Аз баҳр вафодорӣ омад бар ман ёр
از بهر وفاداری آمد بر من یار
Шуд сохта аз омадани ёри марои кор
شد ساخته از آمدن یار مرا کار
Беҳтар чаҳ буд зи он ки буд дӯсти вФоҷўӣ
بهتر چه بود ز آن که بود دوست وفاجوی
Хуштар чаҳ буд зи ин ки буд ёри вафодор
خوشتر چه بود ز این که بود یار وفادار
Бо дидан ӯ нектар имрӯзи ман аз дай
با دیدن او نیکتر امروز من از دی
Бо суҳбат ӯ нектар имсоли ман аз пор
با صحبت او نیکتر امسال من از پار
Аз бурдани хории дили ман боркшидст
از بردن خواری دل من بارکشیدست
Зини пас набарди хорӣу зин пас накушуд бор
زین پس نبرد خواری و زین پس نکشد بار
Тимор басӣ хӯрдам ва як чанд хӯрам май
تیمار بسی خوردم و یک چند خورم می
Омад гуҳ май хӯрдан ва шуд мавсими тимор
آمد گه می خوردن و شد موسم تیمار
Шодӣ кунам ва бода хӯрам зонка ниҳодам
شادی کنم و باده خورم زانکه نهادم
Ду лаб ба лаби нозуки он лаъибати Фархор
دو لب به لب نازک آن لعبت فرخار
Чун нест дилами шод ба дидори длором
چون نیست دلم شاد به دیدار دلارام
Бар хасм кунам рози дили хеши падедор
بر خصم کنم راز دل خویش پدیدار
Хоҳам ки ба дасти бути ман нола кунад зер
خواهم که به دست بت من ناله کند زیر
То хасми ман аз ҳасрати он нола кунад зор
تا خصم من از حسرت آن ناله کند زار
Гар неъмат бисёр маро ҳаст зи дилбар
گر نعمت بسیار مرا هست ز دلبر
Дидори худованд ба аз неъмат бисёр
دیدار خداوند به از نعمت بسیار
Хуршеди мҳомди фалаки ҷӯади Муҳамад
خورشید محامد فلک جود محمد
Садрӣ ки суханро ба карам ҳаст харидор
صدری که سخن را به کرم هست خریدار
Бо ҳишмат ва аз муҳташамони беҳтару меҳтар
با حشمت و از محتشمان بهتر و مهتر
Номовар ва бар номварони Сайиду солор
نامآور و بر ناموران سید و سالار
Гӯйанд зи бедории давлат буд иқбол
گویند ز بیداری دولت بود اقبال
Мқбл буд ӯ солу ма аз давлати бедор
مُقبِل بود او سال و مه از دولت بیدار
Аз ғояти сангу караму ҳалам ки ӯ рост
از غایت سنگ و کرم و حلم که او راست
Оҳистаи намоянд бар ӯ ҳамчуи сбкбор
آهسته نمایند بر او همچو سبکبار
Чўнонкаҳ бинозад падар аз дидани фарзанд
چونانکه بنازد پدر از دیدن فرزند
Нозиндау хуррам буд аз дидани аҳрор
نازنده و خرم بود از دیدن احرار
Андари хираду дониш аз ӯ хоҳ ва аз ӯ пресс
اندر خرد و دانش از او خواه و از او پرس
Ҳар лафзи муаммо ки буд мушкилу душвор
هر لفظ معمّا که بود مشکل و دشوار
Аз уммати пайғамбари мхторгзидст
از امت پیغمبر مختارگزیدست
Чўнонкаҳи зи халқи уммати пайғамбари мухтор
چونانکه ز خلق امت پیغمبر مختار
Як душман ӯро ба ҷаҳон зинда набинам
یک دشمن او را به جهان زنده نبینم
Рафтанд ба як навбат ва марданд ба як бор
رفتند به یک نوبت و مردند به یک بار
Дар ҷинати фирдавс мақар ёбад фардо
در جنت فردوس مقر یابد فردا
Онро ки бар хештан имрӯз диҳад бор
آن را که بر خویشتن امروز دهد بار
Ҳар гуҳ ки кунад ҳиммат ӯ қасди масоҳат
هر گه که کند همت او قصد مَساحت
Берун шавад аз доираи гунбади даввор
بیرون شود از دایرهٔ گنبد دوار
Ҳукми азалии давлату бахташ абадӣ кард
حکم ازلی دولت و بختش ابدی کرد
Бахти абадиро набӯд ғояту миқдор
بخت ابدی را نبود غایت و مقدار
Аз дидан ӯ зинда шавад ҳуш ба дониш
از دیدن او زنده شود هوش به دانش
Вази хизмат ӯ тоза шавад табъ ба кирдор
وز خدمت او تازه شود طبع به کردار
Чизе ки аз он ҳуши туу бахти ту тоза аст
چیزی که از آن هوش تو و بخت تو تازه است
Дар ҳуши ҳамепарвар ва дар табъи ҳамеи дор
در هوش همی پرور و در طبع همی دار
Андари ҷигари душман ӯ нор фитода аст
اندر جگر دشمن او نار فتاده است
Бо нори ҷигарсӯзи куҷо суд кунад кор
با نار جگرسوز کجا سود کند کار
Аз душману динори ҳаме бок надорад
از دشمن و دینار همی باک ندارد
Зонаст рухи душман ӯ зард чу динор
زان است رخ دشمن او زرد چو دینار
эй он ки ту дар ёфтан ганҷи барии ранҷ
ای آن که تو در یافتن گنج بری رنج
Дар хизмат ӯ ранҷ бару ганҷи падеди ор
در خدمت او رنج بر و گنج پدید آر
Боқӣ буд ин неъмату дигари ҳамаи фонӣ
باقی بود این نعمت و دیگر همه فانی
Осон буд ин хизмату дигари ҳамаи душвор
آسان بود این خدمت و دیگر همه دشوار
Пайкори ҷаҳон бо ман ва бо ҳиммат ӯ гӯй
پیکار جهان با من و با همت او گوی
Каз ҳиммат ӯ тира шавад пайкари пайкор
کز همت او تیره شود پیکر پیکار
Он ҳиммати тобанда ки монандаи хуршед
آن همت تابنده که مانندهٔ خورشید
Тобанда буд бар фалак бар шудаи ҳамвор
تابنده بود بر فلک بر شده هموار
Бахшоишу бахшиш будаш одату сират
بخشایش و بخشش بودش عادت و سیرت
Бахшад ба ҳамаи ҳол ва бибахшоед ночор
بخشد به همه حال و ببخشاید ناچار
Дар фазлу бузургяши ҳаме хира бимонад
در فضل و بزرگیش همی خیره بماند
Ҳам донси донанда ва ҳам бинси нзор
هم دانس داننده و هم بینس نظار
Нозӣ ки на ӯ бахшаду фахрӣ ки на ӯрост
نازی که نه او بخشد و فخری که نه اوراست
Он ноз буд меҳнат ва он фахр буд ор
آن ناز بود محنت و آن فخر بود عار
эй каъбаи фазлу ҳунару қиблаи омол
ای کعبهٔ فضل و هنر و قبلهٔ آمال
эй чашмаи ҷӯади вкрму Сайиди аҳрор
ای چشمهٔ جود وکرم و سید احرار
Дар иди дил афрӯз барон коми дили хеш
در عید دل افروز بران کام دل خویش
Бишинав сухани вкоми дили хеши ту бгзор
بشنو سخن وکام دل خویش تو بگزار
Гар хасм ту дорад илми бахт ба Айюқ
گر خصم تو دارد علم بخت به عیوق
Бахту илми хасми зи Айюқи фурӯди ор
بخت و علم خصم ز عیوق فرود آر
Вари ҷинат фирдавс надидӣ ба ҳақиқат
ور جنت فردوس ندیدی به حقیقت
Бингар ту бад-ӣни сафаи оростаи дидор
بنگر تو بدین صُفّهٔ آراسته دیدار
Бозори тараби тизкну бода ба кафи гир
بازار طرب تیزکن و باده به کف گیر
Вази бандаи мъзии ғазалии хоҳ ба бозор
وز بنده معزی غزلی خواه به بازار
Он банда ки хоки паии асбон ту дорад
آن بنده که خاک پی اسبان تو دارد
Дар қадари писандидатар аз таблаи аттор
در قدر پسندیدهتر از طَبلهٔ عطار
Он банда ки дар боғи қабули ту дарахтӣ аст
آن بنده که در باغ قبول تو درختی است
Меҳр ту бирав шоху қабул ту бирав бор
مهر تو برو شاخ و قبول تو برو بار
Дар хизмати ту бар шуъаро ёфта мерай
در خدمت تو بر شُعرا یافته میری
Аз ростии оростаи вази оз бе озор
از راستی آراسته وز آز بیآزار
Дар хонаи зи ту барда ба харвори атоҳо
در خانه ز تو برده به خروار عطاها
Девони саноҳои ту оварда ба харвор
دیوان ثناهای تو آورده به خروار
Ҳргаҳ ки зи мадҳ ту азизаст мъзӣ
هرگهکه ز مدح تو عزیزست معزّی
Ҳаргиз нашавад оҷиз ва ҳаргиз нашавад хор
هرگز نشود عاجز و هرگز نشود خوار
Иқбол бар ӯ фитна шуду бахт бар ӯ вақф
اقبال بر او فتنه شد و بخت بر او وَقْف
Чун роҳ намӯдаш сӯии даргоҳи ту ҷаббор
چون راه نمودش سوی درگاه تو جبار
То пер ва ҷавонаст ва заъифасту ҳнрўр
تا پیر و جوان است و ضعیف است و هنرور
То хирад ва бузургаст ва мутӣъаст вгнаҳи кор
تا خرد و بزرگ است و مطیع است وگنهکار
То лола буд бар збркўаҳ чу шингарф
تا لاله بود بر زبرکوه چو شَنگَرف
То сабза буд бар зибри дашт чу зангор
تا سبزه بود بر زبر دشت چو زنگار
Бо фаррухӣу рӯзбеҳаи боди муборак
با فرّخی و روزبهه باد مبارک
Наврӯзи туу иди ту дар озару озор
نوروز تو و عید تو در آذر و آذار
Май гиру тараби созу дили афрӯзу сарафроз
میگیر و طرب ساز و دل افروز و سرافراز
Аз дидани ёрӣ ки Рахш ҳаст чу гулзор
از دیدن یاری که رخش هست چو گلزار
Ин шеъри муҷобот ҳакимӣаст ки гуфтааст :
این شعر مجابات حکیمی است کهگفته است:
( эй дили ту чаҳ гӯйӣ ки замин ёд кунад ёр )
(ای دل تو چهگوییکه زمین یاد کند یار)
Тартиб нигаҳ дошт мъзӣ ба қўоФӣ
ترتیب نگه داشت معزّی به قوافی
Аз фари туу давлати султони ҷаҳондор
از فر تو و دولت سلطان جهاندار