эй ёфта ислом ба иқболи ту равнақ

ای یافته اسلام به اقبال تو رونق

Аъдои ту бар ботилу аҳбоби ту бар ҳақ

اعدای تو بر باطل و احباب تو بر حق

Саъди фалаку Муҳамадати халқ замин аст

سعد فلک و مَحمِدَتِ خلق زمین است

Аз кунят ту муншаъиб аз номи ту муштақ

از کنیت تو مُنشعِب از نام تو مُشتق

Онии ту ки ҳар чанд биҷӯянд наёбанд

آنی تو که هر چند بجویند نیابند

Монанди ту андари ҳамаи офоқи муваффақ

مانند تو اندر همه آفاق موفق

То ҳашар ба иқбол ту ҳастанд муассир

تا حشر به اقبال تو هستند مؤثر

Ҳафт ахтари сайёраи барин гунбади азрақ

هفت اختر سیاره برین گنبد ازرق

Аз ҷнбри иқболи ту беруни набарди сар

از جنبر اقبال تو بیرون نبرد سر

Ҷузи хираи сару аблаҳу девонау аҳмақ

جز خیره‌سر و ابله و دیوانه و احمق

Донеи ту худованд ки даҳ понздаҳ сол аст

دانی تو خداوند که ده پانزده سال است

То назд бузургон суханам ҳаст муҳаққиқ

تا نزد بزرگان سخنم هست محقق

Зон қавми ним ман ки баранд аз паии динор

زان قوم نیم من که برند از پی دینار

Ашъори музаввар бар мамдуҳи мтўқ

اشعار مُزوّر بر ممدوح مطوّق

Аз ҳазрат агар даврам ҳастам ба ту наздик

از حضرت اگر دورم هستم به تو نزدیک

Зебад ки диҳии кори марои ҳишмату равнақ

زیبد که دهی کار مرا حشمت و رونق

Чун ҷон маро ҳаст ба мадҳи ту таъаллуқ

چون جان مرا هست به مدح تو تعلق

Мапаснд маро дар ғами марсуми муъаллақ

مپسند مرا در غم مرسوم معلق

Бар рӯй замини меҳтари мутлақи туе имрӯз

بر روی زمین مهتر مطلق تویی امروز

Марсуми ман итлоқ кун эй меҳтари мутлақ

مرسوم من اطلاق کن ای مهتر مطلق

Оҷиз шудам аз шукри ту ҳарчанд ки дар шеър

عاجز شدم از شکر تو هرچند که در شعر

Бо лафзи ҷрирстм ва бо табъи Фрздқ

با لفظ جریرستم و با طبع فرزدق

Ъзи туу айёми ту ҷовиди ҳамеи бод

عزّ تو و ایام تو جاوید همی باد

Дар фоидаи мустағриқ ва дар шукри мғрқ

در فایده مُسْتَغرق و در شکر مغرّق

Ларзанда чу зибқи дили аъдои ту аз бим

لرزنده چو زیْبَقْ دل اعدای تو از بیم

Вази гиряи ду чашмаши ҳама чун чашмаи зибқ

وز گریه دو چشمش همه چون چشمهٔ زیبق