Ҳаст зулфу даҳану қади ту эй сими андом

هست زلف و دهن و قد تو ای سیم اندام

Ҷим ва мему алифу қомат ман ҳаст чу лоам

جیم و میم و الف و قامت من هست چو لام

Ман якеам зи ҷамоли ту маро давр макун

من یکی ام ز جمال تو مرا دور مکن

Ки ҷамолат набӯд бе ман бечораи тамом

که جمالت نبود بی من بیچاره تمام

Зулфи мишкӣни ту домӣаст пар аз ҳалқау банд

زلف مشکین تو دامی است پر از حلقه و بند

Дили мискини ман афтода дар он доми мудом

دل مسکین من افتاده در آن دام مدام

На аҷабгар дили ман зулфи туро сайд шудаст

نه عجب‌ گر دل من زلف تو را صید شدست

Сайд дил бошад ҷое ки буд зулфи ту дом

صید دل باشد جایی ‌که بود زلف تو دام

Туе он бут ки чу хонанд туро дар ғазалӣ

تویی آن بت که چو خوانند تو را در غزلی

Дилбари фохтаи меҳру санами Кебеки хиром

دلبر فاخته مهر و صنم کبک خرام

Кебек минқор кунад ҳамчуи лабати басади ранг

کبک منقار کند همچو لبت بُسّد رنگ

Фохта тавқ кунад ҳамчуи хатати ғолияи ном

فاخته طوق کند همچو خطت غالیه نام

Хондам андари сафи ушшоқ ба сад номи ту ро

خواندم اندر صف عشاق به ‌صد نام تو را

Вари зи ном ту бипурсанд нагӯям ки кадом

ور ز نام تو بپرسند نگویم‌ که ‌کدام

Ишқи мо ва ту чунонаст ки сад ҳила кунам

عشق ما و تو چنان است‌ که صد حیله ‌کنم

То туро дар саф ушшоқ нахонанд ба ном

تا تو را در صف عشاق نخوانند به نام

Ҳарки дар ишқи марои хоми шиносади зи ҳасад

هرکه در عشق مرا خام شناسد ز حسد

Ба сари ту ки сазовор итобасту муллоам

به سر تو که سزاوار عتاب است و مَلام

Шудаам сӯхта дар оташи ишқати сад бор

شده‌ام سوخته در آتش عشقت صد بار

Он ки сад бор шавад сӯхта чун бошад хом

آن‌که صد بار شود سوخته چون باشد خام

Ишқи ту дар аҷам оварад яке расм дигар

عشق‌ تو در عجم آورد یکی‌ رسم دگر

Ки ба таслим ва қабулаш натавон кард қиём

که به تسلیم و قبولش نتوان ‌کرد قیام

Наад аз ҳиҷри ҳаме бар дили мазлӯмони доғ

نهد از هجر همی بر دل مظلومان داغ

Наад аз хамри ҳамеи баркафи мастурони ҷом

نهد از خَمرْ همی برکف مستورانْ جام

Хӯн дил дорад бар чеҳраи ушшоқи ҳалол

خون دل دارد بر چهرهٔ عشاق حلال

Хоб хуш дорад бар дидаи аҳрори ҳаром

خواب خوش دارد بر دیدهٔ احرار حرام

Фитнаи хезади зи чунин шаръ ки ишқи ту ниҳод

فتنه خیزد ز چنین شرع که عشق تو نهاد

Гар хабар ёбад аз ин рухсати ту хоҷаи эмом

گر خبر یابد از این رخصت تو خواجه امام

Садри аъёни ншобўри раиси алрўсоء

صدر اعیان نشابور رئیس‌الروساء

Шамси дайн , Сайиди аҳрор , шаҳоби алислом

شمس دین، سید احرار، شهاب‌الاسلام

Бўолмҳосн ки маҳосини ҳама ҷамъаст дарав

بوالمحاسن که محاسن همه جمع است درو

Абди раззоқ ки дасташ диҳад арзоқи аном

عبد رزاق که دستش دهد ارزاق انام

Қосираст аз ҳунараши ҳандасӣонро ашкол

قاصر است از هنرش هِندِسیان را اشکال

Оҷизаст аз хирадаши фалсафӣонро авҳом

عاجزست از خردش فلسفیان را اوهام

Гардад афлок бидон гӯна ки хоҳад бахташ

گردد افلاک بدان گونه که خواهد بختش

Бахт ӯ кард магар бар сари айёми лагом

بخت او کرد مگر بر سر ایام لگام

Нозаши перу ҷавон аз карам ва ҳиммат ӯст

نازش پیر و جوان از کرم و همت اوست

Ки Карими бен Каримаст ваҳамам бен ҳамам

که ‌کریم بن کریم است و هُمام بن هُمام

Шод монанди ду бўолқосми азу дар ду ҷаҳон

شاد مانند دو بوالقاسم ازو در دو جهان

Падараш эдару пайғамбар дар дори салом

پدرش ایدر و پیغمبر در دار سلام

Насл инаст бадви олӣ то рӯзи қазо

نسل این است بدو عالی تا روز قضا

Дайн онаст бадви боқӣ то рӯзи қиём

دین آن است بدو باقی تا روز قیام

эй зи фатвоу футуввати илми дайни расӯл

ای ز فتوی و فتوت علم دین رسول

Вази маъонӣу мъолии шарафи оли низом

وز معانی و معالی شرف آل نظام

Бо ту аз наҷм ва з мекол нгўинди сухан

با تو از نجم‌ و ز میکال نگویند سخن

Ки туро наҷми раҳеи зебад ва мекол ғулом

که تو را نجم رهی زیبد و میکال غلام

Дар сарое ки буд анҷумани муҳташамон

در سرایی‌ که بود انجمن محتشمان

Раҳмат аз баҳри ҷамоли ту буд бар дару бом

رحمت از بهر جمال تو بود بر در و بام

Дар ҳавойӣ ки ғубори сами асби ту буд

در هوائی ‌که غبار سُمِ اسب تو بود

Бозро Зуҳра набошад ки кунад қасди ҳаммом

باز را زهره نباشد که کند قصد حمام

Чун ту дар маъракау шаръи муборизи хоҳӣ

چون تو در معرکه و شرع مبارز خواهی

Ҳечкас брнкшди теғи фасоҳати зи ниёам

هیچکس برنکشد تیغ فصاحت ز نیام

Саҳар ва мӯъҷиз натавон кард мураккаби як ҷой

سحر و معجز نتوان‌ کرد مرکب یک جای

Зонка зиданд ва ба як ҷой нагиранд ором

زانکه ضدند و به یک جای نگیرند آرام

зи бенон ту хирадро аҷаб ояд ки ҳаме

ز بنان تو خرد را عجب آید که همی

Мӯъҷизу саҳар мураккаб кунад андари ақлом

معجز و سِحْر مرکب کند اندر اقلام

То шунидаст ҳисом аз срклки ту хабар

تا شنیدست حسام از سرکلک تو خبر

Хӯн ҳаме гиряд аз андешаи калаки ту ҳисом

خون همی‌گرید از اندیشهٔ‌کلک تو حسام

Натавонад ба тамомӣ ба мдиҳ ту расед

نتواند به تمامی به‌مدیح تو رسید

Гар буд модҳи ту бҳтрӣу бӯи тамом

گر بود مادح تو بحتری و بو تمام

Тобад аз дафтари абёти мдиҳи ту ҳаме

تابد از دفتر ابیات مدیح تو همی

Ҳам бидон гӯна ки аз чарх битобад аҷром

هم بدان‌گونه که از چرخ بتابد اجرام

Шеър агар ҳаст яке караи тавсан ба мисл

شعر اگر هست یکی‌کرهٔ توسن به‌مثل

Дар мдиҳи ту ҳамеи табъи мрогрдди ром

در مدیح تو همی طبع مراگردد رام

Ман ҳаме аз паии ибром кам оем бар ту

من همی از پی ابرام کم آیم بر تو

Каз пас омадан аз ман нашиносӣ ибром

کز پس آمدن از من نشناسی ابرام

Гар ман иброми намоям ту кунӣ икромам

گر من ابرام نمایم تو کنی اکرامم

Кардам аз баҳри лақои ту дар ин шаҳри мақом

کردم از بهر لقای تو در این شهر مقام

Арақ ояд ба тарашшӯҳи зи мсоми ҳамаи кас

عرق آید به ترشح ز مَسام همه کس

Манам он кас ки марои шукри тўоиди змсом

منم آن‌کس‌که مرا شکر توآید زمسام

То ки бар ҳомӯн аз хушкӣ хокаст ғубор

تا که بر هامون از خشکی خاک است غبار

Токаи бргрдўн азтарӣ обаст ғмом

تاکه برگردون از تری آب است غمام

Боди бадхоҳи тўротарӣ оби андари ҷшм

باد بدخواه تورا تری آب اندر جشم

Боди бдгўии туро хушкии хоки андари ком

باد بدگوی تو را خشکی خاک اندر کام

Карда бар ҷомаи умри ту илми дасти бақо

کرده بر جامهٔ عمر تو علم دست بقا

Баста бар номаи ҷоҳи ту аи ълоои дасти давом

بسته بر نامهٔ جاه تو ا‌علاا دست دوام