Рабӯд аз дилами он зулф беқарор , қарор

ربود از دلم آن زلف بی‌قرار، قرار

Ниҳод бар серуми он чашми пурхумори хумор

نهاد بر سرم آن چشم پرخمار خمار

Серум гирифта хумораст ҳамчуи чашми бутам

سرم‌ گرفته خمارست همچو چشم بتم

Дилам чу зулфи бутам то гирифтааст қарор

دلم چو زلف بتم تا گرفته است قرار

Даҳони ёрам монанди нуқта сим аст

دهان یارم مانند نقطهٔ سیم است

Кашида гирди вай аз ғолияи яке паргор

کشیده گرد وی از غالیه یکی پرگار

Агар ситора ба паргор дар буд шабу рӯз

اگر ستاره به پرگار در بود شب و روز

Ба нуқта дар з чаҳ маънӣ ситора дорад бор

به نقطه در ز چه معنی ستاره دارد بار

Сифоти дидаи бемору зулфи ранҷураш

صفات دیدهٔ بیمار و زلف رنجورش

Шудаст турфаи вазони турфа тар надидам кор

شدست طرفه وزان طرفه‌تر ندیدم کار

Ки мустаманд манам ҳаст зулф ӯ ранҷур

که مستمند منم هست زلف او رنجور

Ки дардманд манам ҳаст чашм ӯ бемор

که دردمند منم هست چشم او بیمار

Аз он қабл ки ба алмоси сифти наргиси хуш

از آن قبل‌ که به الماس سفت نرگس خوش

Ба каҳрабо бар ҷазаъ манаст лؤлؤи бор

به کهربا بر جزع‌ من است لؤلؤ بار

зи ҷазаъи ман сари алмос ӯ кашад лؤлؤ

ز جزع من سر الماس او کشد لؤلؤ

Ки суфта гардад зи алмоси лؤлؤи шҳўор

که سفته گردد ز الماس لؤلؤ شهوار

Вазон қабл ки зираи вор ҳалқа шуд зулфаш

وزان قبل که زره‌وار حلقه شد زلفش

Баланди қомати ман хам гирифт чанбари вор

بلند قامت من خم گرفت چنبر وار

Ба рӯзгори ҷдоӣиш такя кард ситам

به روزگار جدائیش تکیه ‌کرد ستم

Бидон қабл ки расанро ба чанбараст гузор

بدان قبل که رسن را به چنبرست گذار

Куҷои зи гармии ишқаши бароварами нафасӣ

کجا ز گرمی عشقش برآورم نفسی

зи сардии нафаси ман ниҳон кунад рухсор

ز سردی نفس من نهان کند رخسار

Яқин шудааст ки рухсор ӯ чу гулзор аст

یقین شده است که رخسار او چو گلزار است

Гумон кунад ки зи сармо таба шавад гулзор

گمان کند که ز سرما تبه شود گلزار

Гараш биёбам безорам аз худоу расӯл

گرش بیابم بیزارم از خدا و رسول

Агар шавад зи кафи пой ӯ лабами безор

اگر شود ز کف پای او لبم بیزار

Сазад ки бар лаби ман пой ӯ наад миннат

سزد که بر لب من پای او نهد منت

Чу дасти Сайиди аҳрор бар лаби аҳрор

چو دست سَید احرار بر لب احرار

Муайяни мамлакату маҷди давлати султон

مُعینِ مملکت و مجدِ دولتِ سلطان

Ки малику давлат аз ӯ ёфтааст астзҳор

که ملک و دولت از او یافته است استظهار

Абўолмҳосни перояи маҳосини халқ

ابوالمحاسن‌ پیرایهٔ محاسن خلق

Муҳамади ояти дайни Муҳамади мухтор

محمد آیت دین محمد مختار

Ғубори фитнау бедод буд дар олам

غبار فتنه و بیداد بود در عالم

Ба оби адли зи олами фурӯи нишонди ғубор

به آب عدل ز عالم فرو نشاند غبار

Агар замини ҳама аз ҷӯад ӯ хӯрд борон

اگر زمین همه از جود او خورد باران

Дайу тамӯзу хазонро буд насими баҳор

دی و تموز و خزان را بود نسیم بهار

Фалаки зи шакли дуоташ ҳамеи баради тдўир

فلک ز شکل دواتش همی برد تَدویر

Қамари з рафтани калакаш ҳаме шавад сайёр

قمر ز رفتن کلکش همی شود سیار

Ҳамеша меҳри фалакро з ҳимматаш ҳасадаст

همیشه مهر فلک را ز همتش حسدست

Ки нўрбхштар аз меҳри ҳимматаш бисёр

که نوربخش‌تر از مهر همتش بسیار

Шуъоъи меҳри заминро ба рӯз бошаду бас

شعاع مهر زمین را به‌روز باشد و بس

Шуъоъи ҳиммат ӯ рӯзи вшб буд ҳамвор

شعاع همت او روز وشب بود هموار

Агар Сикандар садӣ кашид зоҳн ва рӯй

اگر سکندر سدی کشید زاهن و روی

Ба беш лашкари ёҷўҷи баси шигифти мадор

به بیش لشکر یاجوج بس شگفت مدار

Ту он нигар ки муайяни мамолик ар хоҳад

تو آن نگر که معین ممالک ار خواهد

Ба гирди малик дар аз сим ва зар кашад девор

به گرد ملک در از سیم و زر کشد دیوار

Аё ба ҳишмати аслии броўрндаҳи фахр

ایا به حشمت اصلی برآورندهٔ فخر

Ва ё ба қудрати куллӣ фурӯи барандаи ор

و یا به قدرت کلی فرو برندهٔ عار

Ба офтоби Уторид параст монад рост

به آفتاب عطارد پرست ماند راست

Гирифтаи дасти ҷаводи ту калаки малик нигор

گرفته دست جواد تو کلک ملک نگار

зи сӯрати ту ҳамеи равшании пазиради чашм

ز صورت تو همی روشنی پذیرد چشم

Чунонкии оина , сӯрати пазирад аз дидор

چنانکه آینه، صورت پذیرد از دیدار

Ба зару сим тавонгар шудаст душмани ту

به زرّ و سیم توانگر شدست دشمن تو

Ба чашм ӯ чу дирами гашт ва рӯй ӯ динор

به چشم او چو درم گشت و روی او دینار

Худои хайру салоҳи ҷаҳонёни з ту кард

خدای خیر و صلاح جهانیان ز تو کرد

Ҷанини асар на шигифт аз муассири алосор

جنین اثر نه شگفت از موثر الاثار

Салоҳи ҷумлаи гетӣу хайри ҷумлаи халқ

صلاح جملهٔ گیتی و خیر جملهٔ خلق

Фзлкаст шумори тўро ба рӯзи шумор

فذلک است شمار تورا به روز شمار

Миёни перҳани андари туро яке бҳрост

میان پیرهن اندر تو را یکی بحراست

Ҷгўнаҳи баҳрии конро падед нест канор

جگونه بحری کآن را پدید نیست‌کنار

Чигуна баҳрӣ каз вай гуҳар баранд мулӯк

چگونه بحری کز وی گهر برند ملوک

Чигуна баҳрӣ каз вай хаҷал шаванд баҳор

چگونه بحری‌ کز وی خجل شوند بحار

Бухор ӯ ҳама ҳаст ифтихору мавҷи шараф

بخار او همه هست افتخار و موج شرف

Ки дид баҳри шарафи мавҷи ифтихори бухор

که دید بحر شرف موج افتخار بخار

Туе ки олам аз асрор туаст хурраму хуш

تویی‌ که عالم از اسرار توست خرم و خوش

Гўо басаст бад-ӣни ҳоли олами алосрор

گوا بس است بدین حال عالِم الاسرار

Бақоӣ туасту фанои мухолифи ту мурод

بقای توست و فنای مخالف تو مراد

Ситораро зи масиру сипеҳрро замдор

ستاره را ز مسیر و سپهر را زمدار

Мухолифони ту пайкор сохтанд ҳаме

مخالفان تو پیکار ساختند همی

Бар асби кину таассуб ҳаме шуданд савор

بر اسب کین و تعصب همی شدند سوار

з бас наҳвасту идбор худ надонистанд

ز بس نحوست و اِدبار خود ندانستند

Ки бо саодату иқболи ту буд пайкор

که با سعادت و اقبال تو بود پیکار

Ба заҳри мор агар ҳилтӣ ҳаме карданд

به زهر مار اگر حیلتی همی کردند

Кунун сари ҳамагони кӯфтии ту чун сари мор

کنون سر همگان کوفتی تو چون سر مار

Вагар наҳуфта барафрӯхтанд оташи кин

وگر نهفته برافروختند آتش کین

Бсухтанд бар он оташи наҳуфтаи шарор

بسوختند بر آن آتش نهفته شرار

Вагар ди рахти адовати ҳамеи бпрўрднд

وگر د‌رخت عداوت همی بپروردند

Аз он дарахти биҷуз мудаббирӣ наомад бор

از آن درخت بجز مُدبری نیامد بار

Вагар зи баҳри ту чоҳи бало ҳаме канданд

وگر ز بهر تو چاه بلا همی کندند

Кунун ба чоҳ дарафтодаанд мудаббиру хор

کنون به چاه درافتاده‌اند مدبر و خوار

Ба неъмати ту ки бошанд ҳам дар ин муддат

به نعمت تو که باشند هم در این مدت

Баромадаи зи бен чоҳу рафта бар сари дор

برآمده ز بن چاه و رفته بر سر دار

Хуҷастаи ахтари фолӣ ки ман раҳеи бздм

خجسته اختر فالی که من رهی بزدم

Ки душманони туро бахти бишиканади бозор

که دشمنان تو را بخت بشکند بازار

Дар он қасидаи дигари чунонкӣ фол задам

در آن قصیدهٔ دیگر چنانکه فال زدم

зи душман ту баровард рӯзгори дамор

ز ‌دشمن تو برآورد روزگار دمار

Сипоси дор ки эзад сипос дошт ту ро

سپاس دار که ایزد سپاس داشت تو را

Ба шкркўш ки душман ба даст туаст шикор

به شکرکوش که دشمن به دست توست شکار

Ҳамеша то ки буд чархи ҳафту кишвари ҳафт

همیشه تا که بود چرخ هفت و کشور هفت

Ситораи ҳафту табоиъи чаҳору фасли чаҳор

ستاره هفت و طبایع چهار و فصل چهار

Ҳамеша то ки ба хоки андарун буд нирон

همیشه تا که به‌ خاک اندرون بود نیران

Ҳамеша тока ба чархи андарун буд анвор

همیشه تاکه به‌چرخ اندرون بود انوار

Мувофиқон ту боданд дар расида ба нур

موافقان تو بادند در رسیده به‌نور

Мухолифон ту боданд ди ри расида ба нор

مخالفان تو بادند د‌ر رسیده به‌نار

Ба рӯзгори ҷавонӣ ва бахт нозад мард

به روزگار جوانی و بخت نازد مرد

Ки зини се чиз буд назми шуғлу равнақи кор

که زین سه چیز بود نظم شغل و رونق ‌کار

Ҳамеша бодӣ дар сояи анояти шоҳ

همیشه بادی در سایهٔ عنایت شاه

зи рӯзгори ҷавонӣу бахти бархӯрдор

ز روزگار جوانی و بخت برخوردار