эй тозатар аз брки гули тоза ба бар бар

ای تازه‌ تر از برک گل تازه به بر بر

Парвардаи туро хозини фирдавс ба бар бар

پرورده تو را خازن فردوس به بَر بر

Унноби шукри бори ту ҳргаҳ ки бихандад

عناب شکر بار تو هرگه‌ که بخندد

Шояд ки биханданд ба уннобу шукр бар

شاید که بخندند به عناب و شکر بر

Дар сими ҳаҷари дорӣ ва бар моҳи чилипо

در سیم حَجَر داری و بر ماه چلیپا

Моҳи ту ба зери андару симат ба зибр бар

ماه تو به زیر اندر و سیمت به زبر بر

Зин рӯй ҳама бӯса диҳанд эй бути ма рӯй

زین روی همه بوسه دهند ای بت مه‌روی

Рҳбон ба чилипо бирав ҳоҷӣ ба ҳаҷар бар

رهبان به چلیپا برو حاجی به حجر بر

Дар сояи зулфи ту сипоҳи ҳабашу занг

در سایهٔ زلف تو سپاه حَبَش و زنگ

Буданд аз он ҷодӯии Бобул ба ҳазар бар

بودند از آن جادوی بابل به حذر بر

Гаштанди ҳазимати магар акнӯн ки фитоданд

گشتند هزیمت مگر اکنون که فتادند

Монанди ҳазимат задагон як ба дигар бар

مانند هزیمت‌زدگان یک به دگر بر

Бар лўлўи хўшоби з ёқӯт задӣ қуфл

بر لولو خوشاب ز یاقوت زدی قفل

Вази ғолия занҷир наҳодӣ ба қамар бар

وز غالیه زنجیر نهادی به قمر بر

Мапаснд ки доранд маро дар ғами ҳиҷрон

مپسند که دارند مرا در غم هجران

Қуфли туу занҷири ту чун ҳалқа ба дар бар

قفل تو و زنجیر تو چون حلقه به در بر

Бастии камару роҳи сафар пеш гирифтӣ

بستی‌ کمر و راه سفر پیش گرفتی

Беш аз сафар туаст дили ман ба сафар бар

بیش از سفر توست دل من به سفر بر

Ҷисмам ба камар монаду чашмам ба ду кавкаб

جسمم به‌کمر مانَدْ و چشمم به دو کوکب

Кавкаб ба камар бар зада чун сим ба зар бар

کوکب به‌ کمر بر زده چون سیم به زر بر

эй коши тўрои ҷисми мнстӣ ба миён бар

ای‌کاش تورا جسم منستی به میان بر

Ваии коши туро чашми мнстӣ ба камар бар

وی‌ کاش تو را چشم منستی به‌ کمر بر

То чанд нуҳуми биҳдаҳи андари сафи ушшоқ

تا چند نهم بیهده اندر صف عشاق

Аз ҳасрати ту доғи ҷудоӣ ба ҷигар бар

از حسرت تو داغ جدایی به جگر بر

Гар бахт шавад ёри нуҳум дар сафи аҳрор

گر بخت شود یار نهم در صف اَحْرار

Аз давлати тоҷи аломрои тоҷ ба сар бар

از دولت تاج‌الامرا تاج به سر بر

Хусрави ҳабашии шамси мъолӣ ки зи расмаш

خسرو حَبَشی شمس معالی که ز رسمش

Тўқиъ мъолӣаст ба маншури ҳунар бар

توقیع معالی است به منشور هنر بر

Шоҳӣ ки бар ӯ фатҳу зафари фитнаи шдстнд

شاهی‌ که بر او فتح و ظفر فتنه شدستند

Чун шиъау суннӣ ба алӣ ва ба умр бар

چون شیعه و سنّی به‌ علیّ و به عمر بر

Он гавҳари рухшанда бар он пайкари теғаш

آن‌گوهر رخشنده بر آن پیکر تیغش

Борон шабонааст Тогое ба Хизр бар

باران شبانه است توگویی به خَضَر بر

Бо давлат ъолиш мадораст ҷаҳон ро

با دولت عالیش مدارست جهان را

Чндонкаҳ мадораст ҷаҳонро ба мдр бар

چندانکه مدارست جهان را به مَدر بر

Ҳргаҳ ки шавад сурх ба хӯни дили аъдо

هرگه‌ که شود سرخ به خون دل اعدا

Гӯйӣ ки шуд омехтаи борон ба шарар бар

گویی‌که شد آمیخته باران به شرر بر

Он шҳргшоиии ту ки бо шарҳи футуҳат

آن شهرگشایی تو که با شرح فتوحت

Шарт аст кашӣдан хати нисён ба смр бар

شرط است‌ کشیدن خط نسیان به سَمَر بر

Дар маъракагар пеш ту оянд ҷаҳонӣ

در معرکه‌ گر پیش تو آیند جهانی

Бо теғи ту ҷон ҳама бошад ба хатар бар

با تیغ تو جان همه باشد به خطر بر

Гӯйанд қазоу қадар аз чашм ниҳон аст

گویند قضا و قدر از چشم نهان است

Ҳаст ин хабар вткиаҳ набошад ба хабар бар

هست این خبر وتکیه نباشد به خبر بر

Гӯи хези вббини дасти ту бар қабзаи шамшер

گو خیز وببین دست تو بر قبضه شمشیر

Он кас ки надидаст қазоро ба қадар бар

آن‌ کس‌ که ندیدست قضا را به قدر بر

Кини ту бар аъдои ту мшӣўм тар омад

کین تو بر اعدای تو مشئوم‌ تر آمد

Аз тохтани рустами скзӣ ба писар бар

از تاختن رستم سکزی به پسر بر

Меҳри ту бар аҳбоби ту фархунда тар омад

مهر تو بر اَحباب تو فرخنده‌ تر آمد

Аз перҳани Юсуфи мисрӣ ба падар бар

از پیرهنِ یوسفِ مصری به پدر بر

Гар баҳру ҷабалро караму ҳалами ту будӣ

گر بحر و جبل را کرم و حلم تو بودی

Аз сангу садаф банд набӯдӣ ба гуҳар бар

از سنگ و صدف بند نبودی به‌ گهر بر

Вар зонка бадӣ чун ту шафиъӣ ба қиёмат

ور زانکه بدی چون تو شفیعی به قیامت

Молики бздии қуфл ба дарҳои сқр бар

مالک بزدی قفل به درهای سقر بر

Омад маи Нитсаон ва дар ин моҳ аҷаб нест

آمد مه نیسان و در این ماه عجب نیست

Гар фахр кунад боғ ба айвону трр бар

گر فخر کند باغ به ایوان و طرر بر

Шуд абри сахии дасту ҳамаи лؤлؤи хўшоб

شد ابر سَخی دست و همه لؤلؤ خوشاب

Аз баҳр баровард ва пароканд ба бар бар

از بحر برآورد و پراکند به بر بر

Бар Настарану гул ба нафири омадаи булбул

بر نسترن و گل به نفیر آمده بلبل

Каз Настарану гули нФроид ба нафар бар

کز نسترن و گل نفرآید به نفر بر

Кебекони вшқи пӯши зи баси лола ки хӯрданд

کبکان وشق پوش ز بس لاله که خوردند

Минқори ҳамаи гашти ақиқӣ ба камар бар

منقار همه‌ گشت عقیقی به‌ کمر بر

Аз хок баровард мтри ганҷ наоне

از خاک برآورد مطر گنج نهانی

Кардӣ магар аз ҷӯади муваккил ба мтр бар

کردی مگر از جود موکل به مطر بر

эй бори худоӣ ки дар авсофи мъолит

ای بار خدایی که در اوصاف معالیت

Товон набӯд назми маъонӣ ба фикр бар

تاوان نبود نظم معانی به فَکَر بر

Бар нақши мдиҳи ту ҳамаи солаи мъзӣ

بر نقش مدیح تو همه ساله معزی

Чирааст чу наққош бар ашколу сувар бар

چیره است چو نقاش بر اشکال و صُوَر بر

Мўлъ шудаи бргФтни шкртўи шабу рӯз

مًولع شده برگفتن شکرتو شب و روز

Ҷўни обиди бедор ба тасбеҳи саҳар бар

چون عابد بیدار به تسبیح سحر بر

Як чанд ба даргоҳ ту бархест ки бошад

یک چند به درگاه تو برخاست‌ که باشد

Омӯхта чун оҳӯии даштӣ ба шимур бар

آموخته چون آهوی دشتی به شمر بر

Лекин чу ҳамеи дздхру рахти шиносад

لیکن چو همی دزدخر و رخت شناسد

Тарсид дар ин роҳ наад рахт ба хар бар

ترسید در این راه نهد رخت به خر بر

То чархи зи ёқӯту дрр дар маи Нитсаон

تا چرخ ز یاقوت و دُرر در مه نیسان

Ҳар солаи ҳамеи мурсалаи бандад ба шаҷар бар

هر ساله همی مُرسَله بندد به شجر بر

Қадари ту чунон бод ки хоки қидмат ро

قدر تو چنان باد که خاک قدمت را

Тафзил наад чарх ба ёқӯту дрр бар

تفضیل نهد چرخ به یاقوت و درر بر

Дар малики туро бар аи марои боди тақаддум

در ملک تو را بر اُ‌مرا باد تقدم

То ҳаст тақаддуми зи муҳаррам ба сифр бар

تا هست تقدم ز محرم به صفر بر

Пайвастаи бмоноди туро умру ҷавонӣ

پیوسته بماناد تو را عمر و جوانی

То умр ва ҷавонӣ набӯд ҷуз ба гузар бар

تا عمر و جوانی نبود جز به‌گذر بر

Ҳар рӯзи туро нави зафарии бод ва ту ҳар шаб

هر روز تو را نو ظفری باد و تو هر شب

Нӯшида май лаъли мрўқ ба зафар бар

نوشیده می لعل مُرَوّق به ظفر بر

Рӯзати ҳамаи наврӯзи зхўбони дили афрӯз

روزت همه نوروز زخوبان دل افروز

Ҳуряти ббрбри чўгли тоза ба бар бар

حوریت ببربر چوگل تازه به بر بر

Шеърият фиристод бдонгўнаҳ ки гуфтанд :

شعریت فرستاد بدانگونه که گفتند:

« наврӯз фароз омаду идаш ба асар бар »

«نوروز فراز آمد و عیدش به اثر بر»