Марои хаёли ту ҳар шаб диҳад умеди висол

مرا خیال تو هر شب دهد امید وصال

Хушо паёми висоли ту бар забони хаёл

خوشا پیام وصال تو بر زبان خیال

Миёни биму умеди андарам ки ҳаст маро

میان بیم و امید اندرم‌ که هست مرا

Ба рӯзи бими фироқ ва ба шаби умеди висол

به روز بیم فراق و به شب امید وصال

Умед ҳаст валикини вафо ҳаме нашавад

امید هست ولیکن وفا همی نشود

Ки ҳаст боғи висоли ту бедарахту ниҳол

که هست باغ وصال تو بی‌درخت و نهال

Марои збоғи висолат на буи монад ва на ранг

مرا زباغ وصالت نه بوی ماند و نه رنگ

Марои здоғи фироқат на ҳуш монад ва на ҳол

مرا زداغ فراقت نه هوش ماند و نه هال

Висоли об зулоласт пас чарост ҳаром

وصال آب زلال است پس چراست حرام

Фироқи бода талхаст пас чарост ҳалол

فراق بادهٔ تلخ است پس چراست حلال

Магар ба рухсати даҳри газоф кор шудаст

مگر به رخصت دهر گزاف کار شدست

Ҳалоли бодаи талху ҳароми оби зулол

حلال بادهٔ تلخ و حرام آب زلال

Туро гиромӣ чун дидаи доштами ҳамаи рӯз

تو را گرامی چون دیده داشتم همه روز

Канори ман ватан хеш доштӣ ҳамаи сол

کنار من وطن خویش داشتی همه سال

Кунун канор маро кард ҳодисоти фалак

کنون کنار مرا کرد حادثات فلک

зи дидаи холӣ ва аз оби дидаи моломол

ز دیده خالی و از آب دیده مالامال

Тан чу кӯҳи ман аз моҳ туаст коҳи сифат

تن چو کوه من از ماه توست‌ کاه‌ صفت

Қад чу ножи ман аз сарв туаст на?ил мисол

قدِ چو ناژِ من از سروِ توست نال‌ْ مثال

Ки дид ҳаргизи кӯҳӣ змоаҳ гашта чу коҳ

که دید هرگز کوهی زماه گشته چو کاه

Ки дид ҳаргизи норай зсрў гашта чўнол

که دید هرگز ناری زسرو گشته چونال

Бар ин мақом ки бо ман вафоу суҳбат ро

بر این مقام‌ که با من وفا و صحبت را

Ба ҳади сидқи расонид ва бар мақоми мақол

به حد صدق رسانید و بر مقام مقال

Мулозимат кунамигар нтрсмии зи муллоам

ملازمت‌ کنمی گر نترسمی ز مَلام

Мувозибат кунамӣ кари нтрсмии зи малол

مواظبت کنمی کر نترسمی ز ملال

Чу роҳ ёфт ба хуршеди суҳбати ту кусуф

چو راه یافت به‌ خورشید صحبت تو کسوف

Завол кард змн то шудам ба шакли ҳилол

زوال‌ کرد زمن تا شدم به شکل هلال

Кунун шикояти хуршед бо заволу кусуф

کنون شکایت خورشید با زوال و کسوف

Кунам ба маҷлиси хуршед бекусуфу завол

کنم به مجلس خورشید بی‌کسوف و زوال

Ягонаи фахри хуросони бҳоءи дайни ҳудо

یگانه فخر خراسان بهاء دین هدی

Ки зини малик ва мулӯкасту қиблаи иқбол

که زین ملک و ملوک است و قبلهٔ اقبال

Вале давлати олии Абӯалии хутанӣ

ولی دولت عالی ابوعلی ختنی

Ки ҳаст шамси мъолӣ бар осмони ҷалол

که هست شمس معالی بر آسمان جلال

Ҷаҳону халқи ҷаҳонро лақоу хизмат ӯ

جهان و خلق جهان را لقا و خدمت او

Чу саъди Акбару Асғар муборакаст ба фол

چو سعد اکبر و اصغر مبارک است به فال

Дарахт тӯбо гирад ба зери сояи хеш

درخت طوبی‌ گیرد به زیر سایهٔ خویش

Агар кушода кунад бози давлаташи пару бол

اگر گشاده کند باز دولتش پر و بال

Агар мушобеҳи мардони кифоят ва ҳунараст

اگر مشابه مردان کفایت و هنرست

Бад-ӣни ду чизи мар ӯро з халқ нест ҳам?ил

بدین دو چیز مر او را ز خلق نیست همال

Кифояту ҳунараш дар ҳамаи ҷаҳони смрст

کفایت و هنرش در همه جهان سمرست

Чу ҳасани Юсуфи ёқӯбу расми рустами зол

چو حسن یوسف یعقوب و رسم رستم زال

Агар мҳомд ӯро қазо шавад вазон

اگر محامد او را قضا شود وزان

Вагар макорим ӯро қадар шавад кёл

وگر مکارم او را قدر شود کیال

Ҳазорон гардуни онро на бас буд мизон

هزاران‌ گردون آنرا نه بس بود میزان

Ҳазор дарёи инро на бас буд мкёл

هزار دریا این را نه بس بود مکیال

Аё сутӯдаи туро давлат ва фузуда ту ро

ایا ستوده تو را دولت و فزوده تو را

Худои арши ҷалолу хдоигони иҷлол

خدای عرش جلال و خدایگان‌ اجلال

Зодмии ту валикин бар ӯ шарафи дорӣ

زآدمی تو ولیکن بر او شرف داری

Ки ту зи нури латифӣу одам аз слсол

که تو ز نور لطیفی و آدم از صلصال

зи мушкилоти ҳунаргар хирад суол кунад

ز مشکلات هنر گر خرد سوال کند

Ба ҷузи ту каси надиҳад дар ҷаҳони ҷавоби суол

به جز تو کس ندهد در جهان جواب سوال

Ба зери пои ту зебад ки шери шодравон

به زیر پای تو زیبد که شیر شادروان

зи кибр бар сари шер фалак занад дунбол

ز کبر بر سر شیر فلک زند دنبال

Зҳмти ту ҳамеи рӯзгори рашки барад

زهمت تو همی روزگار رشک برد

Ки ҳиммати ту мъиласту рӯзгори аёл

که همت تو معیل است و روزگار عیال

зи баҳри онкӣ ба ҳалами ту нисбатӣ дорад

ز بهر آنکه به حلم تو نسبتی دارد

Макони манфиат ва кон гавҳараст ҷибол

مکان منفعت و کان گوهرست جبال

Агар зи ҳалам ту бошад ҷиболро мададӣ

اگر ز حلم تو باشد جبال را مددی

Буд замини ҳамаи авқоти эмин аз зилзол

بود زمین همه اوقات ایمن از زلزال

Касе ки боди хилоф ту дорад андари сар

کسی که باد خلاف تو دارد اندر سر

Расад ба хонаи он жожи боди истисол

رسد به خانهٔ آن ژاژ باد استیصال

Туе Халифаи Бағдодро ямину муайян

تویی خلیفهٔ بغداد را یمین و معین

Ки дайн ва дод тўро ҳаст бар ямину шимол

که دین و داد تورا هست بر یمین و شمال

Аз он қабл ба лақоӣ ту орзӯмандаст

از آن قبل به لقای تو آرزومندست

Ки аз лақои ту хезади саодату иқбол

که از لقای تو خیزد سعادت و اقبال