Чу ои таш фалакӣ шуд наҳуфтаи зери ҳиҷоб

چو آ‌تش فلکی شد نهفته زیر حجاب

Задуд басти фалак бар рухи замонаи ниқоб

زدود بست فلک بر رخ زمانه نقاب

Даромад аз дар ман баргирифтаи дилбари ман

درآمد از در من برگرفته دلبر من

з рӯй хеши ниқобу зи мӯии хеши ҳиҷоб

ز روی خویش نقاب و ز موی خویش حجاب

Хабари гирифта ки ман бар азимати сафарам

خبر گرفته‌ که من بر عزیمت سفرم

Фурӯи ниҳодаму бардоштами дил аз аҳбоб

فرو نهادم و برداشتم دل از اَحباب

Арақи гирифтаи ҷабинаши зи доғи фурқати ман

عرق‌ گرفته جبینش ز داغ فُرقَتِ من

Чу бар чакида ба гулбарги қатраҳои гулоб

چو بر چکیده به گلبرگ قطره‌های گلاب

Кашида зулфи гиреҳи гир дар миёни ду лаб

کشیده زلف گره‌ ‌گیر در میان دو لب

Чу хӯшаи ънби андари миёнаи унноб

چو خوشه عِنَب‌ اندر میانهٔ عَنّاب

Ба сарв бршдаҳ дорад зи машки тофтаи хам

به سرو برشده دارد ز مشک تافته خم

Ба тир охта дорад зи шери тофтаи тоб

به تیر آخته دارد ز شیر تافته تاب

Фурӯ зада ба ду бодоми садҳазори алмос

فرو زده به دو بادام صدهزار الماس

Бурун шудаи сари алмосҳо ба дар хўшоб

برون شده سر الماسها به دُرّ خوشاب

зҳоиу ҳўии ғариваши ҳазор дил чу дилам

ز های و هوی غریوش هزار دل چو دلم

Бар оташи ғаму тимор беш гашта кабоб

بر آتش غم و تیمار بیش‌ گشته کباب

Дароз кард забони итоби вагуфти маро

دراز کرد زبان عتاب وگفت مرا

Ки эй ба лафзи хато бо фироқ карда хитоб

که ای به لفظ خطا با فراق‌ کرده خطاب

Тўро ки гуфт ки андари ҳзр ба ин зӯдӣ

تورا که گفت که اندر حضر به‌این زودی

зи васл азм бигардон , зи дӯст рӯй битоб

ز وصل عزم بگردان‌، ز دوست روی بتاب

Шабобу ёр мусоид хушаст ҳар ду ба ҳам

شباب و یار مساعد خوشست هر دو به هم

Мабар зи ёри мусоид ба рӯзгори шабоб

مبر ز یار مساعد به روزگار شباب

Ббош ва ранҷа макун дастро ба банди Аннан

بباش و رنجه مکن دست را به‌بند عنان

Бпо ва ранҷа макун пойро ба ранҷи рикоб

بپا و رنجه مکن پای را به رنج رکاب

Ба кӯҳу дашт чаҳ тозии миёни жолау барқ

به‌کوه و دشت چه تازی میان ژاله و برق

Ки вақти торами харгоҳ ва оташасту шароб

که وقت طارَم خرگاه و آتش است و شراب

Ҳаме набинӣ каз боди баҳманӣ дару дашт

همی نبینی کز باد بهمنی در و دشت

Шудаст маъдани кофуру чашмаи симоб

شدست معدن کافور و چشمهٔ سیماب

Ҷавоб додам ва гуфтам ки эй шукри лаби ман

جواب دادم و گفتم که ای شکر لب من

Макун дароз ба хашми андаруни забони итоб

مکن دراز به خشم اندرون زبان عِتاب

Нахусти кас на туе каз фироқи дидстм

نخست کس نه تویی‌ کز فراق دیدستم

Нахусти кас на манам каз сафар кашид азоб

نخست کس نه منم کز سفر کشید عذاب

Сафар агар ҳама дашт аст бошадаш поён

سفر اگر همه دشت است باشدش پایان

Фироқ агар ҳама баҳраст бошадаш поёб

فراق اگر همه بحرست باشدش پایاب

Занам чаро назанам даст дар Аннани салоҳ

زنم چرا نزنم دست در عِنان صلاح

Кунам чаро накунам пой дар рикоби савоб

کنم چرا نکنم پای در رکاب صواب

зи боду баҳману сармо чаҳ бок буд маро

ز باد و بهمن و سرما چه باک بود مرا

Ки ҳаст дар дилу табъи ман аз ду оташи об

که هست در دل و طبع من از دو آتش آب

Яке зи ишқи туу дигар аз тафаккури шеър

یکی ز عشق تو و دیگر از تفکر شعر

Шуъоъу шуъла ҳар ду расида то ба саҳоб

شعاع و شعله هر دو رسیده تا به سحاب

Ман аз худоӣ ба шукрами ту сабр кун ки диҳад

من از خدای به شکرم تو صبر کن که دهد

Маро ба шукри ҷазоӣ ва туро ба сабри савоб

مرا به شکر جزای و تو را به صبر ثواب

Биёу даст дар огўши ман ҳамоил кун

بیا و دست در آگوش من حمایل کن

Ки диргшту бпо истодаанд асҳоб

که دیرگشت و بپا ایستاده‌اند اصحاب

Давид то бар ман пушт кард чун чавгон

دوید تا بر من پشت کرد چون چوگان

Дилами зи бими ҷудоӣ чу гӯй дар тбтоб

دلم ز بیم جدایی چو گوی در طَبطَاب

Фурӯи стрди зи рухсори хӯни дида ба даст

فرو سِتُرد ز رخسار خون دیده به‌دست

Ба хӯни дидаи даҳ ангушт хеш кард хизоб

به‌ خون دیده ده انگشت خویش‌کرد خَضاب

Видоъ кардам ва бар ҷону дили нгоридм

وداع کردم و بر جان و دل نگاریدم

Ҳисоби васлаш ва дидам шабӣ чу рӯзи ҳисоб

حساب وصلش و دیدم شبی چو روز حساب

Шабӣ ки буд зи баси тирагии замину ҳаво

شبی که بود ز بس تیرگی زمین و هوا

Чу ри вази бозпасин сар ба сари сиёҳии ноб

چو ر‌وز بازپسین سر به سر سیاهی ناب

Хамидаи моҳ ба шакли камони заррини нур

خمیده ماه به شکل‌ کمان زرّین نور

Ҷаҳандаи рҷми шаётин чу бсдини ншоб

جهنده رَجم شیاطین چو بُسّدین نشاب

Хаёли нури кавокиби миёни зулмати шаб

خیال نور کواکب میان ظلمت شب

Чунонкии пари ҳўосли миёни пари ғроб

چنانکه پَرّ حواصِل میان پرّ غُراب

Бисот парвин гуфтӣ миёни нтъи кабӯд

بساط پروین‌ گفتی میان نَطع‌ کبود

Пиёла ҳои булӯраст дркФи луоб

پیاله‌های بلورست درکف لعّاب

Бенот наъши пароканда бар карони сипеҳр

بَناتِ نَعش پراکنده بر کران سپهر

Чу байзаҳои шутурмурғ дар миёни сароб

چو بیضه‌های شترمرغ در میان سراب

Нуҷуми ҷавзо ҳамчун ҳамоили заррин

نجوم جَوزا همچون حمایل زرّین

Фурӯ гузошта аз рӯй ҷомаи ҳиҷоб

فرو گذاشته از روی جامهٔ حُجّاب

Мҷраҳи ҳамчуи раҳе кошкораҳ шуд дар баҳр

مَجرّه همچو رهی کاشکاره شد در بحر

Чу зад кулем паямбари Асои хеш бар об

چو زد کلیم پیمبر عصای خویش بر آب

Сутури ман ба чунин шаб ҳаме намӯд ҳунар

ستور من به چنین شب همی نمود هنر

Ҳаме навишт шху санг бар нишебу уқоб

همی نوشت شَخ و سنگ بر نشیب و عقاب

Ба некуӣ чу тзрў ва ба фаррухӣ чу ҳамЭй

به نیکویی چو تَذَرو و به فرّخی چو همای

Ба раҳбарӣ чу куланг ва ба саркашӣ чу уқоб

به رهبری چو کلنگ و به‌ سرکشی چو عقاب

Давандатар гуҳ рафтани зи боди бргрдўн

دونده‌تر گه رفتن ز باد برگردون

Ҷаҳандаи тргаҳ ҷустани зи тир дар партоб

جهندهٔ ترگه جستن ز تیر در پرتاب

Ду чашм ӯ чу ду лؤлؤи баромадаи зи садаф

دو چشم او چو دو لؤلؤ برآمده ز صدف

Ду гӯш ӯ чу ду ханҷари брохтаҳи зи қроб

دو گوش او چو دو خنجر برآخته ز قِراب

Длирўор ба пеш андарун гирифт раҳе

دلیروار به پیش اندرون گرفت رهی

Ҳамаи нишемани афъӣу хобгоҳи зӣоб

همه نشیمن افعیّ و خوابگاه ذِئاب

Гуҳ андрў зад маи биму гуҳи зи боди бало

گه اندرو زد مه بیم و گه ز باد بلا

Гуҳии зшири наҳифи вгҳии з дузд наҳоб

گهی زشیر نهیب وگهی ز دزد نهاب

Фитодаи нолаи ғӯлони гмраҳи андари дашт

فتاده نالهٔ غولان گمره اندر دشت

Чунонкии наъраи шерони шарзаи андари ғоб

چنانکه نعرهٔ شیران شَرزَه اندر غاب

Ба рӯй санги сияҳ бар нишаста барфи сифед

به روی سنگ سیه بر نشسته برف سفید

Чу мӯии қоқм бар рӯй ҷомаи санҷоб

چو موی قاقم بر روی جامهٔ سنجاب

Намӯда дев ба чашмами зи даври пайкари хеш

نموده دیو به چشمم ز دور پیکر خویش

Чу дар ҷҳими дили кофарон ба рӯзи уқоб

چو در جحیم دل کافران به‌روز عقاب

Гузар накард ба пеши дилам чу дид ки ҳаст

گذر نکرد به پیش دلم چو دید که هست

Дилами сипеҳру шаҳоби андрўи мдиҳи шаҳоб

دلم سپهر و شهاب اندرو مدیح شهاب

Шаҳоби дайни худои мқтдиٰи муаййиди малик

شهابِ دینِ خدا مُقْتَدیٰ مؤیّد ملک

Заҳири давлату перояи аўлўололбоб

ظهیر دولت و پیرایهٔ اولوالالباب

Карими бори худоӣ ки аҳли ҳикмат ро

کریم بار خدایی‌ که اهل حکمت را

Ба ҳукми ақли зи даргоҳ ӯ сазад миҳроб

به حکم عقل ز درگاه او سزد محراب

Китобу калаки ҳамаи котибон сутӯда шавад

کتاب و کِلک همه کاتبان ستوده شود

Чу калак ӯ бинагорад саҳифа ба китоб

چو کلک او بنگارد صحیفهٔ به‌کتاب

Чу найза гираду шамшер азу биомузанд

چو نیزه گیرد و شمشیر ازو بیاموزند

Ялони разму сарони сипаҳи тъону зарроб

یلان رزم و سران سپه طعان و ضراب

Ба бахшиши каф ӯ соъатӣ вафо накунад

به بخشش کف او ساعتی وفا نکند

Агар ситора дирам гардаду фалаки зарроб

اگر ستاره درم‌ گردد و فلک ضراب

Буд чу фоида дар лафз агар нигоҳ кунӣ

بود چو فایده در لفظ اگر نگاه کنی

зи некуии лақабаш дар миёнаи алқоб

ز نیکویی لقبش در میانهٔ القاب

Буд чу восита дар ақд агар қиёс кунӣ

بود چو واسطه در عِقد اگر قیاس کنی

зи равшании насабаш дар миёнаи ансоб

ز روشنی نسبش در میانهٔ انساب

Аё зи ғояти эҳсонат гарм гашта қулӯб

ایا ز غایت احسانت‌ گرم‌ گشته قلوب

Ва ё зи қӯти фармонат нарм гашта рқоб

و یا ز قوّت فرمانت نرم‌ گشته رقاب

Шуъоъи бахти ту то одамаст бар аслоф

شعاع بخت تو تا آدم است بر اسلاف

Либоси ҷоҳи ту то маҳшараст бар أъқоб

لباس جاه تو تا محشرست بر أعقاب

Ба зер ҳар ҳунарат ҷавҳарӣаст аз ҳикмат

به زیر هر هنرت جوهری است از حکمت

Ба зер ҳар суханат дафтарӣаст аз одоб

به زیر هر سخنت دفتری است از آداب

Ба табъ ҷғд шавад ҳар ки душмани ту буд

به طبع جغد شود هر که دشمن تو بود

Ки ҷғдўор наҷуед магари диёри хароб

که جغدوار نجوید مگر دیار خراب

Бар замири ту зебади мунаҷҷимони ту ро

بر ضمیر تو زیبد منجمان تو را

Мҷраҳи таҳтау моҳи ду ҳафтаи устурлоб

مَجرّه تخته و ماه دو هفته اُسطُرلاب

Ҳазор донаи гавҳар буд ба бедорӣ

هزار دانهٔ گوهر بود به بیداری

зи абри ҷӯади ту як қатра дидани андари хоб

ز ابر جود تو یک قطره دیدن اندر خواب

Агар савол кунад соилии зи раҷъати рӯҳ

اگر سؤال کند سائلی ز رجعت روح

Кафи ҷаводи ту ӯро кифоятаст ҷавоб

کفِ جواد تو او را کفایت است جواب

Агар туроби зи даст ту ёбадӣ борон

اگر تُراب ز دست تو یابدی باران

Ба ҷои сабзаи забарҷади буруни дамади зи туроб

به جای سبزه زَبَرجَد برون دمد ز تراب

Бар он замин ки туро орзӯии сайд буд

بر آن زمین‌ که تو را آرزوی صید بود

Ҳасудро ҳасад ояд дар он замини зи клоб

حسود را حسد آید در آن زمین ز کِلاب

зи хаймаи зафарати нақши нстрди гардун

ز خیمهٔ ظفرت نقش نسترد گردون

Чигуна ёрад аз душманӣ гусаст таноб

چگونه یارد از دشمنی گسست طناب

Маҷолисанд ба лафзи андарун вале въдўт

مجالسند به لفظ اندرون ولیّ وعدوت

Ки он ҳамеша мсибаст ва ин ҳамеша мсоб

که آن همیشه مُصیب است و این همیشه مُصاب

Дар офарин ту монад ба рӯй ҳўролъин

در آفرین تو ماند به روی حورالعین

Қасидаҳои чу оби ман аз малоҳату об

قصیده‌های چو آب من از ملاحت و آب

Чун ман ба мадҳи ту мишкӣн кунам саҳифаи сим

چون من به مدح تو مشکین‌ کنم صحیفهٔ سیم

Сабаб кунад ба маъонии мусаббиби алосбоб

سبب کند به معانی مُسَبّب الاسباب

зи баҳр рӯй ту фолӣ гирифтам аз мусҳаф

ز بهر روی تو فالی گرفتم از مُصحَف

Баромади оят « тӯбои ?лааму ҳасани моб »

برآمد آیت «طوبی لَهُم و حُسن مآب‌»

Ба вақти он ки ба ҳаҷи ҳоҷён шитоб кунанд

به‌ وقت آن‌ که به حج حاجیان شتاب کنند

Чу ҳоҷёни сӯии даргоҳати омадам ба шитоб

چو حاجیان سوی درگاهت آمدم به‌ شتاب

Агар қабул кунӣ хештан ба мавсими ҳаҷ

اگر قبول‌ کنی خویشتن به موسم حج

Кунам зи баҳри ту қурбони барин мубораки боб

کنم ز بهر تو قربان برین مبارک باب

Агарчӣ ҳаст ба чашмати марои зи ту эъзоз

اگرچه هست به چشمت مرا ز تو اعزاز

Вгрчаҳ ҳаст ба неъмати марои зи ту анҷоб

وگرچه هست به نعمت‌ مرا ز تو اَنجاب

Бад-ӣн қасида сазадгар зёдтӣ ёбам

بدین قصیده سزد گر زیادتی یابم

Ки лФзҳош бадеъасту всФҳоши ъҷоб

که لفظهاش بدیع است و وصفهاش عِجاب

Ба вазни вқоФити он ки ъсҷдӣ гуяд :

به وزن وقافیت آن که عَسجُدی گوید:

« ғуломи вори миёни бастау кушодаи ниқоб »

«‌غلام‌وار میان بسته و گشاده نقاب‌»

Ҳамеша то ки ба ишқи андарун хабар гӯйанд

همیشه تا که به عشق اندرون خبر گویند

зи ҳоли ърўаҳу ъФроу ҳоли дъду рубоб

ز حال عُروه و عَفرا و حال دَعد و رُباب

Ба шаш далели тараби маҷлиси ту хуррами бод

به شش دلیل طرب مجلس تو خرّم باد

Ба ноӣу барбату танбуру таблу чангу рубоб

به نای و بربط و تنبور و طبل و چنگ و رباب

Ҳамеша то ки ба васфи андаруни мҷраҳ буд

همیشه تا که به وصف اندرون مجرّه بود

Чу ҷӯии шеру фалак чун зумуррадин дулоб

چو جوی شیر و فلک چون زمردین دولاب

Сари адуат чу дулоби боди гирдогирд

سر عدوت چو دولاب باد گرداگرد

Ду ҷӯии хӯн ба Рахши пари зи дарду ҳасрату тоб

دو جوی خون به‌ رخش پر ز درد و حسرت‌ و تاب

Бенон ту гуҳи бахшиши мқсми алорзоқ

بنان تو گه بخشش مُقَسّمُ الارزاق

Ниҳони ту гуҳи кӯшиши муфаттиҳи алобўоб

نهان تو گه کوشش مفتح الابواب

Сарои модҳи ту чун хзоини маликон

سرای مادح تو چون خزاین مَلِکان

зи бадараҳои зари сурху размаҳои сёб

ز بَدره‌های زر سرخ و رزمه‌های ثیاب