Аз рояти Мансури ту эй хусрави Мансур

از رایت منصور تو ای خسرو منصور

Бар чархи ҳаме фахр кунад шаҳри ншобўр

بر چرخ همی فخر کند شهر نشابور

Шопӯр банно кард ншобўр ва туро ҳаст

شاپور بنا کرد نشابور و تو را هست

Сад мейри ҷаҳонгири баҳри шаҳр чу шопӯр

صد میر جهانگیر بهر شهر چو شاپور

Дар даҳри зи осор ту фахраст алии алФхр

در دهر ز آثار تو فخرست علی‌الْفخر

Дар малик ба иқбол ту нураст алии алнўр

در ملک به اقبال تو نورست علی‌النُّور

Ҳар вақт ки дар базми ту назора кунад чарх

هر وقت‌که در بزم تو نَظّاره‌ کند چرخ

Сайёра барафшонад агар бошад дастур

سیاره برافشاند اگر باشد دستور

Хуршеди ҷаҳонии туу ҳргаҳ ки битобӣ

خورشید جهانی تو و هرگه که بتابی

Дар машриқу мағриб буд осори ту машҳур

در مشرق و مغرب بود آثار تو مشهور

То ту зи Ироқи омадае сӯии хуросон

تا تو ز عراق آمده‌ای سوی خراسان

Дар фатҳи барафроштае рояти Мансур

در فتح برافراشته‌ای رایت منصور

Сад ноӣраҳ будаст зошўби ту дар ҳинд

صد نائره بودست زآشوب تو در هند

Сдсоъқаҳ будаст зосиби ту дар тавр

صدصاعقه بودست زآسیب تو در طور

Аз бими далерону саворони ту рафта аст

از بیم دلیران و سواران تو رفته است

Ҳуш аз сари чиполу равон аз тани фағфур

هوش از سر چیپال و روان از تن فغفور

Марҳӯм шуд он кас ки шуд аз адли ту маҳрӯм

مرحوم شد آن‌کس‌که شد از عدل تو محروم

Ранҷур шуд он кас ки шуд аз пеши ту маҳҷӯр

رنجور شد آن‌کس‌ که شد از پیش تو مهجور

Ширӣ ки мухолиф шуду бозӣ ки ҳавои ҷуст

شیری که مخالف شد و بازی که هوا جست

Он шер чу рӯбаҳ шуд ва он боз чу ъсФўр

آن شیر چو روبه شد و آن باز چو عصفور

Як бораи нигаҳдори туе дайни ҳудо ро

یک باره نگهدار تویی دین هُدی را

Бошад зи паии дайни ҳудои саъии ту мшкўр

باشد ز پی دین هُدی سعی تو مشکور

Осоиши ислом дар онаст ки имсол

آسایش اسلام در آن است که امسال

Гардад дили куффори зи шамшери ту ранҷур

گردد دل کفّار ز شمشیر تو رنجور

Аз ҳайбати разми ту буд ҳавли қиёмат

از هیبت رزم تو بود هول قیامت

Вази наъраи кӯси ту буд машғалаи сувар

وز نعرهٔ ‌کوس تو بود مَشْغلهٔ صور

Гурз ту шавад ғолибу рҳбонони мағлуб

گُرز تو شود غالب و رُهْبانان مغلوب

Теғ ту шавад қоҳиру қсисони мақҳур

تیغ تو شود قاهر و قِسّیسان مقهور

Арҷу ки ба иқболи ту ин фатҳ барояд

اَرْجو که به اقبال تو این فتح برآید

То кофар маҳзун шаваду муъмини масрур

تا کافر محزون شود و مؤمن مسرور

Дар фасли хазони ҳаркии з май бозкшди даст

در فصل خزان هرکه ز می بازکشد دست

Ҳар чанд наад узр надорандаш маъзӯр

هر چند نهد عذر ندارنْدَش معذور

Бас дайр намондаст ки аз ҷониби дарё

بس دیر نماندست که از جانب دریا

Абр ояду боради зи ҳавои лؤлؤи мансур

ابر آید و بارد ز هوا لؤلؤ منثور

Чун барф ба ҳам дар шудаи бинӣ ба ҳаво бар

چون برف به هم در شده بینی به هوا بر

Гӯйӣ ки бшўрид касе хонаи занбӯр

گویی که بشورید کسی خانهٔ زنبور

Зоғони з бар барфи фарози омада ҳар ҷо

زاغان ز بَرِ برف فراز آمده هر جا

Ҳамчун сипаҳи ҳиндӯ дар маъаади Ни кофур

همچون سپه هندو در مَعْدِ‌ن‌کافور

Вони гулбуни оростаи нокардаи қиморӣ

وآن گلبن آراسته ناکرده قماری

Аз ҷомаи бараҳна шуда чун мардуми мқмўр

از جامه برهنه شده چون مردم مَقْمور

Мҳрўр тавон кард ба бодаи тани мартӯб

محرور توان کرد به باده تن مرطوب

Як роҳ ки мартӯб шуд ин олами мҳрўр

یک راه که مرطوب شد این عالم محرور

Ҳастанд рузони душмани перони харобот

هستند رزان دشمن پیران خرابات

Аз бас ки здстнди лагад бар сари ангур

از بس‌که زدستند لگد بر سر انگور

эй шоҳи дарин фасли шароб аз кафи он хоҳ

ای شاه درین فصل شراب از کف آن خواه

Кови фитнаи длҳости бадви наргиси махмур

کاو فتنهٔ دلهاست بدو نرگس مخمور

Аз чархи ҳамеи дасти туро бӯса диҳад моҳ

از چرخ همی دست تو را بوسه دهد ماه

Вази хулди ҳамеи бахти туро мужда диҳад ҳур

وز خلد همی بخت تو را مژده دهد حور

Холӣ насазад маҷлисат аз ҷом дар ин вақт

خالی نسزد مجلست از جام در این وقت

Вази таблу неу чангу дафу барбату танбур

وز طبل و نی و چنگ و دف و بربط و تنبور

То малик ҷаҳонаст ҷаҳондори ту бодӣ

تا ملک جهان است جهاندار تو بادی

Мейрони ҷаҳони ҷумла ба амрат шудаи моءи мӯр

میران جهان جملهٔ به امرت شده ماء‌مور

Фолати ҳамаи фархундау рӯзати ҳамаи маймун

فالت همه فرخنده و روزت همه میمون

Некӣ ба ту наздику зи ту чашм бидон давр

نیکی به تو نزدیک و ز تو چشم بدان دور