зи уқдаи занб охир бараст шамси аҷам

ز عقدهٔ ذَنب آخر برست شمس عجم

зи даҳшати хатар ғам биҷуст шери аҷм

ز دهشت خطر غم بجست شیر اجم

Фалаки зпои саодати кушоди банди бало

فلک زپای سعادت گشاد بند بلا

Қазои зи доман давлат гусаст дасти ситам

قضا ز دامن دولت گسست دست ستم

Ду чашми уммати саргашта равшаноӣ ёфт

دو چشم امت سرگشته روشنایی یافت

Ба рӯй Юсуф гум гашта дар миёни зулм

به روی یوسف‌ گم‌گشته در میان ظلم

Худоӣ кард ба хотами дили сулаймони шод

خدای کرد به خاتم دل سلیمان شاد

Ҷаҳон намӯд ба девон чу ҳалқаи хотам

جهان نمود به دیوان چو حلقهٔ خاتم

Наҷот ёфт Муҳамади зи имтиҳони қазо

نجات یافت محمد ز امتحان قضا

Ки мумтаҳан насазад Сайид банӣ одам

که مُمْتَحَنْ نسزد سید بنی آدم

Ҷамоли давлат боз омад ва замона нахост

جمال دولت باز آمد و زمانه نخواست

Ки беҷамол буд давлати шаҳи олам

که بی‌جمال بود دولت شه عالم

Баромад аз ӣам бедоди мавҷҳои баланд

برآمد از یم بیداد موجهای بلند

Фитод киштии иқбол дар миёна ӣам

فتاد کشتی اقبال در میانهٔ یم

Дуоӣ халқ кашидаш ба соҳил ва нагузошт

دعای خلق کشیدش به ساحل و نگذاشت

Ки хасми аўкшд ӯро наҳанги вор ба дам

که خصم اوکشد او را نهنگ‌وار به‌دم

зи дайн беилалу сар бенифоқ расед

ز دین بی‌ علل و سرّ بی‌ نفاق رسید

Ба роҳат аз паии ранҷ ва ба шодӣ аз паии ғам

به راحت از پی رنج و به شادی از پی غم

Чу анбиёии муқаддас бар ин наҷоти ббоФт

چو انبیای مقدس بر این نجات ببافت

Ба олами малакӯт андарун кашид илм

به عالم ملکوت اندرون کشید علم

Кушодаи дасти замираши аҷаби дарии мушкил

گشاده‌دست ضمیرش عجب دری مشکل

Супурдаи пои муродаши аҷаби раҳеи мубҳам

سپرده پای مرادش عجب رهی مبهم

Балии чунин буд он кас ки раҳбараш бошад

بلی چنین بود آن‌کس‌ که رهبرش باشد

Зосмони рубубияти офтоби карам

زآسمان ربوبیت آفتاب کرم

Агар зи нусрати ғазнӣн ба хона боз расед

اگر ز نصرت غزنین به خانه باز رسید

Шигифт буд ва аҷаб доштанд аҳли аҷам

شگفت بود و عجب داشتند اهل عجم

Кунун ки боз расед аз ҳама шигифт тараст

کنون‌ که باز رسید از همه شگفت‌ترست

Ки буд бо малики аламут чанд гоҳ ба ҳам

که بود با مَلَک‌الْموت چند گاه به هم

Аё шимурдаи ту панҷоҳ сол дар ҳишмат

ایا شمرده تو پنجاه سال در حشمت

Кафотро зъбиди вкромро зхдм

کفات را زعبید وکرام را زخدم

Ба ҳишматӣ ки ту дорӣу ҳимматӣ ки тўрост

به حشمتی که تو داری و همتی که توراست

Ситораи зебад бо муштарӣ ба зери қадам

ستاره زیبد با مشتری به زیر قدم

Замонаро се аи ғарази а буд дар замонаи ту

زمانه را سه ا‌غَرَض‌ا بود در زمانهٔ تو

Ки зер ҳар ғаразии нуктае буд мдғм

که زیر هر غرضی نکته‌ای بود مُدغَم

Яке ки то ту бадонеи замири душману дӯст

یکی‌ که تا تو بدانی ضمیر دشمن و دوست

Ки чист дар дил ҳар каси зи ростӣу зи хам

که چیست در دل هر کس ز راستی و ز خم

Дгркаҳ то бишносанд аҳли Найшобӯр

دگرکه تا بشناسند اهل نیشابور

Ки ҳаст шарбати ҳиҷри ту зарбатии муҳкам

که هست شربت هجر تو ضربتی محکم

Сеюм ки то зи кифояти муҳосибони қазо

سوم که تا ز کفایت مُحاسبانِ قضا

Ба шаст соли ҳисоб ту баркашанд рақам

به شصت سال حساب تو برکشند رقم

Бар он сифат ки туе воҷибаст бар ҳамаи кас

بر آن صفت که تویی واجب است بر همه‌کس

Тўрои бшири башари хондан ва эмом амам

تورا بشیر بشر خواندن و امام امم

Худоиро ба сӯии ту аноятаст магар

خدای را به سوی تو عنایت است مگر

Каз он анояти огаҳ неанд лавҳу қалам

کز آن عنایت آگه نی‌اند لوح و قلم

Киро худоӣ ҷаҳон баркашад ҳашам ба чаҳ кор

که را خدای جهان برکشد حشم به چه‌ کار

Ту муҳташам ба худоӣ на муҳташам ба ҳашам

تو محتشم به خدایی نه محتشم به‌حشم

Баланди бхтои давлат худоӣ дод тўро

بلند بختا دولت خدای داد تورا

На хос дод ва на ом ва на хол дод ва на ъам

نه خاص داد و نه عام و نه خال داد و نه عم

Гар аз маҳали нъми ҷоҳ ту намонад ба ҷой

گر از محل نِعَم جاه تو نماند به‌جای

Маҳали ҷоҳи ту олӣаст аз маҳали нъм

محل جاه تو عالی است از محل نعم

Ба ҷони азиз буд тан ба хоста набӯд

به‌جان عزیز بود تن به خواسته نبود

Чу ҷон ба ҷой буд хоста набошад кам

چو جان به جای بود خواسته نباشد کم

Ту меҳтари басазоӣ ва кеҳтарон буданд

تو مهتر بسزایی و کهتران بودند

зи ҳасрати ту нижанду зи фурқати ту дижам

ز حسرت تو نژند و ز فرقت تو دژم

Ба як ду рӯз каз эшон анояти ту кам аст

به یک دو روز کز ایشان عنایت تو کم است

Ба ҷони эшон пайваста шуд ғубори ?илам

به جان ایشان پیوسته شد غبار الم

Чу омад он ситаму фитна аз адам ба вуҷӯд

چو آمد آن ستم و فتنه از عدم به وجود

Вуҷӯд хеш надонист ҳечкас зи адам

وجود خویش ندانست هیچکس ز عدم

Дар аўФтод бидон сони сипоҳи ҷавру фасод

در اوفتاد بدان سان سپاه جور و فساد

Чу гурги гурусна кандар фитад миёни ғнм

چو گرگ گرسنه کاندر فتد میان غنم

Ба рӯзи ғорат ва тороҷ кардашон маъмур

به‌روز غارت و تاراج کردشان مأمور

Мулаббасон ба аворизи муваккилон ба қисм

مُلَبّسان به عوارض موکلان به قسم

Дирам бидодау динор ва дар таъассуфи ту

درم بداده و دینار و در تأسف تو

зи чеҳраи сохтаи динор ва аз ду дидаи дирам

ز چهره ساخته دینار و از دو دیده درم

Агар дили ҳамагони бад ба доғи ҳиҷри ту риш

اگر دل همگان بد به‌داغ هجر تو ریش

Басаст васли ту дилҳои ришро марҳам

بس است وصل تو دلهای ریش را مرهم

Мубашшираст лақои ту дӯстони тўро

مبشرست لقای تو دوستان تورا

Ба инқитоъи ҳамӯам ва ба иртифоъи ҳамм

به انقطاع هموم و به ارتفاع هُمم

Ту омадӣ ва ба ту ҷони рафта боз омад

تو آمدی و به تو جان رفته باز آمد

Гумон барем ки ҳастӣ ту исои Марям

گمان بریم‌ که هستی تو عیسی مریم

Ҳамеша то удабо аз адаб зананд мисл

همیشه تا ادبا از ادب زنند مثل

Ҳамеша то ҳукамо аз ҳукм кунанд ҳукм

همیشه تا حکما از حکم‌ کنند حکم

Мабод бе нкти васли ту фусӯли адаб

مباد بی‌‌نُکَتِ وصلِ تو فصولِ ادب

Мабод бе сифати шукри ту усӯли ҳукм

مباد بی‌صفت شکر تو اصول حکم

Ситораи ҳамчуи сипаҳи боду давлати ту амир

ستاره همچو سپه باد و دولت تو امیر

Замонаи ҳамчуи шмни боду даргаи ту санам

زمانه همچو شمن باد و درگه تو صنم

Касе ки буд ба овезаши ту сохтаи дил

کسی‌که بود به آویزش تو ساخته دل

Кунун зи ҳақади наҷоти ту боди сӯхтаи дам

کنون ز حقد نجات تو باد سوخته دم

Ба сад қирон шудаи авлоди ту қарини тараб

به صد قِران شده اولاد تو قرین طرب

Ба як замон шудаи ҳсоди ту надим надам

به یک زمان شده حساد تو ندیم ندم