Ало эй гардиши гардуни даввор
الا ای گردش گردون دوّار
Ндонӣ ҷузи бадӣ кардан дигар кор
ندانی جز بدی کردن دگر کار
Нагардӣ ром бо кас дар замона
نگردی رام با کس در زمانه
Набандӣ дил ба меҳри ҳеҷ диёр
نبندی دل به مهر هیچ دیّار
Гуруҳеро намоеи шодмонӣ
گروهی را نمایی شادمانی
Вази эшон даври дории ранҷу озор
وز ایشان دور داری رنج و آزار
Пас онгаҳ ногаҳони дӯдӣ бар оре
پس آنگه ناگهان دودی بر آری
Аз он дӯда ба дарду доғу тимор
از آن دوده به درد و داغ و تیمار
Ба чашми ту чаҳ доно ва чаҳ нодон
به چشم تو چه دانا و چه نادان
Ба пеши ту чаҳ бар тахт ва чаҳ бурдор
به پیش تو چه بر تخت و چه بردار
Худовандӣ ки ороми ҷаҳон буд
خداوندی که آرام جهان بود
Дар ӯ умеди бастаи халқи ҳамвор
در او امید بسته خلق هموار
Ба дасти ҷоҳилии ҷони громиш
به دست جاهلی جان گرامیش
Рабӯдӣ аз тани поки инат ғаддор
ربودی از تن پاک اینت غدار
Чу хоҷаи худ нпрўрдӣ чу бача
چو خواجه خود نپروردی چو بچه
Чаро парвардаро хӯрдӣ чунин хор
چرا پرورده را خوردی چنین خوار
На аҳдаш буд аслатро далоил ?
نه عهدش بود اصلت را دلایل؟
На дасташ буд рӯзатро намӯдор ?
نه دستش بود روزت را نمودار؟
На ӯ бади маркази даврони аҳдат ?
نه او بد مرکز دوران عهدت؟
На паргори ту ӯро буд рафтор ?
نه پرگار تو او را بود رفتار؟
Чаро бигусастии он ҷонаш ндонӣ
چرا بگسستی آن جانش ندانی
Ки бемарказ нагардад ҳеҷ паргор
که بیمرکز نگردد هیچ پرگار
Ало ё офтоби субҳгоҳӣ
الا یا آفتاب صبحگاهی
Бад-ӣн кӣ будӣ аз олами сазовор
بدین کی بودی از عالم سزاوار
На ту рафтӣ ки қудрат рафту давлат
نه تو رفتی که قدرت رفت و دولت
На ту мардӣ ки рояти марду осор
نه تو مُردی که رایت مرد و آثار
На давлатро буд зин беш равнақ
نه دولت را بود زین بیش رونق
На фармонро буд зин беш дидор
نه فرمان را بود زین بیش دیدار
Ту будӣ розиқи ризқи замона
تو بودی رازق رزق زمانه
Дурӯғи тангдастонро харидор
دروغ تنگدستان را خریدار
Туро донам накишт он кови туро кишт
تو را دانم نکشت آن کاو تو را کشت
Ки ризқи мардумонро кишти ночор
که رزق مردمان را کُشت ناچار
Дар рӯзӣ бибасту роҳи шодӣ
در روزی ببست و راه شادی
Сар давлат буриду дасти миқдор
سر دولت برید و دست مقدار
Дарахти ҷӯадро барканду афканд
درخت جود را برکند و افکند
Сахоро беху бахшишро нигунсор
سخا را بیخ و بخشش را نگونسار
Худовандо пас аз ту кӣ диҳад дил
خداوندا پس از تو کی دهد دل
Ки мадҳатро кунам дар ваҳми такрор
که مدحت را کنم در وهم تکرار
Дариғо во дариғо зон нагӯям
دریغا وا دریغا زان نگویم
Ки аз гиряи баромади табъ аз кор
که از گریه برآمد طبع از کار
Ҳаме гӯям ба расми подшоҳӣ
همی گویم به رسم پادشاهی
Фурӯ хуфт ва нагардад низ бедор
فرو خفت و نگردد نیز بیدار