Наргиси пурхоб ӯ аз чашм ман барадаст хоб
نرگس پرخواب او از چشم من بردست خواب
Сунбули пари тоб ӯ дар пуштамовар дасти тоб
سنبل پر تاب او در پشتم آوردست تاب
Чашми ман пурхоб азон шуд пушти ман партоби изоин
چشممنپرخوابازآن شد پشتمن پرتاب ازاین
Венаи ду ҳол аз ҳар ду пиндории ҳаме байнам бихоб
وین دو حال از هر دو پنداری همی بینم بخواب
Он чу сҳорон агар пеша надорад саҳари сарф
آن چو سَحّاران اگر پیشه ندارد سِحر صرف
Вена чу атторон агар моя надорад машки ноб
وین چو عَطّاران اگر مایه ندارد مشک ناب
Чист чандон ранги взрқи азсҳри он брмштрӣ
چیستچندان رنگوزرق ازسِحر آن برمشتری
Чист чандон рангу буи аз атри ин бар офтоб
چیست چندان رنگ و بوی از عطر این بر آفتاب
Гар миёни ошиқу маъшӯқи ҳангоми тараб
گر میان عاشق و معشوق هنگام طرب
Шарму ҳишматро шароб аз пеш бардорад ҳиҷоб
شرم و حشمت را شراب از پیش بردارد حجاب
Хештанро дар ҳиҷоби шарму ҳишмати тарки ман
خویشتن را در حجاب شرم و حشمتتُرک من
Бештари пӯшади ҳаме чун бештари нӯшади шароб
بیشتر پوشد همی چون بیشتر نوشد شراب
Рости пиндорӣ ки кофур вглобаст эй шигифт
راست پنداریکه کافور وگلاب است ای شگفت
Чун шукуфтаи оризаши хуии гири д аз шарму итоб
چون شکفته عارضش خوی گیرد از شرم و عتاب
Ман дилӣ дорам зи ишқаши гарму пеш ӯ шавам
من دلی دارم ز عشقش گرم و پیش او شوم
То магар бинишонад ин гармӣ ба кофуру гулоб
تا مگر بنشاند این گرمی به کافور و گلاب
Васфи хубонро ба чашми андари хаёл рӯй ӯ
وصف خوبان را به چشم اندر خیال روی او
Чун маи андар оинааст ва чун ситораи андари об
چون مه اندر آینه است و چون ستاره اندر آب
Гар хаёл ӯ на моҳасту ситора пас чарост
گر خیال او نه ماه است و ستاره پس چراست
Нур ӯ осон намойу васл ӯ душвор ёб
نور او آسان نمای و وصل او دشوار یاب
Ошиқонрогар висолу суҳбати он моҳрӯӣ
عاشقان را گر وصال و صحبت آن ماهروی
Хўштрст аз умру молу тандурустӣу шабоб
خوشترست از عمر و مال و تندرستی و شباب
Оқилонро аз висолу суҳбат ӯ хўштрст
عاقلان را از وصال و صحبت او خوشترست
Хизмати султони аъзами хусрави молики рқоб
خدمت سلطان اعظم خسرو مالک رقاب
Каъбаи Маҳмӯдёну қиблаи масъӯдён
کعبهٔ محمودیان و قبلهٔ مسعودیان
Фахри султонони ълоءи дайну дунёи бўшҳоб
فخر سلطانان علاء دین و دنیا بوشهاب
Бодшоаҳи тоҷўри бҳромшоаҳи номвар
بادشاه تاجور بهرامشاه نامور
Онкӣ аз номаш бузургӣ ёфт алқобу хитоб
آنکه از نامش بزرگی یافت القاب و خطاب
Онкӣ ӯро ҳаст иброҳӣми бен масъӯди ҷад
آنکه او را هست ابراهیم بن مسعود جد
Вонкаҳ ӯро ҳаст мсъўи дбни иброҳӣми боб
وانکه او را هست مسعودبن ابراهیم باب
Расм ӯ чун расм Маҳмӯдаст ҷади ҷад ӯ
رسم او چون رسم محمودست جد جد او
Бут прессатон куштану бтхонаҳҳо кардани хароб
بتپرستان کشتن و بتخانهها کردن خراب
Он ки андари давлат ӯ мустаҷоб омад дуо
آنکه اندر دولت او مستجاب آمد دعا
Бартар омад давлат ӯ аз дуои мустаҷоб
برتر آمد دولت او از دعای مستجاب
Пеши теғ ӯ ниқоб аз рӯй бигушоед зафар
پیش تیغ او نقاب از روی بگشاید ظفر
Чун зи гирди разм бар рӯй ҳавои бандади ниқоб
چون ز گرد رزم بر روی هوا بندد نقاب
Аз ғроби омухт рафтани душманаш дар зи ири банд
از غراب آموخت رفتن دشمنش در زیر بند
Зонка будаш мрғўои бади зи овози ғроб
زانکه بودش مرغوای بد ز آواز غراب
Шуд кабоб аз ханҷар ӯ бадсиголонро ҷигар
شد کباب از خنجر او بدسگالان را جگر
Ҳркҷои ханҷар буд оташ ҷигар бошад кабоб
هرکجا خنجر بود آتش جگر باشد کباب
Бар замини ҳинду санад аз ҳайбати шамшер ӯ
بر زمین هند و سِند از هیبت شمشیر او
Шер ғурранда нагардад як замони ғоиби зи ғоб
شیر غرنده نگردد یک زمان غایب ز غاب
Кард холии адл ӯ зоўлстон аз изтирор
کرد خالی عدل او زاولستان از اضطرار
Кард софии теғ ӯ Ҳиндӯстон аз изтироб
کرد صافی تیغ او هندوستان از اضطراب
Зонка дорад бефасод ва бе хиёнати малики хеш
زانکه دارد بیفساد و بیخیانت ملک خویش
Мӯҳтасиб дар малик ӯ шуд бениёз аз эҳтисоб
محتسب در ملک او شد بینیاز از احتساب
Гарчи мирос омад ӯро шоҳӣ аз ҷаду падар
گرچه میراث آمد او را شاهی از جد و پدر
Олати шоҳӣ ба нафас хеш кардааст иктисоб
آلت شاهی به نفس خویش کرده است اکتساب
Хаймаи иқбол ӯро бар сипеҳри ложвард
خیمهٔ اقبال او را بر سپهر لاژورد
Ҳам бисотаст аз мҷраҳ , ҳам танобаст аз шаҳоб
هم بساط است از مَجَرّه، هم طناب است از شهاب
Кон яке бошад сипеду паҳн чун симини бисот
کان یکی باشد سپید و پهن چون سیمین بساط
Вондгр бошад дарозу зард чун заррини таноб
واندگر باشد دراز و زرد چون زرین طناب
Дар вафоу шукр ӯ аз баст то ақсои ҳинд
در وفا و شکر او از بُست تا اقصای هند
Як диланд ва як забони хираду бузургу шайху шоб
یکدلند و یکزبان خرد و بزرگ و شیخ و شاب
Кардаанд авсоф ӯро ифтитоҳ ҳар калом
کرده اند اوصاف او را افتتاح هر کلام
Кардаанд ахбор ӯро ибтидои ҳрктоб
کردهاند اخبار او را ابتدای هرکتاب
эй мубораки хусравӣ каз адл ту ёбад амон
ای مبارک خسرویکز عدل تو یابد امان
Синаи дроҷу Кебек аз чнгли бозу уқоб
سینه دُرّاج و کبک از چِنگَل باز و عقاب
Халқро беҳтари ғанимат адл туаст аз баҳри онк
خلق را بهتر غنیمت عدل توست از بهر آنک
Оштӣ додаст адли ту ғнмро бо зӣоб
آشتی دادست عدل تو غَنَم را با ذِئاب
Малику умратро чаҳ боки азкиду макри душманон
ملک و عمرت را چه باک ازکید و مکر دشمنان
Кӯҳу дарёро чаҳ бок аз сояи пари збоб
کوه و دریا را چه باک از سایهٔ پر ذُباب
Шери пар дил раканд фари ҷабини ту ҷбон
شیر پر دل راکند فر جبین تو جبان
Хасм мхтӣ раканд рои мсиби ту мсоб
خصم مخطی راکند رای مصیب تو مصاب
Оҳани пӯлод бо азмат надорад муҳкамӣ
آهن پولاد با عزمت ندارد محکمی
Озари хрод бо хашмат надорад илтиҳоб
آذر خَرّاد با خشمت ندارد التهاب
Баҳра аз табъ ту гирад , зон сабк бошад ҳаво
بهره از طبع تو گیرد، زان سبک باشد هوا
Моя аз ҳалам ту ёбад зон гарон бошад туроб
مایه از حلم تو یابد زانگران باشد تراب
Чарх агар ҷонӣ набӯдӣ шамс агар гуфтӣ сухан
چرخ اگر جانی نبودی شمس اگر گفتی سخن
Шер агар сухра набӯдӣ баҳр агар будӣ хуши об
شیر اگر سُخره نبودی بحر اگر بودی خوش آب
Аз ълоу нур ва аз саҳму сахо бо ҳар чаҳор
از علا و نور و از سهم و سخا با هر چهار
Гар тўро монанди ва ҳамто кардамӣ будӣ савоб
گر تورا مانند و همتا کردمی بودی صواب
Ин сифат ҳаргиз набошад дилписанд аз ҳеҷ рӯй
این صفت هرگز نباشد دلپسند از هیچ روی
Венаи сухан ҳаргиз набошад дилпазир аз ҳеҷ боб
وین سخن هرگز نباشد دلپذیر از هیچ باب
Зонка чарху шамсу шеъру баҳр дар ҷанб ту анд
زانکه چرخ و شمس و شعر و بحر در جنب تو اند
Чун замин ва чун сҳо ва чун гавазн ва чун сароб
چون زمین و چون سُها و چون گوزن و چون سراب
Гоҳи раъд аз баҳри теғ ту занад бар барқи бонг
گاه رعد از بهر تیغ تو زند بر برق بانگ
Гоҳи барқ аз баҳри ҷӯади ту бихандад бар саҳоб
گاه برق از بهر جود تو بخندد بر سحاب
Барқ бо ҷӯади ту гӯйии абрро гуяд мабор
برق با جود تو گویی ابر را گوید مبار
Раъд бо теғи ту гӯйии барқро гуяд мтоб
رعد با تیغ تو گویی برق را گوید متاب
Ончӣ дар ҳиҷои ту крдстӣ ба шамшер ва ба тир
آنچه در هیجا تو کردستی به شمشیر و به تیر
Пели натавонад бешаку шери натавонад ба ноб
پیل نتواند بیشک و شیر نتواند بهناب
Номи ту мад рӯс кард овозаи Исфандиёр
نام تو مدروس کرد آوازهٔ اسفندیار
Зикри ту мансӯх кард афсонаи афросйоб
ذکر تو منسوخ کرد افسانهٔ افراسیاب
Фатҳро чун бар ди ри ғазнӣн сабк кардӣ Аннан
فتح را چون بر در غزنین سبک کردی عنان
Размро чун бар лаби Сайҳун гарон кардӣ рикоб
رزم را چون بر لب سیحونگران کردی رکاب
Аз малики таъйид буд оғози разматро мадад
از ملک تایید بود آغاز رزمت را مدد
Вази фалаки лаббайк буд овоз кӯастро ҷавоб
وز فلک لبیک بود آواز کوست را جواب
Ҷӯш буд аз ҷяши ту ди ри сўмноту мӯи латон
جوش بود از جیش تو در سومنات و مولتان
Гирд буд аз разми ту дар панҷшеру Андароб
گرد بود از رزم تو در پنجشیر و اندراب
Пои пелонро зи мағз ҳосидон кардӣ тлӣ
پای پیلان را ز مغز حاسدان کردی طلی
Мӯии асбонро ба хӯн душманон кардӣ хизоб
موی اسبان را به خون دشمنان کردی خضاب
Мӯъҷиз Мӯсо аст гуфтӣ ри мҳи ту гоҳи тъон
معجز موسی است گفتی رمح تو گاه طعان
Даст бўиҳиӣ аст гуфтӣ теғи ту гоҳи зарроб
دست بویحیی است گفتی تیغ تو گاه ضِراب
Он якеро дар ҷабини ҷовдони ҷустии синон
آن یکی را در جبین جاودان جستی سنان
Вена дигарро аз равон ровӣон кардӣ қроб
وین دگر را از روان راویان کردی قراب
Чун набӯд андари хури борони раҳмати душманат
چون نبود اندر خور باران رحمت دشمنت
Бар сараш борид шамшери ту борони азоб
بر سرش بارید شمشیر تو باران عذاب
Рӯҳ беҷисмаш муаззаб шуд ба зиндони сқр
روح بی جسمش معذّب شد به زندان سَقَر
Ҷисм берӯҳаш мнқт шуд ба дандони гулоб
جسم بیروحش مُنَقَّط شد به دندان گلاب
Дар ҳазимат шуд касе бечора ва мискин бимонад
در هزیمت شد کسی بیچاره و مسکین بماند
Найза дар дасташи Асои гашту кмондонши ҷроб
نیزه در دستش عصا گشت و کماندانش جراب
ӯ надомат хӯрду умраши аўФтоди андари наҳиф
او ندامت خورد و عمرش اوفتاد اندر نهیب
ӯ ҳазимати гашту молаши аўФтод андар наҳоб
او هزیمت گشت و مالش اوفتاد اندر نهاب
Маъсият дар кин туасту тоъати андари меҳри ту
معصیت در کین توست و طاعت اندر مهر تو
Дӯстонатро савобу дшмнонтро уқоб
دوستانت را ثواب و دشمنانت را عقاب
Офарин бар бораи оҳӯи так шбрнги ту
آفرین بر بارهٔ آهو تک شبرنگ تو
Онкӣ дар эъҷози рафтораш буд аҷзи дўоб
آنکه در اعجاز رفتارش بود عجز دَواب
Гоҳ ҷустани барқро бо ӯ набошад ҳеҷ зӯр
گاه جستن برق را با او نباشد هیچ زور
Гоҳ рафтани бодро бо ӯ набошад ҳеҷ тоб
گاه رفتن باد را با او نباشد هیچ تاب
Гардан моҳӣ басоед чун азуи хоҳии диранг
گردن ماهی بساید چون ازو خواهی درنگ
Доман сарсар бигирад чун азуи ҷӯии шитоб
دامن صَرصَر بگیرد چون ازو جویی شتاب
Шаҳрёро , гарчи аз анъоми ту ҳангоми мадҳ
شهریارا، گرچه از انعام تو هنگام مدح
Шоиронро ҳам зҳб ташриф бошад ҳам сёб
شاعران را هم ذَهَب تشریف باشد هم ثیاب
Дӯст тар дорад мъзӣ аз сёб ва аз зи ҳб
دوست تر دارد معزی از ثیاب و از ذهب
Хоки пои қосдонт дар аёб ва дар зҳоб
خاک پای قاصدانت در ایاب و در ذهاب
Тока аз лафз само бошад смўро иншиқоқ
تاکه از لفظ سما باشد سمو را انشقاق
Тока аз баҳр ҳзҷ бошад раҷазро иншеъоб
تاکه از بحر هزج باشد رجز را انشعاب
Иншиқоқу иншеъоби Яману исри андари ҷаҳон
انشقاق و انشعاب یُمن و یُسر اندر جهان
Аз ямин ва аз ясорати бод то явми алҳсоб
از یمین و از یسارت باد تا یومالحساب
То чаман пажмурда гардад ди ри маи конӯну д ӣ
تا چمن پژمرده گردد در مه کانون و دی
То ҳаво тФсидаҳ гардад дар маи аилўлу об
تا هوا تفسیده گردد در مه ایلول و آب
Солу маи бод аз нўолти бандагонро обу нон
سال و مه باد از نَوالت بندگان را آب و نان
Рӯзу шаби бод аз қабулати бандагонро ҷоҳу об
روز و شب باد از قبولت بندگان را جاه و آب
Дар мазолими маликро тўқиъи ту ҳабли алмтин
در مَظالِم ملک را توقیع تو حَبلُالمتین
Дар зиёфати халқро эҳсони ту ҳасани алмоб
در ضیافت خلق را احسان تو حُسن المآب
Сӯии кайвони рафта аз майдон ва аз айвони ту
سوی کیوان رفته از میدان و از ایوان تو
Наъраи кӯсу табираи нолаи чангу рубоб
نعرهٔکوس و تبیره نالهٔ چنگ و رباب
Хӯни хасму оби рузи ди ри ханҷар ва дар соғарат
خون خصم و آب رز در خنجر و در ساغرت
Ҳамчу дар миноу лؤлؤи лаълу ёқӯти музоб
همچو در مینا و لؤلؤ لعل و یاقوت مُذاب