Аҳли миллат чун ба шаби диданд бар гардуни ҳилол

اهل ملت چون به شب دیدند بر گردون هلال

Хуррамии диданд ва фаррух доштанд ӯро ба фол

خرمی دیدند و فرخ داشتند او را به فال

Кишти ҳоҷат зуд бадрӯданд бар дасти умед

کِشتِ حاجت زود بدرودند بر دست امید

Зонка ҳамчун доси заррин буд бар гардуни ҳилол

زانکه همچون داس زرین بود بر گردون هلال

Бо дуо ва бо тазаррӯъ дастҳо бардоштанд

با دعا و با تَضرّع دستها برداشتند

Панҷ ҳоҷат хостанд аз кирдигори зулҷалол

پنج حاجت خواستند از کردگار ذوالجلال

Нусрати дайну давоми неъмату амни ҷаҳон

نصرت دین و دوام نعمت و امن جهان

Сиҳҳати нафасу бақои меҳтари некӯи хисол

صحت نفس و بقای مهتر نیکو خصال

Шайхи алисломи он ки ҳаст ӯ дайни яздонро шараф

شیخ‌الاسلام آن‌که هست او دین یزدان را شرف

Зўолсъодаҳи он ки ҳаст ӯ давлати шаҳро ҷамол

ذوالسّعاده آن‌ که هست او دولت شه را جمال

Он Муҳамад каз ҷалолу ъз ӯ ҳосил шудаст

آن محمد کز جلال و عز او حاصل شدست

Суннату шаръи Муҳамадро басии ъзу ҷалол

سنت و شرع‌ محمد را بسی عز و جلال

Нест мисли ӯ ба Широзу хуросони Ироқ

نیست مثل او به شیراز و خراسان عراق

Дар амали дидаи қабули панҷ султони шаст сол

در عمل دیده قبول پنج سلطان شصت سال

Ҳам ба неъмати ҳам ба ҳишмати дастгири хосу ом

هم به نعمت هم به حشمت دستگیر خاص و عام

Омро монанди ъаму хосро монанди хол

عام را مانند عم و خاص را مانند خال

Андари он гетӣ ба номаш то ба одами ъзи асл

اندر آن‌ گیتی به نامش تا به آدم عز اصل

Вндрини гетӣ ба ҷоҳаш то ба маҳшари фахри ол

وندرین‌ گیتی به جاهش تا به محشر فخر آل

Бози иқболаш нишеман карда бар ҳафт осмон

باز اقبالش نشیمن کرده بر هفت آسمان

Ҳафт кавкабро гирифтаи зери пару зери бол

هفت ‌کوکب را گرفته زیر پرّ و زیر بال

Бахт ӯро аз саодати офариди андари азал

بخت او را از سعادت آفرید اندر ازل

Кирдигори лами изли парвардгори лоязол

کردگار لَم یَزَل پروردگار لایزال

Чун дуруст омад яқини андари таваккул бар худоӣ

چون درست آمد یقین اندر توکل بر خدای

Дил набандад дар нуҷум ва дар қирону иттисол

دل نبندد در نجوم و در قِران و اتصال

Ҳаст некӯи зоҳираш чун ҳаст некӯи ботинаш

هست نیکو ظاهرش چون هست نیکو باطنش

Оина чун рост бошад рост бинмоед хаёл

آینه چون راست باشد راست بنماید خیال

Офтоби андари суъӯду моҳу анҷум дар шараф

آفتاب اندر صعود و ماه و انجم در شرف

Кавкаби аъдоӣ ӯ андари ҳубут ва дар вабол

کوکب اعدای او اندر هُبوط و در وبال

Кор ӯ дар дайни яздони бахшиш ва бахшоиш аст

کار او در دین یزدان بخشش و بخشایش است

На з бахшиш гирад ӯро на зи бахшоиши малол

نه ز بخشش گیرد او را نه ز بخشایش ملال

Гуҳ фиристад хайл дар хайлу қатори андари қатор

گه فرستد خیل در خیل و قطار اندر قطار

Сӯии лашкаргоҳи шоҳон аз сёб ва аз нъол

سوی لشکرگاه شاهان از ثیاب و از نعال

Гуҳи зи симу ҳала ӯ сӯии даравишони шаҳр

گه ز سیم و حُلّهٔ او سوی درویشان شهر

Кӣса бар кӣса равонасту ҷуволи андари ҷувол

کیسه بر کیسه روان است و جوال اندر جوال

Рӯзу шаби ҷўдши ҳамеи ранҷ мусулмонон кашад

روز و شب جودش همی رنج مسلمانان کشد

Ҷӯад ӯ гӯйӣ мъиласту мусулмонони аёл

جود او گویی معیل است و مسلمانان عیال

эй амидони пеши ту беқадар ва беқимат чунонк

ای عمیدان پیش تو بی‌قدر و بی‌قیمت چنانک

Пеши ёқӯти обгинаи пеши пирӯзаи суфол

پیش یاقوت آبگینه پیش پیروزه سفال

Ҳарчӣ андари офариниши дайгариро мумкин аст

هرچه اندر آفرینش ‌دیگری را ممکن است

Эзади он ҷумла тўро додаст ҷузи айбу ҳам?ил

ایزد آن جمله تورا دادست جز عیب و همال

Нор тезӣ гирад аз хашми ту вақти интиқом

نار تیزی گیرد از خشم تو وقت انتقام

Хок сабр омӯзад аз ҳалами ту вақти эҳтимол

خاک صبر آموزد از حلم تو وقت احتمال

Моҳи таъӣди он гуҳии тобад ки ту гӯйӣ битоб

ماه تأیید آن‌ گهی تابد که تو گویی بتاب

Сарви иқболи он гуҳӣ болад ки ту гӯйии бибол

سرو اقبال آن‌گهی بالد که تو گویی ببال

Он ҳаводиси кандарин айём пеш омад ту ро

آن حوادث کاندرین ایام پیش آمد تو را

Зон аҷаб тар ноед андари умрҳо пеши риҷол

زان عجب‌تر ناید اندر عمرها پیش رجال

Ҳам зи қасди душманон ва ҳам зи бими ҳосидон

هم ز قصد دشمنان و هم ز بیم حاسدان

Ҳам зи истилоу макр ва ҳам зи қаҳру аҳтёл

هم ز استیلا و مکر و هم ز قهر و احتیال

Исмати яздони нигаҳдору нигаҳбони ту буд

عصمت یزدان نگهدار و نگهبان تو بود

То набӯд андари бақои ту ҳаводисро маҷол

تا نبود اندر بقای تو حوادث را مجال

Ваҳми ту бар ҳам зад охири ончӣ хасмон сохтанд

وهم تو بر هم زد آخر آنچه خصمان ساختند

Сари ту бар ҳам шикасти охири тилисми бадсигол

سِرّ تو بر هم شکست آخر طلسم بدسگال

Дар ҳама вақте ниҳоят нест иқболи ту ро

در همه وقتی نهایت نیست اقبال تو را

Дӯсту душманро дар ин маънӣ на қиласт ва на қол

دوست‌ و دشمن را در این معنی نه قیل ‌است و نه‌ قال

Ту ба ҷои хеш сокин бошу фориғи дори дил

تو به جای خویش ساکن باش و فارغ دار دل

Гар ҳамаи гетӣ пуроташ гардад аз кину қаттол

گر همه ‌گیتی پرآتش‌ گردد از کین و قتال

Саломи ин крштосби хушнӯдӣ дар сайти баёни азодӣ девона аст

سلام این کرشتاسب خشنودی در سایت بیان ازادی دیوانه است

Лашкарии ҷаррори дорӣ бар ямин ва бар шимол

لشکری جرّار داری بر یمین و بر شمال

Гар ба ҷавшан ҳоҷат ояд чокаратро дар хазон

گر به جوشن حاجت آید چاکرت را در خزان

Обро чун ғайба ҷавшан кунад боди шимол

آب را چون غیبهٔ جوشن کند باد شمال

Вари ғуломатро ба пайкон ҳоҷат ояд дар баҳор

ور غلامت را به پیکان حاجت آید در بهار

Аз забарҷад бар дарахти гул падед ояд нсол

از زَبَرجَد بر درخت ‌گل پدید آید نِصال

эй ҳасади бардаи зи мавҷи табъи ту мавҷи баҳор

ای حسد برده ز موج طبع تو موج بحار

Вай хаҷал гашта зи сайли ҷӯади ту сайли ҷибол

وی خجل‌ گشته ز سیل جود تو سیل جبال

Чун ниҳолӣ буд табъи ман раҳе дар боғи шеър

چون نهالی بود طبع من رهی در باغ شعر

Парвариш кардӣ ба ҳиммат то дарахтӣ шуд ниҳол

پرورش‌ کردی به همت تا درختی شد نهال

Бе қабулати зистан бар хештан дорам ҳаром

بی‌قبولت زیستن بر خویشتن دارم حرام

Каз падар дорам қабули ту ба мироси ҳалол

کز پدر دارم قبول تو به میراث حلال

Об аз оташ баркашидангар маҳол зоҳираст

آب از آتش برکشیدن گر محال ظاهرست

Ман ба фари ту ҳаме нашиносам ин маънии маҳол

من به فر تو همی نشناسم این معنی محال

Зонка дар мадҳи ту шеърами обу табъам оташ аст

زانکه در مدح تو شعرم آب و طبعم آتش است

Чун туро байнами з оташ баркашам оби зулол

چون تو را بینم ز آتش برکشم آب زلال

Ончӣ сӯрӣ кард зи асрори карам бо унсурӣ

آنچه سوری کرد ز اسرار کرم با عنصری

Зикри он боқӣаст то боқӣаст айёму лёл

ذکر آن باقی است تا باقی است ایام و لیال

Ман бад-ӣни давлат ба шеър аз унсурии камтари ним

من بدین دولت به‌ شعر از عنصری کمتر نیم

Ту басии афзӯнӣ аз сӯрӣ ба эҳсон ва навол

تو بسی افزونی از سوری به ‌احسان و نوال

Чашм дорам каз ту бошад дар ҳама вақте маро

چشم دارم‌ کز تو باشد در همه وقتی مرا

Ёрӣу тимори дории ҳам ба ҷоҳ ва ҳам ба мол

یاری و تیمار داری هم به ‌جاه و هم به‌ مال

Гарчи хуштар бошад он шеърӣ ки дар тшбиб ӯ

گرچه خوشتر باشد آن شعری‌ که در تشبیب او

Ҳам ҳадис ишқ бошад ҳам ҳадиси зулфу хол

هم حدیث عشق باشد هم حدیث زلف و خال

Рӯзи иди рӯзаи доронро чунин гӯйанд шеър

روز عید روزه‌داران را چنین ‌گویند شعر

Ҳам ситоиши ҳам дуои ҳам таҳнияти ҳам ҳасби ҳол

هم ستایش هم دعا هم تهنیت هم حسب حال

То ки аз махдуми ходимро буд биму умед

تا که از مخدوم خادم را بود بیم و امید

Тока аз маъшӯқи ошиқро буд ҳиҷру висол

تاکه از معشوق عاشق را بود هجر و وصال

Бахти ту махдуми боду ходимонаши рӯзу шаб

بخت تو مخدوم باد و خادمانش روز و شب

Умри ту маъшӯқи боду ошиқонаши моҳу сол

عمر تو معشوق باد و عاشقانش ماه و سال