эй асли малику давлат эй тоҷи дайну дунё

ای اصل ملک و دولت ای تاج دین و دنیا

эй обида чун Марям эй зоҳида чу Заҳро

ای عابده چون مریم ای زاهده چو زهرا

эй қиблаи ду давлат ҳар ду паноҳи олам

ای قبلهٔ دو دولت هر دو پناه عالم

эй модари ду хусрав ҳар ду ҷамоли дунё

ای مادر دو خسرو هر دو جمال دنیا

Шоҳи ҷаҳони Муҳамади шоҳи замонаи санҷар

شاه جهان محمد شاه زمانه سنجر

Аз давлат баландат доранд бахти бурно

از دولت بلندت دارند بخت برنا

Он шоҳ дар бузургии сад оламаст муфрад

آن شاه در بزرگی صد عالم است مفرد

Венаи шоҳ дар далерии сад оламаст танҳо

وین شاه در دلیری صد عالم است تنها

Зини ду писар ба ҳишмати кас бо ту нест ҳамсар

زین دو پسر به حشمت‌ کس با تو نیست همسر

Зини ду гуҳар ба давлат кас нест бо ту ҳамто

زین دو گهر به دولت کس نیست با تو همتا

Шояд ки сарфарозӣ то ҷовдон бинозӣ

شاید که سرفرازی تا جاودان بنازی

Зон подшоҳи одили зини шаҳриёри доно

زان پادشاه عادل زین شهریار دانا

Султони малик ба ҷинат гуяд ҳамеи зи шодӣ

سلطان ملک به جنّت‌ گوید همی ز شادی

Шукри ту пеши одам , мадҳи ту пеши ҳавво

شکر تو پیش آدم‌، مدح تو پیش حوّا

Аз ҷӯади ту ҷаҳонро хайрасту нафъу роҳат

از جود تو جهان را خیرست و نفع و راحت

Гӯйӣ ки ҳаст ҷавдати хуршеду абрӯи дарё

گویی‌که هست جودت خورشید و ابرو دریا

Бозоварӣ ба эҳсони ҷони рамида аз тан

باز آوری به احسان جان رمیده از تن

Эҳсон туаст гӯйӣ ҳамчун дами масеҳо

احسان توست‌ گویی همچون دم مسیحا

Аз баси дуо ки кардӣ пинҳон ба пеши эзад

از بس دعا که کردی پنهان به پیش ایزد

Шуд дар миёни шоҳони сулҳу салоҳи пайдо

شد در میان شاهان صلح و صلاح پیدا

Он шоҳи зер роят дорад ҳазор баҳман

آن شاه زیر رایت دارد هزار بهمن

Венаи шоҳи а дар рикобат а дорад ҳазор доро

وین شاه ا‌در رکابت‌ا دارد هزار دارا

Гар даҳр ҳаст саркаш бо ту кунад тавозуъ

گر دهر هست سرکش با تو کند تواضع

Вар чарх ҳаст тавсан бо ту кунад мудоро

ور چرخ هست توسن با تو کند مدارا

Тўқиъ ту азизаст аз шом то ба ғазнӣн

توقیع تو عزیزست از شام تا به غزنین

Фармони ту равонаст аз ҳинд то ба Санъо

فرمان تو روان است از هند تا به صنعا

Рашк ояд аз рикобати ноҳидро ба мизон

رشک آید از رکابت ناهید را به میزان

Шарм ояд аз кулоҳати хуршедро ба ҷавзо

شرم آید از کلاهت خورشید را به جوزا

Тавқаст наъли асбати дргрдни мҷраҳ

طوق است نعل اسبت درگردن مجره

Тоҷаст хоки поят бар тораки сурайё

تاج است خاک پایت بر تارک ثُریّا

Карданд ошкорои мӯъҷиз ба олами андар

کردند آشکارا معجز به عالم اندر

Исо ба байти муқаддаси Мӯсо ба таври сино

عیسی به بیت مَقدِس موسی به طور سینا

Ту нестии паямбари лекин ба фари давлат

تو نیستی پیمبر لیکن به فرّ دولت

Кардӣ ҳазор мӯъҷиз дар олами ошкоро

کردی هزار مُعجِز در عالم آشکارا

Чун тофт фари бахтат бо модару бародар

چون تافت فر بختت با مادر و برادر

Растанад бо саломат ҳар ду зи чанги аъдо

رستند با سلامت هر دو ز چنگ اَعدا

Зон пас ки дар биёбон буданд ҳар ду ҳайрон

زان پس که در بیابان بودند هر دو حیران

Карданд бо ту акнӯн дар боғи дайни тамошо

کردند با تو اکنون در باغ دین تماشا

Шуд куфр ҳар ду имон шуд дард ҳар ду дармон

شد کفر هر دو ایمان شد درد هر دو درمان

Шуд ранҷ ҳар ду роҳат шуд хор ҳар ду хурмо

شد رنج هر دو راحت شد خار هر دو خرما

Ин достону қиссагар бенгарӣ аҷаб тар

این داستان و قصه‌گر بنگری عجب‌تر

Аз достони Юсуфи вази қиссаи Зулайхо

از داستان یوسف وز قصهٔ زلیخا

Багазед ман раҳеро султони малик ба хизмат

بگزید من رهی را سلطان ملک به‌خدمت

Аз модҳони зираки вази соърони доно

از مادحان زیرک وز ساعران دانا

Сӣ соли пеш шоҳон гуфтам саноу мадҳат

سی سال پیش شاهان‌ گفتم ثنا و مدحت

Чун бандагони икдл чун чокарони якто

چون بندگان یکدل چون چاکران یکتا

Ҳўро ба хулди ризвони пероя бар фишонд

حورا به‌خلد رضوان پیرایه بر فشاند

Чун шеър ман бихонад дар маҷлиси ту ҳўро

چون شعر من بخواند در مجلس تو حَورا

эй офтоби олами фахри нажоди одам

ای آفتابِ عالم فخرِ نژادِ آدم

Ҷовид бошу хуррами бркоми дили тавоно

جاوید باش و خرم برکام دل توانا

Шодӣ ба ту мухиллади шоҳӣ ба ту муаййид

شادی به تو مُخَلّد شاهی به تو مؤیّد

Миллат ба ту музайяни давлат ба ту мҳно

ملت به تو مزین دولت به تو مهنا

Имрӯз дода давлат дод ту аз саодат

امروز داده دولت دادِ تو از سعادت

Яздонат карда рӯзии ҳуру биҳишти фардо

یزدانت کرده روزی حور و بهشت فردا