Чун ақиқ обдорасту каманди тобдор

چون عقیق آبدار است و کمند تابدار

Он лаби ҷонпарвару зулфи ҷаҳони ошӯби ёр

آن لب جان پرور و زلف جهان آشوب یار

Об дорам дар ду чашм ва тоб дорам дар ҷигар

آب دارم در دو چشم و تاب دارم در جگر

Зон ақиқи обдор ва зон каманди тобдор

زان عقیق آبدار و زان ‌کمند تابدار

Зулф ӯ гирди Рахши парвона вораст эй аҷаб

زلف او گرد رخش پروانه‌وار است ای عجب

Ин дил ман ҳаст дар савдоӣ ӯ девонаи вор

این دل من هست در سودای او دیوانه‌وار

Нест як соъати қарори ин ҳар дуро бар ҷои хеш

نیست یک ساعت قرار این هر دو را بر جای خویش

Кӣ буд парвонау девонаро ҳаргизи қарор

کی بود پروانه و دیوانه را هرگز قرار

Гар набинад ҳечкас пайваста бо хуршеди сарв

گر نبیند هیچکس پیوسته با خورشید سرو

Кони яке бар осмонаст ин дигар бар ҷӯйбор

کان یکی بر آسمان است این دگر بر جویبار

Рӯй чун хуршед ӯ бар сарви маскан чун гирифт

روی چون خورشید او بر سرو مسکن چون گرفت

Қомат чун сарвро хуршед чун оварад бор

قامت چون سرو را خورشید چون آورد بار

Ман зи дили гирами қиёси аи ҳоли зорои хештан

من ز دل ‌گیرم قیاس ا‌حال زارا خویشتن

ӯ з ман гирад қиёси ин дили нобурдбор

او ز من‌ گیرد قیاس این دل نابردبار

ӯ чу дар ман бингарад донад ки гарм афтод дил

او چو در من بنگرد داند که ‌گرم افتاد دل

Ман чу ди р ӯ бингарам донам ки саъб афтод кор

من چو د‌ر او بنگرم دانم ‌که صعب افتاد کار

Дар ду зулфаш ҳаст атр ва дар дили ман оташ аст

در دو زلفش هست عطر و در دل من آتش است

Атр дар оташ наад чун гирам ӯро дар канор

عطر در آتش نهد چون گیرم او را در کنار

Хоҳад он дилбар ки ман васфи ҷамол ӯ кунам

خواهد آن دلبر که من وصف جمال او کنم

Буи атр ояд зи ман дар пеши тахти шаҳриёр

بوی عطر آید ز من در پیش تخت شهریار

Шоҳи машриқи Арсалони арғўи худованди мулӯк

شاه مشرق ارسلان ارغو خداوند ملوک

Маликро аз Арсалони султони мубораки ёдгор

ملک را از ارسلان سلطان مبارک یادگار