Рӯзии ҳамеи гузаштами ҷузвии ғазал ба каф

روزی همی گذشتم جُزوی غزل به کف

Дидам яке ғизоли хиромони миёни саф

دیدم یکی غزالِ خرامان میان صف

Бо ҳамРаҳон хеш ба нхос хона рафт

با همرهان خویش به نخّاس خانه رفت

Нхос боз кард якояк дар ғрФ

نخاس باز کرد یکایک در غُرَف

Шоири миёни шореъу турфа ба ғурфа бар

شاعر میان شارع و طرفه به غرفه بر

ӯ тофтаи зи хӯбӣ ва ман тофтаи зи туф

او تافته ز خوبی و من تافته ز تف

ӯ дар миёни ҳала ва ман дар миёни хок

او در میان حُلّه و من در میان خاک

Ман баргирифтаи дафтар ва ӯ баргирифтаи даф

من برگرفته دفتر و او برگرفته دف

Қолати азои ҷлсти вобсрти ФонсрФ

قالت‌ اِذا جَلَست‌َ وابصَرت‌ فَاَنصَرِف

Ман лами икни ?лаи самании мари вонсрФ

مَن‌ لَم‌ یَکُن لَهُ ثَمَنی مرَّ وَاِنصَرف

Як соъати истодам ва кардам бадви нигоҳ

یک ساعت ایستادم و کردم بدو نگاه

Фолҷсми қади трҳлу алқлби қади вақф

فَالجسم قَد تَرَّحل و القلب قَد وَقَف‌

Чун васфи он всиФти зебои нигоштам

چون وصف آن وصیفت زیبا نگاشتم

Лами ибқи фии алқтиъаҳи васфи алзии васф

لَم‌ یَبق‌َ فی‌ القَطیعَهِٔ وَصف‌ الّذی وَصَف

Бози омадам ба хона танам гашта чун камон

باز آمدم به خانه تنم‌ گشته چون کمان

Тири фироқро шудаи ҷону танами ҳадаф

تیر فراق را شده جان و تنم هدف

Ёқӯб гуфт ё асФӣ аз ғами фироқ

یعقوب‌ گفت یا اَسَفی از غم فراق

Ман низ аз фироқ ҳаме гуфтам алосФ

من نیز از فراق همی‌ گفتم اَلاَسَف

То кӣ ман аз билоди хуросони балои кашам

تا کی من از بلاد خراسان بلا کشم

Ин омад аз билоди хуросони маро ба каф

این آمد از بلاد خراسان مرا به‌ کف

Дар хизмати рикоб ту оем сӯии Ироқ

در خدمت رکاب تو آیم سوی عراق

ё сидолъроқин эй маликро шараф

یا سیدالعراقین ای ملک را شرف

ё муфаххари алкФоаҳи абои саъди алзӣ

یا مَفخَرَ الکُفاهِٔ اَبا سَعدِ اَلّذی

Мадҳи алмуваҳидини ?лаи лӣси ихтлФ

مَدحُ الْمُوَحِّدین لَهُ لَیسَ یَختَلَف

Омад убайди шоҳи ҷаҳони ҷавҳари убайд

آمد عبید شاه جهان جوهر عبید

Омад халафи пимбрбои ҷавҳари халаф

آمد خلف پیمبربا جوهر خلف

То маҳшар аз ту тоза буд ҷоҳ ҳар ақаб

تا محشر از تو تازه بود جاه هر عقب

То одам аз ту шод буд ҷон ҳар салаф

تا آدم از تو شاد بود جان هر سلف

Рояти ҳамаи каромату роҳати ҳамаи карам

رایت همه‌ کرامت و راهت همه‌ کرم

Васфати ҳамаи латофату васлати ҳамаи лутф

وصفت همه لطافت و وصلت همه لطف

Гиранд олимони зи мақомоти ту сабақ

گیرند عالمان ز مقاماتِ تو سبق

Хонанд фозилони зи мақолот ту натуф

خوانند فاضلان ز مقالات تو نتف

Аз ҷӯад туаст номаи арзоқро нкт

از جود توست نامهٔ ارزاق را نُکَت

Ваз халқ туаст дафтари ахлоқро тараф

وز خُلق توست دفتر اخلاق را طُرَف

Софӣ буд тариқати адли ту аз фасод

صافی بود طریقت عدل تو از فساد

Холӣ буд ҳақиқати ҷоҳи ту аз слФ

خالی بود حقیقت جاه تو از صَلَف

эй меҳтарӣ ки аз рухи зангии шаби сиёҳ

ای مهتری که از رخ زنگی شب سیاه

Нӯки синон ту бирабоед ҳамеи клФ

نوک سنان تو برباید همی‌ کَلَف

Ҷони аду ба ваҳми буруноварӣ зи тан

جان عدو به وهم برون آوری ز تن

Чун бачаро зи байза бурун оварад кашф

چون بچه را ز بیضه برون آورد کشف

Ҷони шараф ба хизмат ту пуед аз улувва

جان شرف به خدمت تو پوید از علوّ

Гар боди ҳиммати ту ҷаҳд бар тани шараф

گر باد همت تو جهد بر تن شرف

Ғаввос давлатасту саодат чу гавҳараст

غوّاص دولت است و سعادت چو گوهرست

Дасти ту баҳру моҳии заррин дар ӯ садаф

دست تو بحر و ماهی زرین در او صدف

Савганди мард чун ба ҳамаи мамлакат буд

سوگند مرد چون به همه مملکت بود

Он мардро ба мадҳи ту воҷиб кунад ҳлФ

آن مرد را به مدح تو واجب‌کند حَلَف

Дарё ки мавҷ ва каф занад андари ҷаҳони туе

دریا که موج و کف زند اندر جهان تویی

Родят ҳаст мавҷ ва бузургят ҳаст каф

رادیت هست موج و بزرگیت هست‌کف

Онҷо ки ҷӯад туаст чаҳ бошад сахои баҳр

آنجا که جود توست چه باشد سخای بحر

Фарқӣ буд зи рФрФу фирдавс то зрФ

فرقی بود ز رفرف و فردوس تا زرف

Бо рои ту ситора ва бо бахти ту сипеҳр

با رای‌ تو ستاره و با بخت تو سپهر

Чун лаъл бо шабаҳаст ва чу фирӯза бо хзФ

چون لعل با شبه است و چو فیروزه با خزف

Ҳарчанд зи осмони шараф арш бартараст

هرچند ز آسمان شرف عرش برترست

Бигузашта ройу ҳиммату бахти ту зон шараф

بگذشته رای و همت و بخت تو زان شرف

Ҳар чанд нест табъи ту бар халқи мстхФ

هر چند نیست طبع تو بر خلق مُستَخِف

Шуд даҳри мстхФу ҳасуди ту мстхФ

شد دهر مُسْتَخِف و حسود تو مُسْتَخَف

Азли адуати доиму ъз вале мудом

عزل عدوت دائم و عزِّ ولی مدام

Он дидаи ҳоли хавфат ва ин дидаи ҳоли хФ

آن دیده حال خوفت و این دیده حال خف

Дар нома адуат навиштанд лни тнол

در نامهٔ عدوت‌ نوشتند لَن‌ تَنال

Бар хотам велят навиштанд лои тхФ

بر خاتم ولیت نوشتند لا تخف

Куфрони неъмати ту худованд кофарӣ аст

کفران نعمت تو خداوند کافری است

Неъмати ҳаромтар зи рбогрдду салаф

نعمت حرام‌تر ز رباگردد و سلف

Ман шукри неъмат ту кунам ё ваҳиди аср

من شکر نعمت تو کنم یا وحید عصر

То неъматами масӯн буду ҷоҳи мӯътариф

تا نعمتم مصون بود و جاه معترف

Бурҳонӣ аз шумори қадам буд пеши ту

برهانی از شمار قدم بود پیش تو

Машҳур буд ному нишонаши баҳри тараф

مشهور بود نام و نشانش بهر طرف

ӯ ғоибасту нойибу фарзанд ӯ манам

او غایب است و نایب و فرزند او منم

Ва овардаам зи хотири хеши аҳсани алтрФ

و آورده‌ام ز خاطر خویش احسن‌الطّرف

Ваон турфаи ҳам ба давлату иқбол ва ҷоҳ туаст

وان طرفه هم به دولت و اقبال و جاه توست

Болбдри иҳтдӣ ва ман албҳри иғтрФ

بالبدر یهتدی و من البحر یغترف

Фии хадамаи алтии қасдати фии змонно

فی خِدمَهٔ اَلتّی قَصدَت‌ فی زمانِنا

Қади қасри албъиди вболзнби аътрФ

قَد قَصّر البعیدُ وبالذنبِ اِعترف

Узрам қабул кун ки дилу ҷони ман раҳе

عذرم قبول کن که دل و جان من رهی

Ҳаст аз саноу шукру мдиҳи ту мؤтлФ

هست از ثنا و شکر و مدیح تو مؤتلف

Бояд марои қабули ту то муҳташам шавам

باید مرا قبول تو تا محتشم شوم

Хоҳам зи ту лутф ки ним толиби алаф

خواهم ز تو لَطَف‌ که نیم طالب علف

То ҷисмро зи рӯҳ буд табъи муътадил

تا جسم را ز روح بود طبع معتدل

То моҳро зи меҳр буд нури мхттФ

تا ماه را ز مهر بود نور مختطف

Ҳаргиз мабод модҳи ту ҷуз ки дар наҷот

هرگز مباد مادح تو جز که در نجات

Ҳаргиз мабод ҳосиди ту ҷуз ки дар талаф

هرگز مباد حاسد تو جز که در تلف

Фазли худоу раҳмат ӯ дошта ту ро

فضل خدا و رحمت او داشته تو را

Маъсӯм дар ҳимояту маҳфӯз дар кнФ

معصوم در حمایت و محفوظ در کنف