Ҳбзои ин боғи хуррами венаи ҳумоюни рӯзгор
حَبَّذا این باغ خرم وین همایون روزگار
Марҳабои ин базми фаррухи венаи мубораки шаҳриёр
مرحبا این بزم فرخ وین مبارک شهریار
Шаҳриёрии ҷонФзоӣу рӯзгории длгшоӣ
شهریاری جانفزای و روزگاری دلگشای
ои нети зебои шаҳриёр ва инат зебои рӯзгор
آنت زیبا شهریار و اینت زیبا روزگار
Шоҳ хуршедасту тахташ чун сипеҳри ҳафтумин
شاه خورشید است و تختش چون سپهر هفتمین
Шоҳ ризвонасту боғаш чун биҳишти кирдигор
شاه رضوان است و باغش چون بهشت کردگار
Ҷабраил аз ҷинат оварадаст гӯйии ин аҷаб
جبرئیل از جنت آوردست گویی این عجب
Ҳар насимашро набот ва ҳар дарахташро смор
هر نسیمش را نبات و هر درختش را ثمار
Рости гӯйӣ рӯй ҳуронасту қади некӯон
راست گویی روی حوران است و قد نیکوان
Ҳркҷои бинии гули гулзору сарви ҷӯйбор
هرکجا بینیگل گلزار و سرو جویبار
Гар надорад нисбат аз кофуру анбар пас чарост
گر ندارد نسبت از کافور و عنبر پس چراست
Бод ӯ ънбрФшону шох ӯ кофури бор
باد او عنبرفشان و شاخ او کافور بار
Хуррамаст он боғу султони андрўи хуррам дил аст
خرم است آن باغ و سلطان اندرو خرم دل است
Яман дорад бар ямин ва иср дорад бар ясор
یُمن دارد بر یمین و یُسر دارد بر یسار
Ҳамчунон ков ихтиёраст аз мулӯки шарқу ғарб
همچنان کاو اختیار است از ملوک شرق و غرب
Рӯзгор ӯ зи айём мулӯкаст ихтиёр
روزگار او ز ایام ملوک است اختیار
Навбаҳору меҳргон дар сол як борасту бас
نوبهار و مهرگان در سال یک بارست و بس
Шоҳро ҳар рӯз бошад меҳргону навбаҳор
شاه را هر روز باشد مهرگان و نوبهار
Раҳмати эзад бар он шоҳӣ ки аз шамшер ӯ
رحمت ایزد بر آن شاهیکه از شمشیر او
Банди шоҳӣ муҳкамасту асли давлати устувор
بند شاهی محکم است و اصل دولت استوار
Тока бошад кавкаб вгрдўн набошад ҳар ду ро
تاکه باشد کوکب وگردون نباشد هر دو را
Беризоӣ ӯ масир ва бемурод ӯ мадор
بی رضای او مسیر و بیمراد او مدار
Ифтихор хусравон бошад ба дунё ва ба дайн
افتخار خسروان باشد بهدنیا و بهدین
аи иззати афзой ҷаҳон бошад амири номдор
اعزت افزای جهان باشد امیر نامدار
Шарқу ғарб ӯ рост аз баҳри салоҳи малику дайн
شرق و غرب او راست از بهر صلاح ملک و دین
Гуҳи зи шарқи оради асиру гуҳи зи ғарби оради шикор
گه ز شرق آرد اسیر و گه ز غرب آرد شکار
Ҳарки бо фармону паймонаши намояди саркашӣ
هرکه با فرمان و پیمانش نماید سرکشی
Бар замини оради сарашгар бар фалак дорад ҳисор
بر زمین آرد سرش گر بر فلک دارد حصار
эй ҷҳондорӣ ки ҳастӣ қибла ҳар тоҷўр
ای جهانداریکه هستی قبلهٔ هر تاجور
Ваии шаҳаншоҳӣ ки ҳастӣ хусрав ҳар тоҷдор
وی شهنشاهی که هستی خسرو هر تاجدار
Дар ҷҳондории туе бар ҳар чаҳ хоҳии Комрон
در جهانداری تویی بر هر چه خواهی کامران
Дар шаҳаншоҳии туе бар ҳаркии хоҳии комкор
در شهنشاهی تویی بر هرکه خواهی کامکار
Ҳайбати ту номи гумроҳон давлат кард нанг
هیبت تو نام گمراهان دولت کرد ننگ
Давлати ту фахри бадхоҳон миллат кард ор
دولت تو فخر بدخواهان ملت کرد عار
Меҳри ту гӯйӣ ки Нитсаонаст каз райҳон а нас
مهر تو گویی که نیسان است کز ریحان اُنس
Дил кунад хушбӯӣ ва бар рух бушкованд лолаи зор
دل کند خوشبوی و بر رخ بشکفاند لالهزار
Бар кафати гӯйӣ ки боронаст аз абри сахо
بر کفت گویی که باران است از ابر سخا
Нафъ ӯ андари ҷаҳони пайдоу нопидои шумор
نفع او اندر جهان پیدا و ناپیدا شمار
Амри ту гӯйӣ ки имонаст каз арбоби ақл
امر تو گویی که ایمان است کز ارباب عقل
Ҳарки аз амрат бурун ояд шавад мақҳуру хор
هرکه از امرت برون آید شود مقهور و خوار
Хашми ту гӯйӣ ки хз лонаст каз аъдои малик
خشم تو گویی که خذلان است کز اعدای ملک
Ҳаркиро дарёбад онкас зу гардад хоксор
هرکه را دریابد آنکس زو گردد خاکسار
То буд гардуни гардони ҳафту сайёроти ҳафт
تا بود گردون گردان هفت و سیارات هفت
То буд унсури чаҳору табъи гетӣ бар чаҳор
تا بود عنصر چهار و طبع گیتی بر چهار
Ҳолу молу солу фолу аслу наслу тахту бахт
حال و مال و سال و فال و اصل و نسل و تخت و بخت
Бар муродати бод ҳар ҳашт эй сарафрози табор
بر مرادت باد هر هشت ای سرافراز تبار
Ҳоли некӯи моли афзӯни соли фаррухи фоли саъд
حال نیکو مال افزون سال فرخ فال سعد
Асли қоими насли боқии тахти олии бахти ёр
اصل قایم نسل باقی تخت عالی بخت یار