Он чанбари пурҳалқау ани ҳалқаи пурхам

آن چنبر پرحلقه و ان حلقه پرخم

Домаст ва камандаст бар он оризи хуррам

دام است و کمندست بر آن عارض خرم

Домӣу камандӣ ки зи баҳри дил халқ аст

دامی و کمندی که ز بهر دل خلق است

Чун силсилаи пари ҳалқа ва чун доираи пурхам

چون سلسله پُر حلقه و چون دایره پرخم

Аз дидан он дилбар ва нодидан он моҳ

از دیدن آن دلبر و نادیدن آن ماه

Як рӯз кунам шодӣ ва як рӯз хӯрам ғам

یک روز کنم شادی و یک روز خورم غم

Гоҳ аз талаби васли маро гарм шавад дил

گاه از طلب وصل مرا گرم شود دل

Гоҳ аз тъби ҳиҷри маро сард шавад дам

گاه از تعب هجر مرا سرد شود دم

Чун васл буд бушковади андари тани ман ҷон

چون وصل بود بشکفد اندر تن من جان

Чун ҳиҷр буд бФсрди андари раги ман дам

چون هجر بود بفسرد اندر رگ من دم

Ишқаши мадади оташ ва обаст ки дорам

عشقش مدد آتش و آب است‌ که دارم

Ҳамвора аз ӯ дар дил ва дар дидаи туфу нам

همواره از او در دل و در دیده تف و نم

Ҳарчанд ки дар дидаи ман нам шавад фузун

هرچند که در دیده من نم شود فزون

Як зарраи ҳаме дар дили ман туф нашавад кам

یک ذره همی در دل من تف نشود کم

Базмӣ ки дар ӯ сӯрати зебоӣ ту бошад

بزمی که در او صورت زیبای تو باشد

Шодяши паёпай буду бодаи дамодам

شادیش پیاپی بود و باده دمادم

Аз сӯрати зебои ту оромиш базм аст

از صورت زیبای تو آرامش بزم است

Вази сирати садриддини ороиши олам

وز سیرت صدرالدین آرایشِ عالم

Озодаи Муҳамад ки зи аФзолу мҳомд

آزاده محمد که ز اِفضال و محامِد

Чун ҷаду падар бар вузаро ҳаст мақдам

چون جد و پدر بر وزرا هست مقدم

Дар ҷанби мъолиши бас аз Аҳмади мухтор

در جنب معالیش بس از احمد مختار

Як зарраи намояди ҳамаи зрити одам

یک ذره نماید همه ذریت آدم

Чун рӯй ба девон наад аз боргаҳи хеш

چون روی به دیوان نهد از بارگه خویش

Бар борагии абраш ва бар мураккаби адҳам

بر بارگی ابرش و بر مرکب ادهم

Иқрор диҳад ақл ки дар олами иқбол

اقرار دهد عقل که در عالم اقبال

Бахтӣаст муҷассам шуда бар боди муҷассам

بختی است مجسم شده بر باد مجسم

Бар чашмаи замзами каф ӯро шараф омад

بر چشمهٔ زمزم‌ کف او را شرف آمد

Ҳарчанд ки он чашма азизасту макрам

هرچند که آن چشمه عزیزست و مکرم

Ҳар рӯз буд аз каф ӯ раҳмати зуввор

هر روز بود از کف او رحمت زُوّار

Ҳар сол буд заҳмати ҳуҷҷоҷ ба замзам

هر سال بود زحمت حجاج به زمزم

Тазмин кунам ин байт ки аз рӯй ҳақиқат

تضمین‌ کنم این بیت که از روی حقیقت

Мъниши ҷуз ӯро ба ҷаҳон нест мусаллам

معنیش جز او را به جهان نیست مسلم

То дарга ӯ ёбӣ магзар ба дркс

تا درگه او یابی مگذر به درکس

Зеро ки ҳаромаст таяммум ба лаб ӣам

زیرا که حرام است تیمم به لب یم

эй бори худоӣ ки ба ту садри вазорат

ای بار خدایی که به تو صدر وزارت

Мирос расидааст зи ҷаду падар ва ъам

میراث رسیده است ز جد و پدر و عم

Ҳам соҳиби офоқӣ ва ҳам қосими арзоқ

هم صاحب آفاقی و هم قاسم ارزاق

Офоқ ба ту эмину арзоқи мқсм

آفاق به تو ایمن و ارزاق مقسم

Фазлу ҳунар аз шимти Маҳмӯд ту нашигифт

فضل و هنر از شِیمتِ محمودِ تو نشگفت

Хуршед диҳад равшанӣ ва машк диҳад шам

خورشید دهد روشنی و مشک دهد شم

Кайфияти вкмити ақли ту ки донад

کیفیّت وکمیّت عقلِ تو که داند

Ақли ту бурунаст ҳам аз Киев ва ҳам аз кам

عقل تو برون است هم از کَیف و هم از کم

Гар сад як ақли ту ба коўс раседӣ

گر صد یک عقل تو به‌ کاوس رسیدی

Муҳтоҷ нагаштӣ ки задӣ даст ба рустам

محتاج نگشتی‌ که زدی دست به رستم

Вари осифи дастур ба тадбири ту будӣ

ور آصف دستور به تدبیر تو بودی

Қодир нашудӣ дев бар ангуштарии ҷам

قادر نشدی دیو بر انگشتری جم

Бо азми ту шуғлӣ набӯд мӯҳмалу мавқуф

با عزم تو شغلی نبود مهمل و موقوف

Бо рои ту корӣ нашавад мушкилу мубҳам

با رای تو کاری نشود مشکل و مبهم

Бо ханҷари азми ту чаҳ пӯлод ва чаҳ санҷоб

با خنجر عزم تو چه پولاد و چه سنجاب

Бо новаки рои ту чаҳ хуфтон ва чаҳ млҳм

با ناوک رای تو چه خُفْتان و چه ملحَم

Вонҷо ки буд ҳукми туро тезии шамшер

وانجا که بود حکم تو را تیزی شمشیر

Бо тезӣ ӯ кунад шавад нохуни зиғм

با تیزی او کند شود ناخن ضیغم

Як нимаи гетӣ ба мурод ту шуд имрӯз

یک نیمهٔ‌ گیتی به مراد تو شد امروز

Он нимаи гетӣ ба мурод ту шавад ҳам

آن نیمهٔ گیتی به مراد تو شود هم

Меҳри ту шаробӣаст гўорндаҳтар аз нӯш

مهر تو شرابی است گوارنده‌تر از نوش

Кини ту сумумӣаст гдозндаҳтар аз сам

کین تو سمومی است گدازنده‌تر از سم

Гӯйии асари меҳри туу кин ту доранд

گویی اثر مهر تو و کین تو دارند

Ризвон ба биҳишти андару молик ба ҷаҳаннам

رضوان به بهشت اندر و مالک به جهنم

Фахрӣ ки ту нагузинӣ он фахр буд ор

فخری که تو نگزینی آن فخر بود عار

Мадҳӣ ки ту напасандӣ он мадҳ буд зм

مدحی‌که تو نپسندی آن مدح بود ذم

Иқбол сипеҳрӣаст дар эъломи ту мзмр

اقبال سپهری است در اعلام تو مضمر

Арзоқ ҷаҳонӣаст дар ахлоқи ту мдғм

ارزاق جهانی است در اخلاق تو مُدغَم

Чун калаки ту ҳаргиз ки шунидааст ва ки дида аст

چون‌ کلک تو هرگز که شنیده‌ است و که دیده‌ است

Бинандаи аъамӣу сарояндаи абкм

بینندهٔ اعمی و سرایندهٔ ابکم

Пастасту бадви фаръи мъолӣ шудаи олӣ

پست است و بدو فرع معالی شده عالی

Сустасту бадви асли маъонӣ шудаи муҳкам

سست است و بدو اصل معانی شده محکم

Шамъаст ва ба аҷзоӣ духонаст мунаққаш

شمع است و به اجزای دخان است منقش

Зардаст ва ба дебоӣ сиёҳаст муъаммам

زردست و به دیبای سیاه است معمم

Ҳангом ризо ҳаст садафи вори валикин

هنگام رضا هست صدف‌وار ولیکن

Ҳангом ғазаб ҳаст гзоиндаҳ чу арқм

هنگام غضب هست گزاینده چو اَرْقم

Сайёра ва чархаст ки дар сайру мадораш

سیاره و چرخ است که در سیر و مدارش

Бастааст қазои неку бади халқи дамодам

بسته است قضا نیک و بد خلق دمادم

Аз ҷунбиш ӯ баҳр вале ромиш ва сураст

از جنبش او بهر ولی رامش و سورست

Ваз рафтан ӯ қисми адуи шевану мотам

وز رفتن او قسم عدو شیون و ماتم

Устоди а дбироаст ки таъсии срирш

استاد ا‌دبیرا است که تاثیر صریرش

Дар дасти ту аз чашми кифояти бабради нам

در دست تو از چشم کفایت ببرد نم

Ҷодӯаст ки аз қӣр кунад лؤлؤи шҳўор

جادوست که از قیر کند لؤلؤ شهوار

Ҳргаҳ ки дар ангушти ту пурқӣр кунад Фм

هرگه که در انگشت تو پرقیر کند فم

Гӯйии каф ту ҳаст яди Мӯсои умрон

گویی‌ کف تو هست ید موسی عمران

Ваов дркФ ту ҳаст дами исои Марям

واو درکف تو هست دم عیسی مریم

эй он ки низоми бен низоми бен Низомӣ

ای آن‌که نظام بن نظام بن نظامی

Зибдкаҳ шавад кори раҳе аз ту муназзам

زیبدکه شود کار رهی از تو منظم

Хастааст дили нозук ӯ зарбати айём

‌خسته است دل نازک او ضربت ایام

Бар хаста ӯ ҳаст лутфҳои ту марҳам

بر خستهٔ او هست لطفهای تو مرهم

Гар ҳукми туу рои длороӣ ту бошад

گر حکم تو و رای دلارای تو باشد

Марсум муҳайё шаваду бандаи манъам

مرسوم مهیا شود و بنده منعّم

То комилу маҳҷӯб буд аъламу афзал

تا کامل و محجوب بود اعلم و افضل

То ноқису маъюб буд акмаҳу абкм

تا ناقص و معیوب بود اَکمَهُ و ابْکم

Аъдоӣ ту боданд ҳамаи абкму акмаҳ

اعدای تو بادند همه ابْکَم و اَکْمَه

Ва аҳбоб ту боданд ҳамаи афзалу аълам

و احباب تو بادند همه افضل و اعلم