Ҳаме ҷӯям нигориро ки дорам чун дилу ҷонаш

همی جویم نگاری را که دارم چون دل و جانش

Ҳаме хоҳам ки як соъати тавонам дидани осонаш

همی خواهم که یک ساعت توانم دیدن آسانش

Агар паймон кунад бо ман манам дар хати паймонаш

اگر پیمان کند با من منم در خط پیمانش

Вагар фармон диҳад бар ман манам дар банди фурмонаш

وگر فرمان دهد بر من منم در بند فرمانش

Ниҳоди андари серуми абрӣ ки пайдо нест боронаш

نهاد اندر سرم ابری که پیدا نیست بارانش

Ниҳоди андари дилами дардӣ ки пайдо нест дирамонаш

نهاد اندر دلم دردی که پیدا نیست درمانش

Чу васлаши ман ҳаме хоҳам чаҳ гирдами гирди ҳиҷронаш

چو وصلش من همی خواهم چه گردم‌ گرد هجرانش

Ки пидогшти пинҳонами зи баси пайдоу пинҳонаш

که پیداگشت پنهانم ز بس پیدا و پنهانش

Гули хандони ҳамеи байнами шукуфтаи дрглстонш

گل خندان همی بینم شکفته درگلستانش

Ҳамеша чашми ман гирён аз он гулҳои хандонаш

همیشه چشم من‌گریان از آن‌گلهای خندانش

Хамидаи ҳамчу чавгонаст зулфи анбари афшонаш

خمیده همچو چوگان است زلف عنبر افشانش

Дили мискини ман гӯйаст зери хами чавгонаш

دل مسکین من‌گوی است زیر خَمِّ چوگانش

Лабаш монандаи ӣ лаъласт ва марҷонаст дандонаш

لبش ماننده ی لعل‌است و مرجان‌است دندانش

Сиришками лаъл ва марҷон шуд зи ишқи лаълу мараҷонаш

سرشکم لعل‌ و مرجان شد ز عشق لعل و مرجانش

Гроидўн Юсуфаст он бут , манам дар чоҳ занадонаш

گرایدون یوسف است آن بت، منم در چاه زندانش

Вагар исоаст он дилбари манам бтриқу рҳбонш

وگر عیسی است آن دلبر منم بِطریق و رُهبانش

Наёрам хонд муҳимонаши зи баси кини фаровонаш

نیارم خواند مهمانش ز بس‌کین فراوانش

На низ аз ҳайбати хашмаши тавонам гашти муҳимонаш

نه نیز از هیبت خشمش توانم‌گشت مهمانش

Зъшқ ӯ ҳамеи печади дилам чун зулфи печонаш

زعشق او همی پیچد دلم چون زلف پیچانش

Магар роҳат диҳад рӯзии муайяни алмалики султонаш

مگر راحت دهد روزی معین‌الملک سلطانش

Сутӯдаи бўолмҳосни он ки аз анъому эҳсонаш

ستوده بوالمحاسن آن که از انعام و احسانش

Ҳаме хоҳанд диндорони бақои давлату ҷонаш

همی خواهند دینداران بقای دولت و جانش

Саодат чун яке равзааст ва бахт ӯст ризвонаш

سعادت چون یکی روضه است و بخت اوست رضوانش

Кифоят чун яке номааст ва ном ӯст унвонаш

کفایت چون یکی نامه است و نام اوست عنوانش

Дилаши гардун тўқиъаст ва бар ақласт давронаш

دلش گردون توقیع است و بر عقل است دورانش

Сазовораст агар гардан наад гардуни гирдонаш

سزاوارست اگر گردن نهد گردون گردانش

Аз он дасти равони бахшиши взони теғ чу събонш

از آن دست روان بخشش وزآن تیغ چو ثعبانش

Ҳаме нашиносам аз исо ва аз Мӯсои умронаш

همی نشناسم از عیسی و از موسی عمرانش

зи қадару ҳиммати олӣ чунон хоҳад шуд айвонаш

ز قدر و همت عالی چنان خواهد شد ایوانش

Ки марди фалсафӣ дар васф нашносад зкиўонш

که مرد فلسفی در وصف نشناسد زکیوانش

Чу теғи андар ямин гирад қадар хонам ба майдонаш

چو تیغ اندر یمین‌ گیرد قدر خوانم به میدانش

Чўклки андар бенон гирад қазо хонам ба айвонаш

چوکلک اندر بنان‌گیرد قضا خوانم به ایوانش

Ки ёрад хонд чўнинш ки ёрад гуфт чунонаш

که یارد خواند چونینش که یارد گفت چونانش

Чу шамшодаст пӯлодаш чу санҷобаст дандонаш

چو شمشادست پولادش چو سنجاب‌است دندانش

Касе кандар хилоф ӯ муқарари гашти хизлонаш

کسی‌ کاندر خلاف او مقرر گشت خذلانش

Бидон хизлон раво бошад ки хонам номусулмонаш

بدان خذلان روا باشد که خوانم نامسلمانش

Чу баҳраст ӯ ба ҷӯади андари мабодои ҳиҷи пойонаш

چو بحرست او به‌جود اندر مبادا هیچ پایانش

Чу бадараст ӯ ба садри андари мабодои ҳеҷ нақсонаш

چو بدرست او به صدر اندر مبادا هیچ نقصانش

Ба шодии боди ҷовидони ду пайғамбари ду барраонаш

به شادی باد جاویدان دو پیغمبر دو برهانش

Бақоу умри Хизраши боду фармони салимонаш

بقا و عمر خضرش باد و فرمان سلیمانش

Ҳумоюну мубораки боди иди рӯзаи доронаш

همایون و مبارک باد عید روزه‌ دارانش

Чу иди рӯзаи доронаши мубораки боди қурбонаш

چو عید روزه دارانش مبارک باد قربانش