم متین تو استوار

Гуфтори ту нкт шуда дар номаи азал

گفتار تو نُکَت شده در نامهٔ ازل

Кирдори ту илм шуда бар ҷомаи виқор

کردار تو عَلَم ‌شده بر جامهٔ وقار

Меҳрат тараб физойу сипеҳрат вафо намой

مهرت طرب فزای و سپهرت وفا نمای

Бахтати нигоҳбону худояти нигоҳдор

بختت نگاهبان و خدایت نگاهدار