Зон ду ришта дар макнун зон ду лаъли обдор

زان دو رشته دُرّ مکنون زان دو لعل آبدار

Чанд бошад ҷазаъи ман бар каҳрабои биҷодаҳи бор

چند باشد جزع من بر کهربا بیجاده بار

Ҷазаъи ман бар каҳрабои биҷодаҳи борад то бутам

جزع من بر کهربا بیجاده بارد تا بتم

Дар макнун дорад андари зери лаъли обдор

دُرّ مکنون دارد اندر زیِر لعلِ آبدار

Лаъли он бути об ҳайвонаст пиндорӣ казу

لعل آن بت آب حَیوان است پنداری کزو

Ҳар ки як шарбат хӯрд ҷовид монад хзрўор

هر که یک شربت خورد جاوید ماند خضروار

Гар бухор анбарӣ дорад надорам баси аҷаб

گر بخار عنبری دارد ندارم بس عجب

Оби ҳайвонро сазадгар анбарин бошад бухор

آب حیوان را سزد گر عنبرین باشد بخار

То буд рухсори ёр аз нур чун нори латиф

تا بود رخسار یار از نور چون نار لطیف

Ранги об нор дорад ашки ман дар ишқи ёр

رنگ‌ آب نار دارد اشک من در عشق‌ یار

Ҳар куҷои рухсор ӯро бинӣу ашки маро

هر کجا رخسار او را بینی و اشک مرا

Шуълаи шуълаи нори бинии қатраи қатраи оби нор

شعله شعله نار بینی قطره قطره آب نار

Дил чу дӯзах дорам андари ишқу тан чун моҳи нав

دل چو دوزخ دارم اندر عشق و تن چون ماه نو

То чу ҳур ва офтобаст он парии зода нигор

تا چو حور و آفتاب است آن پری زاده نگار

Оташ дӯзах шунидӣ маскани ҳури биҳишт

آتش دوزخ شنیدی مَسکنِ حورِ بهشت

Моҳ нав дидӣ гирифтаи офтоби андари канор

ماه نو دیدی گرفته آفتاب اندر کنار

Зулф ӯ мораст ва мӯраст он хати мишкӣн ӯ

زلف او مارست و مورست آن خط مشکین او

Ман аҷаб дорам ҳаме то мӯр чун зояд зи мор

من عجب دارم همی تا مور چون زاید ز مار

Чун баҳораст он хату мӯри андар ан нашигифт аз онк

چون بهارست آن خط و مور اندر ان نشگفت از آنک

Сари براردи мӯр чун пайдо шавад буии баҳор

سر برآرد مور چون پیدا شود بوی بهار

Мейр хубонасту маншур аморат ёфта аст

میر خوبان است و منشور امارت یافته است

Воинки он маншури гирд оризаш ҳаст ошкор

واینک آن منشور گرد عارضش هست آشکار

Ҳар ки маншураш бинад пеш ӯ хизмат кунад

هر که منشورش بیند پیش او خدمت کند

То биорояд ба тўқиъи вазири шаҳриёр

تا بیاراید به توقیع وزیر شهریار

Соҳиби одили мҷиролмлки он каз адл ӯст

صاحب عادل مجیرالملک آن کز عدل اوست

Малику давлатро саботу дайну миллатро қарор

ملک و دولت را ثبات و دین و ملت را قرار

Офтоби фатҳи абўолФтҳи он ки аз ҳафт осмон

آفتاب فتح ابوالفتح آن که از هفت آسمان

Бар сар ӯ раҳмат саъдаст ҳар соъати нисор

بر سر او رحمت سعدست هر ساعت نثار

Олами оройу мубораки рои дастурӣ ки ҳаст

عالم آرای و مبارک رای دستوری که هست

Дар адади як шахс ва аз фазлу кифояти садҳазор

در عدد یک شخص و از فضل و کفایت صدهزار

Он ки чун маъбуди оламро ба адлаш мужда дод

آن که چون معبود عالم را به عدلش مژده داد

Пеш аз одам кард яздони адл ӯро ибтикор

پیش از آدم‌ کرد یزدان عدل او را ابتکار

Бар ҷибол ва бар бухор афтод нури давлаташ

بر جبال و بر بخار افتاد نور دولتش

Зару гавҳар мунъақид шуд дар ҷибол ва дар баҳор

زر و گوهر منعقد شد در جبال و در بحار

Фарқ бар фарқад расадгар адл ӯ ёбад шараф

فرق بر فَرقَد رسد گر عدل او یابد شرف

Шеър бар шеърӣ расадгар мадҳ ӯ ёбад шиор

شِعر بر شَعری رسد گر مدح او یابد شعار

Шуд раҳин миннату шукраши дили озодагон

شد رهین منت و شکرش دل آزادگان

Офарин бар ҷони сайёдӣ ки гирад дили шикор

آفرین بر جان صیادی‌ که‌ گیرد دل شکار

Чун зи айвони асби андари сӯй майдон тозад ӯ

چون ز ایوان اسب اندر سوی میدان تازد او

Ақли пиндорад ки хуршедаст бар гардуни савор

عقل پندارد که خورشیدست بر گردون سوار

Тўтёии чашм давлат шуд ғубори асб ӯ

توتیای چشم دولت شد غبار اسب او

Асб чун хуршед ронад тўтё бошад ғубор

اسب چون خورشید راند توتیا باشد غبار

Ҳаст ҳамчун нору хок аз тезӣу оҳистагӣ

هست همچون نار و خاک از تیزی و آهستگی

Хашм ӯ гоҳи сиёсати ҳалам ӯ гоҳи виқор

خشم او گاه سیاست حِلم او گاهِ وقار

Хокрогар нор Фрмонбр шавад аншгФти агро

خاک را گر نار فرمانبر شود انشگفت اگرا

Зонка андари табъ ӯ Фрмонбр хокаст нор

زانکه اندر طبع او فرمانبر خاک است نار

То мадораст осмони обгунро бар мдр

تا مدار است آسمان آبگون را بر مَدَر

Ҳаст малики шоҳро бар мади калак ӯ мадор

هست ملک شاه را بر مَدِّ کلک او مدار

Машк хораст он ҳумоюни калак дар ангушт ӯ

مشک‌خوارست آن همایون کلک در انگشت او

Машки хории дирафшон каз ӯ буд сад машки хор

مشک‌خواری دُرفشان‌ کز او بود صد مشک‌خوار

Гуҳи забонро нойибасту гоҳи хотирро вакил

گه زبان را نایب است و گاه خاطر را وکیل

Гоҳи дилро тарҷумонасту хирадро рози дор

گاه دل را ترجمان است و خرد را راز دار

Чун бибояд дид бошад бе басари борӣки байн

چون بباید دید باشد بی بصر باریک‌بین

Чун ббоидгФти посух бе сухани босхи гузор

چون ببایدگفت پاسخ بی‌سخن باسخ‌گزار

Ҷуфти шерон буд гоҳи кӯдакии андари аҷм

جفت شیران بود گاه‌ کودکی اندر اجم

Гоҳи перии суҳбати шерон аз он кард ихтиёр

گاه پیری صحبت شیران از آن کرد اختیار

Мӯъҷизаст ин калаки дастури малики андари аҷам

معجزست این‌ کلک دستور ملک اندر عجم

Ҳамчунон кандар араби ҳам ном ӯро зулфиқор

همچنان‌ کاندر عرب هم‌نام او را ذوالفقار

эй кафат дар симу зари зинҳори хӯрдаи гоҳи ҷӯад

ای‌کفت در سیم و زر زنهار خورده‌گاه جود

Ҳам кафат дода зи меҳнати зоиронро зинҳор

هم‌ کَفَت داده ز محنت زایران را زینهار

Ҳиммат ҳар кас ба гетии хосторӣ хоста аст

همت هر کس به‌ گیتی خواستاری خواسته است

Охир аз расм ту дорад равнақу тартиби кор

آخر از رسم تو دارد رونق و ترتیب‌ کار

Моҳи тобон гарчи гетиро биФрўзд ба нур

ماه تابان‌ گرچه‌ گیتی را بیفروزد به نور

Охир аз хуршед тобонаст нураши мустаъор

آخر از خورشید تابان است نورش مستعار

Тозаи рӯе бояд онкас рака бошад малики бахш

تازه رویی باید آنکس راکه باشد ملک بخش

Комкорӣ бояд онкасро ки бошад бурдбор

کامکاری باید آنکس را که باشد بردبار

Аз ҷавонмардии туе дар малики бахшеи тоза рӯй

از جوانمردی تویی در ملک‌بخشی تازه‌‌روی

Вази ҷавони бахтии туе дар бурдбории комкор

وز جوان بختی تویی در بردباری کامکار

Он ки дар ҷон , шохи меҳрати кишти рӯзи оштӣ

آن‌که در جان‌، شاخ مهرت‌کشت روز آشتی

Ваон ки дар дили тухми кинати кишти рӯзи корзор

وان که در دل تخم کینت کشت روز کارزار

Шохи меҳрат бар рухи он арғавон оварад бар

شاخ مهرت بر رخ‌ آن ارغوان آورد بر

Тухми кинат дар дили ин заъфарон оварад бор

تخم‌ کینت در دل این زعفران ‌آورد بار

Чун шавад табъи ман андари мадҳи ту маънии сгол

چون شود طبع من اندر مدح تو معنی‌ سَگال

Чун шўдклки ман андари шукри ту дафтар нигор

چون شودکلک من اندر شکر تو دفتر نگار

Ваҳм ман бинмоед андари шоирии саҳари ҳалол

وهم من بنماید اندر شاعری سِحْر حَلال

Калаки ман бчконди андари соҳирии зари айёр

کلک من بچکاند اندر ساحری زر عیار

Ҳала ҳоӣ ёфтам бркоргоаҳи табъи хеш

حله‌هایی یافتم برکارگاه طبع خویش

Каз саноу шкртўсти он ҳалаҳоро пуди втор

کز ثنا و شکرتوست‌ آن حله‌ها را پود وتار

Иди азҳиٰи суннату расми халили озрст

عید اضْحیٰ سنت و رسم خلیل آزرست

Аҳли миллатро ба расму суннат ӯ ифтихор

اهل ملت را به رسم و سنت او افتخار

Заҳмат ҳуҷҷоҷ бошад бар дркъбаҳ чунонк

زحمت حجاج باشد بر درکعبه چنانک

Заҳмат зуввор бошад дар сирояти рӯзи бор

زحمت‌ زوار باشد در سرایت روز بار

Гарчи каъба бо мно ва бо сафо муштоқ туаст

گرچه‌ کعبه با مِنا و با صفا مشتاق توست

Врчаҳи ройу ҳиммат ту нест холӣ зон диёр

ورچه‌ رای و همت‌ تو نیست خالی‌ زان دیار

Ҳоҷати бечорае кардани раво бе ҳуҷҷатӣ

حاجت بیچاره‌ای کردن روا بی حجتی

Ба зи сад ҳаҷаст дар девони ҳақи рӯзи шумор

به ز صد حج‌ است در دیوان حق‌ روز شمار

Ончии дарвешӣ таваққуъ карду тўқиъ ту ёфт

آنچه درویشی توقع‌کرد و توقیع تو یافت

Ба зсд умрааст ва дар умрааст хиркрдгор

به زصد عمره‌است و در عمره است خیرکردگار

Ин дуоҳои мубораки бод вақте мустаҷоб

این دعاهای مبارک باد وقتی مستجاب

Бртну умри ту ва дар умри шоҳи рӯзгор

برتن و عمر تو و در عمر شاه روزگار

То буд дарёу кӯҳ ва то буд кайвону ҳўр

تا بود دریا و کوه و تا بود کیوان و هور

Боди ройу табъу қадару ҳзми ту чун ҳар чаҳор

باد رای و طبع و قدر و حزم تو چون هر چهار

Рой чун хуршеди рахшони қадар чун гардуни баланд

رای چون خورشید رخشان قدر چون گردون بلند

Табъ чун дарёи тавонгари ҳзм чун кӯҳи устувор

طبع چون دریا توانگر حزم چون کوه استوار

Эзад аз иззати ҳисории сохтаи пиромнт

ایزد از عزّت حصاری ساخته پیرامَنَت

Бахту давлати кўтўолу посбони он ҳисор

بخت و دولت‌ کوتْوال و پاسبان آن حصار

Модҳт бо хотирӣ чун оташу табъӣ чу об

مادحت با خاطری چون آتش و طبعی چو آب

Бадсиголати боди паймоу ҳасудати хоксор

بدسگالت باد پیما و حسودت خاکسار

Бар ту фаррухи рӯзгори иду айёми хазон

بر تو فرخ روزگار عید و ایام خزان

Ваз батон қанди лаби айвони ту чун Қандаҳор

وز بتان قند لب ایوان تو چون قندهار